LOGINTahimik na nakahiga sa kama si Cassandra. Sa tabi niya ay ang asawa niyang si Theo na mahimbing na natutulog. Tatlong linggo na ang nakalipas mula nang ikasal sila. Marami agad ang nangyari at marami agad ang nakarinig ng balita. She can’t deny she finds peace with Theo, na kahit kakasimula pa lang nila at bago pa lang silang magkakilala ay kalmado at kumportable siya rito.
“Why are you staring at me?” Gulat na napaatras si Cassandra nang magsalita bigla ang natutulog na asawa. Sa gulat ay muntik na siyang mahulog sa kama, kundi lang siya mabilis na nasalo ni Theo. “Careful.”
“N-Nagising ba kita?” kabadong tanong ni Cassandra. “Sorry,” paumanhin niya.
Ngumisi naman si Theo. He smiled widely and pulled her in for a tight hug. “No. Bakit gising ka pa?”
“Hindi ako inaantok,” sagot niya. “Ang dami ko lang iniisip, sorry.”
“Like what?”
“Katulad na ano ang mangyayari pagkatapos nito. Alam na ng lahat. Kumalat na ang balita. Kinakabahan lang ako sa mga posibilidad pang mangyari,” paliwanag niya at bumuntong-hininga. “Ang dami kasing puwedeng mangyari.”
“Ano bang gusto mong mangyari?” seryosong tanong ni Theo. “Look, I know you are still overwhelmed pero, Darling… we are married. This is the start of everything. You can do what you want now.”
“Alam ko naman,” pagsang-ayon niya at pumikit. “Hayaan mo na, matulog na tayo,” yaya niya. Naramdaman niya naman ang mainit na labi ng asawa na dumampi sa kanyang noo. Hindi na siya nag-react at nanatili na lamang na nakapikit.
Kinabukasan ay may kanya-kanya silang lakad ang mag-asawa. Maaga pa lang ay nasa flower shop na pag-aari ni Cassandra, habang si Theo naman ay dumiretso sa kumpanya nito.
Mabilis na kumunot ang noo ni Cassandra nang bumukas ang pintuan ng flower shop. Nang mag-angat siya ng tingin ay halos malukot ang mukha niya nang makita kung sino iyon.
“Anong ginagawa mo rito?” inis niyang tanong. “Leon, what the hell are you doing here?”
“Can we talk, please?” nagmamakaawang sabi nito.
Inis na ngumisi si Cassandra. “For what?”
“About us…” malungkot ang tono nito. “I know I was wrong, Cass… I realized I love you more than her… please, let’s go back together…”
Natawa si Cassandra. “Hibang ka na ba? Hindi ba nakarating sa iyo ang balita na kasal na ako?”
“I know, but I love you…” Dahan-dahan itong lumapit sa kanya. Mabilis siyang umatras at masamang tiningnan si Leon. “And I know you still love me. Iniwan ko na si Veronica. Hindi ko siya mahal! Pinatulan ko lang siya para inisin si Theo!” paliwanag pa nito.
“Wala na akong pakialam sa iyo, Leon…” mariin niyang sabi. “Umalis ka na. Kasal na ako at hindi ko gagawin ang kasalanan na nagawa mo sa akin noon…”
Kitang-kita niya kung paano nag-iba ang emosyon ni Leon pagkatapos niyang sabihin iyon; mula sa malungkot ay napalitan iyon ng galit. “You think titigil ako?! Hindi ako papayag na maging masaya kayo ng tito ko! Really? Tito ko pa talaga?” galit itong tumawa. “Akala mo hahayaan ko kayo?” mariing nitong sabi at mabilis siyang nilapitan. Hinawakan siya nito sa braso, mariin at gigil. Kinabahan si Cassandra bigla. “You think papayagan kami ni, Veronica? Alam naming dalawa na mahal pa rin ni Theo si Veronica at alam kong mahal mo pa rin ako… gagawin naming lahat masira lang kayo… Don’t expect a happy ending here, Cass… dahil akin ka… sa akin ka uuwi…” huling sinabi nito.
Malakas siyang binitawan ni Leon at dali-dali siyang umalis sa boutique. Kinakabahan siya sa mga pinagsasabi nito, ngunit kailangan niyang tatagan ang loob, hindi lang para sa sarili kundi para na rin kay Theo, dahil ito na ang kanyang asawa. Ito na ang kailangang maging tanging lalaki sa buhay niya.
Sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa narinig. What do you mean nakatakas si Leon?! Kailan pa?! Bakit wala kaming alam? "Stay here, tatawag lang ako sa pulis," paalam sa akin ni Theo at mabilis na naglakad palabas ng kwarto. Hindi ko alam ang gagawin o sasabihin ko. Akala ko okay na, tapos na? Anong kaguluhan ito? Bakit nandito na naman siya?! Bakit niya nagawang saktan sina Mommy na mas tinuring siyang anak kaysa sa akin?! "Anak, mag-ingat ka..." babala ulit ni Mommy sa akin habang nakahawak nang mahigpit sa kamay ko. "He's evil, anak! I am so sorry dahil akala ko matino siya! He even stole our money!" "Mommy, kailan niyo pa alam na nakatakas siya?" kunot-noong tanong ko. "Paano? Napakaimposible?!" Hindi ko napigilan ang sarili kong hindi mapataas ang boses. Sobrang imposible! Mahigpit ang seguridad lalo na't sinigurado ni Theo na hindi makakatakas ang dalawa. "Kagabi lang din, anak... Nagulat pa kami, akala namin nakalaya siya. Matagal na kaming walang koneksyon sa kanya,
Pagod na pagod akong nakahiga sa kama. Kakatapos lang naming labasan pareho. Hindi ko na mabilang kung nakailang beses kaming nilabasan dalawa. We were so excited to eat and fuck each other! Sabik na sabik at gigil na gigil. Pakiramdam ko ngayon na lang talaga namin ito nagawa. Pakiramdam ko tuloy ay ito ang unang beses namin. Natawa ako nang bahagya, lalo na nang maramdaman ko ang yakap niya sa aking bewang. "I love you..." malambing niyang bulong. Damang-dama ko ang hininga niyang tumatama sa balat ko. "Hanggang ngayon, sobra-sobra pa rin ang pasasalamat ko na naging asawa kita." "Kahit naman ako," hinihingal kong sabi. "Tuwang-tuwa ako dahil naging asawa kita. Sobrang thankful ako dahil ikaw ang ibinigay sa akin, na worth it lahat ng sakit na naramdaman ko dahil nakilala kita," malambing kong sabi habang yumayakap sa kanya. "Kahit ni minsan, hindi ko naisip na mararamdaman ko rin pala ang ganitong klaseng pagmamahal dahil nasanay ako sa tira-tira lang o hindi kaya ay wala talaga
"What's your plan, hija?" Napalingon ako kay Mommy Althea. "I mean, it's been five months, limang buwan na ang anak niyo... Gusto mo na lang bang mag-alaga ng anak palagi?" "Mom, let her," si Theo. Akmang magsasalita pa sana siya nang hawakan ko siya sa kamay upang pigilan. "Darling..." "Ako na," bulong ko at ngumiti. "I still want my business, Mommy, pero kasi gusto ko muna pagfocus-an si Alessia. Kahit hanggang mag-isang taon na lang muna siya, after that balak ko po mag-open ng new branch ng business sa ibang lugar." "That's good," ngumiti si Mommy. "Sorry if nagtanong ako. I'm just curious and concerned. You can see our family is full of professionals and business owners. Mapababae o lalaki, hinahayaan namin may marating sa buhay." "Naiintindihan ko po. I want to achieve more things din po. Marami pa rin naman po akong pangarap, pero ayoko po kasi mapabayaan ang pagpapalaki sa anak namin," paliwanag ko. Totoo naman iyon. "Tsaka balak ko po sana magtayo rin ng bakeshop." "Oh
Naging mabilis ang mga araw, linggo, at buwan. Isang buwan na ang lumipas simula nang manganak ako. We are currently celebrating Alessia's first month sa isang hotel. They have invited guests dahil gusto ni Mommy Althea. Pili lang naman iyon kaya pumayag na rin ako. "Ate, aalis ka na ba talaga ngayong buwan?" malungkot kong tanong. All the things she needed are prepared already. Inayos ang lahat ni Theo. "Pwede bang next year na lang?" tanong ko pa. Kakaanak ko lang at gusto ko sanang makita niya kahit papaano ang paglaki ng anak ko. Natawa naman siya sa akin at nilingon ang anak kong natutulog sa stroller nito. "Kailangan, Andra. Tsaka babalik din ako after a few years. Gusto ko lang magawa ang pangarap ko muna." Bumuntong-hininga ako. "Basta tatawag ka palagi at babalik ka rito, okay? Tandaan mo na palagi kang may pamilyang uuwian dito, Ate," bilin ko pa. Dahil kahit ayawan kami ng mga magulang namin, sigurado naman akong palagi naming pwedeng uwian ang isa't isa. Kami na lang
Halos isang linggo rin ang itinagal ko sa ospital bago kami nakauwing mag-asawa. Everyone is excited to see our baby! Nagulat pa ako nang magpahanda si Mommy Althea para sa pag-uwi namin. Nandoon ang lahat ng kamag-anak nila at everyone is welcoming us.May plano rin ang pamilya ni Theo na sabihin sa media ang tungkol sa anak namin, pero pinag-iisipan ko pa. I want my life to be private, pero alam ko rin na kasal ako sa pamilyang sikat at kilala ng karamihan."May gusto ka pa bang kainin?" tanong ni Theo sa akin.Nasa dining area kami ngayon habang ang baby namin ay kasama ng mga kamag-anak niya."Are you okay, Darling?" tanong niya ulit.Naibaba ko ang hawak na kutsara at tumingala sa kanya. "Kailangan ba talaga natin sabihin at ipakita sa media ang tungkol sa anak natin?" tanong ko habang marahang napalingon sa living room kung saan tuwang-tuwa silang lahat kay Alessia. "Pwede bang we keep it private na lang, Hubby?""You want it to be private?"Tumango ako.He smiled at me and pull
Nang magising ako sa puting kwarto ay malamig na aircon agad ang nadama ko sa aking balat. Marahan kong iginala ang aking paningin. Agad kong nakita si Theo na natutulog habang nakaupo sa tabi ko. Sa couch naman ay nandoon sina Ate Grace at Shaina na mahimbing ding natutulog.Nang lingunin ko ang bintana sa gilid ng kwarto, doon ko lang napagtanto na gabi pa lang.Gutom at uhaw ako, at kahit gusto kong gumalaw ay pakiramdam ko mahina pa rin ang aking katawan."Theo..." bulong ko dahil hindi ko pa magawang lakasan ang aking boses. "Hubby..." tawag ko ulit.Doon siya tumingala at nagmulat ng mata. Mabilis siyang napatayo mula sa pagkakaupo at nilapitan ang mukha ko. He immediately gave me a kiss on my lips."Si baby?" tanong ko agad."Oh, God. Finally, you're awake, Darling." He looked so relieved. "Our baby is healthy and safe, Darling. Nasa nursery room siya kasama ng ibang mga sanggol," nakangiting sagot niya at muli akong pinatakan ng halik. "You are so strong. You did a great job,
Tulalang-tulala si Cassandra habang nakatingin sa daliri niyang may suot na gintong singsing na may malaking bato sa gitna. She’s finally married. Pakiramdam niya ay nanaginip pa rin siya, ngunit nang makita ang singsing na nasa daliri niya, alam niyang kasal na talaga siya at wala na siyang takas.
Kunot-noong nakatayo si Cassandra sa loob ng hotel room niya. Tatlong araw na ang nakalilipas mula nang huli niyang makita si Theo. She’s getting impatient. Gusto na niyang balikan si Theo sa hotel room nito para sugurin. Ayaw niyang masira ang planong nabuo sa utak niya. Mahaba na ang tatlong araw
Sunod-sunod na hagulgol ni Cassandra ang umalingawngaw sa loob ng kwarto ni Theo. Hindi na niya napigilan ang sarili niyang umiyak. Ubos na ubos na siya. She can’t believe this! Naloko na nga siya, nagmukha pa siyang masama sa mga tao dahil sa walanghiya niyang ex-fiance.“Why are you crying?” Nanl
Mabilis na napabalikwas sa pagkakahiga sa malambot na kama si Cassandra nang maramdaman niyang nasusuka siya, ngunit hindi siya natuloy sa gustong pagtayo mula sa kama nang maramdaman ang pananakit ng gitna niya. Nang tingnan niya ang buong sarili, mabilis siyang kumunot ang noo at umawang ang labi







