LOGINPagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVSi Lira ay mas mukhang nagulat kaysa sa akin. "Buong araw kitang kasama! Alam mo lahat ng ginawa ko!"Tama naman siya.Habang papalapit si Dylan, naalala ko na hindi ko lang siya binabaan ng tawag kanina, hindi ko rin sinagot ang mensahe niya na nagtatanong kung anong oras ako uuwi.Aga
Andrea's POVTumigas ako nang magbitaw ng kurot ang kaibigan ni Mary. Ano bang sasabihin ko? Na ang tinatawag kong "asawa" ay maaaring maging masyadong busy para sa akin? Ang pinakamasakit, maaaring tama siya, at alam nating lahat iyon."Oh," nasabi ko lang, tinanggap ang imbitasyon nang may dignida
Andrea's POVBigla akong nagising nang may marinig akong ingay sa sala. Tulog pa dapat si Lira nang hindi bababa sa isang oras. Nahihiya akong nahuli sa ginagawa ko, kaya mabilis kong itinago ang phone ko."Hindi ka na natutulog?" tanong ko, sinusubukang magpakarandam."Iihi lang ako," bulong niya s
“Is there a problem?” kalmadong tanong niya.Problem ba? Seryoso ba siya? Tinitigan ko siya, ganap na naguguluhan.“Yes, there’s a problem! This is one billion pesos, Dylan. Not one hundred, not one hundred thousand—One BILLION. This has to be a mistake!”Lumapit siya at umupo sa gilid ng leather s
Andrea's POVNanginginig nang husto ang mga daliri ko, halos hindi ko makuhanan ng screenshot ang banking app. Isang bilyon Siguradong may mali—hindi puwedeng tama ito.Tatlong beses akong sumubok bago ko tuluyang makuha ang screenshot, saka ko agad itong sinend kay Lira.Ako: Ito ba… nag-iilusyon
“Ah,” ang naisagot ko lang, inaabot ang mainit kong tenga. “Ganoon ba.”Nakakahiya. Siguro dapat tumigil na ako sa pagtatanong ng ganito kapersonal.Pero naalala ko si Lara, kaya pinilit kong magpatuloy. “Hindi mo ba nagustuhan ang tanghalian dahil masyadong matamis ang maple-glazed steak at honey-r
Andrea’s POVPinanood ko si Dylan habang umaalis sa dining room, iniisip kung ano ang nasa isip niya. Baka naapektuhan siya ng pagbisita ng tiyahin niya. Puwedeng iyon ang dahilan kung bakit halos hindi niya ginalaw ang pagkain.Nagkawatak-watak ang isip ko nang bumalik si Lara para linisan ng table







