LOGINSOLARA’S POV:Habang naglalakad ako sa loob ng mall ay ine-enjoy ko lang ang paglilibot. Tahimik at walang pakealam sa mga tao na panaka-nakang tumitingin sa akin. Walang iniintinding problema, walang hinahabol na oras. Just me and a little piece of peace I’ve been craving again, bago nagtagpo ang landas namin ni Draven.Napahinto ako nang may madaanan akong jewelry store. The lights inside glimmered softly, reflecting against the glass displays like tiny stars calling out to me.Hindi ko napigilang mapangiti.It’s been a while since I bought something for myself, something that isn’t for Draexis or for anyone else.Naisipan kong pumasok.Pagpasok ko pa lang ay agad akong sinalubong ng malamig na hangin at eleganteng ambiance ng shop. Everything felt expensive, refined and almost untouchable.“Good morning, ma’am! What kind of jewelry are you looking for?” nakangiting bati ng isang staff na lumapit sa akin.Napangiti ako ng bahagya. “I’ll just look around for now, but maybe you can sh
SOLARA'S POV:Nag-uumpisa na kaming makaramdam at mabuo ang init at tensyon sa loob ng kwarto nito ngunit biglang may kumatok sa pintuan.“Mom, Dad? They told me you’re already home. I’m waiting for you, come on, let’s eat,” saad ng anak ko mula sa labas ng kwarto.Napapikit si Draven at halatang bitin.Dahilan para mapangisi ako. "Bitin? Masakit ba sa puson?"Sinamaan niya lang ako ng tingin, ngunit ipinag-kibit-balikat ko lamang ito.“Magbibihis lang ako, Draexis. Hintayin mo kami sa dining area,” saad ko rito.Saka ko muling isinuot ang maroon na night gown at ang robe.“Okay, mom. I’ll wait for you,” tugon niya, saka ko narinig ang papalayo nitong mga yabag.Nagbihis na rin si Draven, saka kami sabay na bumaba sa kusina. Nadatnan namin na inihain na ng kasambahay ang hapunan.“What did you do? Why are you taking so long?” tanong ni Draexis, halata ang pagtataka sa mga mata nito.Pinamulahanan ako ng mukha nang maalala ang nangyari, saka napalunok-laway. Pagbaling ko sa lalake na k
SOLARA’S POV:Pagdating namin sa bahay nito ay agad niya akong pinagbuksan ng pintuan, tila ba inaasahan na niya ang bawat galaw ko. Walang salitang namutawi mula sa kanyang labi, pero sapat na ang paraan ng pagkakahawak niya sa kamay ko. May kaunting higpit pero kontrolado at may kung anong pag-aangkin na hindi ko maipaliwanag. Marahan niya akong hinila papasok ng loob, parang ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo.“Take a bath. We’ll have dinner after,” malamig ngunit mababa ang boses na saad nito nang makapasok kami sa kwarto.“Okay,” maiksi kong tugon, pilit pinapakalma ang sarili kahit ramdam ko ang kakaibang tensyon sa pagitan naming dalawa.Dumiretso ako sa banyo nang hindi na lumingon pa. Paghubad ko ng aking damit ay agad kong binuksan ang shower. Saka tuluyang naramdaman ang lamig ng tubig na tumama sa aking katawan. Hinayaan kong dumaloy iyon, nagbabakasakaling kayang hugasan ang magulong takbo ng isipan ko. Ngunit kahit anong gawin ko ay bumabalik pa rin ang presen
SOLARA’S POV:“Draexis,” mahinahon kong tawag sa anak ko habang abala ito sa paglalaro sa cellphone niya, seryosong-seryoso na parang may malaking laban na kailangang mapanalunan.Napatingin siya sa akin na kunot-noo. Eksaktong-eksakto sa usual expression ng ama niya. Sa murang edad niya ay ganito na siya ka-mature. Minsan tuloy, hindi ko maiwasang malungkot dahil parang masyado siyang mabilis lumaki.“Where are you going, Mom? Aalis ka na naman? Sinong kasama mo?” sunod-sunod niyang tanong, tila ba ako ang bata at siya ang magulang.Napailing ako, pero may ngiti sa labi. “Nag-aya si Orion manood ng sine. Saglit lang naman. Anong gusto mong pasalubong?” tanong ko habang hinahaplos ang buhok niya.“Who is Orion, Mom?” tanong niya ulit, mas seryoso na ngayon.Umupo ako sa tabi niya at hinaplos ang pisngi niya. “He’s your uncle, your father’s sibling.”“Really?” kumislap ang mga mata niya sa saya. “So I have an uncle? I want to meet him, Mom.”Napangiti ako. “Sure, next time. Medyo nagma
SOLARA’S POV:Maaga akong nagising nang araw na iyon at nakaramdam ako ng pagkainip. Tahimik ang buong bahay dahil as usual, nasa opisina na naman si Daddy.Kaya napaggdesisyonan kong mag-grocery. Kailangan na rin namang mag-refill ng stocks sa kusina. Pinuntahan ko muna sa kwarto si Draexis para magpaalam. Kumatok muna ako bago pumasok.“Come in,” saad nito.Pagbukas ko ng pinto ay nadatnan ko itong nagbabasa ng medical books. Hindi na ako nagulat na sa edad niyang ito ay nagbabasa na siya ng mga librong pang-college.Nabanggit kasi niya noon na pangarap niyang maging doctor balang araw para matulungan ang mga kapus-palad at walang kakayahang magpagamot sa ospital.“Draexis, I’m going to the grocery store for a while. What would you like me to buy for you?” tanong ko rito.Inangat nito ang ulo mula sa pagbabasa ng libro, saka ito tumayo at dahan-dahang lumapit sa akin. “I’d like some dark chocolates, Mom. Please drive safely,” saad niya bago ako yakapin sa baywang, mahigpit ngunit p
SOLARA’S POV:Gulat na napasinghap ako nang biglang may kumatok sa pinto. Sunod-sunod na may halong pagmamadali.Napatigil si Draven sa ginagawa niya. Ramdam ko pa ang init ng hininga nito sa balat ko bago siya tuluyang umatras.“Daddy! Can you please drop me off to my grandpa’s house? I miss Mom.”Boses iyon ni Draexis.Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin nang marinig ito mula sa labas ng pintuan. Agad akong napabangon, sabay tingin kay Draven na tila walang pakialam sa nangyayari ngayon.“Pagbuksan mo ng pintuan si Draexis. Magbibihis muna ako,” malamig kong sabi, sabay irap sa kanya.Wala siyang imik, pero halata ang pagkaaliw sa mga mata niya.Mabilis akong pumasok sa banyo. Buti na lang at naroon ang built-in closet niya. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Naghanap agad ako ng pwedeng maisuot sa closet niya.Isang oversized na puting shirt ang agad kong napansin. Kinuha ko iyon at sinuot. Pagharap ko sa body mirror ay umabot iyon hanggang sa tuhod ko.“Perfect,” bulo
SOLARA'S POV:“Mommy…” mahinang tawag ng anak ko sa akin.Habang inaayos ko ang pulang mga rosas sa flower vase na nasa mesa sa gilid ng hospital bed ni Dad.Sumasayaw ang liwanag ng umaga sa loob ng VIP hospital room na nanggaling sa bintana. Hindi ito mukhang karaniwang kwarto ng ospital. May mah
SOLARA’S POV:Sumunod kami ni Dad sa direksyong itinuro ng matanda. Halos tumatakbo na kami habang sinusundan ng mga security team namin.Habang papalapit kami sa kalsadang papunta sa park ay lalo akong kinabahan. Masyadong tahimik. Ang mga ilaw sa poste ay kumikislap na parang malapit nang mapundi
SOLARA’S POV:“I want another round with you,” paos na bulong niya sa mismong tenga ko.Nanlaki ang mga mata ko at bago pa ako makapagsalita ay bigla na niya akong binuhat. Parang wala lang akong timbang dahil tila ba isa lang akong sako na madali niyang naisasampay sa kanyang balikat.“Hoy! S-Saan
SOLARA’S POV:“Anong dapat nating pag-usapan?” naiinip kong tanong habang nakapamaywang. “Sabihin mo na lahat ngayon dahil nagmamadali ako. May lakad pa ako.”Nakasandal si Draven sa gilid ng kanyang malawak na office table, tahimik akong pinagmamasdan na para bang sinusukat ang bawat galaw ko. Ang







