LOGINBumalik ang waiter dala ang drinks namin, at nagkaroon ako ng sandaling makabawi.“Hindi naman dapat ganito,” mahina kong sabi. “Business arrangement lang ‘to. Revenge kay Edward. Para matahimik ang lahat. Tapos ngayon, nasa kama ako, tinatawag ang pangalan niya at… Diyos ko, ang pathetic ko.”“You’
Andrea’s POVHindi na option ang magpanggap na patay.Narinig ko ang boses niya mula sa phone. “Andrea, are you… still there?”Hindi ko mapigilan ang panginginig ng mga kamay ko.Nakatitig lang ako sa call log, habang parang nagliliyab ang mukha ko sa hiya. Paano nangyari na natawagan ko siya sa eks
Andrea’s POVAalis si Dylan today for a business trip, at ramdam ko agad ang alon ng relief na dumaan sa akin. Matapos ang ilang araw na awkward ko siyang iniiwasan sa loob ng bahay, sa wakas makakapag-relax din ako. Ang ideya na ako lang mag-isa sa buong mansion ay parang napakalayang pakiramdam.P
Andrea’s POV“Na-realize ko lang na nakalimutan kong itanong—ano bang gusto mong ipabili sa’kin from my trip?” tanong ni Dylan, mababa at halos intimate ang boses sa tahimik na pagitan ng pinto.Natigilan ako, medyo nabigla. Unang pumasok sa isip ko ay sabihing “wala,” pero naalala ko ‘yung sinabi n
“Baka hindi pasok sa standards mo ang fashion sense ko,” amin ko.“Who told you that?”Napakurap ako. “What?”“Who said your taste isn’t good?”Hinaplos ko ang ilong ko na tumama sa kanya kanina. “Sarili ko lang namang assessment.”Bahagyang lumambot ang tingin niya. “I think your taste is excellent
Andrea's POV“Malapit na po, Mrs. Romero! Five minutes na lang!”“Hindi naman ako nagmamadali, nagtanong lang,” sagot ko, lihim na nagpapasalamat sa kanya dahil nabigyan ako ng perfect excuse para makaalis sa hindi komportableng sitwasyon ko.Matapos kong harapin ang nararamdaman ko para kay Dylan,
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin
Andrea’s POVNanginginig nang bahagya ang mga daliri ko habang nakatitig ako sa screen ng phone ko, pinapanood ang social media storm na ako mismo ang nagpasabog. Ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang i-post ko ang simpleng caption na “Already Married” kasabay ng litrato ng marriage certifica
Dylan’s POVMahigpit pero maingat kong hawak ang marriage certificate habang naglalakad ako sa tahimik at napakalinis na hallway ng St. Peter's Private Hospital. Sobrang tahimik ang paligid, amoy antiseptic, malamig ang hangin, pero magulo ang isip ko.Hanggang ngayon, hindi pa rin tuluyang nagsi-si
Andrea’s POVPagkaalis ni Dylan, paulit-ulit na naglalaro sa isip ko ang mga huling salitang iniwan niya.“I’ll come pick up Mrs. Romero in a week.”Kung paano niya iyon sinabi—kalmado, diretso, parang matagal na niyang pinag-isipan—iyon ang mas lalong nagpabigat sa pakiramdam ko. Parang may humigpi







