Mag-log inAndrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers.Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko.Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko.“Surprise!”“Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by you
Andrea’s POVAyokong naghihintay sa backstage. Naiinis ako doon. Si Shiela, kanina pa ako hinahanap—almost twenty minutes na raw siyang naghahanap sa akin.Ten minutes lang ang sinabi kong babalik ako. Pero heto ako, naipit pa rin kay Carolina, at isang song na lang bago ako mag-perform. Kaya talaga
Andrea’s POVCris had already made his way over to me.Ayon sa rehearsed routine, kinuha ko ang microphone para sagutin ang questions niya bago ako bumalik backstage para sa mid-show performance.“Ms Andrea, many of our shared fans are here today. Is there anything you'd like to say to them?” tanong
Andrea’s POVI hadn’t expected my part to end so quickly after the opening. After ng opening number, offstage na agad ako. Sa middle section pa ulit ako lalabas.Paglabas ko, binigyan ako agad ni Shiela ng bottled water. Aakmang iinom na sana ako nang mapansin ko si Kaila Padilla sa di kalayuan.Sum
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







