LOGIN"I want you to get married as soon as possible." Nagulat siya at biglang napatayo matapos marinig ang sinabi ng kanyang Ama.
Kakauwi lang nito sa kanilang mansyon at agad-agad na ipinatawag sila ni Alec sa library pagdating nito. Si Senior Alonzo De Hizon ang pinuno ng tahanan. Bawat sabihin niya ay parang batas na dapat sundin.
"D-Dad!" Galit na sigaw din ni Alec. Sinusubukan man nitong panatilihing maging mahinahon, malinaw na malinaw ang galit sa mukha nito.
"Did it sound like one to you, young man? You heard me right, gusto kong magpakasal na kayo sa lalong madaling panahon " Seryosong turan ng ama. Ang mukha nito ay napaka seryoso, at alam niyang hindi nagbibiro ang matanda.
"B-But D-Dad, magkapatid po kami!" Sa wakas ay nahanap niya ang boses at nagkaroon ng lakas ng loob na tumutol. Sa kanyang pagtataka, ang matandang Don ay tumawa lamang nang mapanuya.
"Sinasabi ko na sa'yo, hindi kita tunay na anak. Inampon lamang kita kaya walang dugong nag-uugnay sa inyo." Ang mapait na katotohanang iyon ay muling ibinato sa kanya ng ama. Napakasakit marinig iyon mula sa taong itinuturing niyang pamilya. Ang malaman na hindi ka tunay na bahagi ng pamilyang minahal mo ay napasaklap tanggapin habang ang tanging naging hiling mo lang sa buhay ay makasama at paluguran sila.
"Are you just out of your mind! We're not blood related but you raised us knowing we're siblings! Now you want us to get married?" Sigaw ni Alec. Nanggagalaiti ito galit at ang mga ugat at kalamnan sa leeg nito ay halos lumuwa na.Tumawa nang malakas ang matandang lalaki nang may panunuya habang parang walang kahit anong takot na tumitig si Alec dito na punong-puno ng galit.
"Alam mong nag-usap na tayo tungkol dito walong taon na ang nakalipas na si Emerald ang magiging asawa mo pagdating ng tamang panahon, and now is the time. You'll marry her whether you like it or not." The old man evilly stated.Napatigil siya sa sinabi ng matandang lalaki. Nag-usap sila tungkol tungkol dito walong taon na ang nakalipas? Tama ba Ang kanyang narinig? Alam ni Alec ang lahat tungkol sa kanilang arranged marriage?
"Alam mong tumututol ako! Hindi mo kami makakontrol ayon sa iyong kagustuhan,old man. We're not your puppets!" Alec stand up in outrage, he was now mad as hell.
" I can and when I said you'll marry Emerald, you'll do as I've said." Malupit na sagot ng Don. Alam nilang bawat salitang binibigkas ng matanda sa pagmamahay na ito ay parang batas na ipinapataw.
How could her father stay calm and cool in a moment like this while on the other hand, Alec was now raging in fury like a provoked bull? Senior Alonzo has always been like this. Walang emosyon, walang awa, palaging matigas at malamig Ang pakikitungo. Bihira siyang ngumiti, at iyon lang ay kapag kasama niro ang kanyang mga business partners. Senior Alonzo De Hizon was hard as a rock.
"And what if I didn't?" Alec's eyes were now shooting daggers at the old man.
"I will disown you. I will destroy everything you have, your businesses, your hotels, your beloved resort? Alam ko kung gaano mo kamahal ang resort na iyon. Everything young man, everything you worked hard for. Kukuhain ko ang lahat sa'yo at alam mong kayang kaya kong gawin iyon sa isang iglap lamang." Don Alonzo warned dangerously.
"Are you threatening me?" Walang takot na sagot ni Alec.
"Hindi ako nagbabanta. Sinasabi ko lang sa'yo kung ano ang kaya kong gawin." Sa sinabing iyon ng matanda ay lalong nagpuyos sa galit si Alec.
"You ruthless manipulator old man! Hinding-hindi kita papayagang kontrolin ang aming buhay! I will never marry Emerald just because you said so!" Alec shouted in fury.
Alam kong tutol si Alec sa pagpapakasal namin. Kinasusuklaman niya ako mula noon pa man. The idea of marrying me was the worst thing he could ever imagine. That was the typical Señorito Sebastian Alexander De Hizon I knew. Kinamumuhian niya ako sa kadahilanang hindi ko alam."Emerald Marie, please leave us, sweetheart. Alec and I just needed to talk." Biglang utos sa kanya ng ama.
"No need. Wala nang silbing mag-usap tayo!" Sagot ni Alec."Trust me young man, gugustuhin mong marinig ang sasabihin ko. Emerald Marie, leave us please."
Gustong niyang tumutol ngunit walang siyang lakas ng loob na gawin iyon. Nagngingitngit ang kalooban niya sa galit. Sa pamilyang ito, kailan ba siya nagkaroon ng boses? Ang buhay at hinaharap niya ang kanilang pinag-uusapan ngunit binabalewala siya na para bang walang siyang karapatang makialam.Sige, aalis siya ngayon, ngunit hindi ibig sabihin nito na hahayaan niyang manipulihin ng matandang lalaki ang kanyang buhay. Hindi ngayon at hindi na muli. Isang bagay ang alam niya: tutol siya sa kagustuhan ng ama at hindi siya magpapakasal kay Alec ng basta-basta. Hinding-hindi!
Umalis siya sa silid at iniwan ang dalawang lalaki. Sa loob-loob niya, gustong niyang sumigaw sa galit dahil sa kawalan ng lakas ng loob. Anuman ang mangyari, tutol siya sa kasalang gusto nilang mangyari at Hindi niya hahayaang basta nalang manipulahin ang kanyang buhay. * * * Nagising siya sa pakiramdam na parang may mga matang nagmamatyag sa kanya habang natutulog. Sinuri niya ang buong silid sa pamamagitan ng liwanag ng lampshade. Wait, natatandaan niyang pinatay niya ang lampshade bago siya natulog? Napatigil ang kanyang tingin sa sulok ng kanyang kama nang makita ang anino ng isang lalaking nakatayo sa harapan niya. Nagulat siya nang makita si Alec sa loob ng kanyang silid, seryoso at tahimik na pinagmamasdan siya. Biglang lumukob ang takot sa kanyang dibdib kaya mabilis siyang napatayo sa gulat at takot. "A-Anong ginagawa mo dito!" Pasigaw na tanong niya. Sa kanyang pagtataka, wala man lang itong tanda pagkagulat o takot dahil nahuli niya itong nasa kwarto niya.Kinabahan siya nang biglang lumakad ito papalapit sa kanyang kama at umupo. Agad siyang umusad palayo nang dahan-dahang lumapit ito at tinitigan siya ng puno ng pagnanasa. Napansin niyang amoy alak ito at dahil doon ay lalong tumindi ang kaba niya. He was drunk for Pete's sake!
Lantaran nitong pinagmasdan ang kanyang katawan magmula ulo hanggang paa. Tumitig ito nang may pagnanasa sa kanyang mga dibdib pababa sa kanyang mahahaba at makikinis na mga binti. Kinabahan siya ng maalalang manipis na nightie lamang ang kanyang suot at wala pang suot na bra, kaya alam niyang halos nakikita na ni Alec ang hubog ng kanyang ng mga dibdib.
"You have sexy boobs and a nice pair of legs..." He whispered sensually."A-Alec.... A-Anong sinasabi mo—”
"Hindi ko akalain na magiging maganda ka nang ganito, Emerald..." Naramdaman niyang nanginig ang kanyang katawan at biglang tumaas ang kanyang mga balahibo nang marinig ang mga bastos na salitang iyon mula dito.
Sa sinabing iyon ni Alec, agad niyang kinuha ang kanyang kumot at tinakpan ang halos hubad na katawan, ngunit sa kasamaang palad, biglang inagaw ni Alec ang kumot sa kanya at marahas na itinapon ito sa sahig. "A-Alec..." Puno ng kabang naisambit niya. Nakita niyang ngumisi ito ng nakakaloko. She almost jumps in tremble like she had been scorched when he sensually caress her shoulder."That old man was right, I will not be able to resist your beauty. You are a goddess..." Bulong nito, sapat para marinig niya ang bawat salita nito.
"A-Alec you're drunk! Get out of my room please..." Pagmamakaawa niya.
Narinig niyang tumawa lamang ito, isang napakasarkastikong tawa.
"The sweet and innocent Emerald seems scared of her big brother, uh?" Panunuya nito.
"Alec, itigil mo na ito! Anuman ang sabihin ni Dad, hindi ako magpapakasal sa'yo!” Matapang niyang turan.
"But I do. I will marry you, my sweet Emerald." Isang pahayag na nagpagulantang sa kanya."A-Are you out of your mind?" Hindi makapaniwalang sagot niyan.
"Maybe, but then who cares? Sa tingin mo hahayaan kong wasakin ng matandang iyon ang aking mga negosyo at lahat ng pinaghirapan ko? Hindi ako tanga, Emerald! That old man is very cunning and evil. Besides, he offered to give me all of his wealth if I married you. That's quite a tempting offer uh?" He declared evilly. Nang marinig iyon ay biglang sumiklab ang kanyang galit.
"What makes you think I will marry you!" Galit niyang turan.
"You have no choice little Emerald, you owe this family a lot. Wala kang karapatang tumutol." He retorted, as his eyes locked with hers in a terrifying glare.
Napakasama niya talaga... Oh, how I hate him so much...
"I hate you, Alec! " Sigaw niya sa galit habang nararamdaman dahan-dahang tumutulo ang kanyang mga luha.
She noticed something crossed his eyes after hearing what she said. Hindi siya sigurado ngunit parang may kaunting sakit na dumaan doon nang sabihin niyang kinamumuhian niya ito?
Imposible!
Ilang sandali pa ang lumipas ay tangkang na naman itong lumapit sa kanya kaya’t mabilis siyang umiwas at lumayo."A-Anong ginagawa mo..." nervousness was obvious in her voice.
"Relax, I just want a kiss from my fiancee." He said as he laughed scornfully.
Dahan-dahang lumakad ito papalapit sa kanya habang hindi inaalis ang tingin sa kanya, sinubukan niyan umatras palayo hanggang sa wala na siyang maurungan kundi Ang malamig na pader.
"Alec, No! Please, don't come near me!" Naalarma niyang sabi dahil sa takot.Next thing she knew he grabbed her in a harsh way and claimed her lips torridly. She suddenly remembered, it was the second time he kissed her eight years ago and she still has the same fear towards the impact of his kiss just like the first time. Fear, panic and different kinds of emotions started to rush all over her body.
He deposited her in the bed and she got terrified when he cupped her breast in a rough way. Scared, she tried to push him away but he was a lot stronger. His rough kisses went down to her neck as he gave painful bites on it. Naramdaman niyang nanginginig ang kanyang katawan dahil sa takot habang tuloy-tuloy na tumutulo ang kanyang luha.
What terrified her more was when she felt that hard bulk against her belly. He was grinding into her in a rough and painful way.
"Stop please, Alec..." Humagulgol na niyang turan.
Nang tumingin ito sa kanya at makita ang kanyang mukhang puno ng luha, natigilan ito habang magkakaibang emosyon ang pumuno sa kanyang mga mata. Biglang lumambot ang mukha nito at may pag-aalalang tumingin ang kulay abo nitong mga mata sa kanya. Ngunit sandali lang iyon, ang mukha nito ay muling naging madilim at mabalasik saka biglang parang napapasong binitawan siya. Pagkatapos ay ngumisi ito ng nang-uuyam at pinagmasdan siya ng puno ng pagnanasa."You're not bad to be my wife, anyway." He stated as he started to rake her body in a lustful way again.
Patuloy pa rin siyang umiiyak habang tinitigan ito ng masama. Kinamumuhian niya ito and to think na pakakasalan niya ito at makakasama habang buhay ay lalo siyang kinakabhan sa takot. She had made up her mind, she will never marry this ruthless man!
"I hate you! " Galit na galit na sigaw niya habang patuloy parin sa pagtulo ang luha niya.
"The feeling is mutual. " he replied sarcastically.
"We will follow that old man's manipulation. Ihanda mo ang sarili mo na maging asawa ko, Emerald. Ikakasal ka sa akin sa ayaw at sa gusto mo." Tiyak nitong sabi bago umalis at nilisan ang kanyang silid.
“Hindi. Kusang-loob akong pumunta hija. Nang mabalitaan ko ang nangyari sa'yo, halos hindi ako mapakali sa sobrang pag-aalala.” Ramdam niya ang lungkot at pag-aalala sa tinig ng matanda.Alam niyang totoo ang bawat salitang sinasabi nito pero pinili niyang patigasin ang kanyang puso. Hindi na siya pwedeng magpadala sa emosyon. Napakarami na niyang pinagdaanan. Napakaraming beses na siyang nasaktan at niloko ng mga taong pinagkatiwalaan niya kaya natuto na siyang magtayo ng pader sa kanyang puso. Iyon na lang ang natitira niyang panangga upang hindi na siya muling masaktan.“Paano mo nagawa 'yon, Nana?” nanginginig ang boses niyang tanong. “Bakit mo itinago sa akin ang totoo? At bakit mo nagawang ipagkanulo ang pamilya ko?”Tuluyan nang napahagulgol si Nana Marcela nang marinig iyon mula sa kanya. Hindi niya maiwasang masaktan habang nakikita ang matanda na umiiyak. Sa kabila ng lahat ng nalaman niya, mahal niya par
Marahil, ito na talaga ang katapusan ng lahat sa kanilang dalawa. At marahil, ito na rin ang pinakamabuti. Mahal niya si Alec pero hindi sapat ang pagmamahal na iyon para kalimutan ang lahat ng sinira at ipinagkait sa kanya ng pamilya nito.Tahimik niyang pinanood si Alec habang dahan-dahan itong tumayo. Bagsak ang mga balikat nito tila tuluyan nang nawalan ng pag-asa. Tumayo lang ito sa harap niya, nakatitig ngunit walang salitang namutawi sa mga labi nito.Hindi niya maipaliwanag ang nakikita niya sa mga mata nito. Na para bang matinding lungkot at sakit ang nararamdaman nito. Napansin niya rin ang bahid ng luha sa mga mata nito. Ngayon lang niya ito nakitang umiyak.Kumirot ang puso niya sa nakita pero hindi sapat ang pagdurusang nakikita niya rito para mabura ang sakit na iniwan ng pagkawala ng anak nila. Hindi rin nito mabubura ang lahat ng hinanakit na matagal na niyang kinikimkim. Kailangan na itong matapos. Ang tanging hinihiling na lang niya
"I lost him. I lost the only hope I had. The only reason I had to keep going." bulong niya sa kabila ng paghagulgol.Pakiramdam niya, tuluyan na siyang nawasak. Alam niyang hindi na siya muling magiging katulad ng dati.Ito ba talaga ang kapalit ng pagmamahal niya ng lubos? Ito na lang ba ang nakalaan para sa kanya? Puro sakit, luha, pagkabigo at pagtataksil mula sa mga taong minahal at pinagkatiwalaan niya? Ang anak niya ang naging tanging dahilan na lang kung bakit muli siyang nagkaroon ng pag-asang may mabuti pang naghihintay sa kanya. Pero ngayon pati iyon, nawala na. Paano pa siya magpapatuloy ngayon? Paano pa niya haharapin ang bukas?Sadyang napakadilim at napakalupit ng tadhana. Sa dami ng tao sa mundo, bakit tila siya ang laging pinipiling saktan nito? Hindi pa ba sapat ang lahat ng pinagdaanan niya? Hanggang kailan pa siya kailangang magdusa? At gaano pa kabigat ang kailangan niyang pasanin at pagdaanan bago siya tuluyang maging masaya?“P
“Please... huwag mong sisihin ang sarili mo. Aksidente ang nangyari. Ako na lang ang sisihin mo, kasalanan ko ang lahat.” Sa narinig ay nag-aalab ang galit siyang tumingin Kay Alec. "Please, Alec, nothing you say will ever make this better. Just leave me alone. Get out of here." Halos manginig ang boses niya habang pinipigilan ang sarili.Gusto niyang umalis ito bago pa sila makapagsalita ng mga salitang hindi na nila mababawi. Kinamumuhian niya ito.Sa sandaling iyon, iyon lang ang laman ng puso at isip niya.“Leave. Get out and leave me alone! Umalis ka bago pa ako makapagsabi ng mga salitang pagsisisihan ko. I do not want to see your face! I hate you!" sigaw niya habang nanginginig sa sakit at matinding poot.“I am so sorry... Hindi ko alam. Kung nalaman ko lang hindi sana ito nangyari,”“Sinabi nang umalis ka! Go away. I hate you so much!” sigaw niya.Pakiramdam niya'y sasabog na siya sa tindi ng lungkot, galit,
Mabigat ang kanyang mga mata nang unti-unti siyang magkamalay sa isang hindi kilalang silid. Pagkilos pa lamang niya ay agad na siyang napangiwi sa matinding sakit sa bandang ibabang bahagi ng kanyang tiyan.Puting kisame at mga dingding at matapang na amoy ng alkohol at antiseptic ang bumungad sa kanya. Ilang sandali ang lumipas ay napagtanto niyang nasa ospital siya.Masakit ang buo niyang katawan, lalo na ang kanyang kaliwang binti. Pakiramdam niya ay nabali ang halos lahat ng buto niya sa katawan at bawat galaw niya ay tila nagdudulot ng matinding sakit."How are you feeling?" Ang nag-aalalang mukha ni Alec ang bumungad sa kanya. Nakaupo ito sa tabi ng kanyang kama habang nakatunghay sa kanya.Sunubukan niyang bahagyang gumalaw, ngunit napasigaw siya sa sakit nang muling sumiklab ang matinding kirot sa kanyang tiyan.“Huwag kang masyadong gumalaw. Nabalian ka ng ilang buto sa binti, at sariwa pa ang mga tahi mo. Baka bumuka ang suga
“You deliberately kept all of this from me. Tell me! Did you intend to lie to me forever? Did you ever plan on telling me the truth?" desperadong tanong niya dito.Ngunit nanatiling tahimik lamang ito. Ni isang salita ay wala itong maibigay na sagot at dahil doon ay lalo lamang nagliyab ang galit na nag-aalab sa kanyang dibdib.“Sige. Huli na itong itatanong ko sa'yo. Totoo ba ang lahat ng sinabi nila sa akin? Totoo bang ninakaw ng ama mo ang lahat ng ari-arian ng lolo ko? At totoo bang ipinilit niya ang kasal nating dalawa para balang araw ay sa'yo mapunta ang lahat ng iyon?”Tumitig lamang sa kanya si Alec at nanatili parin itong tahimik. Wala itong masabi ni isang salita at sapat na ang nakita niya sa mga mata nito. Ang katahimikan nito ang naging sagot sa lahat ng kanyang mga tanong.“Kung ganoon... alam mo pala ang lahat! Kaya pala pumayag kang pakasalan ako nang ganoon na lang kadali hindi ba?” nanginginig n
"Nana Marcela, what do you think of Joachin?" Ang matandang babae ay naghuhugas ng mga prutas at gulay sa lababo nang lumapit siya rito at tinanong ito.Parang ina na ang turing niya sa kanyang yaya at komportable siyang ibinabahagi ang lahat ng mga lihim niya dito.
Pumili sila ng magagandang kabayo sa stable para sakyan. Isinakay si Cristel ni Alec sa kabayo nito dahil hindi marunong sumakay ng kabayo ang dalaga. Pinili nilang sakyan ang kabayo ni Alec na si Thunder Storm— isang magandang itim na stallion na anak nina Black Tor
Isang linggo matapos niyang bumalik sa hacienda mula sa Russia, umuwi si Alec sa mansyon na kayang ikinasurpresa niya. Kasama nito ang mga kaibigan at ayon kay Nana Marcela, inanyayahan ang mga ito ni Alec na magbakasyon sa hacienda. Nang umagang iyon, bumaba siya sa hagdan at tumungo sa kusina p
Kinabukasan, pumunta sina Alec at ang kanyang mga kaibigan sa bayan para bumili ng kanilang mga pangangailangang personal. Nangako din si Alec na ililibot ang mga kaibigan sa magagandang lugar sa bayan. Sinubukan ni Joachin na kumbinsihin siyang sumama sa kanila ngunit tinanggihan niya ito. Kahit







