LOGINBumalik ang waiter dala ang drinks namin, at nagkaroon ako ng sandaling makabawi.“Hindi naman dapat ganito,” mahina kong sabi. “Business arrangement lang ‘to. Revenge kay Edward. Para matahimik ang lahat. Tapos ngayon, nasa kama ako, tinatawag ang pangalan niya at… Diyos ko, ang pathetic ko.”“You’
Andrea’s POVHindi na option ang magpanggap na patay.Narinig ko ang boses niya mula sa phone. “Andrea, are you… still there?”Hindi ko mapigilan ang panginginig ng mga kamay ko.Nakatitig lang ako sa call log, habang parang nagliliyab ang mukha ko sa hiya. Paano nangyari na natawagan ko siya sa eks
Andrea’s POVAalis si Dylan today for a business trip, at ramdam ko agad ang alon ng relief na dumaan sa akin. Matapos ang ilang araw na awkward ko siyang iniiwasan sa loob ng bahay, sa wakas makakapag-relax din ako. Ang ideya na ako lang mag-isa sa buong mansion ay parang napakalayang pakiramdam.P
Andrea’s POV“Na-realize ko lang na nakalimutan kong itanong—ano bang gusto mong ipabili sa’kin from my trip?” tanong ni Dylan, mababa at halos intimate ang boses sa tahimik na pagitan ng pinto.Natigilan ako, medyo nabigla. Unang pumasok sa isip ko ay sabihing “wala,” pero naalala ko ‘yung sinabi n
“Baka hindi pasok sa standards mo ang fashion sense ko,” amin ko.“Who told you that?”Napakurap ako. “What?”“Who said your taste isn’t good?”Hinaplos ko ang ilong ko na tumama sa kanya kanina. “Sarili ko lang namang assessment.”Bahagyang lumambot ang tingin niya. “I think your taste is excellent
Andrea's POV“Malapit na po, Mrs. Romero! Five minutes na lang!”“Hindi naman ako nagmamadali, nagtanong lang,” sagot ko, lihim na nagpapasalamat sa kanya dahil nabigyan ako ng perfect excuse para makaalis sa hindi komportableng sitwasyon ko.Matapos kong harapin ang nararamdaman ko para kay Dylan,
Nanginginig ang mga daliri ko nang kunin ko ang cellphone ko mula sa bag. Isang pangalan lang ang pumasok agad sa isip ko—ang iisang taong hindi huhusga, hindi magsasabing “I told you so,” at hindi ako iiwan sa gitna ng emosyonal kong gulo.Tinawagan ko siya, halos hindi ko na mapigilan ang boses ko
“Good morning, darling,” bati niya, sinusuri ang mukha ko. “Mukhang halos hindi ka natulog.”“I’m fine,” sabi ko habang nagsasalin ng kape.“Nasaan ang beautiful wife mo?” tanong niya nang inosente, kahit may pilyong kislap sa mata niya.“Tulog pa.” Uminom ako ng kape, iniiwasan ang tingin niya.Pin
Dylan's POVParang binangga ako ng rumaragasang tren nang pumasok sa isip ko ang posibilidad na baka virgin si Andrea. Nanigas ako sa kinatatayuan ko, ramdam ko ang masakit na pagpitik ng katawan ko laban sa tela ng boxers ko, desperadong gustong angkinin ang bagay na wala pang lalaking nakakakuha b
“And so responsive,” dagdag niya, ibinaba ang kaniyang ulo para palitan ang kaniyang hinlalaki ng kaniyang bibig.Ang basa at mainit na dila niya ay nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko. Hinawakan ko ang kaniyang mga balikat, ang mga kuko ko ay pumailalim sa kaniyang balat habang binibigyan niy







