LOGINSunod-sunod na hagulgol ni Cassandra ang umalingawngaw sa loob ng kwarto ni Theo. Hindi na niya napigilan ang sarili niyang umiyak. Ubos na ubos na siya. She can’t believe this! Naloko na nga siya, nagmukha pa siyang masama sa mga tao dahil sa walanghiya niyang ex-fiance.
“Why are you crying?” Nanlalabo ang mga mata ni Cassandra nang mag-angat siya ng tingin kay Theo. Marahan itong naupo sa tabi niya habang titig na titig sa kanya. “You are crying because of the news?” clueless na tanong ni Theo.
“Hayop iyon! Ex-fiancé ko iyon!” malakas niyang sigaw habang sunod-sunod na nagpapatakan ang mga luha sa kanyang mga mata. “Ang kapal ng mukha niya! Niloko ako kasama iyong kaibigan niya, tapos ipagkakalat niya pa na ako ang nakipaghiwalay? Ako ang tumakbo?!”
Mas lumakas ang iyak ni Cassandra. She can’t stop herself. She is hurt. Her heart is breaking apart. Almost six years of a relationship with Leon and it ended up for nothing! Hindi niya alam kung paano na siya ngayon. Wala siyang kakampi, maski ang mga magulang niya ay kay Leon naniwala habang siya ay durog na durog, umiiyak lang sa lalaking kakilala niya pa lamang.
“You what?!” matigas na tanong ni Theo. Napaangat ang tingin ni Cassandra rito. “Ex-fiance mo ang siraulo na iyon?!”
Kumunot ang noo ni Cassandra. Galit na galit ang tingin ni Theo sa kanya na para bang may nasabi siyang hindi kaaya-ayang salita. “Oo… anong mayroon?”
Sunod-sunod na mura ang lumabas sa mga labi ni Theo. Cassandra watched him cluelessly. He looks like he has discovered something unbelievable that makes him so angry.
“A-Ano bang mayroon?” kabadong tanong ni Cassandra. “Kung makapag-react ka, para bang ikaw iyong niloko…”
“That boy!” sigaw ni Theo at itinuro ang television na nakapatay. “He is my nephew, Cassandra! My bastard, stubborn, and selfish nephew!” gigil na sigaw nito.
Umawang ang mga labi ni Cassandra sa gulat. Hindi niya malaman ang sasabihin. Paulit-ulit pa siyang napapikit at tulalang napatitig kay Theo na ngayon ay galit na galit na talaga. Pakiramdam niya ay nabagok na yata ang utak niya. She can’t believe this! She feels like she is dreaming, that’s why this is happening to her!
“P-Pamangkin mo si Leon?!” paninigurado ni Cassandra. Marahan siyang tumayo mula sa pagkakaupo at napailing-iling. “The hell? Did I just have sex with his uncle?!”
“Yes, Darling,” sagot ni Theo. “He is my nephew. Pinakaayaw kong pamangkin. My half-brother married at a young age and had a child too. Your ex-fiance has an eleven-year gap with me, but still… pamangkin ko siya,” seryosong paliwanag nito. Mariing napapikit si Cassandra at sunod-sunod na napamura.
Pakiramdam niya, siya na ang pinakamalas na tao sa mundo. Naloko na siya, pinagpalit, pinagmukhang masama, nawala pa ang virginity niya, at ngayon ay malalaman niya na ang lalaking nakasiping niya ay tito ng gago niyang ex-fiance! She feels like she will lose her mind! Nababaliw na siya sa nalalaman. Hindi pa siya nakakatagal sa isla na dapat ay nagmo-move on at nagre-relax siya, pero ito siya, stress na stress na sa mga natuklasan.
“Calm down—” Hindi na siya pinatapos ni Cassandra. Akmang hahawakan pa siya nito ay napaatras siya. She feels dizzy and crazy. Marahan siyang naupo muli sa sofa at inis na inis na napahilamos sa sariling mukha. “Darling…”
“You didn’t know me?” tanong ni Cassandra. Pakiramdam niya ay ginagago o pinaglalaruan na siya. “Maybe you know me? You planned this with him?!”
“I didn’t know you!” malakas na sigaw ni Theo. “We had sex because both of us were drunk! You gave me pleasure, and I gave you too!” gigil nitong sigaw. “I don’t care about your stupid ex-fiance. I don’t like that boy! He is stubborn and always jealous of me. Kalaban ko sa lahat ang batang iyon dahil gusto niya siya ang angat sa aming dalawa, in katunayan ay wala pa siya sa kalingkingan ko…” paliwanag nito at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga.
Ayaw na manatili ni Cassandra doon. She knows enough. Ayaw niya nang makaalam pa ng kung ano dahil baka mabaliw na siya nang tuluyan.
Tumayo siya sa pagkakaupo at kahit makirot ang gitnang bahagi ng kanyang katawan ay kinuha niya ang kanyang damit na nakatupi sa gilid ng kama pati na rin ang kanyang sandals. Isinuot niya iyon at desididong aalis na. Ayaw na niyang manatili roon. Ayaw na niya ng kahit anong koneksyon kay Leon. She has had enough. Pagod na siyang maloko.
“Wait, are you leaving?” aligagang tanong ni Theo at mabilis na humarang sa harapan niya. “Why?”
Masama niya itong tiningnan. “Isn't it obvious, Theo?”
“Wala akong kinalaman sa kagaguhan ng ex mo!” sigaw niya.
Cassandra rolled her eyes. Akmang itutulak niya si Theo para makaalis nang matigilan siya dahil sa kung anong ideyang pumasok sa kanyang utak. Leon made her look dirty. Her ex-fiance made her a villain. She is hurt and lost. Ayaw na niyang magmukhang kawawa at iniwan. She needs to do something.
Tiningala niya si Theo na titig na titig sa kanya. Inobserbahan niya ang hitsura ni Theo. He’s tall, dark, and handsome. Theo is also good in bed; hindi iyon itatanggi ni Cassandra. Maybe she was drunk, but she still remembers how this man made her scream with pleasure.
“I am not leaving…” bawi ni Cassandra at sunod-sunod na tumango. “I have an offer for you.”
“What is it?” kunot-noong tanong ni Theo.
Mariing pumikit si Cassandra at malalim na bumuntong-hininga. Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa utak niya, pero sa tingin niya ay magiging pabor ito para sa kanilang dalawa. It’s like revenge, but with benefits.
“Marry me…” seryoso niyang sabi. “Marry me, and you can have me all… and I can have you too…” desperada niyang sabi.
She can stay married for convenience, but she can’t let others make her a villain in her own story.
Masaya naming natapos ang selebrasyon ng kaarawan ng anak namin. Kahit pribado at simple lamang ang selebrasyong naganap, sinigurado talaga ng pamilya ni Theo na maganda at matutuwa pa rin ang iilang mga bisita sa simpleng handaan. Halos isang linggo na rin ang lumipas. Kalmado ako at kampante na sa lahat. Walang gulong nangyari, walang Leon na nagpakita, at sana ay tuloy-tuloy na ito hanggang dulo."Dadaanan kita mamayang lunch, okay?" paalala ni Theo sa akin nang maihatid niya na ako sa flower shop. Nakangiti akong tumango. "We will have our lunch together.""Yes, Hubby... Tsaka tatapusin ko na ang mga pending ko ngayon para bukas ay tuloy tayo sa date natin," sabi ko pa. Matagal nang plano ni Theo ang date na 'yun. Naisip niya kasi na naging busy talaga kami nang sobra bilang magulang at sa kanya-kanya naming trabaho. Ngayon na lang namin napagbigyan ang sarili namin ng oras. Sakto namang hiniram ng mga magulang namin si Alessia kaya masosolo namin ang isa't isa buong magdamag buka
Yakap-yakap ako ni Theo mula sa likuran habang nakalubog kami pareho sa bathtub. Kakatapos lang namin at pagod kami pareho. We decided to take a bath bago kami magpahinga nang sabay. Mas maayos na ang isip naming dalawa, nalinawan kami pareho at kalmado."I love you..." bulong niya sa akin habang panay ang pagpatak ng halik sa aking pisngi. "I am so sorry again, Darling...""Sorry din..." paumanhin ko at mas inihilig ang katawan ko sa kanya. "Mali ko rin naman talaga iyon, Theo... Alam kong naiintindihan mo ako palagi at mahaba ang pasensya mo sa akin, pero huwag mo sanang kalimutan na tao pa rin ako. Kapag nagkakamali ako, hayaan mo akong itama ang maling iyon," seryoso kong sabi.Hindi naman kasi porke si Theo ang lalaki ay siya na palagi ang iintindi. May mali ako bilang asawa, at may karapatan si Theo bilang asawa ko kaya siya nakaramdam nang ganoon. Sa buhay, hindi naman kasi lahat ng tao ay perpekto, pero hindi ibig sabihin na dahil pwedeng magkamali ay kailangan na itong i-tole
Mabilis akong nagpunas ng pisngi. Hindi pwedeng ganoon. Ang hina ko naman masyado!Dahan-dahan akong tumayo mula sa pagkakaupo sa sahig. Nang mapansin kong nakatayo pa rin siya roon at pinagmamasdan ako ay pilit ko pa rin tinatagan ang aking sarili.Huminga ako nang malalim tsaka dahan-dahang binuhat ang plato at naglakad papunta sa lababo. Ngunit hindi pa ako nakakarating doon ay nabitawan ko ang aking hawak. Mariin akong napapikit at inis na lumuhod.Akmang lilikumin ko na sana ang mga iyon nang hilahin ako bigla patayo ni Theo. Nanlalabo ang mga mata ko siyang tinignan."Ako na—""Maupo ka roon," malamig niyang utos sa akin habang mariin akong tininitigan. "Stay away from here. Maupo ka roon," dagdag niya pa.Hindi na ako nakipagtalo pa. Pero imbes na sundin siyang maupo lang doon ay lumakad na ako paakyat sa itaas. Pumasok ako sa kwarto naming mag-asawa at kumuha ng gamit tsaka naglakad papunta sa isang guest room. Ayoko sa kwarto ni Alessia dahil baka mas lalo lang akong maiyak d
Buong gabi kaming hindi nag-usap. Hindi na rin kami sabay kumain. Hindi kami tabi natulog. Iyon yata ang unang beses na hindi kami nagtabi sa isang kwarto, at ito na yata ang unang beses na natulog kami pareho nang hindi inaayos ang pinag-awayan namin. Sa kwarto ako ni Alessia natulog. Nang magising ako kinabukasan, wala na si Theo. Sabi ni Manang Lourdes, maaga raw itong umalis at baka nasa trabaho na. I am guilty. Aware ako at aminado rin akong may kasalanan din talaga ako. Mali ko na imbes tawagan siya ay pumayag agad ako sa gusto ni Ethan. I really know he hates that guy, pero ayoko kasing idamay si Ethan dahil lang may nararamdaman na iba si Theo sa kanya. I love my husband, I respect him. Pero may respeto rin ako kay Ethan. Gusto niya lang naman ng trabaho at wala naman siyang ginagawang masama kaya pinagtatanggol ko siya sa tuwing nagagalit si Theo dahil sa kanya. I just realized na imbes intindihin at kausapin nang maayos si Theo kagabi, sinabayan ko pa ang galit niya. Hind
Halos dalawang buwan ang lumipas at naging maayos at payapa ang buhay naming lahat. Walang paramdam o kahit anong balita kay Leon. Sa totoo lang nakakapagtaka, ngunit hindi na muna namin masyadong binigyang-pansin iyon. Lalo na't walong buwan na ang anak namin at mas lumalago ang negosyo ko.Napapadalas ang tao ko sa shop, halos hindi na kami nagkakasama mag-asawa dahil abala rin si Theo sa ospital. Tuwing uuwi kami, minsan ginagabi na ako nang sobra at umuuwi na akong mag-isa, minsan naman kapag siya ang ginagabi ng uwi ay tulog na kaming mag-ina."Ma'am, busy po ba kayo?" mabilis kong nilingon si Ethan na nasa kabilang lamesa lang."Hindi naman, bakit?" tanong ko. Wala naman ako masyadong ginagawa ngayon dahil halos si Ethan na ang gumawa ng lahat. Honestly, malaki ang pasasalamat ko dahil sa kanya. Mas naging magaan ang trabaho ko. Maalam siya sa lahat, mabait, at maasahan kaya madalas hindi ko na kailangan mag-alala pa. "Do you need anything?""Wala naman, Ma'am. Itatanong ko lang
Magagaan at maiingat na halik ang ibinigay sa akin ni Theo dahilan upang kumalma ako. Mabilis akong nagdilat ng mata nang pakawalan niya ang labi ko. Halos habulin ko pa iyon sa sobrang dala at sabik sa labi niya. "You want more?" malambing niyang tanong sa akin. Agad akong tumango nang wala man lang pag-aalinlangan. Para akong nalalasing sa halik niya. Tanging si Theo lang talaga ang kaya akong pakalmahain nang ganito. Muli niya akong hinalikan at mas idinikit ang katawan namin sa isa't isa. Kusa akong yumapos sa leeg niya upang mas diinan ang halikan naming dalawa. Nang mapagod at malapit nang kapusin ng hininga ay tsaka lamang kaming tumigil dalawa. Titig na titig ako sa mga mata niya. Marahan niyang hinahaplos ang pisngi ko at nginitian ako. "You think you should focus more on your flower shop, hmm?" seryoso niyang tanong habang patuloy na hinahaplos ang pisngi ko. "You've been stressed lately... I think kailangan mo ring libangin ang sarili mo maliban sa anak natin." Bumunto
Tahimik na nakahiga sa kama si Cassandra. Sa tabi niya ay ang asawa niyang si Theo na mahimbing na natutulog. Tatlong linggo na ang nakalipas mula nang ikasal sila. Marami agad ang nangyari at marami agad ang nakarinig ng balita. She can’t deny she finds peace with Theo, na kahit kakasimula pa lang
Tulalang-tulala si Cassandra habang nakatingin sa daliri niyang may suot na gintong singsing na may malaking bato sa gitna. She’s finally married. Pakiramdam niya ay nanaginip pa rin siya, ngunit nang makita ang singsing na nasa daliri niya, alam niyang kasal na talaga siya at wala na siyang takas.
Kunot-noong nakatayo si Cassandra sa loob ng hotel room niya. Tatlong araw na ang nakalilipas mula nang huli niyang makita si Theo. She’s getting impatient. Gusto na niyang balikan si Theo sa hotel room nito para sugurin. Ayaw niyang masira ang planong nabuo sa utak niya. Mahaba na ang tatlong araw
Mabilis na napabalikwas sa pagkakahiga sa malambot na kama si Cassandra nang maramdaman niyang nasusuka siya, ngunit hindi siya natuloy sa gustong pagtayo mula sa kama nang maramdaman ang pananakit ng gitna niya. Nang tingnan niya ang buong sarili, mabilis siyang kumunot ang noo at umawang ang labi







