Kabanata 8

Marco stared at the papers in his hand before slowly lifting his eyes toward Chantal.

"Are you planning to open a department store?"

Napakurap si Chantal. "Ha?"

"Five pages... Back-to-back pa," dagdag pa nito habang marahang itinataas ang mga papel.

Unti-unting namula ang kanyang pisngi. Bigla niyang naalala kung gaano nga pala kahaba ang isinulat niya.

"Hindi naman kasi lahat ng nakasulat ay damit," aniya kasabay ng isang alanganin na ngiti sa labi.

"Talaga?" Bahagyang tinaas ni Marco ang isang kilay.

Tumango siya at itinuro ang unang pahina. "The first page contains shampoo, hair serum, conditioner, and hair treatments. Sensitive kasi ang anit ko kaya hindi pwedeng wala ang mga yan," paliwanag niya bago binaliktad ang pahina.

"And this, para ito sa mga skin care ko sa mukha, sa leeg, sa kili-kili. Iba ang lotion, iba rin ang cream—"

Natigil siya sa pagsasalita ng iniangat ni Marco ang isa nitong kamay. "Okay. I get it," putol nito sa sasabihin sana niya.

Agad naman niyang isinara ang kanyang bibig pero naroon parin ang kanyang munting ngiti. Mula sa unang pahina, sunod-sunod na sinuri ni Marco ang apat pang papel. Habang pinagmamasdan niya ang lalaki, nanatili paring nakakunot ang makapal nitong mga kilay na para bang iniintindi kung ano ang mga sinulat niya.

"Siguro naman wala ka ng nakalimutan dito, diba?" May bahid ng sarkasmo nitong tanong.

Marahan siyang umiling. "Wala na. Pasensya ka na kung mahaba. Isinulat ko rin kasi ang mga specific na brand lalo na sa... sa underwear ko. Sensitive kasi ang balat ko kaya kailangan pure cotton—”

"I get it. You don't have to tell me in details," awat ni Marco sa kanya na mukhang naririndi na yata sa ingay niya.

Kinagat niya ang pang-ibaba niyang labi. Did she go too much?

"Sorry," mahina niyang anas.

Huminga ng malalim ang lalaki bago tumango. "It's okay. I'll have this delivered by the afternoon. You can go now."

Agad na sumilay ang isang masayang ngiti sa kanyang labi. "Maraming salamat, Marco!" Masigla niyang sambit bago lumabas ng opisina ng lalaki.

Pinagmasdan ni Marco ang bulto ni Chantal hanggang sa mawala ito sa kanyang paningin. Within just a few hours that they are together, he can already sense that she's so noisy. Bagay na ayaw niya. Nasanay siya sa tahimik niyang buhay kaya naririndi siya kapag may kausap siyang salita ng salita kahit na hindi naman kailangan.

Bumuntong hininga siya at muling napatingin sa limang pirasong papel. Ganito ba talaga lahat ng babae? Hindi naman sa kuripot siya, but damn, how will she use all of this products listed to her body all at once?

Dinampot niya ang telepono sa mesa at agad na tinawagan ang kanyang sekretarya para bilhin ang lahat ng kakailanganin ni Chantal. Matapos niyang maiutos sa babae ang lahat, nilisan na niya ang mansion patungo sa factory.

Walang ibang ginawa si Chantal buong araw kundi ang maupo sa kama sa loob ng bago niyang silid. Pagsapit ng hapon isang katok ang pumukaw sa kanyang atensyon. Nagtungo siya sa may pintuan at binuksan iyon. Bumungad sa kanya ang isang babaeng halos hindi nalalayo ang edad sa kanya. Kasunod nito ang ilang tauhan ni Marco na nakita niya kanina noong dumating siya sa mansion.

"Magandang hapon po, Ma'am Chantal, ako nga pala si Luna, secretary ni Boss Marco. Ako po ang naatasan niya sa pagbili ng lahat ng mga kakailanganin ninyo.”

Agad na nagliwanag ang kanyang mukha at niluwangan pa ang pagkakabukas ng pinto. "Pasok kayo," masigla niyang wika.

Sunod-sunod na pumasok sa loob ang mga tauhan ni Marco bitbit ang sandamakmak na mga pinamili ni Luna. Ilang sandali pa'y halos bumaha na ang mga paperbags sa sahig.

"Maraming salamat sa pagbitbit," nakangiti niyang wika sa mga tauhan.

"Walang anuman po, Ma'am," tugon ng mga ito bago tuluyang nagpaalam sa kanya at si Luna nalang ang natira.

"Ang ganda niyo po talaga Ma'am Chantal! Hindi ko po inaasahan na makikita ko kayo sa personal. Fan na fan po ako ninyo mula paman noon!" Kinikilig na wika ni Luna habang may masayang ngiti sa labi nito.

Awkward siyang napangiti. Pagkatapos ng iskandalong kinasasangkutan niya sa Maynila, hindi niya inaasahan na may fan pa pala siya.

"Uhm... Maraming salamat, Luna," mahina niyang bigkas.

"Sana po makabalik kayo sa acting sa hinaharap. Aabangan ko po ang magiging pelikula ninyo."

Agad na nanikip ang kanyang dibdib. Ilang beses pa siyang napalunok para mawala ang bikig sa kanyang lalamunan. "Hindi ko alam kung makakabalik pa ako Luna. Alam mo naman ang nangyari diba?"

"Bakit naman hindi? Sigurado naman ako na hindi totoo ang kumakalat na tsismis tungkol sayo."

Sandali siyang natigilan sa kanyang narinig. "H—hindi ka naniniwala na totoo ang video?"

Sunod-sunod ang naging pagtango ni Luna. "Nakasubaybay ako sa inyo mula pa noon. Mabait kayong tao lalo na sa mga fans. Kaya imposible talaga na ikaw yung nasa video. Paninira lang yun panigurado!"

Unti-unti siyang napangiti. Masarap sa pakiramdam na kahit papaano, may naniniwala parin pala na inosente siya. Sana lahat katulad mag-isip ni Luna...