로그인Pagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVSi Lira ay mas mukhang nagulat kaysa sa akin. "Buong araw kitang kasama! Alam mo lahat ng ginawa ko!"Tama naman siya.Habang papalapit si Dylan, naalala ko na hindi ko lang siya binabaan ng tawag kanina, hindi ko rin sinagot ang mensahe niya na nagtatanong kung anong oras ako uuwi.Aga
Andrea's POVTumigas ako nang magbitaw ng kurot ang kaibigan ni Mary. Ano bang sasabihin ko? Na ang tinatawag kong "asawa" ay maaaring maging masyadong busy para sa akin? Ang pinakamasakit, maaaring tama siya, at alam nating lahat iyon."Oh," nasabi ko lang, tinanggap ang imbitasyon nang may dignida
Andrea's POVBigla akong nagising nang may marinig akong ingay sa sala. Tulog pa dapat si Lira nang hindi bababa sa isang oras. Nahihiya akong nahuli sa ginagawa ko, kaya mabilis kong itinago ang phone ko."Hindi ka na natutulog?" tanong ko, sinusubukang magpakarandam."Iihi lang ako," bulong niya s
Nanginginig ang mga daliri ko nang kunin ko ang cellphone ko mula sa bag. Isang pangalan lang ang pumasok agad sa isip ko—ang iisang taong hindi huhusga, hindi magsasabing “I told you so,” at hindi ako iiwan sa gitna ng emosyonal kong gulo.Tinawagan ko siya, halos hindi ko na mapigilan ang boses ko
“Good morning, darling,” bati niya, sinusuri ang mukha ko. “Mukhang halos hindi ka natulog.”“I’m fine,” sabi ko habang nagsasalin ng kape.“Nasaan ang beautiful wife mo?” tanong niya nang inosente, kahit may pilyong kislap sa mata niya.“Tulog pa.” Uminom ako ng kape, iniiwasan ang tingin niya.Pin
Dylan's POVParang binangga ako ng rumaragasang tren nang pumasok sa isip ko ang posibilidad na baka virgin si Andrea. Nanigas ako sa kinatatayuan ko, ramdam ko ang masakit na pagpitik ng katawan ko laban sa tela ng boxers ko, desperadong gustong angkinin ang bagay na wala pang lalaking nakakakuha b
“And so responsive,” dagdag niya, ibinaba ang kaniyang ulo para palitan ang kaniyang hinlalaki ng kaniyang bibig.Ang basa at mainit na dila niya ay nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko. Hinawakan ko ang kaniyang mga balikat, ang mga kuko ko ay pumailalim sa kaniyang balat habang binibigyan niy







