Chapter 4

Tahimik na nakaupo si Queen sa sala. Mga alas otso na ng gabi. Hinintay niya kasi si King Lex, nagpaalam ito kanina na may emergency raw sa trabaho. Nagulat pa nga siya nang magpaalam ito sa kanya.

Tahimik ang gabi. Sobrang dilim na sa labas. Napabuntong-hininga siya.

“Oh iha, gising ka pa pala. Hinintay mo ba si King Lex?”

Napatingin siya sa hagdan at nakita ang ina ni King Lex.

“Opo, Mama,” tugon niya.

Lumapit ito sa kanya.

“Gano’n ba… pero late na at mukhang inaantok ka na rin. Mas mabuti kung magpahinga ka na. Malamig pa naman dito.”

Gusto niyang tumanggi at sabihing ayos lang siya, sanay na siyang maghintay gabi-gabi. Pero naisip niya, baka magalit ang ginang sa anak nito. Kaya tumango na lang siya at tumungo sa silid nila.

Pagpasok niya sa kwarto, sinalubong siya ng lamig ng aircon. Parang nanlalamig ang buong katawan niya, kaya naisipan niyang maligo ulit.

Pumili muna siya ng damit bago pumasok sa banyo.

Makalipas ang isang oras, nakahiga na siya sa kama. Inilapag niya ang librong hawak sa bedside table at napahikab.

Manipis na nightgown ang suot niya, V-neck at hanggang hita lang ang haba. Nakasanayan na niyang magsuot ng gano’n tuwing matutulog.

***

Bandang alas-onse ng gabi nang makauwi si King Lex. Dumaan pa siya sa condo ni Lyka at natagalan doon. Tahimik niyang binuksan ang p***o ng master bedroom. Mabuti na lang at hindi ito naka-lock.

Gustuhin man niya o hindi, kailangan niyang matulog sa iisang kwarto ni Queen. Pagpasok niya, napako ang tingin niya sa kama. Nakatagilid si Queen. Litaw ang mahahabang binti nito at ang bahagyang pag-umbok ng dibdib dahil sa suot nitong nightgown.

Napabuntong-hininga siya. Lumapit siya at maingat na kinumutan ang babae. Pagkatapos, kinuha niya ang unan at kumot at lumipat sa couch. Nirerespeto niya si Queen.

At higit sa lahat, nirerespeto niya si Lyka.

Ayaw niyang dagdagan ang kasalanan niya sa nobya. Kaya hangga’t maaari, iniiwasan niyang magkaroon ng kahit anong intimate na mangyayari sa kanila, kahit pa asawa niya ito.

Pinikit niya ang mga mata at agad nakatulog dahil sa pagod.

Kinabukasan. Nagising si Queen sa silaw ng araw na pumapasok sa malaking bintana ng kwarto.

Inilibot niya ang tingin sa paligid. Hinahanap niya ang lalaking gusto niyang makita sa bawat paggising niya.

Pero wala. Bumagsak ang balikat niya.

“Hindi ba siya umuwi? O baka hindi siya natulog dito…”

Napailing siya.

“Ano pa bang ine-expect mo, Queen? Tatabihan ka niya kasi nandito si Mama niya? Asa ka pa…”

Tatayo na sana siya para maligo nang mapansin niya ang unan at kumot na maayos na nakalagay sa couch.

“Ah… doon siya natulog…”

Napabuntong-hininga siya.

“Maligo na nga lang ako…”

Pababa na siya ng hagdan nang makasalubong niya si King Lex. Babatiin niya sana ito, pero bigla siyang hinila nito pabalik sa kwarto.

“T-Teka… bakit tayo bumalik dito?” nalilitong tanong niya.

Napasandal siya sa pintuan habang papalapit ito sa kanya.

“A-anong meron?” kinakabahan niyang tanong.

Napansin niyang dumilim ang mukha nito.

“Sa susunod, huwag mo na akong hihintayin. Lalo na ngayong nandito si Mama. Naiintindihan mo ba?” madiing utos nito habang mahigpit na hinahawakan ang braso niya.

Napapikit siya sa sakit.

“H-Ha? Pero nag-alala lang naman ako… kaya kita hinintay… saka… asawa mo ako… siguro dapat ko lang gawin ‘yon…” mahina niyang sagot habang nakayuko.

Biglang sumalpak ang kamay ni King Lex sa p***o, malapit sa ulo niya. Napatulala siya sa takot.

“What did you say? Asawa?” malamig nitong sabi.

“Ha! Mag-asawa lang tayo sa papel, kaya huwag mong masyado dibdibin.”

Humakbang ito palayo. “At huwag mo na ulit akong hihintayin. Naiintindihan mo ba? At pwede ba… huwag kang masyadong feeling asawa ko. Hindi bagay sa’yo.”

Tinalikuran siya nito.

Parang ilang beses siyang sinampal. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Hindi niya namalayang tumutulo na ang luha niya. Nanghina siyang napaupo sa sahig at napahawak sa dibdib niya.

Parang unti-unting nadudurog ang puso niya sa bawat salitang binitawan nito.

“Why do I keep loving a heartless husband like you?” she whispered, biting her lower lip as her eyes slowly blurred with tears.

Tahimik ang kwarto, pero ang sakit sa dibdib niya ay parang sumisigaw.