LOGINAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Andrea’s POVNakahiga ako sa hospital bed, nakatitig sa malamig at puting kisame. Unti-unting pinapahina ng pain medication ang kirot sa katawan ko, pero kahit gaano pa kalakas ang gamot, hindi nito kayang patamlayin ang pagkamanhid na unti-unting bumalot sa dibdib ko.Mas masakit ang kawalan kaysa
Andrea's POVKinabukasan pagkatapos ng shooting incident, nagising ako sa ingay ng phone ko—sabay-sabay ang notifications. May matinding sakit ng ulo, inabot ko ang phone ko, at nagulat sa mga nakikita ko. Viral na ang nangyari. Social media puno ng galit at paminsang awa para sa akin, kumakalat ang
Andrea's POVHindi ko akalain na ang Araw ng mga Puso ang magiging araw na tunay na masisira ang puso ko.Naka-reserve si Edward ng table sa Perlas Bistro, isa sa pinaka-sosyal at eleganteng restaurant sa Makati. Nagniningning ang mga crystal chandelier sa itaas, humahalo ang musika ng soft jazz sa







