Chapter: CHAPTER 141Mabilis ang tunog ng mga gulong ng ambulansya habang humaharurot iyon sa kalsada. Sa loob, mahigpit ang hawak ni Lucil sa kamay ni Donovan habang pilit niyang pinapakalma ang sarili niya. Pero imposible. Dahil bawat patak ng dugo sa suot nitong damit ay parang unti-unting sumisira sa natitirang kontrol niya.“Sir, stay awake,” sabi ng paramedic habang inaasikaso ang tama ng bala sa balikat ni Donovan.Bahagyang napangiwi ito sa sakit pero hindi nagreklamo. Ang tingin nito nasa anak nila.“Daddy…”Nasa kabilang gilid si Lilo, umiiyak habang hawak ang maliit na stuffed rabbit nito. Namumugto na ang mata ng bata sa kakaiyak. At tuwing gagalaw si Donovan dahil sa sakit, mas lalo lang itong napapahikbi.“Hey…” mahina nitong tawag kahit hirap magsalita. “No crying, baby.”“Pero may dugo ka…”Napangiti nang mahina si Donovan kahit namumutla na.“It’s just a scratch.”“Liar,” hikbi ni Lilo.At kahit sa gitna ng takot, halos mapaluha si Lucil sa eksenang iyon. Dahil ganoon palagi si Donovan ka
Last Updated: 2026-07-07
Chapter: CHAPTER 140Hindi gumagalaw si Donovan. Nakatitig lang ito sa lalaking may hawak ng baril habang pilit kinokontrol ang galit na unti-unting sumisira sa natitira nitong pasensya.Sa likod ng lalaki, mahigpit na nakakapit si Lilo kay Liam habang umiiyak. At bawat hikbi ng anak nila parang kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa dibdib ni Lucil.“Daddy…”Nanginginig ang boses ni Lilo. Takot na takot. At iyon ang pinakamasakit makita. Dahil matapos mawala si Leland, nangako silang dalawa ni Donovan na hinding-hindi nila hahayaang mapahamak si Lilo. Pero ngayon narito ulit sila. Nawawalan na naman ng anak.“Please…” umiiyak na sabi ni Lilo. “Take me home…”Napapikit si Lucil habang mabilis na tumulo ang luha niya. Sa tabi niya, ramdam niyang nanginginig na rin ang paghinga ni Donovan. Hindi ito umiimik. Pero kilala niya ito. At alam niyang ilang segundo na lang baka tuluyan nang sumabog ito.“Donovan,” mahina niyang tawag.Hindi ito lumingon. Nakatitig lang kay Lilo. Parang ang buong mundo nito ay umiik
Last Updated: 2026-06-12
Chapter: CHAPTER 139Mabigat ang hangin sa paligid ng abandonadong warehouse malapit sa pier. Tahimik ang gabi, pero ramdam ni Lucil ang mabilis na tibok ng puso niya habang nakatanaw sa malaking kalawangin na gusali sa harap nila. Naroon si Lilo. Kailangan naroon siya. At habang iniisip niya iyon, mas lalo siyang kinakabahan.Sa tabi niya, tahimik lang si Donovan habang kinakausap ang head of security nito. Pero kahit kalmado ang mukha nito, alam ni Lucil na galit na galit na ito. Hindi niya kailangang hulaan. Kilala niya si Donovan. Kapag tahimik ito nang ganito, mas delikado.“Sir,” sabi ng isa sa mga tauhan nito habang nakatingin sa tablet. “May movement sa loob. Dalawang lalaki ang nakita namin.”“At ang mga bata?” malamig na tanong ni Donovan.“We can’t confirm yet.”Napapikit si Lucil.God. Please.Hindi niya kayang may mangyari kay Lilo. Dahil minsan na silang nawalan ng anak. At hindi na niya kakayanin kung mangyayari ulit iyon.May bahagi ng pamilya nila na tuluyang namatay kasama ni Leland. Hin
Last Updated: 2026-06-12
Chapter: CHAPTER 138Mabigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang mabilis na minamaneho ni Donovan ang itim nitong SUV sa gitna ng gabi. Nasa passenger seat si Lucil, mahigpit ang hawak sa cellphone habang paulit-ulit niyang iniisip ang note na ipinadala ng lalaking humahabol kay Daphne.“Return my son. Or next time, it won’t be a toy.”Hindi siya mapakali. May kung anong mali. At habang tumatagal, mas lumalala ang pakiramdam niya.“Hindi pa rin sumasagot si Daphne?” tanong ni Donovan habang nakatingin sa daan.Umiling siya.“No.”Tahimik ulit. Mabilis ang takbo ng sasakyan pero parang kulang pa rin iyon para habulin ang kaba sa dibdib nila.Maya-maya biglang tumunog ang phone ni Lucil.Unknown number.Agad silang parehong napatingin doon. At sa isang segundo, parang parehong huminto ang paghinga nila.“Don’t answer yet,” seryosong sabi ni Donovan.Pero bago pa man niya maibaba ang phone, muling tumawag iyon. Paulit-ulit. Parang pinipilit talaga siya.Dahan-dahang sinagot ni Lucil ang tawag.“Hello?
Last Updated: 2026-06-01
Chapter: CHAPTER 137Mahigpit ang hawak ni Lucil sa manibela habang mabilis niyang binabaybay ang daan papunta sa Ferrer Law firm. Halos hindi niya maramdaman ang sarili niyang paghinga. Paulit-ulit tumatakbo sa isip niya ang malamig na boses ng lalaking tumawag.“Tell your husband to stop hiding what belongs to me.”Nanlamig siya nang maalala iyon. At mas lalo siyang kinabahan dahil malinaw na isang bagay, kasama na si Donovan sa gulong hindi naman nito ginawa.“Damn it…”Mas diniinan niya ang silinyador. Hindi niya alam kailan nagsimula. Hindi niya alam kung anong eksaktong sandali siya tuluyang bumigay. Pero habang papunta siya kay Donovan ngayon, wala nang natitirang pagdududa sa puso niya. Hindi niya kayang mawala ito.Pagdating niya sa headquarters ng Ferrer Law firm, agad siyang bumaba ng kotse. Nagulat pa ang mga empleyado nang makita siyang halos tumatakbo papasok.“Ma’am Lucil—”“Where’s Donovan?”“Sir is in the executive meeting room—”Hindi na niya hinintay matapos ang sasabihin ng receptioni
Last Updated: 2026-06-01
Chapter: CHAPTER 136Halos hindi natulog si Lucil. Madaling-araw na pero gising pa rin siya, nakaupo sa malamig na sahig ng condo niya habang nakasandal sa sofa. Tahimik ang buong unit, pero parang hindi tumitigil ang ingay sa loob ng isip niya.Paulit-ulit bumabalik ang mukha ni Daphne. Ang pag-iyak nito. Ang pag-amin nito. At higit sa lahat, ang mukha ni Donovan noong gabing umalis siya. Basang-basa sa ulan. Humahabol sa sasakyan niya.Umiiyak habang nagsusumamo siyang makinig muna.Napapikit si Lucil habang mahigpit na napahawak sa dibdib niya.“God…”Ngayon niya lang tuluyang naiintindihan. Hindi pala siya niloko ni Donovan. At ang pinakamasakit, hindi man lang niya ito binigyan ng pagkakataong magpaliwanag.Tatlong taon. Tatlong taon niyang iniwan ang lalaking walang ginawa kundi mahalin siya.Biglang tumunog ang cellphone niya. Napatingin siya rito. At nakita niya ang pangalan ni Donovan sa screen.Nanigas siya. Matagal bago niya iyon sinagot.“Hello.”Tahimik sa kabilang linya sandali. Parang nagul
Last Updated: 2026-06-01
Chapter: Chapter 158"Vivian, please forget about Lance and choose me instead." Seryosong Saad ni Den. Hindi Naman agad nakapagsalita si Vivian. Kumurap-kurap pa ito dahil Hindi siya sure kung Tama ba ang pagkakarinig niya sa sinabi ni Den."Pero ikakasal na Ako.""Kaya nga kalimutan mo na siya at Ako nalang ang pilitin mo. Hindi pa Naman kayo kasal eh.""Pasensiya na, pero Hindi ko magagawa ang gusto mo. Mahal ko na si Lance."Gumuho ang Mundo ni Den nang marinig ang sinabi ni Vivian. Huli na siya, mahal na ni Vivian si Lance. Tumango-tango nalang si Den saka tumingin sa anak nila."Pwedi ko ba siyang madalaw araw-araw?" Pag iiba ni Den ng usapan."Oo Naman, Wala Akong balak na ipagamot siya sayo. Karapatan mo ring makasama siya dahil Ikaw ang ama niya.""Salamat. Mauna na muna ako, babalik nalang ulit Ako bukas." Paalam ni Den."Sige."Bagsak ang balikat ni Den na lumabas ng kwarto ni Vivian. Dali-dali na siyang bumaba ng hagdan saka umalis na at baka maiyak pa siya dito at Makita pa siya ng mga tao na
Last Updated: 2025-07-31
Chapter: Chapter 157Kinabukasan ay napabalikwas ng bangon si Den Lalo na Nung na-realize niya na Hindi familiar sa kanya 'yung kwarto na kinaroroonan niya."Where am I?" Tanong niya sa Sarili saka inilibot 'yong tingin sa paligid.Maya-maya ay nanlaki ang mata niya sa naisip at kinapa niya 'yong Sarili niya."Na kidnapped ba Ako? Na raped ba Ako?" Exaggerated na Ani nito.Nang masiguradong Hindi siya nagalaw ay nanghinayang pa siya."Ay Hindi Ako pinagsamantalahan? Sayang..." Nanlulumo itong nakahiga ulit sa kama.Wala na siyang pakialam kung nasaang lugar man siya."Baliw ka ba?" Natatawang Tanong ni Vivian.Napabalikwas ulit nang bangon si Den at nanlalaki ang matang tiningnan si Vivian."What are you doing here?" Tanong ni Den."Malamang dito Ako nakatira." Matapos sabihin iyon ni Vivian ay bumalik sa alaala ni Den 'yong nangyari kagabi; na pababa ng hagdan si Vivian buhat-buhat 'yong anak nito at Nung Nakita niya 'yong Mukha ng Bata ay na-confirm niya na anak niya nga ito dahil kamukhang-kamukha niya
Last Updated: 2025-07-21
Chapter: Chapter 156Gabi na pero Hindi parin makatulog si Den kakaisip sa sinabi kanina ni Vivian. Hindi niya alam kung nagbibiro lang ba ang babae o seryoso talaga 'yon na siya ang ama ng anak nito."Argh!" Sigaw ni Den saka inis na napabangon sa kama niya at ginulo 'yong buhok niya."Prank ba 'to? Nagsisinungaling lang siya 'diba?" Parang baliw na Tanong nito sa Sarili."Well, if you're really that curious...then puntahan mo siya at siguraduhin mo kung nagsasabi talaga siya ng totoo o hindi." Suggest ng ate niyang si Diana. Kakarating lang nito galing London at dumiretso na agad ito sa kanya.Pero imbis na sumunod sa suggestion ng ate niya ay nahiga ulit si Den at nagtalukbong ng kumot."Get up!" Utos ni Diana saka pilit na hinihila si Den para bumangon."I'm not going anywhere, ate." Tamad na Saad ni Den."Hindi. Bumangon ka diyan, magbihis ka, at puntahan mo na 'yong pamangkin ko." Agad Naman na nanlalaki 'yong mata ni Den na napatingin sa ate niya."What did you just say? Pamangkin mo? Hindi pa nga
Last Updated: 2025-07-20
Chapter: Chapter 155Hindi makapaniwala si Vivian sa mga salitang lumalabas sa bibig ni Den. Akala niya ay may fiance ito ayon sa balita.Pero bakit sinasabi niyang gusto niya si Lance? Bakit nanggugulo siya? Bakit nagpakita pa siya? Yan ang mga katanungan sa isipan ni Vivian."Don't look at me like that. I told you I don't owe you an explanation. Ibibigay ko sayo mismo yung Pera in cash basta magpakalayo-layo na kayo ng anak mo mula kay Lance." Saad ni Den."What if ayaw ko? Sino ka ba para pagsabihan ako kung ano ang dapat kong gawin?" Inis na Saad ni Vivian.Sa inis ni Den ay hinawakan niya sa braso si Vivian at hinigpitan ang pagkakahawak dun para masaktan si Vivian. Napangiwi naman si Vivian dahil sa sakit."Bitiwan mo ako, nasasaktan ako!" Sigaw ni Vivian."Talagang masasaktan ka kung hindi kayo aalis sa buhay ni Lance." Nanlilisik ang matang saad ni Den.Maya-maya ay bumalik si Lance kaya binitawan na ni Den si Vivian at humarap ito kay Lance nang nakangiti."What's happening here?" Tanong ni Lanc
Last Updated: 2025-07-02
Chapter: Chapter 154Inis na inis si Vivian ng makarating sa bahay ni Ash. Dumiretso siya sa kwarto niya saka dun sumigaw."Argh! I hate you! Sana hindi ka na nagpakita." Sigaw ni Ash. Narinig naman iyon ni Ash kaya napaakyat ito sa kwarto niya saka kumatok."Viv, okay ka lang?" Tanong ni Ash. Karga-karga pa nito si Arabelle.Natigil sa pagwawala si Vivian ng marinig niya ang boses ni Ash. Inayos niya muna ang sarili saka ngumiti at binuksan na ang pinto. Sinalubong niya ng matamis na ngiti sina Ash at Arabelle. Pero nakunot ang noo ni Ash kasi alam niyang pinepeke lang ni Vivian ang ngiti nito."Tell me, what's wrong?" Tanong ni Ash."Wala naman." Pagdedeny ni Vivian."Matagal na rin tayong magkaibigan, Viv. Alam ko na kung nagsasabi ka ng totoo o hindi. And by now, I can say nagsisinungaling ka. Alam kong may problema, kaya ano yun?" Saad pa ni Ash.Napabuntong hininga si Vivian saka umupo sa kama niya."Gustong-gustoko siyang bumalik pero hindi ko naman inaasahan na mas maiinis ako sa kanya nung makita
Last Updated: 2025-06-22
Chapter: Chapter 153Habang nag uusap pa sina Vivian at yung mommy ni Lance ay may tumawag kay Lance."Mommy, mauuna na kami ni love. Dumating na kasi si Deni, para ma meet niya na rin ang future wife ko." Paalam ni Lance."Sure, anak. Say hi to Deni for me." Saad naman ng mommy ni Lance.Nagpaalam na rin si Vivian at umalis na nga sila.Pumara ang sasakyan ni Lance sa isang boutique na hindi familiar kay Vivian.Deni's Boutique ang nakasulat sa business logo nila.Pumasok na nga sina Lance at Vivian.Sumalubong naman sa kanila ang isang magandang babae. Marahil ay staff dito."Sir Lance, nandito po si miss Deni, hinihintay kayo." Iginiya sila ng babae sa isang silid at bumungad sa kanila ang pigura ng lalaking nakatalikod.Napakunot ang noo ni Vivian. Nagtataka siya kung si Deni na ba iyan or ibang tao lang.Inilibot ni Vivian ang paningin sa loob ng kwarto at wala ng ibang tao run maliban sa lalaking nakatalikod at sila."Deni." Tawag ni Lance. Bigla namang humarap yung Deni at nagulat si Vivian ng maki
Last Updated: 2025-06-19
Running Away With His Child
Pagkatapos ng limang taon na pagkawala, bumalik si Astrid Alejandro sa Pilipinas dala ang isang desisyong akala niya ay makakapagpalaya sa kanya mula sa mapait na nakaraan. Ngunit sa isang gabing puno ng alak, init, at maling pagkakataon, muli niyang nakasama ang lalaking pilit niyang tinatakasan noon, si Xavian Avanzado.
Ang lalaking minsan niyang minahal… at iniwan nang walang paalam.
Para kay Xavian, ang pagkawala ni Astrid ang naging dahilan ng limang taong impyerno. Limang taon ng galit, obsession, at walang katapusang paghahanap. Kaya ngayong muli niyang nahawakan ang babaeng sumira sa kanya, hindi na niya ito hahayaang makatakas pa.
Ngunit paano kung may mas mabigat pang dahilan kung bakit biglang naglaho si Astrid noon?
At paano kung ang pagbabalik niya ay hindi lang para harapin si Xavian… kundi para protektahan ang lihim na matagal niyang itinago?
Sa muling pagtatagpo ng dalawang pusong sugatan, muling mag-aalab ang pagmamahal, galit, at pagnanasang akala nila’y matagal nang namatay. Ngunit sa mundong puno ng kapangyarihan, obsession, at mga sikreto, hanggang saan nila kayang ipaglaban ang isa’t isa?
O muli na namang may tatakbo palayo… kasama ang batang bunga ng kanilang nakaraan?
Read
Chapter: CHAPTER 87“Lalo na kapag natatakot ka.”Niyakap siya ni Ashton. Mahigpit ang mga bisig nito sa kanyang leeg, ngunit sa pagkakataong ito ay hindi niya naramdaman na kailangan niyang maging ganap na masaya upang suklian ang yakap. Hinaplos niya ang buhok ng anak at hinalikan ang pisngi nito.Maya-maya, tumakbo si Ashton upang ipakita kay Xavian ang kanyang guhit. Naiwan si Astrid na nakatingin sa papel, hawak ang isang sulok nito upang hindi matangay ng hangin.May mga bagay na hindi nila mababago. Hindi nila maibabalik ang panahong buo pa ang mga pangarap nila para sa kanilang sanggol. Hindi nila maaalis ang mga gabing puno ng luha o ang mga tanong na walang madaling sagot. Ngunit maaari silang matutong magmahal nang hindi itinatanggi ang sakit. Maaari silang tumawa kahit may mga alaala silang ikinalulungkot. At maaari silang magpatuloy nang hindi iniiwan ang anak na mananatiling bahagi ng kanilang pamilya.Kinagabihan, bago matulog, magkatabi sina Astrid at Xavian sa kama.“May follow-up ulit a
Last Updated: 2026-10-16
Chapter: CHAPTER 86Pag-uwi nila, nadatnan nila si Ashton na naghihintay sa sala. Nang makita ang kaniyang mga magulang, agad itong tumayo at ipinakita ang bago nitong drawing.“Mama! Daddy! Tapos na po!”Sa larawan ay naroon ang kanilang pamilya sa dalampasigan. May malaking kastilyong buhangin sa gitna, may araw sa langit, at may maliliit na alon sa paligid ng kanilang mga paa. Ngunit sa pagkakataong ito, may isa pang detalye. Sa itaas ng larawan ay may nakasulat na mga salitang tinulungan siyang isulat ni Fiona.“Kahit may malungkot na araw, pamilya pa rin tayo.”Matagal na tinitigan ni Astrid ang mga salita bago lumuhod sa harap ng kaniyang anak.“Napakaganda nito, baby.”Ngumiti si Ashton.“Para po sa inyo. Para kapag malungkot kayo, maalala ninyong may kasama kayo.”Niyakap siya ni Astrid at marahang hinalikan sa noo.“Palagi kong tatandaan iyan.”Nang gabing iyon, inilagay nila ang drawing sa tabi ng iba pang mga larawan sa sala. Hindi na lamang iyon simpleng palamuti sa kanilang tahanan. Naging p
Last Updated: 2026-10-15
Chapter: CHAPTER 85“Sa tingin mo ba, unti-unti na akong gumagaling?”Ngumiti si Xavian.“Sa tingin ko, unti-unti mong natututuhang alagaan ulit ang sarili mo. At iyon ang mahalaga. Si Dr. Reyes ang makatutulong sa atin na masuri ang pag-unlad ng kalagayan mo.”Tahimik na tumango si Astrid.Sa ibabaw ng kanilang mesa ay naroon pa rin ang mga drawing ni Ashton. Sa bawat larawan, makikita ang kanilang pamilya na magkakahawak-kamay sa harap ng kanilang bahay. Matagal iyong pinagmasdan ni Astrid bago marahang huminga.Hindi pa tapos ang kaniyang paglalakbay. Marami pa siyang kailangang matutuhan, maraming alaalang kailangang harapin, at maraming araw na kakailanganin niya ng tulong upang makabangon. Ngunit ngayon ay hindi na lamang siya naghihintay na mawala ang sakit.Gumagawa na rin siya ng maliliit na hakbang upang muling mabuhay sa kabila nito. At habang unti-unting bumabalik ang lakas sa kaniyang katawan at ang kakayahang harapin ang bawat araw, nagsisimula rin siyang maniwalang maaari pa siyang magkaro
Last Updated: 2026-10-15
Chapter: CHAPTER 84Mula sa likuran nila, tahimik silang pinagmamasdan ni Fiona. Alam niyang mahaba pa ang paglalakbay na haharapin nina Astrid. Hindi mawawala agad ang pangungulila, at hindi rin magiging madali ang bawat araw ng paggaling ni Astrid. Ngunit may nagbabago.Unti-unti nang natututuhan ni Astrid na magsalita sa halip na sarilinin ang kaniyang sakit. Natututuhan ni Xavian na hindi niya kailangang akuin ang lahat nang mag-isa. At si Ashton, sa kabila ng murang edad, ay unti-unti ring binibigyan ng puwang upang maging bata, upang maglaro, tumawa, at magsabi kapag siya mismo ay natatakot.Nang gabing iyon, inilagay ni Astrid ang munting aklat sa tabi ng kanilang litrato. Bago matulog, binuksan niya ang huling pahina at muling tiningnan ang guhit ni Ashton. Hindi perpekto ang mga linya. May mga bahaging lumampas ang kulay, at hindi magkakapantay ang mga taong iginuhit nito. Ngunit sa simpleng larawang iyon, may isang bagay na matagal nang hinahanap ni Astrid. Ang paalala na kahit nagbago ang kani
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: CHAPTER 83“Salamat, baby. Pero tandaan mo, kahit may ulap at ulan, hindi mo kailangang ikaw ang laging may dalang payong para sa lahat. May mga matatanda ring tutulong sa atin.”Hindi man lubos na naunawaan ni Ashton ang sinabi ng kaniyang ina, ngumiti siya at muling yumakap dito.At sa gabing iyon, habang nakatingin si Astrid sa bagong drawing na nakapatong sa kaniyang mesa, unti-unti niyang naunawaan na hindi kailangang mawala muna ang lahat ng sakit bago siya makapagsimulang magmahal muli sa paraang kailangan ng kaniyang pamilya.Maaaring may mga araw na mahirap bumangon. Maaaring may mga sandaling kailangan niyang lumayo upang huminga at humingi ng tulong. Ngunit sa bawat pagkakataong pipiliin niyang magpatuloy sa kaniyang paggamot, sa bawat pag-uusap na hindi niya tatakasan, at sa bawat munting sandaling ilalaan niya sa kaniyang anak, may pagkakataon siyang buuin muli ang tiwalang unti-unting nasaktan. Hindi man maibabalik ng panahon ang sanggol na nawala sa kanila, hindi nangangahulugang
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: CHAPTER 82Nang gabing iyon, inilagay ni Xavian ang drawing ni Ashton sa ibabaw ng mesa sa kanilang silid. Sa ilalim nito ay nagsulat ang bata ng ilang salitang tinulungan siyang baybayin ni Fiona.“Para kay Mama. Mahal ka namin. Hihintayin ka namin.”Matagal na tinitigan ni Astrid ang mga salitang iyon bago niya hinawakan ang kamay ng kaniyang asawa.“Hindi ko alam kung gaano katagal bago ako maging maayos,” bulong niya.Hinaplos ni Xavian ang kaniyang mga daliri.“Hindi natin kailangang sukatin ang paghilom sa bilis ng panahon. Ang mahalaga, patuloy kang humihingi ng tulong at ginagawa natin ang makakaya para maging ligtas ang pamilya natin.”Muli niyang tiningnan ang larawan. Sa simpleng guhit ng isang batang limang taong gulang, nakita niya ang pagmamahal na hindi niya kailangang suklian ng perpektong pagkatao. Kailangan lamang niyang matutong tanggapin ito habang unti-unting natututong mabuhay sa kabila ng pagkawala. At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, bago ipinikit ni A
Last Updated: 2026-10-14
LOGIN
