Kabanata 4: Obsessed

AMBER'S POV

Simula nang magsagutan kami ay tatlong araw nang hindi umuuwi si Brixton sa bahay. Hindi ko maiwasang matakot, at kung ano-ano na lang ang sumasagi sa utak ko. Paano kung kay Anika siya umuuwi sa tatlong araw na 'yon? Paano kung may lihim na silang relasyon at nagkabalikan na?

Totoong nakakatakot na ang taong mahal mo ay bumalik sa taong mahal niya. Kasal kami sa papel, pero ang mahal niya ay hindi ako.

Gabi-gabi na lang akong umiiyak habang hinihintay ang kanyang pag-uwi. Kahit i-message ko ang sekretarya niya ay hindi rin ito sumasagot sa akin. Nakailang tawag at message na ako kay Brixton, pero ini-ignore niya lang din ako. Nakakabaliw.

Am I obsessed with him? I hate this. I don't want this kind of feeling. I don't want it.

I clutched my chest again dahil sumasakit na naman ito. For five years, I never stopped loving Brix. I stayed loyal and remained a virgin just for him.

Nasasabihan na ako ng mga kaibigan ko na ang tanga ko, at tama nga sila. Ang tanga ko pagdating sa kanya. Nilayuan na nga nila ako dahil ayaw kong makinig sa kanila, kaya deserve ko itong sakit na nararamdaman ko dahil umaasa akong mamahalin at papansinin ako ni Brix.

"Kailan ka kaya ngingiti nang totoo sa akin? Ngiting nagpapakitang mahal na mahal mo ako," ani ko habang hawak ang wedding photo namin.

Hindi man lang siya ngumiti, pero ako, para akong nanalo sa lotto. Dahil sa katangahan ko ay pumayag akong magpakasal kay Brix dahil may nangyari sa amin. He took my first, but I never regretted it. Hindi ko naman kasi alam na may mangyayari sa amin. Thanks to Anika, kahit wala akong maalala that night.

Habang nakangiti akong pinagmamasdan ang wedding photo namin ay narinig ko ang kotseng papasok. Agad akong tumayo at lumabas ng kwarto nang walang pagdadalawang-isip. Gusto ko siyang salubungin ng yakap, kahit ayaw niya sa akin. Na-miss ko lang talaga siya nang sobra. Kaya ko siyang patawarin kung sakali mang may nangyari na sa kanila ni Anika. Handang-handa akong magpatawad.

"Brixxx...." Masaya kong tawag nang makita ko siyang lumabas mula sa driver's seat. Ngunit biglang nawala ang kasiyahang nadarama ko nang makita kung sino ang kakalabas lang matapos pagbuksan ni Brix.

"Anika?" Mahinang sambit ko. Nagsimulang manginig ang katawan ko, at dumadagundong ang dibdib ko.

"Anong ginagawa niya rito?" Galit kong tanong.

Tumingin sa akin si Brix, kunot-noo.

"Get the hell out of the way!" malamig nitong sabi habang nakatitig sa mga mata ko na para bang kaya niya akong lapain nang buhay.

Habang si Anika naman ay mahigpit na kumapit sa braso ng asawa ko. Ngumiti siya nang palihim, halatang pinoprovoke ako.

"Oh... Brix, I told you, it's not good to stay here. Alam mo naman na may asawa kang magagalit," pa-inosente nitong sabi.

"She won't be here any longer, anyway. I will file for an annulment tomorrow. Just stay here with me, okay?" Malambing na wika ni Brix, sabay halik sa pisngi nito.

Nakakuyom ang mga kamay ko habang pilit pinipigilan ang mga luhang tumulo. Makikipaghiwalay siya sa akin?

"Nababaliw ka na ba, Brix? Masyado ka nang bulag!" sigaw ko bago tinalikuran sila.

Padabog akong umakyat sa kwarto, isinara ang p***o, saka humagulgol sa ilalim ng kumot.

Ang bigat ng dibdib ko.

Naghihintay ako na umuwi siya, pero ito nga, umuwi na, pero may dalang kabit.

Bwisit ka, Anika. Makakapaghiganti rin ako sa'yo.

Lumipas ang mga oras, at hindi ako makatulog. Madaling-araw na, at dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Bumabagabag sa akin ang dalawa mula sa kabilang kwarto. Kung ano na kaya ang ginagawa nila ngayon?

Tumayo ako at pumasok sa banyo. Mag-warm bath na lang ako para makatulog. Nasisira na ang beauty ko dahil sa Brixton na 'yon.

I soaked for thirty minutes. Pagkatapos ay lumabas na ako. Nagsuot lang ako ng nightgown at robe bago lumabas ng kwarto. Panigurado akong tulog na ang dalawa. Baka tapos na silang mag-esmiringhoy.

Nakapatay na ang ilaw sa sala, pero sa kusina ay naka-on pa. Baka nakalimutan lang patayin. Nauuhaw ako. Gusto ko ng gatas. Malamig na gatas. Naiisip ko pa lang, nare-refresh na agad ako.

Pagpasok ko sa kusina ay agad akong nakalanghap ng amoy ng sigarilyo, only to realize that he was sitting alone, holding a glass of wine.

Napahinto ako at balak ko nang tumalikod dahil akala ko ay hindi niya ako nakita.

"Thirsty, or you just want to see me?"

Naramdaman kong tumayo siya at nagsimulang maglakad patungo sa akin.

Kumakalabog na naman ang dibdib ko nang maalala kong gusto na niyang makipaghiwalay sa akin. Just because Anika came back, he would just toss me away?

"I just want milk..." sabi ko at hinarap siya.

Nasa harapan ko na pala siya, at ilang distansya na lang ay magkakabanggaan na kami kung nagpatuloy pa ako sa paglakad.

"Milk? Hmmm... Bakit gising ka pa? Hindi makatulog?"

Himala. Nakikipag-usap.

"Ano naman sa'yo kung gising pa ako at hindi makatulog? Hindi ba dapat kasama mo ngayon sa kama ang pinakamamahal mo?" Naiinis kong sagot at nilagpasan siya, pero mabilis niya akong pinigilan.

"What? Are you still going to act tough? Bakit ayaw mo na lang lumayo sa akin? Alam mo naman kung sino ang mahal ko, di ba? Pwede bang ipaubaya mo na lang sa akin ito?"

I scoffed.

Ipaubaya? Paano naman ako?

Napayuko ako, habang nakakuyom ang aking mga kamay. Ang unfair lang. I stayed, despite everything that happened.

Hindi ako aalis sa buhay mo, Brix, hanggang sa matuklasan mo ang totoo. Anika will ruin your life, again, Brix. And I won't let that happen.

"Over my dead body. Hinding-hindi ako makikipaghiwalay sa'yo," I said straight to his face.

I saw his expression harden.

"Let's see kung hanggang saan lang ang kaya mo, Amber.”