تسجيل الدخولSa mata ng lahat, the Madrigal siblings are the picture of perfection. But behind closed doors, hidden inside their luxurious estate, lies a twisted web of secrets, forbidden desire, and dangerous obsession. Snowlit secretly hungers for Lion—the pristine, high-society golden prince. What she doesn't realize is that both of her adoptive brothers hold a dark, unhinged obsession with her, turning their home into a gilded cage of surveillance, steel chains, and ruthless mind games. Trapped between two powerful men who refuse to let her go, Snow is forced to play a dangerous game of deceit to survive. How do you escape a trap... when the monsters holding the keys are the brothers you live with?
عرض المزيد“Uhh! Uhh!” Hindi ko mapigilan ang sunod-sunod na impit na ungol na kumawala sa aking mga labi, kasabay ng paninirik ng mga mata ko sa tinding sensasyong bumabalot sa buong katawan ko, dahil sa paulit ulit at mabilis na paglabas masok ng dalawang daliri ko sa pagkababae ko.
“Ahh! Lion!” Napasinghap ako habang mariing kinakagat ang ibabang labi para pigilang maisigaw nang malakas ang pangalan niya. Sa nanginginig kong kamay, mahigpit kong hawak ang gusot na litrato ni Lion—isa sa mga adoptive brothers ko. Hindi ko mapigilang isipin na siya ang nasa ibabaw ko ngayon, walang awang inaangkin ako hanggang tuluyan akong mawalan ng ulirat. Lalong bumilis ang paglabas masok ng daliri ko sa pagkababae ko kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko, habang halos madurog ang litrato sa sobrang higpit ng pagkakahawak ko rito. “Ahh! Fuck... Lion! Malapit na... Ahh!” Sunod-sunod na putol-putol na daing ang kumawala sa bibig ko nang muli akong labasan. That was the third time tonight. A record I’d never broken before. Usually, one round was enough whenever I surrendered to my filthy fantasies over Lion’s picture. Hindi ko maalis sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina. Hindi ko kayang burahin sa isip ko ang nakita kong ginagawa nilang dalawa ni Jewell. An hour ago, i was about to have a drink, pero hindi ko akalain na ang mga ungol at ginagawa nilang kahalayan ang bubungad sakin. Napasandal ako sa headboard ng kama. Hindi na ako nag-abalang magbihis. Nanatili akong nakatitig sa gusot na larawan ni Lion, habang unti-unting lumalabo ang paningin ko dahil sa mga luhang nagbabadyang tumulo. “I hate you...” mahina ngunit puno ng pait kong bulong habang lalo kong pinipisil ang litrato hanggang bahagya itong mapunit. “Dapat ako 'yon... Hindi si Jewell. Dapat ako ang kasama mo.” Isang pigil na hikbi ang kumawala sa akin bago tuluyang pumatak ang mga luha sa namumula kong pisngi. Agad ko iyong pinunasan at napatawa nang mapait sa sarili kong sitwasyon. “Ano ba talaga ang ine-expect mo, Snow?” galit kong sermon sa sarili ko habang nanginginig ang boses ko. “Na mamahalin ka rin ni Lion? Kuya mo siya. Kahit adopted lang, kapatid mo pa rin siya. Wala kang karapatang magselos. Wala kang karapatang magalit sa nakita mo. Girlfriend niya si Jewell. Normal lang ang ginagawa nila.” Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko hanggang malasahan ko ang dugo, pilit kinukumbinsi ang sarili kong tigilan na ang nararamdaman ko. Tama. Bakit nga ba ako nagseselos? Ano bang karapatan ko? Isa lang naman itong sakit na pantasyang hinding-hindi mangyayari sa totoong buhay. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang ibinaba ang mga paa ko mula sa kama, balak magtungo sa banyo para makapaglinis. Pero bago pa man sumayad ang mga paa ko sa sahig... May narinig akong mabibigat na yabag mula sa hallway. Huminto ang mga iyon sa mismong tapat ng pintuan ng kuwarto ko. Nanigas ang buong katawan ko. Parang may kamay na biglang pumisil sa dibdib ko, dahilan para hindi ako makagalaw. Sumisigaw ang isip ko na bumalik sa kama at magtago sa ilalim ng kumot, pero tila tumanggi ang katawan kong sumunod. Nanatili lang akong nakatayo, na para bang naghihintay sa kung sino ang papasok sa loob ng kuwarto ko, havang iniisip ko kung na i-lock ko ba ito kanina. Dahan-dahang umikot ang doorknob. Unti-unting bumukas ang p***o. Isang matangkad na lalaki ang pumasok sa loob ng silid. Tahimik niyang isinara ang p***o sa likuran niya bago umalingawngaw ang tunog ng lock sa tahimik na kwarto. Isang mapanganib na ngisi ang gumuhit sa mga labi niya habang dahan-dahang gumapang ang tingin niya sa bawat bahagi ng katawan kong walang saplot. “Need help, Snow?”Pagkatapos kong magpalit ng oversized shirt at lounge shorts, nagtagal pa ako sa harap ng vanity mirror para siguraduhing wala nang natitirang bakas ng luha sa mga mata ko.Huminga ako nang malalim, pilit na inayos ang mukha para magmukhang kalmado, bago dahan-dahang bumaba muli papuntang dining room.Pagdating ko, nakaupo na silang tatlo. Si Lion ay nasa kabisera ng malaking lamesa, habang si Jewell naman ay nasa kanang upuan niya, maingat na naglalagay ng pagkain sa plato nito. Si KuyaDamon naman ay nakaupo sa kabilang tapat, kaswal na tinatapik ang bakanteng upuan sa tabi niya—ang tanging natitirang puwesto, na direktang nasa tapat ni Jewell at katabi mismo ni Lion.“Upo ka rito, baby girl,” alok ni Kuya Damon habang hinihila ang mabigat na kahoy na upuan para sa akin.“Salamat,” mahinang bulong ko bago umupo.“Sana gusto mo ang lasagna, Snow,” bungad ni Jewell na may mainit na ngiti habang naglalagay ng parte sa plato ko. “Tinanong ko si Lion kung ano 'yong mga paborito mong pagk
Gabi na nang matapos ang klase ko. Kumikirot ang likod ko sa pait ng pangangalay mula sa ilang oras na pagtayo sa harap ng easel, pero mas malalim at mas masakit ang kirot sa puso ko tuwing naggagala sa isip ko ang mga sinabi ni Kuya Damon kaninang umaga.Pakakasalan nga kaya talaga ni Lion si Jewell?Nanginig ang cellphone ko sa loob ng bulsa ng jeans ko. Mabilis ko itong inilabas, hawak ang isang hangal at desperadong pag-asa na ahit alam kong imposiblena baka galing kay Lion ang text.Si Kuya Damon lang pala.[Kuya D: Nandito na 'ko sa labas, baby girl. Bilisan mo, gutom na 'ko.]Bumuntong-hininga ako nang malalim, nagpaalam kay Jobel na kulang na lang ay mag-hyperventilate habang nakatitig sa kotse ni Kuya Damon at tuloy-tuloy na lumabas.Paglampas ko pa lang sa gate, naroon na agad ang itim na SUV ni Kuya Damon. Nakasandal siya nang kaswal sa pinto sa gilid ng driver, nakakrus ang mga braso sa dibdib habang nakabukas ang dalawang itaas na butones ng dress shirt niya. Pinapanoood
Hindi ko alam kung anong oras na. Ang alam ko lang, nagising ako sa malakas at sunod-sunod na katok sa pintuan ng kwarto ko.“Sino 'yan?” sigaw ko habang kinukuskos ang nagmumuta kong mga mata at nauupo sa kama.“Halos tanghali na! May balak ka pa bang pumasok sa klase mo o ano?” sigaw ni Kuya Damon mula sa hallway, kaya napatayo ako agad at napabalikwas mula sa kama.Napasulyap ako sa wall clock—halos alas-otso na ng umaga.Shit!“Sandali lang, Kuya Damon! Maliligo lang ako nang mabilis!” sigaw ko pabalik habang nagmamadaling pumasok sa banyo. Hinubad ko ang mga damit ko at agad na pumasok sa ilalim ng shower. Habang nagsasabon ng balat, muling gumapang ang pamilyar at nakakatindig-balahibong pakiramdam sa likod ko—'yong nakakapraning na pakiramdam na may nakatitig sa bawat kilos ko, kahit na mag-isa lang naman ako. Ipiniling ko ang ulo ko para alisin ang paranoyang 'yon at mabilis na nagtapos sa pagligo.Pagkatapos magsuot ng simpleng outfit, nagmamadali akong lumabas ng kwarto. “P
Snowlit Madrigal's POV...“Woah, dalaga na talaga ang baby girl ko,” napasinghap si Mommy habang nakasandal sa pintuan ng kwarto ko. Abala ako sa pag-aayos ng buhok at makeup ko, dahil 20th birthday ko ngayon.Lumingon ako at binigyan siya ng isang tipid na ngiti. Lumapit siya at niyakap ako nang mahigpit at mainit.“Ang ganda-ganda mo, baby girl. Happy birthday,” mahinang bulong niya bago ako ginawaran ng isang gentleg kiss sa pisngi.Mas hinigpitan ko pa ang yakap sa kaniya. Sa totoo lang, napakaswerte ko na napunta ako sa kanila. Fourteen years ago, inampon nila ako at itinuring na parang tunay na anak. Hindi nila ipinaramdam sa akin na iba ako—minahal nila ako na para bang galing talaga ako sa kanila.“Baba na tayo. Kanina pa naghihintay ang Dad at si Kuya Damon mo sa ’yo,” nakangiting sabi ni Mommy.Ngumiti rin ako, pero biglang may pait na kumurot sa dibdib ko. “N-nasaan si Kuya Lion? Wala pa ba siya?” tanong ko, sinusubukang gawing kaswal ang boses.“Papunta na raw siya, kaya h






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.