LOGINPagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVSi Lira ay mas mukhang nagulat kaysa sa akin. "Buong araw kitang kasama! Alam mo lahat ng ginawa ko!"Tama naman siya.Habang papalapit si Dylan, naalala ko na hindi ko lang siya binabaan ng tawag kanina, hindi ko rin sinagot ang mensahe niya na nagtatanong kung anong oras ako uuwi.Aga
Andrea's POVTumigas ako nang magbitaw ng kurot ang kaibigan ni Mary. Ano bang sasabihin ko? Na ang tinatawag kong "asawa" ay maaaring maging masyadong busy para sa akin? Ang pinakamasakit, maaaring tama siya, at alam nating lahat iyon."Oh," nasabi ko lang, tinanggap ang imbitasyon nang may dignida
Andrea's POVBigla akong nagising nang may marinig akong ingay sa sala. Tulog pa dapat si Lira nang hindi bababa sa isang oras. Nahihiya akong nahuli sa ginagawa ko, kaya mabilis kong itinago ang phone ko."Hindi ka na natutulog?" tanong ko, sinusubukang magpakarandam."Iihi lang ako," bulong niya s
Andrea’s POVNang tumawag si Luke, ramdam ko kung gaano ka-tensed ang buong katawan ni Dylan sa ilalim ko. Nawasak ang spell.“This better be important,” he growled into the phone.Dahan-dahan akong bumaba sa kaniyang kandungan, inaayos ang damit gamit ang nanginginig na mga daliri habang sinusubuka
Dylan’s POVNaramdaman kong humigpit ang panga ko habang hawak-hawak ang maselang itim na lace sa pagitan ng mga daliri ko.Bigla kong naisip si Andrea na nakasuot nito, at may kakaibang damdamin na gumising sa loob ko.Ang maputlang balat niya laban sa madilim na tela, ang lace na sumusunod sa bawa
“Halika na,” bulong niya nang mischievously, “kuha tayo ng something fun na masasusuot mo para sa asawa mo.”Tumingin ako nang may takot sa display ng lingerie. “May sakit ka ba sa ulo? Ang dami naman nito!”“Lingerie lang ‘to, Andrea. Married people buy this all the time.”“Hindi tayo ganoon,” paal
Andrea's POVNatulog akong parang sanggol noong gabing iyon. Siguro dahil sa malamig na simoy ng hangin na dumadaloy sa bintana, o siguro dahil sa sobrang pagod mula sa lahat ng emosyonal na rollercoaster. Kahit ano pa man, napadpad ako sa pinaka-kakaibang panaginip.Sa panaginip, nire-transfer ni D







