LOGINKakapasok pa lang ni Isabela sa restroom nang bigla siyang huminto at mabilis na nagtago sa likod ng pinto.
May pakiramdam siyang may sumusunod sa kanya.
Isang malamig na kilabot ang gumapang mula batok pababa sa kanyang gulugod, dahilan para manginig ang kanyang mga daliri. Kilala ang Wolfgang’s Steakhouse bilang isang sikat at eksklusibong lugar—mahigpit ang seguridad, maayos ang pamamalakad. Kaya para sa isang tao na lakasan ang loob na sundan siya hanggang sa loob ng restroom… paano kung—
Hindi na niya tinapos ang iniisip.
Sa labas ng pinto, huminto si Marco sandali, tila nagdadalawang-isip kung tutuloy pa o babalik na lamang. Ngunit bago pa siya tuluyang makatalikod, isang bag ang biglang tumama sa ulo niya.
“Pervert!”&n
Kakapasok pa lang ni Isabela sa restroom nang bigla siyang huminto at mabilis na nagtago sa likod ng pinto.May pakiramdam siyang may sumusunod sa kanya.Isang malamig na kilabot ang gumapang mula batok pababa sa kanyang gulugod, dahilan para manginig ang kanyang mga daliri. Kilala ang Wolfgang’s Steakhouse bilang isang sikat at eksklusibong lugar—mahigpit ang seguridad, maayos ang pamamalakad. Kaya para sa isang tao na lakasan ang loob na sundan siya hanggang sa loob ng restroom… paano kung—Hindi na niya tinapos ang iniisip.Sa labas ng pinto, huminto si Marco sandali, tila nagdadalawang-isip kung tutuloy pa o babalik na lamang. Ngunit bago pa siya tuluyang makatalikod, isang bag ang biglang tumama sa ulo niya.“Pervert!”&n
“Pangalawa…” tumingin si Alliyah kay Isabela na may halo ng misteryo sa expression niya. Parang may gustong ipahiwatig ang kanyang mga mata, pero pinipili niyang hintayin na lang na magbukas ang bibig niya.“Totoo ‘yung unexpected visit na meeting ng Prince Charming kasama si President Shiela noong araw na ‘yon, pati yung biglaan niyang request na ipa-tour ang buong company kasama ang HR department… Kaya nga personal ka mismo nainterview ni President Shiela. Dahil dun, pinag-uusapan ka ng lahat,” paliwanag ni Alliyah, malinaw ang tono ng kaalaman at kontrol sa sitwasyon.Tumango si Isabela, medyo napapikit sa init ng pagkakaintindi at sa bigat ng kasalukuyang status niya sa office. “Kung ako ‘yun, maiintindihan ko rin
Kakaunti lang ang kailangan para ma-realize ni Isabela ang warning ni Rafael sa kusina noong gabing iyon—pero paulit-ulit siyang nalaglag sa gulo ng kanyang damdamin bago niya naintindihan.Ganito pala ang lalaking ito…Saan napunta ang self-control nito? Parang hindi nauubusan ng energy—walang preno. Parang lalaking walang pahinga.Kinapos ang lakas ni Isabela sa kaba at init ng gabing iyon. Hinaplos ang lower back nya, pilit bumangon, nag-shower, at nagpanggap na normal para maghanda na sa pagpasok sa opisina—pilit nagpepretend na chill lang.Sa kanyang paglabas, naka-ready na ang lalaki—nag-prepare na ng breakfast ng maaga at siya rin ang naghatid sa kanya papunta sa kumpanya.Tahimik lang si Isabela buong umaga.
Biglang naalala ni Isabela ang kiss kaninang umaga sa sasakyan. Yung halik na halos ikaw na ang mawalan ng control. Bahagyang natuyo ang labi niya sa sobrang pag-iisip.—I'm waiting for you.Para saan kaya siya hinihintay? Para ba sa dinner? O… para ba sa “tonight’s thing”?Ewan ba niya, pero bigla siyang kinabahan nang konti—may halo pang hiya na hindi niya ma-explain.Si Rita na sobrang chill at carefree, hindi na napansin kung bakit namumula ang best friend niya. Patuloy pa
Nalilito siya—pero sabay na sabay do’n, sobrang tinamaan din.Halo-halo na ang laman ng utak niya, parang nagka-crash lahat ng thoughts niya nang sabay-sabay. Hindi na niya alam kung alin ang tama, alin ang delusyon, at alin ang dala lang ng emotions niya sa moment na ’yon.Ang malinaw lang—bago pa man siya makapag-isip nang maayos, nauna nang gumalaw ang bibig niya.Diretso, walang paligoy, kusa niyang sinang-ayunan ang “imbitasyon” ng lalaki, na para bang automatic response na lang.Sa loob-loob niya, alam niyang dapat siyang magduda. Pero sa puso niya, may kung anong kiliti na ayaw magpatalo. At sa mismong segundo na ’yon, mas pinakinggan niya ang tibok ng dibdib kaysa sa boses ng rason.
“May mga tao sa Santillan family na naniniwala talagang anak ako ng dad ko—after all, nagpa-paternity test naman siya. Pero may iba ring may alam ng totoong nangyari, kaya honestly, hindi talaga ako ganun ka-bet sa Santillan family.”Si Rita, sandaling tumigil, parang wala lang, sabay ngumiti nang konti.“Pero okay lang. As long as mahal ako ng dad ko, enough na ‘yon for me.”Simple lang yung sinabi niya, pero ramdam mo na doon pa lang, buo na ang mundo niya. Kahit anong tingin ng iba, wala na siyang pake—as long as may isang taong kampi sa kanya, panalo na siya.“Sinasabi ko na sa’yo ‘tong secret na ’to, so obligado ka nang maging mabait sa dad ko simula ngayon, okay?&







