LOGINSa mata ng lahat, the Madrigal siblings are the picture of perfection. But behind closed doors, hidden inside their luxurious estate, lies a twisted web of secrets, forbidden desire, and dangerous obsession. Snowlit secretly hungers for Lion—the pristine, high-society golden prince. What she doesn't realize is that both of her adoptive brothers hold a dark, unhinged obsession with her, turning their home into a gilded cage of surveillance, steel chains, and ruthless mind games. Trapped between two powerful men who refuse to let her go, Snow is forced to play a dangerous game of deceit to survive. How do you escape a trap... when the monsters holding the keys are the brothers you live with?
View More“Uhh! Uhh!” Hindi ko mapigilan ang sunod-sunod na impit na ungol na kumawala sa aking mga labi, kasabay ng paninirik ng mga mata ko sa tinding sensasyong bumabalot sa buong katawan ko, dahil sa paulit ulit at mabilis na paglabas masok ng dalawang daliri ko sa pagkababae ko.
“Ahh! Lion!” Napasinghap ako habang mariing kinakagat ang ibabang labi para pigilang maisigaw nang malakas ang pangalan niya. Sa nanginginig kong kamay, mahigpit kong hawak ang gusot na litrato ni Lion—isa sa mga adoptive brothers ko. Hindi ko mapigilang isipin na siya ang nasa ibabaw ko ngayon, walang awang inaangkin ako hanggang tuluyan akong mawalan ng ulirat. Lalong bumilis ang paglabas masok ng daliri ko sa pagkababae ko kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko, habang halos madurog ang litrato sa sobrang higpit ng pagkakahawak ko rito. “Ahh! Fuck... Lion! Malapit na... Ahh!” Sunod-sunod na putol-putol na daing ang kumawala sa bibig ko nang muli akong labasan. That was the third time tonight. A record I’d never broken before. Usually, one round was enough whenever I surrendered to my filthy fantasies over Lion’s picture. Hindi ko maalis sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina. Hindi ko kayang burahin sa isip ko ang nakita kong ginagawa nilang dalawa ni Jewell. An hour ago, i was about to have a drink, pero hindi ko akalain na ang mga ungol at ginagawa nilang kahalayan ang bubungad sakin. Napasandal ako sa headboard ng kama. Hindi na ako nag-abalang magbihis. Nanatili akong nakatitig sa gusot na larawan ni Lion, habang unti-unting lumalabo ang paningin ko dahil sa mga luhang nagbabadyang tumulo. “I hate you...” mahina ngunit puno ng pait kong bulong habang lalo kong pinipisil ang litrato hanggang bahagya itong mapunit. “Dapat ako 'yon... Hindi si Jewell. Dapat ako ang kasama mo.” Isang pigil na hikbi ang kumawala sa akin bago tuluyang pumatak ang mga luha sa namumula kong pisngi. Agad ko iyong pinunasan at napatawa nang mapait sa sarili kong sitwasyon. “Ano ba talaga ang ine-expect mo, Snow?” galit kong sermon sa sarili ko habang nanginginig ang boses ko. “Na mamahalin ka rin ni Lion? Kuya mo siya. Kahit adopted lang, kapatid mo pa rin siya. Wala kang karapatang magselos. Wala kang karapatang magalit sa nakita mo. Girlfriend niya si Jewell. Normal lang ang ginagawa nila.” Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko hanggang malasahan ko ang dugo, pilit kinukumbinsi ang sarili kong tigilan na ang nararamdaman ko. Tama. Bakit nga ba ako nagseselos? Ano bang karapatan ko? Isa lang naman itong sakit na pantasyang hinding-hindi mangyayari sa totoong buhay. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang ibinaba ang mga paa ko mula sa kama, balak magtungo sa banyo para makapaglinis. Pero bago pa man sumayad ang mga paa ko sa sahig... May narinig akong mabibigat na yabag mula sa hallway. Huminto ang mga iyon sa mismong tapat ng pintuan ng kuwarto ko. Nanigas ang buong katawan ko. Parang may kamay na biglang pumisil sa dibdib ko, dahilan para hindi ako makagalaw. Sumisigaw ang isip ko na bumalik sa kama at magtago sa ilalim ng kumot, pero tila tumanggi ang katawan kong sumunod. Nanatili lang akong nakatayo, na para bang naghihintay sa kung sino ang papasok sa loob ng kuwarto ko, havang iniisip ko kung na i-lock ko ba ito kanina. Dahan-dahang umikot ang doorknob. Unti-unting bumukas ang p***o. Isang matangkad na lalaki ang pumasok sa loob ng silid. Tahimik niyang isinara ang p***o sa likuran niya bago umalingawngaw ang tunog ng lock sa tahimik na kwarto. Isang mapanganib na ngisi ang gumuhit sa mga labi niya habang dahan-dahang gumapang ang tingin niya sa bawat bahagi ng katawan kong walang saplot. “Need help, Snow?”Kinabukasan, naging payapa ang umaga—nababalot ng marupok at ginintuang init na matagal ko nang hindi nararamdaman. Nakatulog ako sa mga bisig ni Damon, nakabaon sa ilalim ng mabibigat niyang kumot. Nang magising ako, dilat na ang madidilim niyang mga mata, tahimik akong pinagmamasdan na may matindi ngunit nakakapanatag na lambing. Sa loob ng ilang masasayang oras, tila hindi umiiral ang kaguluhan sa labas ng pintuan ng kanyang silid.Hanggang sa dumating ang hapon at dumating si Jewell."Snow, darling! I brought those imported chocolates you love!"Umalingawngaw sa malawak na living room ang masigla at masayang boses ni Jewell nang pumasok siya mula sa foyer. Napakaganda niya sa suot niyang ivory dress, na para bang hindi man lang niya kailangang magsikap para magmukhang ganoon kaganda. Hawak niya ang isang chic na shopping bag, at nagliliwanag ang kanyang ngiti habang lumalapit siya para bigyan ako ng mabilis at malambing na side hug."Thank you, Jewell."Pinilit kong ngumiti nang b
Nang tuluyang mawala sa dilim ng gabi ang marahas na tunog ng Ducati ni Damon, nabalot ang buong bahay ng isang mabigat at nakatutulig na katahimikan. Nakatayo lang ako sa madilim na hallway habang ang puso ko ay kumikirot sa matinding guilt. Ang nakatatakot na reaksyon ng mukha niya bago siya umalis ay patuloy na nagmamarka sa isip ko.Hindi ko sinasadyang isigaw ang pangalan ni Lion. Accidental lang 'yon—isang magulo at desperadong reaksyon dala ng lahat ng nangyari sa kotse kanina. Pero para kay Damon, isa itong marahas na pagtataksil. Sa halip na bumalik sa sarili kong kwarto, kusa nang gumalaw ang mga paa ko, guiding me down the quiet corridor hanggang sa makatayo ako sa labas mismo ng bedroom ni Damon. Dahan-dahan kong inikot ang door handle.Mabagal na bumukas ang mabigat na wooden door at pumasok ako. His room was completely immersed in shadows, na iniilawan lang ng malamig na liwanag ng buwan mula sa matataas na glass windows. Pagkasara ko ng pinto, agad akong nabalot sa naka
Damon Madrigal.... The deafening bass of the music thudded through the floorboards, vibrating straight into the soles of my shoes. Colored lasers cut through the heavy haze of smoke in the crowded club below, but inside the private, soundproof glass of the VIP lounge, the atmosphere was a different kind of violent.Mabagal akong sumandal sa plush leather couch, binuksan ang dalawang button sa itaas ng polo ko. Nagbuhos ako ng amber bourbon sa isang mabigat na crystal tumbler at ininom ito sa isang mabilis at nag-aapoy na lagok. Sumakit ang lalamunan ko sa init, pero wala itong nagawa para pawiin ang matindi at nag-aalab na galit na pumupunit sa dibdib ko.“Lion...” Ang hingal at nanginginig niyang bulong ay paulit-ulit na umalingawngaw sa loob ng utak ko na parang isang maruming sira-sirang plaka.Napakuyom ako ng kamao habang naninigas ang panga ko hanggang sa bumaon ang mga ngipin ko. Namuti ang mga buko ng daliri ko sa hawak na baso. Dalawang taon kong ginugol ang oras ko sa pagma
Bumubuhos ang mainit na tubig sa ulo ko, pero wala itong nagawa para hugasan ang mabigat at nakatutulim na takot na nakakapit sa balat ko. Nakahalukipkip ako habang nakaupo sa malamig na marble floor ng shower, ang mga tuhod ko ay mahigpit na nakalapat sa aking dibdib.Pumuno ang singaw sa loob ng glass enclosure, ibinabalot ako sa isang malabong fog. Pero sa kabila ng init, isang malamig na kilabot ang biglang dumaloy sa aking mga braso at sa likod ng aking leeg. Ang pamilyar at nakatatakot na pakiramdam na 'yon ay nagbalik—ang tila totoong pakiramdam na may mga matang tumatagos sa balat ko, pinapanood ang bawat mabilis kong paghinga at kinakain ang bawat pulgada ng aking katawan. Biglang naangat ang ulo ko. Mabagal akong tumayo, ang mga mata ko ay natatarantang naghahanap sa mga madidilim na sulok ng kisame, sa ventilation grates, at sa malaki at may moist na salamin."Is... is someone there?" bulong ko, ang boses ko ay nalunod sa tuloy-tuloy na ugong ng shower head. Walang tao. Ang












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews