LOGINDUMATING ang weekend, at birthday ni Stella.nSimple lang ang celebration.nPuro pamilya at malalapit na kaibigan lamang ang inimbitahan. Bandang tanghali ay isinama ni Marikit si Mithi. Pagdating sa hotel ay agad silang pumasok sa lobby. At doon ay nadatnan nila si Gabriel na may kausap. Si Matth
BAHAGYANG umangat ang baba ni Veronica habang malamig na pinagmamasdan si Marikit. "Limang taon kang nawala," mabagal nitong sabi. "At ngayon, bigla kang bumalik. Para saan?" Walang anumang pag-aalinlangan na lumapit si Marikit at inilapag ang handbag sa mesa bago naupo sa sofa. "For one reaso
NANATILING tahimik si Mikael matapos marinig ang sinabi ni Raiko. Malamig ang hangin ng gabi, ngunit mas mabigat ang tensyon sa pagitan nilang dalawa. Matagal niyang tinitigan ang pinsan bago marahan na nagsalita. "You should stop wasting your time." Bahagyang napangisi si Raiko. "That's not f
MAKALIPAS ang ilang sandali ay dumating naman si Raiko. "Uncle Rai!” Masayang tumakbo si Mithi palapit dito nang makita siya. Napatawa naman si Raiko at agad itong binuhat. "Has Mimi missed her favorite uncle?" Agad namang tumango ang bata. "Of course!" Napailing si Raiko habang marahang kin
MAINGAT na ibinaba ni Marikit si Mithi mula sa sasakyan. Pagkatapos ay marahan niyang hinawakan ang maliit na kamay ng bata at sabay silang naglakad papunta sa harap ng bahay. Mula sa di-kalayuan ay hindi mapigilan ni Roberto na mapangiti nang malaki. "Tingnan mo nga," halos pabulong nitong sa
TAHIMIK ang buong lobby matapos ang sinabi ni Dylan. Nanatiling walang emosyon ang mukha ni Mikael. Ngunit sa likod ng malamig nitong ekspresyon ay may kung anong mapanganib na dumaan sa kanyang mga mata. Samantalang si Matthew naman ay bahagyang napailing. Hindi niya inaasahang umabot sa puntong
DAHAN-DAHAN niyang binitiwan ang yakap kay Mithi matapos niyang pakalmahin ang sarili. Hindi niya maaaring hayaang mapansin ng bata ang emosyon niya kaya ngumiti siya. Isang mahinahon at malambing na ngiti. "Tara?" Agad namang tumango si Mithi. "Tara po!" Masaya nitong hinila ang kamay ni Ma
--- PAGLABAS ng opisina ay hindi napigilan ni Marikit na mapalingon muli sa loob sa pamamagitan ng bahagyang nakabukas na pinto. Nakita niya si Mikael na tahimik na nakaupo sa likod ng mesa. Kakabukas lamang nito ng brown envelope. At mula sa kanyang kinatatayuan ay hindi niya mabasa ang laman n
Mahigpit na yakap-yakap ni Mithi ang maliit na gift box habang masigla itong tumatakbo pabalik kay Marikit. Samantala, tahimik lamang na pinagmamasdan ni Marikit ang bata. At sa likod nito, napansin niya si Mikael. Nananatili itong nakaupo sa likuran ng malaking executive desk. Tahimik lamang. Wala
Huminto sandali si Professor Kent bago nagpatuloy. "Isipin mo na lang na isa siya sa pinakamalaking obstacle sa dadaanan mo. Kapag natutunan mong harapin iyon nang kalmado, mas magiging madali na ang lahat ng susunod." Natigilan si Marikit, saka marahan siyang napangiti. "Professor, may point ka.







