LOGIN"I want you to get married as soon as possible." Nagulat siya at biglang napatayo matapos marinig ang sinabi ng kanyang Ama.
Kakauwi lang nito sa kanilang mansyon at agad-agad na ipinatawag sila ni Alec sa library pagdating nito. Si Senior Alonzo De Hizon ang pinuno ng tahanan. Bawat sabihin niya ay parang batas na dapat sundin.
"D-Dad!" Galit na sigaw din ni Alec. Sinusubukan man nitong panatilihing maging mahinahon, malinaw na malinaw ang galit sa mukha nito.
"Did it sound like one to you, young man? You heard me right, gusto kong magpakasal na kayo sa lalong madaling panahon " Seryosong turan ng ama. Ang mukha nito ay napaka seryoso, at alam niyang hindi nagbibiro ang matanda.
"B-But D-Dad, magkapatid po kami!" Sa wakas ay nahanap niya ang boses at nagkaroon ng lakas ng loob na tumutol. Sa kanyang pagtataka, ang matandang Don ay tumawa lamang nang mapanuya.
"Sinasabi ko na sa'yo, hindi kita tunay na anak. Inampon lamang kita kaya walang dugong nag-uugnay sa inyo." Ang mapait na katotohanang iyon ay muling ibinato sa kanya ng ama. Napakasakit marinig iyon mula sa taong itinuturing niyang pamilya. Ang malaman na hindi ka tunay na bahagi ng pamilyang minahal mo ay napasaklap tanggapin habang ang tanging naging hiling mo lang sa buhay ay makasama at paluguran sila.
"Are you just out of your mind! We're not blood related but you raised us knowing we're siblings! Now you want us to get married?" Sigaw ni Alec. Nanggagalaiti ito galit at ang mga ugat at kalamnan sa leeg nito ay halos lumuwa na.Tumawa nang malakas ang matandang lalaki nang may panunuya habang parang walang kahit anong takot na tumitig si Alec dito na punong-puno ng galit.
"Alam mong nag-usap na tayo tungkol dito walong taon na ang nakalipas na si Emerald ang magiging asawa mo pagdating ng tamang panahon, and now is the time. You'll marry her whether you like it or not." The old man evilly stated.Napatigil siya sa sinabi ng matandang lalaki. Nag-usap sila tungkol tungkol dito walong taon na ang nakalipas? Tama ba Ang kanyang narinig? Alam ni Alec ang lahat tungkol sa kanilang arranged marriage?
"Alam mong tumututol ako! Hindi mo kami makakontrol ayon sa iyong kagustuhan,old man. We're not your puppets!" Alec stand up in outrage, he was now mad as hell.
" I can and when I said you'll marry Emerald, you'll do as I've said." Malupit na sagot ng Don. Alam nilang bawat salitang binibigkas ng matanda sa pagmamahay na ito ay parang batas na ipinapataw.
How could her father stay calm and cool in a moment like this while on the other hand, Alec was now raging in fury like a provoked bull? Senior Alonzo has always been like this. Walang emosyon, walang awa, palaging matigas at malamig Ang pakikitungo. Bihira siyang ngumiti, at iyon lang ay kapag kasama niro ang kanyang mga business partners. Senior Alonzo De Hizon was hard as a rock.
"And what if I didn't?" Alec's eyes were now shooting daggers at the old man.
"I will disown you. I will destroy everything you have, your businesses, your hotels, your beloved resort? Alam ko kung gaano mo kamahal ang resort na iyon. Everything young man, everything you worked hard for. Kukuhain ko ang lahat sa'yo at alam mong kayang kaya kong gawin iyon sa isang iglap lamang." Don Alonzo warned dangerously.
"Are you threatening me?" Walang takot na sagot ni Alec.
"Hindi ako nagbabanta. Sinasabi ko lang sa'yo kung ano ang kaya kong gawin." Sa sinabing iyon ng matanda ay lalong nagpuyos sa galit si Alec.
"You ruthless manipulator old man! Hinding-hindi kita papayagang kontrolin ang aming buhay! I will never marry Emerald just because you said so!" Alec shouted in fury.
Alam kong tutol si Alec sa pagpapakasal namin. Kinasusuklaman niya ako mula noon pa man. The idea of marrying me was the worst thing he could ever imagine. That was the typical Señorito Sebastian Alexander De Hizon I knew. Kinamumuhian niya ako sa kadahilanang hindi ko alam."Emerald Marie, please leave us, sweetheart. Alec and I just needed to talk." Biglang utos sa kanya ng ama.
"No need. Wala nang silbing mag-usap tayo!" Sagot ni Alec."Trust me young man, gugustuhin mong marinig ang sasabihin ko. Emerald Marie, leave us please."
Gustong niyang tumutol ngunit walang siyang lakas ng loob na gawin iyon. Nagngingitngit ang kalooban niya sa galit. Sa pamilyang ito, kailan ba siya nagkaroon ng boses? Ang buhay at hinaharap niya ang kanilang pinag-uusapan ngunit binabalewala siya na para bang walang siyang karapatang makialam.Sige, aalis siya ngayon, ngunit hindi ibig sabihin nito na hahayaan niyang manipulihin ng matandang lalaki ang kanyang buhay. Hindi ngayon at hindi na muli. Isang bagay ang alam niya: tutol siya sa kagustuhan ng ama at hindi siya magpapakasal kay Alec ng basta-basta. Hinding-hindi!
Umalis siya sa silid at iniwan ang dalawang lalaki. Sa loob-loob niya, gustong niyang sumigaw sa galit dahil sa kawalan ng lakas ng loob. Anuman ang mangyari, tutol siya sa kasalang gusto nilang mangyari at Hindi niya hahayaang basta nalang manipulahin ang kanyang buhay. * * * Nagising siya sa pakiramdam na parang may mga matang nagmamatyag sa kanya habang natutulog. Sinuri niya ang buong silid sa pamamagitan ng liwanag ng lampshade. Wait, natatandaan niyang pinatay niya ang lampshade bago siya natulog? Napatigil ang kanyang tingin sa sulok ng kanyang kama nang makita ang anino ng isang lalaking nakatayo sa harapan niya. Nagulat siya nang makita si Alec sa loob ng kanyang silid, seryoso at tahimik na pinagmamasdan siya. Biglang lumukob ang takot sa kanyang dibdib kaya mabilis siyang napatayo sa gulat at takot. "A-Anong ginagawa mo dito!" Pasigaw na tanong niya. Sa kanyang pagtataka, wala man lang itong tanda pagkagulat o takot dahil nahuli niya itong nasa kwarto niya.Kinabahan siya nang biglang lumakad ito papalapit sa kanyang kama at umupo. Agad siyang umusad palayo nang dahan-dahang lumapit ito at tinitigan siya ng puno ng pagnanasa. Napansin niyang amoy alak ito at dahil doon ay lalong tumindi ang kaba niya. He was drunk for Pete's sake!
Lantaran nitong pinagmasdan ang kanyang katawan magmula ulo hanggang paa. Tumitig ito nang may pagnanasa sa kanyang mga dibdib pababa sa kanyang mahahaba at makikinis na mga binti. Kinabahan siya ng maalalang manipis na nightie lamang ang kanyang suot at wala pang suot na bra, kaya alam niyang halos nakikita na ni Alec ang hubog ng kanyang ng mga dibdib.
"You have sexy boobs and a nice pair of legs..." He whispered sensually."A-Alec.... A-Anong sinasabi mo—”
"Hindi ko akalain na magiging maganda ka nang ganito, Emerald..." Naramdaman niyang nanginig ang kanyang katawan at biglang tumaas ang kanyang mga balahibo nang marinig ang mga bastos na salitang iyon mula dito.
Sa sinabing iyon ni Alec, agad niyang kinuha ang kanyang kumot at tinakpan ang halos hubad na katawan, ngunit sa kasamaang palad, biglang inagaw ni Alec ang kumot sa kanya at marahas na itinapon ito sa sahig. "A-Alec..." Puno ng kabang naisambit niya. Nakita niyang ngumisi ito ng nakakaloko. She almost jumps in tremble like she had been scorched when he sensually caress her shoulder."That old man was right, I will not be able to resist your beauty. You are a goddess..." Bulong nito, sapat para marinig niya ang bawat salita nito.
"A-Alec you're drunk! Get out of my room please..." Pagmamakaawa niya.
Narinig niyang tumawa lamang ito, isang napakasarkastikong tawa.
"The sweet and innocent Emerald seems scared of her big brother, uh?" Panunuya nito.
"Alec, itigil mo na ito! Anuman ang sabihin ni Dad, hindi ako magpapakasal sa'yo!” Matapang niyang turan.
"But I do. I will marry you, my sweet Emerald." Isang pahayag na nagpagulantang sa kanya."A-Are you out of your mind?" Hindi makapaniwalang sagot niyan.
"Maybe, but then who cares? Sa tingin mo hahayaan kong wasakin ng matandang iyon ang aking mga negosyo at lahat ng pinaghirapan ko? Hindi ako tanga, Emerald! That old man is very cunning and evil. Besides, he offered to give me all of his wealth if I married you. That's quite a tempting offer uh?" He declared evilly. Nang marinig iyon ay biglang sumiklab ang kanyang galit.
"What makes you think I will marry you!" Galit niyang turan.
"You have no choice little Emerald, you owe this family a lot. Wala kang karapatang tumutol." He retorted, as his eyes locked with hers in a terrifying glare.
Napakasama niya talaga... Oh, how I hate him so much...
"I hate you, Alec! " Sigaw niya sa galit habang nararamdaman dahan-dahang tumutulo ang kanyang mga luha.
She noticed something crossed his eyes after hearing what she said. Hindi siya sigurado ngunit parang may kaunting sakit na dumaan doon nang sabihin niyang kinamumuhian niya ito?
Imposible!
Ilang sandali pa ang lumipas ay tangkang na naman itong lumapit sa kanya kaya’t mabilis siyang umiwas at lumayo."A-Anong ginagawa mo..." nervousness was obvious in her voice.
"Relax, I just want a kiss from my fiancee." He said as he laughed scornfully.
Dahan-dahang lumakad ito papalapit sa kanya habang hindi inaalis ang tingin sa kanya, sinubukan niyan umatras palayo hanggang sa wala na siyang maurungan kundi Ang malamig na pader.
"Alec, No! Please, don't come near me!" Naalarma niyang sabi dahil sa takot.Next thing she knew he grabbed her in a harsh way and claimed her lips torridly. She suddenly remembered, it was the second time he kissed her eight years ago and she still has the same fear towards the impact of his kiss just like the first time. Fear, panic and different kinds of emotions started to rush all over her body.
He deposited her in the bed and she got terrified when he cupped her breast in a rough way. Scared, she tried to push him away but he was a lot stronger. His rough kisses went down to her neck as he gave painful bites on it. Naramdaman niyang nanginginig ang kanyang katawan dahil sa takot habang tuloy-tuloy na tumutulo ang kanyang luha.
What terrified her more was when she felt that hard bulk against her belly. He was grinding into her in a rough and painful way.
"Stop please, Alec..." Humagulgol na niyang turan.
Nang tumingin ito sa kanya at makita ang kanyang mukhang puno ng luha, natigilan ito habang magkakaibang emosyon ang pumuno sa kanyang mga mata. Biglang lumambot ang mukha nito at may pag-aalalang tumingin ang kulay abo nitong mga mata sa kanya. Ngunit sandali lang iyon, ang mukha nito ay muling naging madilim at mabalasik saka biglang parang napapasong binitawan siya. Pagkatapos ay ngumisi ito ng nang-uuyam at pinagmasdan siya ng puno ng pagnanasa."You're not bad to be my wife, anyway." He stated as he started to rake her body in a lustful way again.
Patuloy pa rin siyang umiiyak habang tinitigan ito ng masama. Kinamumuhian niya ito and to think na pakakasalan niya ito at makakasama habang buhay ay lalo siyang kinakabhan sa takot. She had made up her mind, she will never marry this ruthless man!
"I hate you! " Galit na galit na sigaw niya habang patuloy parin sa pagtulo ang luha niya.
"The feeling is mutual. " he replied sarcastically.
"We will follow that old man's manipulation. Ihanda mo ang sarili mo na maging asawa ko, Emerald. Ikakasal ka sa akin sa ayaw at sa gusto mo." Tiyak nitong sabi bago umalis at nilisan ang kanyang silid.
Tinawagan niya si Benny para magbigay lang ng update at mag utos dito ng ilang bagay tungkol sa operasyon ng restaurant. Malugod namang sumunod si Benny at sinabing siya na ang bahala sa mga tungkulin niya ngayong araw "Maayos na ba ang pakiramdam mo, hija?" malambing na tanong ng matanda. Bakas ang pag-aalala at malasakit sa kulubot nitong mukha at bigla siyang nakaramdam ng guilt dahil nagsinungaling siya rito kagabi tungkol sa pagsama ng pakiramdam niya. "Opo. Pakidala na lang po ng usual breakfast ko sa pool area, Nana," matamlay niyang saad."Sige." "At kapag tumawag po si Benny, pakisabi agad sa akin. Naghihintay po ako ng tawag niya, Nana." "Sige, hija. May gusto ka pa bang ibang pagkain bukod sa usual na agahan mo?" "Wala na po. Salamat, Nana…” Dala ang tuwalya at ang kanyang brand ng lotion, naglakad siya patungo sa pool area. Naupo siya sa isa sa mga lounge chair, kinuha ang sunblock, at naglagay ng sapat na dami sa kanyang palad. Sinimulan niyang lagyan ng l
“Alam ko namang matalino kang bata, Emerald Marie. Ang gusto ko, itigil mo na ang pakikipagkita sa lalaking iyon bago pa lumalim ang koneksyon ninyo sa isa't isa. Huwag kang magsisimula ng apoy kung alam mong hindi mo ito agad mapapatay," makahulugang pahayag nito sa kanya. She saw her father drew a sly and menacing smile then that made her anxiety go deeper.Ano ang pinaplano nito? Sinusubukan na ba nitong manipulahin ang buhay niya? Oh, God! May plano ba itong gawin sa kanya ang parehong bagay na ginawa nito kay Patty? Pinaplano ba nitong ipagkasundo din siya sa mga anak ng business partners nito sa hinaharap? Sa isiping iyon, takot at pag-aalala ang bumalot sa buong katawan niya. This is ridiculous! Kailangan niyang gumawa ng paraan! Ito na ba ang sandaling kinatatakutan niya? Ang dumating ang panahon na magsisimula nang makialam at magtangkang kumontrol ng buhay niya ang kanyang ama? “You’re not planning to manipulate and trying to fix my marriage soon, will you, Dad?" S
It has been a long, busy day at work, and she couldn't help but smile because her hard work is slowly being paid off. Nakikilala na at dinadayo na ang Gustoso Ristorante sa bayan. Parami nang parami ang kanilang mga customer araw-araw at nakatatanggap siya ng magagandang feedback mula sa mga customers. Masaya siya kahit na umuuwing pagod, dahil alam niyang maayos ang takbo at umuunlad ang restaurant niya. Nagpakawala siya ng malalim na hininga at napangiti habang marahang sinisuklay ang buhok sa harap ng salamin. Nasa ganoong ayos siya ng maramdaman ang marahang katok sa kanyang pintuan. "Come in!" anunsyo niya. Bumukas ang pinto at nakita niyang si Nana Marcela ang bumungad sa pinto. "Señorita, gusto kang makausap ni Señor Alonzo sa Study Room," imporma ng matanda. Awtomatikong napatuwid ang kanyang likod at biglang siyang napalunok. Ang pamilyar na kaba na nararamdaman niya tuwing nakakaharap ang ama ay biglang bumalot sa kanya matapos malaman na gusto siyang makausap ni
"You sure you don't wanna come inside?" Tanong niya kay Phil.Naging ugali na nitong ihahatid siya pauwi halos araw-araw. The man surely wanted to win her heart and she couldn't help but smile thinking about it. Hindi niya narinig o nakitaan man lang na napagod o nagreklamo ito kahit na galing pa ito sa mahabang araw ng trabaho kapag hinahatis siya nito.Naging matiyaga at masugid ito lalo sa panliligaw sa kanya. Lagi siyang pinadadalhan ng mga bulaklak at laging binibisita sa restaurant kapag hindi ito busy. "What can you offer me inside, uh?" Pilyong biro nito na para bang may kalokohang iniisip. "Umm, kahit ano. Coffee maybe?" Nangingiting turan niya. "Coffee? I think I want something else. Is there anything you can offer me except a cup of coffee?" Pilyong turan nito. "Like what? What else do you want then?" Sagot niyang nakataas ang kilay. Alam naman niya kung ano ang gusto nitong iparating. Minsan na niya itong sinita nang bigla siyang nakawan ng halik nito, at mula
"That rebellious, hardheaded young man! He’s really pushing me to my limits. Let’s start dinner without him, Emerald Marie," frustrated na saad ng ama.Napansin niya na pinakalma nito ang sarili saka uminom ng tubig. Malinaw na sinusubukan nitong pigilan ang galit, ngunit nababahala pa rin siya. Agad namang inihain ng mga tauhan ang pagkain nila para hindi na mas lalong maiinis ang ama. Kalkulado Ang bawat kilos ng mga katulong na wari g ayaw nagkamali at mapagalitan ng Don. Then ahe began to eat silently, making sure to act prim and proper. Around her father, it had always been second nature to watch her every move. She had to maintain composure and graceful poise, speaking and conducting herself with intelligence and elegance even in her table manners. Ayon dito ganoon dapat kumilos at umakto ang isang De Hizon— striking yet graced with refinement and style."How's your restaurant?" Biglang putol ni Don Alonzo sa kanilang katahimikan. Kinakabahan siyang uminom ng tubig bago sum
Nang makita si Alec sa verandah, bigla siya nakaramdam ng matinding kagalakan sa dibdib kung kaya't nagmamadali siyang pumasok sa mansyon para makita at makausap ito. He came home! Sa wakas ay umuwi na si Alec. Nasasabik siyang makausap ito dahil sobrang namiss niya ito. "Magandang gabi, Señorita." Bati sa kanya ng katulong nang makapasok sa bahay. "Good evening Ms. Tabitha." Masayang bati niya pabalik. Nagmamadaling pumunta siya sa kusina para hanapin si Nana Marcela imbes na dumiretso sa kanyang kuwarto. Napangiti siya habang ang mga mata ay nagniningning sa kagalakan nang makita si Nana Marcela na kausap ang dalawang katulong na tila nagbibigay ng mga utos sa mga ito. "Nana!" Napukaw ang atensyon ng matanda ng makita siya. Masaya itong gumanti ng ngiti na para bang may magandang ibabalita ito sa kanya. "Señorita! Umuwi na ang Señorito Alec!" Pagbabalita ni Nana Marcela. "Yeah Nana, I saw him in the verandah." "Nauna lang dumating ang Señor bagosiya." Pagpapaalam s







