Chapter 6

Pulang-pula si Leland dahil sa kahihiyan kaya nagtago ito sa isang sulok.

Pinuntahan naman siya ni Lilah at pilit na kinausap.

"Leland, I'm sorry. Hindi ko naman alam na hindi mapagkakatiwalaan yung lalaking gumawa ng space fortress. Scammer siya." Inis na saad ni Lilah.

"Pinahiya mo ako!" May hinanakit sa boses ni Leland ng sabihin iyon.

"I didn't mean it, Leland. Kahit kailan hindi ko ginustong ipahiya ka." Sinuyo ni Lilah si Leland at kalaunan ay napaamo naman niya ito.

"Hayaan mo ipapahiya natin si Lilo, hindi ko hahayaan na siya ang manalo." Kaya pumunta sa backstage si Lilah kung nasaan nakapila ang mga bata kasama ang mga gawa nila.

Nakita ni Lilah si Lilo sa isang gilid at nakita niya sa tabi nito ang Eiffel tower na project nito. Napakaganda ng pagkakagawa nito. Parang expert ang gumawa nun.

Mas lalong nanaig ang inggit sa sistema ni Lilah ng mapagtantong si Lucil ang gumawa nun. Kahit anong gawin niya ay lamang na lamang parin sa kanya si Lucil.

Dumaan sa may gawi ni Lilo si Lilah at balak niyang apakan yung project ni Lilo. Pero nakita siya ni Lilo kaya itinulak siya nito.

Nadapa naman si Lilah at na sprained pa ang kanang paa nito.

"Lilo? How could you do this to me?!" Inis na saad ni Lilah.

Napatakbo naman papuntang backstage sina Lucil at Nolan ng marinig ang kaguluhan.

Nilapitan ni Lucil ang anak. At tinulungan namang tumayo ni Nolan si Lilah.

"Anong nangyari dito?" Tanong ni Nolan.

"Itinulak ako ni Lilo. Hindi ko alam kung bakit." Nagkunwari pang umiiyak si Lilah.

"Hindi totoo 'yan. Binalak mong sirain yung project ko kaya itinulak kita para hindi mo maapakan yung gawa namin ni mommy." Saad ni Lilo.

"Is that true, Lilah?" Tanong ni Nolan. Agad naman na napailing si Lilah.

"Of course not! Why would I do that?" Pagdadahilan pa nito.

"Hindi ko pinalaking sinungaling ang anak ko, Lilah. Alam kong nagsasabi siya ng katotohanan." Saad ni Lucil.

Natigil sila sa pag uusap ng tawagin na sa stage si Lilo.

"Mag sorry ka sa anak ko." Saad ni Nolan.

"Nolan?" Hindi makapaniwalang tanong ni Lilah.

"Kasalanan mo ang nangyari kaya mag sorry ka sa anak ko."

Pero tinawag na ulit sa stage si Lilo kaya natigil na sila sa pag uusap.

"Kapag nanalo ako kailangang mag sorry ka sa akin." Saad ni Lilo.

"Sure." Taas noong saad ni Lilah.

Umakyat na ng stage si Lilo dala ang Eiffel tower na project niya. Humanga ang mga nakakita sa project niya dahil ang ganda nito.

"Ang Eiffel tower na ito ay gawa naming dalawa ni mommy." Panimula ni Lilo.

Nakuha niya agad ang attention ng mga manonood. Kaya tinutukan agad siya ng camera ng media.

"Ang Eifel tower na ito ang sumisimbolo kay mommy. Mataas at matatag na babae." Patuloy pa nito.

Natapos ni Lilo ang speech niya ng walang script dahil saulong-saulo niya ang sasabihin niya. Bilang isang five years old ay matalas na ang memory niya kaya hindi na niya kailangan ng script.

Pumalakpak at nagsitayuan ang lahat matapos mag speech ni Lilo. Hangang-hanga sila sa galing ng pagsasalita ni Lilo parang hindi bata ang nagsasalita sa stage.

Nagtapos ang event at si Lilo ang nanguna sa klase.

"Tita Lilah, humingi ka na po ng sorry sa akin kasi nanalo ako." Saad ni Lilo.

Napairap naman si Lilah.

"Fine, sorry." Saad nito.

"Yung mas sincere po sana." Saad pa ni Lilo.

"Bakit ba ang demanding mo?" Tumaas na ang noses ni Lilah.

"Huwag mong pinagtataasan ng boses ang anak ko." Saad ni Nolan.

"Sorry, na carried away lang ako." Saad ni Lilah. Hinarap naman niya si Lilo.

"Lilo, I'm sorry hindi na mauulit."

Tumango naman si Lilo saka lumapit na sa mommy niya.

Akmang aalis na sila Lucil ng pihilan siya ni Nolan.

"Mas makakabuti kay Lilo na sa akin siya sumama." Saad nito.

Humarap naman si Lucil.

"Ang bata ang magdedesisyon kung saan siya sasama." Humarap naman si Lucil sa anak at tinanong ito.

"Kay mommy po ako sasama." Saad ni Lilo.

"Hindi makakabuti sa kanya na sayo siya sumama." Saad pa ni Nolan.

"Alam ko kung paano magpalaki ng anak, Nolan. Ikaw, bantayan mo ng maigi si Leland. Mukhang mas mapapasama siya kung hindi mo siya pagtutuunan ng pansin." Saka na umalis sina Lucil at Lilo.

Kinabukasan habang nasa gitna ng meeting si Nolan ay sumulpot sa gitna nila si Lucil.

"Anong ginagawa mo dito?"

"Bilang magiging tagapagmay ari ng half ng share sa company na ito ay nararapat lang na dumalo ako sa mga meeting." Saad ni Lucil.

Nagtiim bagang naman si Nolan. Hindi niya aasahan na gagawin ito ni Lucil.

Nung matapos ang meeting ay kinausap ni Nolan si Lucil.

"Nababaliw ka na ba?" Galit na tanong nito.

"Hindi. Totoo naman na ako na ang magmamay ari ng half ng share mo dito sa kompanya kaya nararapat lang na andito ako."

"Kahit na, dapat hindi ka sumulpot ng walang pasabi."

"Hindi ko na kailangang magpaalam pa sayo dahil hiwalay naman na tayo."

"Baka nakakalimutan mo na hindi pa tayo nadi-divorce totally?"

"Wala akong pake."

"Pwedi ka pang umatras." Saad ni Nolan.

"Ano?" Hindi makapaniwalang tanong ni Lucil.

"Itigil mo na itong kabaliwan na ito at bumalik ka na sa bahay. Kakalimutan ko ang lahat ng nangyari."

Napuno bigla ng halakhak ni Lucil ang office ni Nolan. Halos hindi na ito makahinga kakatawa.

"Simula nung iwan ko ang pamilyang Marquez ay ni minsan hindi ko binalak na bumalik." Saad ni Lucil ng matigil na sa kakatawa.

"Wala akong balak na bumalik sa buhay mo, Nolan." Dagdag pa nito.

May kinuha si Nolan sa loob ng isang drawer at ibinigay kay Lucil.

"Ano ito?" Tanong ni Lucil.

"Buksan mo." Utos ni Nolan.

Pagbukas ni Lucil ay bumungad sa kanya ang isang bracelet na may pendant na four leaf clover.

"Hindi ko size ito. Size ito ni Lilah." Natawa si Lucil.

"Si Lucil nalang palagi ang pinapahalagahan mo. Natatandaan mo pa ba three years ago nung magpapasama ako sa hospital pero umalis ka para hanapin si Lilah imbis na dalhin ako sa hospital."

"Tinawagan pa kita pero hindi mo sinagot."

"Lasing na lasing nun si Lilah at kailangan niya ng magaalaga." Saad ni Nolan.

"Alam mo bang nakunan ako nun?" Saad ni Lucil. Hindi naman agad nakapagsalita si Nolan.