Chapter 3: Tommy

           

Alex Pov

          "Thanks a lot, Tommy." Sincere at nakangiting turan ko sa kanya. Kakatapos lang niyang i-discuss sa akin ang mga dapat ko pang malaman tungkol sa kompanya ni Lolo. Mabuti na lang mabait at sobrang pasensyoso itong si Tommy. Very efficient din na assistant. Kaya sa kanya ipinagkatiwala ni Lolo ang pagtuturo sa akin.

            "You're always welcome, Alex," nakangiting tugon ni Tommy sa akin. Kahit na sobrang hectic ng gawain niya sa kompanya nakakangiti pa rin siya. Nakakahawa ang good vibes na dala niya. "Basta kapag may gusto ka pa na malaman o may hindi ka maintindihan, don't hesitate to ask me, okay?" dagdag pa nito.

          "Are you sure? Ang dami mo na ngang ginagawa, dadagdagan ko pa!" nahihiya kong saad sa kanya.

         "It's okay. You're not a burden don't worry. I assure your grandfather that I will take care of you. Kaya hindi kita pababayaan pati ang company." I can feel his sincerity sa sinabi niya.

        "Ang swerte ni Lolo dahil ikaw ang assistant niya," I said to him smilling.

        "Mas maswerte ako dahil siya ang boss ko. Mr. Ariston Vasquez is the best boss I ever had. Pinagkatiwalaan niya ako at tinuruan sa maraming bagay. Kaya utang ko sa kanya ang lahat ng mayroon ako ngayon. That's why I'm giving him the loyalty and respect that he deserved. And because you are his granddaughter na sa'yo rin ang loyalty ko," mahabang litanya nito.

         "Salamat," lalo akong napangiti sa mga sinabi niya. "Mabait naman pala talaga si Lolo. Hindi lang sila nagkaroon ng pagkakataon na magkakilala ng maayos noon ni Mama. Sayang... Pero siguradong matutuwa na rin si Papa sa kabilang buhay. Dahil napatawad na siya ni Lolo. Hindi man sila nagkasama ulit bago siya mawala. And I promised na ako ang magpupuno sa pagkukulang ni Papa kay Lolo. I will take care of him. And I will protect him sa kahit na sinong magtatangka na saktan siya." Lumitaw sa isipan ko ang imahe ni Ludwig habang sinasabi ko ang huling mga salitang iyon.

         "Woah! I'm glad to hear that. It means mahal mo talaga ang Lolo mo. Mapapanatag na ako na hindi na siya malulungkot at mag-iisa. Pero bakit parang ang seryoso mo naman yatang masyado sa huling sinabi mo?" matawa-tawang ani ni Tommy.

         "Ikaw kasi, eh! Nakakahawa ka kasi!" I tried na ibahin ang thoughts sa isip ko. Nagre-reflect yata sa mukha ko ang galit kapag naiisip ko ang bastard na 'yon. Hindi pwedeng makahalata si Tommy. Wala pang ibang nakakaalam sa mga plano ni Ludwig. Ako pa lang. At hindi pwedeng may ibang makaalam. Baka kung ano pang gawin niyang masama kapag nalaman niya na may iba pang nakakaalam sa masasama niyang balak. Hindi pwedeng may ibang madamay. Tama ng ako lang ang pahirapan niya. Hindi ako papayag na may pahirapan pa siyang iba.

             "You know what? I can say na marami ka ng natutunan sa halos isang taon mong pag-aaral sa pamamahala sa negosyo. Actually, hindi naman kailangan ng kompanya  na makipag-merged sa kompanya ng asawa mo, eh. At sa nakikita ko na dedication mo at pagmamahal sa kompanya? Mukha namang kaya mo na itong pamahalaan." mahabang litanya ni Tommy. I can say rin na isa siyang man of many words. Ang dami niya kasi laging sinasabi. Pero may point naman siya lagi. "But you already married him. Kaya sa merged talaga ang bagsak ng dalawang kompanya." Dagdag  pa nito.

        Napahinga ako ng malalim bago magsalita, "I have no choice but to agree sa merged. Walang tiwala ang board sa akin dahil babae ako at kulang pa ang kaalaman at kakayahan ko sa pagpapatakbo sa negosyo."

           "Malaki na ang improvement mo. At dahil pursigido ka at mahal mo ang kompanya, sigurado ako na kakayanin mo itong pamahalaan ng maayos." Tommy said to me.

          Gustong-gusto ko ng sabihin sa kanya na iyon ang gusto kong mangyari. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Hindi pa pwede. Hindi pa sa ngayon. Pero alam ko na isa siya sa pwedeng makatulong sa akin kapag dumating na ang oras na kailangan ko ng protektahan laban kay Ludwig ang kompanya.

          "Thank you so much, Tommy. I owe you a lot for teaching me and helping me. At dahil d'yan, ililibre kita ng kape!" Masaya kong sabi sa kanya. Tumayo na ako para kunin ang bag ko nang biglang bumukas ang pinto ng opisina ko.

          At mula doon ay bumungad ang taong ayoko sanang makita sa mga oras na ito.

          "And where are you going, my wife?" seryosong tanong ng bagong dating na si Ludwig.

         Nawala bigla ang ngiti sa mukha ko upon seeing him.

          "Ahm... I guess, sa ibang araw mo na lang ako ilibre ng kape," nakangiting saad ni Tommy. "Good afternoon, Sir. Excuse me." Magalang na binati nito si Ludwig saka nagpaalam at lumabas ng opisina ko.

          Naupo naman ako ulit sa swivel chair ko saka walang gana ko siyang tinignan. "Anong ginagawa mo rito?" Tanong ko sa kanya.

           "Wow! Just, Wow!" he said habang lumalakad at naupo sa upuan na nasa tapat ng mesa ko. "You are very much willing to treat some other guy for a coffee. While you're asking your husband like that?" Prenteng sumandal siya sa upuan habang naka-de kuwatro ang mga binti niya. "Wheres's your manner, Mrs. Alexa Henderson?" Nang-iinsulto niya pang tanong ulit sa akin.

       Habang ako naman ay kinilabutan ng husto sa itinawag niya sa akin. Para akong masusuka sa narinig ko mula sa kanya.

        "What? What with the face? Parang kanina lang ang ganda ng ngiti mo habang kausap mo ang assistant ng Lolo mo. And now that your husband is here, para kang nakakain ng mapait?" Gusto ko na talagang masuka sa mga pinagsasabi niya.

           Husband your face!

          "What are you doing here?" walang gana kong tanong sa kanya.

           "Well, husband duty? I'm here to fetch my wife," walang gatol na tugon nito sa tanong ko.

            "Ahu! Ahu!" Hindi ko napigilan ang mapaubo nang masamid ako dahil sa sinabi niya.

            "You're insulting me. Kanina pa, Wife." Madilim ang mukhang ani nito.

            I composed myself bago ko siya sinagot, "You didn't inform me, naman kasi na may palabas kang gagawin ngayon. And what it is this time?" I asked him.

              Tumayo naman siya saka nakapamulsa na humarap sa akin. "I want to show to your Abuelo and the board that I'm capable of being a good husband and next chairman of this company." Nakangising tugon nito.

          Naikuyom ko naman ang kamao ko. Ang sarap ibato sa kanya ng ballpen holder na nasa mesa ko. But I have to control myself.

           "Kaya sumakay ka na lang. If you dont want to break your abuelo's heart," banta niya sa akin.

           Bastard!

           Kung pwede ko lang talaga siyang saktan ginawa ko na sana. Pero konting tiis pa, Alex. Konti pa.