Chapter 3

Pagkatapos umalis ang kanyang anak patungo sa Maynila, kasama si James, hindi pa sanay si Ivy, noong una at labis niya itong nami-miss, kaya't panay ang kanyang pagtawag dito.

Wala na talagang saysay ang pagse-set ng alarm clock noon pa man.

Hindi niya kayang tuluyang mawala sa kanya ito.

Sa pag-iisip nito, napangiti si Ivy, ng pilit nangiti.

Matapos mag-isip nang ilang sandali, binura ni Ivy, ang alarm, pinatay ang telepono, at natulog.

Sa kabilang banda.

Halos matapos na sa almusal sina James, at Sophia.

Bagama't alam ni James, na halos araw-araw ay tumatawag si Ivy, sa kanyang anak sa oras na iyon, pero wala naman siyang gaanong pakialam.

Hindi tumawag si Ivy, ngayong araw. Napansin niya ito, ngunit hindi niya pinansin. Matapos mag-almusal, umakyat siya para magpalit ng damit.

Naramdaman ni Sophia, na lalong humahaba ang mga sinasabi ni Ivy, at mas lalo siyang nawawalan ng ganang makipag-usap dito sa telepono.

Nang makita na hindi pa tumatawag si Ivy, sa ganoong oras, naisip niya na baka naantala ito ng kung ano.

Mabilis niyang iginala ang kanyang maitim na mga mata, at pagkuha ng kanyang schoolbag ay tumakbo siya palabas ng pinto.

Nang makita ito, mabilis na sumunod si Tiya Marie "Binibini, maaga pa, makakahabol ka pa rin kung aalis ka mamaya!"

Hindi pinansin ni Sophia, at masayang tumakbo patungo sa kotse.

Biro lang, bihira lang na busy si Nanay ngayon at hindi makatawag sa oras.

Kung hindi siya aalis ngayon, tatawag ang kanyang ina mamaya at kailangan niyang makipag-usap muli dito, na ayaw niya!

Matapos ikasal, nagsimulang magtrabaho si Ivy, para sa pamilya niya.

Sumama siya sa Gonzaga Family, para kay James.

Ngayon na naghihiwalay na sila, wala na siyang dahilan upang manatili sa Gonzaga Family.

Kinabukasan, pagdating sa kumpanya, iniabot ni Ivy, ang kanyang resignation letter kay Oliver Santos.

Si Oliver Santos, ay isa sa mga personal na sekretarya ni James Gonzaga.

Labis siyang nagulat nang makita ang resignation letter nito.

Isa siya sa iilang tao sa kumpanya na may alam tungkol sa relasyon nina Ivy Mendoza, at James Gonzaga.

Ang mga nakakakilala kay James Gonzaga, ay alam na hindi kay Ivy, nakalaan ang kanyang puso.

Matapos silang ikasal, naging cold at walang pakialam si James, kay Ivy, at madalang itong umuwi.

Upang mapalapit at makasama si James, pinili ni Ivy, na magtrabaho sa Gonzaga Family.

Ang una niyang layunin ay maging personal na sekretarya mismo ni James.

Ngunit tumanggi si James Gonzaga.

Kahit na nakialam pa ang matanda mismo, hindi pa rin nito napapayag si James.

Sa huli, wala nang nagawa si Ivy Mendoza, kundi tanggapin ang pangalawang opsyon at manatili sa secretarya, kung saan naging isa siya sa maraming sekretarya ni James Gonzaga.

Noong una, nag-alala si Oliver Santos, na baka magdulot ng gulo si Ivy Mendoza, sa secretarya, kapag pumasok ito.

Ngunit ang naging resulta ay higit pa sa kanyang inaasahan.

Bagama't ginamit ni Ivy, ang kanyang posisyon para mapalapit kay James, alam niyang maging maingat sa oras at pagkakataon, at nanatili.

Sa katunayan, marahil ay gusto niyang mapahanga si James Gonzaga, kaya't naging napakasipag at mahusay ni Ivy, sa trabaho. Buntis man siya, nanganganak, o kahit anong sitwasyon, laging sumusunod siya sa mga patakaran at regulasyon ng kumpanya at hindi humihingi ng espesyal na trato.

Sa paglipas ng panahon, umangat si Ivy Mendoza, at naging pinuno ng secretarya.

Matagal nang nakikita ni Oliver Santos, ang tunay na nararamdaman ni Ivy, para kay James Gonzaga.

Sa totoo lang, hindi niya akalain na magre-resign si Ivy Mendoza.

Hindi rin siya naniniwala na kusang-loob itong aalis.

Sa palagay niya, ang dahilan ng pag-resign ni Ivy, ay marahil may nangyari sa pagitan nila ni James, na hindi niya alam, at inutusan ito ng binata na umalis.

Mahusay talaga si Ivy, sa trabaho. Kahit na nakakalungkot, sinabi pa rin ni Oliver, sa propesyonal na paraan. "Tinatanggap ko ang iyong resignation letter. Maghahanap ako ng papalit sa iyo sa lalong madaling panahon."

"Sige po."

Tumango si Ivy, at bumalik sa kanyang pwesto.

Pagkaraan ng ilang oras, ini-report ni Oliver Santos, ang trabaho kay James, online.

Habang patapos na ang usapan, bigla niyang naalala ang pag-alis ni Ivy,. "Sa pamamagitan nito po, Mr. James, tungkol po kay Ivy..."

Bagama't sinabi niyang hahanap siya ng papalit agad, gusto pa rin niyang malaman ang opinyon ni James, kung kailan dapat tuluyang umalis si Ivy.

Kung ayaw na ni James, na pumasok pa ito bukas, aayusin niya agad ang lahat.

Ngunit bago pa man niya masabi ang nais niyang sabihin, naalala niya noong pumasok pa lang si Ivy, sa kumpanya, sinabi ni James, na hayaan lamang itong humawak ng mga gawain ayon sa mga patakaran, at hindi na kailangang direktang mag-report sa kanya.

Wala itong pakialam sa kanya.

At iyon nga ang nangyari.

Sa paglipas ng mga taon, hindi kailanman nagtanong o nagpakita ng interes si James, sa mga ginagawa ni Ivy, sa loob ng kumpanya.

Kapag nagkikita sila sa opisina, tinatrato niya ito na parang isang hindi kakilala lamang.

Sa katunayan, napakahusay ng naging performance ni Ivy. Dalawang taon na ang nakararaan, nang planong i-promote siya, tinanong muna nila si James, dahil alam nilang may sama ng loob ito sa babae.

Ibig sabihin, kung ayaw niya, hindi na itutuloy ang usapan.

Ngunit nang marinig ito ni James, kumunot ang noo nito at inulit na hindi ito makikialam at sundin na lamang ang proseso.

"Sabihin niyo sa kanya na huwag na akong tanungin pa tungkol sa trabaho niya dito."

Nang makitang hindi pa rin umaalis si Oliver Santos, at parang may sasabihin pa, muling kumunot ang noo ni James. "Ano pa?"

Dahil alam na ni James, ang tungkol sa pag-resign ni Ivy, pero hindi man lang ito binanggit, ibig sabihin ay wala itong halaga para sa kanya.

Kaya gagawin na lang niya ang nararapat ayon sa mga patakaran ng kumpanya, gaya ng dati.

Dahil dito, wala nang sinabi pa si Oliver.

Pinatay na ni James Gonzaga, ang video call.

Tanghali na nang biglang tapikin ng isang katrabaho ang balikat ni Ivy.

Bumalik si Ivy, sa kanyang sarili,ngumiti at umiling: "Wala lang po."

"Hindi mo ba tatawagan ang anak mo ngayon?"

"Hindi na po, salamat."

Alam ng lahat na dalawang beses tumatawag si Ivy, sa anak niya araw-araw – minsan bandang ala-una ng madaling araw, at isa pa tuwing tanghali.

Ngunit ang hindi nila alam, ang ama ng bata ay ang may-ari at boss mismo ng kumpanyang pinagtatrabahuhan nila.

Pagkatapos ng trabaho sa gabi, dumaan muna si Ivy, sa palengke para bumili ng mga gulay at ilang halaman pauwi.

Pagkatapos kumain, binuksan niya ang internet para manood ng balita tungkol sa isang technology exhibition.

Pagkatapos manood, tumawag siya sa telepono: "Pakireserve po ng isang ticket para sa tech expo sa susunod na buwan."

"Sigurado ka ba?" malamig na sagot ng kausap. "Sabi mo dati magpapareserve ka, pero dalawang beses ka nang hindi dumating. Sayang lang ang mga tiket na pilit na pinagkakaguluhan ng marami."

Ang taunang technology exhibition ay isa sa pinakamalaking kaganapan sa industriya, at hindi basta-basta nakakakuha ng tiket ang sinuman.

May ilang slots din ang kumpanya nila para makilahok, at marami sa mga matataas na empleyado ang gustong makapunta. Para sa kanila, napakahalaga ng bawat pwesto.