FAZER LOGINKinabukasan
Pagdating ni James Gonzaga, sa kumpanya, nakasalubong niya si Ivy Mendoza.
Hindi alam ni Ivy Mendoza, na nakabalik na sina James Gonzaga, at Sophia sa Maynila.Bigla siyang nakabangga ng lalaki sa loob ng kumpanya at agad na huminto sa kanyang kinatatayuan.
Nang makita niya si Ivy, medyo nagulat si James, ngunit inakala lamang niyang galing ito sa isang paglalakbay para sa trabaho at hindi na niya ito masyadong inisip. Nanatiling walang emosyon ang mukha ng lalaki.Tiningnan niya ang babae na parang estranghero, at lumampas lamang ito nang may lamig bago pumasok sa gusali ng kumpanya.
Noon pa man, tiyak na labis na matutuwa si Ivy Mendoza, kapag nalaman niyang biglang umuwi ang lalaki.Sa ganitong pagkakataon, kahit hindi siya makapagtakbo at yakapin ito, titingin pa rin siya rito nang may labis na tuwa at kagalakan, at kahit na tila walang pakialam ang lalaki, ngingiti pa rin siya at magalang na babati ng "magandang umaga".
Ngunit sa pagkakataong ito, sinulyapan lamang ni Ivy Mendoza, ang gwapong mukha ni James, ibinaba ang kanyang tingin, at nawala na sa kanyang mga mata ang sigla at kagalakan na dati niyang ipinapakita. Hindi napansin ni James, ang anumang pagbabago sa kanya at umalis na agad. Habang nakatingin sa matatag at tuwid na likuran ng lalaki, hindi alam ni Ivy Mendoza, kung kailan ito nakabalik.Ngunit dahil narito na ulit ito sa bansa, tiyak na malapit nang pag-usapan ang tungkol sa kanilang paghihiwalay.
Dahil napagdesisyunan na niyang makipagdiborsyo, itinigil na ni Ivy Mendoza, ang pag-iisip tungkol kay James Gonzaga, at bumalik na lamang sa kanyang trabaho. Makalipas ang kalahating oras, tinawagan siya ni Oliver Santos, at inutusan: "Maghanda ka ng dalawang tasa ng kape at dalhin sa opisina ni James." Dati, upang makuha ang pabor ni James Gonzaga, naglaan siya ng maraming oras at pagsisikap upang alamin kung paano ito gumawa ng kape ayon sa panlasa nito. Nagbunga naman ang kanyang pagsisikap.Mula noon, laging gusto ni James Gonzaga, ang kape na siya ang gumagawa, nasa bahay man o sa opisina.
Nang malaman niyang talagang nagustuhan ni James, ang kanyang ginagawa, labis siyang natuwa nang mahabang panahon, at inakalang ito ang unang hakbang upang maging matagumpay ang kanyang hangarin. Ngunit mali ang kanyang akala.Hindi niya alam kung gaano kalaki ang pagkamuhi at pag-iwas ni James, sa kanya.
Totoo, gustong-gusto talaga ng lalaki ang kape na ginagawa niya. Ngunit nangyari lamang ito dahil nagustuhan nito ang lasa ng kanyang ginawa. Sa kabila nito, nanatiling malamig at malayo ang pakikitungo nito sa kanya. Kaya kapag gusto nitong uminom ng kape na gawa niya, lagi nitong ipinapatawag si Oliver Santos. At kapag nakagawa na siya, kukunin lamang ito ni Oliver, o ng iba pang tauhan. Hindi binibigyan ng lalaki ng anumang pagkakataon na lumapit man lang sa kanya si Ivy Mendoza. Madalas lamang siyang makapaghatid ng kape nang personal sa opisina ni Oliver Santos, kapag wala ang mga ito. Ngayon, base sa tono ng pananalita ni Oliver Santos, telepono, tila kailangan niyang gawin ang kape at dalhin ito mismo kay James Gonzaga.. Nang matapos ni Ivy Mendoza, ang paggawa, inilagay niya ito sa isang tray at dinala sa opisina ni James. Nakabukas ang pinto ng opisina. Habang papalapit ako at akmang kakatok nang magalang, nakita ko si Ana Dizon, na nakaupo sa kandungan ni James Gonzaga, at tila naghahalikan ang dalawa. Natigilan si Ivy Mendoza, at namutla ang kanyang mukha. Nang makita siya, dali-daling bumaba si Ana Dizon, mula sa kandungan ng lalaki. Labis na sumama ang itsura ni James Gonzaga, at may lamig na nagtanong: "Sino ang nagbigay ng pahintulot sa iyo na pumasok dito?" Mahigpit na hinawakan ni Ivy Mendoza, ang hawakan ng tray. "Nandito lang po ako upang magdala ng kape—" "Ayos lang iyan ." Biglang dumating si Julia Rivera, isa pang personal na kalihim ni James Gonzaga. Alam nito ang tungkol sa relasyon nina Ivy Mendoza, at James Gonzaga. Sinabi nito: "Ang ginagawa mo ngayon ay talagang walang saysay." Hindi ito sinabi ni Julia Rivera, nang diretsahan, ngunit biglang naunawaan ni Ivy Mendoza, ang ibig nitong sabihin.Inakala ni James Gonzaga, na alam ni Ivy Mendoza, na naroon si Ana Dizon, sa kumpanya, at dumating lamang ito na kunwari ay maghahatid ng kape upang guluhin ang oras na magkasama sila ni Ana.
Base sa ekspresyon ng mukha ni James Gonzaga, tila ganoon din ang kanyang naiisip. Noon pa man, marahil ay kayang gawin ni Ivy Mendoza, ang bagay na iyon.Ngunit ngayon na naghihiwalay na sila, paano niya magagawang gumawa ng ganitong bagay?
Gayunpaman, hindi siya binigyan ng pagkakataong magpaliwanag. Malamig na sinabi ni Julia Rivera "Pakiusap, umalis ka na agad." Namula ang mga mata ni Ivy, at bahagyang nanginginig ang kamay na may hawak ng tray.Tumapon ang mainit na kape at napaso ang kanyang mga daliri. Napadaing siya sa sakit, ngunit lumingon lamang ito at umalis nang walang imik.
Ngunit dalawang hakbang pa lamang ang kanyang nagagawa, narinig niya ulit ang boses ni James Gonzaga, mula sa loob ng opisina: "Kung sakaling may susunod pa, hindi mo na kailangang pumunta pa rito sa kumpanya." Wala na siyang trabaho rito.KinabukasanPagdating ni James Gonzaga, sa kumpanya, nakasalubong niya si Ivy Mendoza.Hindi alam ni Ivy Mendoza, na nakabalik na sina James Gonzaga, at Sophia sa Maynila. Bigla siyang nakabangga ng lalaki sa loob ng kumpanya at agad na huminto sa kanyang kinatatayuan.Nang makita niya si Ivy, medyo nagulat si James, ngunit inakala lamang niyang galing ito sa isang paglalakbay para sa trabaho at hindi na niya ito masyadong inisip.Nanatiling walang emosyon ang mukha ng lalaki. Tiningnan niya ang babae na parang estranghero, at lumampas lamang ito nang may lamig bago pumasok sa gusali ng kumpanya.Noon pa man, tiyak na labis na matutuwa si Ivy Mendoza, kapag nalaman niyang biglang umuwi ang lalaki. Sa ganitong pagkakataon, kahit hindi siya makapagtakbo at yakapin ito, titingin pa rin siya rito nang may labis na tuwa at kagalakan, at kahit na tila walang pakialam ang lalaki, ngingiti pa rin siya at magalang na babati ng "magandang umaga".Ngunit sa pagkakataong ito, sinulyapan laman
Si Aling Kate, pala, ang kanilang kapitbahay na nakatira sa kabilang kalsada."Miss Ivy, naabala ko ba kayo?"Mahinahong sumagot si Ivy, "Hindi po, gising na po ako.""Mabuti naman," masayang sabi ni Aling Kate. "Ito po ang mga siopao at siomai na bagong luto kaninang umaga. Dinala namin para matikman niyo.""Salamat po, pero... napakabait niyo po talaga.""Wala po 'yun, wala po. Kung hindi dahil sa pagliligtas niyo sa anak ko noong mga nakaraang araw, hindi ko alam kung anong mangyayari sa kanya kung nakagat pa siya ng asong galit na 'yun. Matagal na po kaming gustong magpasalamat nang maayos, pero abala po kami sa trabaho kaya hindi kami nakapunta. Nahihiya po talaga ako...""Wala po 'yun, Aling Kate. Napakabait niyo po talaga."Matapos magpalitan ng kwentuhan, umalis na si Aling Kate.Bumalik si Ivy, sa kanyang kwarto at kumain ng almusal habang pinag-aaralan ang algorithn na kasalukuyan niyang sine-study.Pagsapit ng hapon, may lumabas na balita tungkol sa ika-100 anibersaryo ng T
"Kung hindi ako pupunta sa pagkakataong ito, hinding-hindi na ako makikipag-usap sa inyo," mariing sabi ni Ivy Mendoza.Walang sumagot sa kabilang linya at pinatay na lang ang tawag.Alam ni Ivy, na ibig sabihin noon ay pumayag na ito.Napangiti si Ivy.Ang hindi niya sinabi, gusto na niyang bumalik sa kumpanya.Noong nagsisimula pa lang ang negosyo, pinili niyang mag-asawa at magkaanak bilang partner. Umalis siya pansamantala para mag-focus sa pamilya, na naging dahilan ng pagkaantala ng plano at pagkawala ng maraming oportunidad para sa kumpanya.Dahil dito, nagalit at nainis ang lahat sa kanya.Kaya nitong mga nakaraang taon, halos wala na silang komunikasyon.Gusto man niyang bumalik, naging sentro naman ng buhay niya ang kanyang pamilya mula noong ikasal siya.Masyado na ring matagal siyang nawala sa industriya.Nag-alala siya na baka kung babalik siya nang walang paghahanda, mahuli na siya sa takbo at hindi na makasabay.Kaya plano muna niyang pag-aralan nang mabuti ang kasaluku
Pagkatapos umalis ang kanyang anak patungo sa Maynila, kasama si James, hindi pa sanay si Ivy, noong una at labis niya itong nami-miss, kaya't panay ang kanyang pagtawag dito.Wala na talagang saysay ang pagse-set ng alarm clock noon pa man.Hindi niya kayang tuluyang mawala sa kanya ito.Sa pag-iisip nito, napangiti si Ivy, ng pilit nangiti.Matapos mag-isip nang ilang sandali, binura ni Ivy, ang alarm, pinatay ang telepono, at natulog.Sa kabilang banda.Halos matapos na sa almusal sina James, at Sophia.Bagama't alam ni James, na halos araw-araw ay tumatawag si Ivy, sa kanyang anak sa oras na iyon, pero wala naman siyang gaanong pakialam.Hindi tumawag si Ivy, ngayong araw. Napansin niya ito, ngunit hindi niya pinansin. Matapos mag-almusal, umakyat siya para magpalit ng damit.Naramdaman ni Sophia, na lalong humahaba ang mga sinasabi ni Ivy, at mas lalo siyang nawawalan ng ganang makipag-usap dito sa telepono.Nang makita na hindi pa tumatawag si Ivy, sa ganoong oras, naisip niya n
Hindi niya namalayan na nakarating na pala siya sa restorant na madalas nilang puntahan ni James.Papasok na sana siya nang makita niya sina James, Ana, at Sophia, na nasa loob at sabay-sabay na kumakain.Kausap niya si James, habang nilalaro ang buhok ng bata.Masayang sumasayaw ang mga paa ng anak habang kausap si Ana, at pagkatapos ay kumain ng mga tinapay na inabot nito.Ngumiti si James, at inalalayan silang dalawa, pero ang mga mata niya ay nakatitig lang kay Ana. Para bang iyon lang ang taong nakikita niya.Ito pala ang ibig sabihin ni James, nang sabihin niyang "may gagawin siya."Ito pala ang anak na ipinaglihi niya nang siyam na buwan, at muntik pang mamatay habang ipinapanganak.Napilitan ngumiti si Ivy.Nakatayo lang siya doon at pinagmamasdan sila.Maya-maya, iniwas niya ang tingin at tahimik na umalis.Pagbalik sa villa, inihanda ni Ivy, ang mga papeles ng diborsyo.Kung hindi dahil sa nangyari noong gabing iyon at sa pilitan ng matanda, hinding-hindi ito magpapakasal sa
Nakarating si Ivy Mendoza sa NAIA International Airport lampas na ng alas-nuwebe ng gabi noon.Kaarawan niya ngayon.Nang buksan niya ang kanyang telepono, marami siyang natanggap na text, pagbati para sa kanyang kaarawan.Lahat iyon ay galing sa kanyang mga katrabaho at kaibigan.Ngunit, walang anumang balita o mensahe mula kay James Gonzaga.Unti-unting nawala ang ngiti ni Ivy Mendoza.Lampas na ng alas-diyes ng gabi nang makarating sila sa villa.Nagulat si Tiya Marie nang makita siya. “Binibini, ano ang dahilan ng inyong pagpunta rito?”“Nasaan po si James at Sophia?”“Wala pa po ang amo, at ang senorita naman ay naglalaro sa kanyang kwarto.”Iniabot ni Ivy Mendoza, ang kanyang mga bagahe at umakyat sa itaas. Nakita niya ang kanyang anak na nakasuot ng pajama at nakaupo sa maliit na mesa, abala sa ginagawa. Sobrang pokus nito na hindi man lang napansin na may pumasok sa kwarto.“Sophia?”Nang marinig ang boses, lumingon si Sophia, at masayang sumigaw, “Mommy!”Pagkatapos ay bumali







