Chapter 7 – No More Chasing

Nang mapansin ni Angela na parang susugod na si Trina sa private dining room, agad niya itong hinawakan sa braso.

Kilala niya ang ugali ng kaibigan. Kapag galit si Trina, nauuna ang emosyon nito bago ang isip. At kung papasok ito ngayon para gumawa ng eksena, siguradong dehado ito. Marami ang kasama nina Caleb at Madison sa loob, at higit sa lahat, naroon si Caleb.

Alam ni Angela kung sino ang kakampihan nito kapag nagkagulo.

Kapag nasaktan si Madison, tiyak na hindi iyon palalampasin ni Caleb.

At si Trina lang ang mapapahamak.

“Halika na,” sabi ni Angela bago tuluyang hinila ang kaibigan palayo.

Pagpasok nila sa reserved room, iritadong ibinagsak ni Trina ang bag sa bakanteng upuan.

“Angela, bakit mo ako hinila? Hindi mo ba talaga naaalala kung sino ’yong babaeng ’yon?”

Tahimik na nagsalin si Angela ng tubig sa baso at iniabot iyon sa kanya.

“Siyempre naaalala ko. Si Madison Valderrama. Ka-batch natin siya noong college.”

“Ka-batch lang?” Hindi makapaniwalang napatingin si Trina sa kanya. “Siya ’yong babaeng muntik nang sumira sa amin ni Nico!”

Napatigil si Angela.

At saka niya tuluyang naalala.

High school pa lang ay magkasintahan na sina Trina Madrigal at Nico Velasco. Matagal nang kilala ng dalawang pamilya ang relasyon nila at walang tutol ang mga magulang nila. Nang mag-college, pareho pa silang nag-enroll sa iisang university para hindi sila magkalayo.

Pero wala pang tatlong buwan mula nang magsimula ang klase nang makarating kay Trina ang tsismis na may babaeng madalas kasama si Nico.

Hindi iyon pinalampas ni Trina.

Isang hapon, dumiretso siya sa basketball court at doon niya nakita si Nico pagkatapos ng practice. May isang magandang freshman na nakatayo sa tabi nito at nagpupunas ng pawis sa mukha nito gamit ang towel.

At ang babaeng iyon ay walang iba kundi si Madison.

Sa sobrang galit, nilapitan ni Trina si Madison at sinampal ito bago diretsong nakipaghiwalay kay Nico.

Pero ayaw pumayag ni Nico.

Hinabol nito si Trina hanggang sa labas ng campus. Sa gitna ng pagtatalo nila habang tumatawid, hindi nito napansin ang paparating na sasakyan. Nabundol si Nico at nabalian ng binti.

Dahil sa guilt, bumalik si Trina sa tabi nito.

Akala nila, doon na matatapos ang problema.

Pero dahil sinisisi raw ni Madison ang sarili sa nangyari kay Nico, halos araw-araw itong nagpapadala ng pagkain at soup sa lalaki habang nagpapagaling.

Isang buwan iyong tumagal.

Hanggang sa hindi maintindihan ni Trina kung bakit biglang nagsimulang maawa si Nico kay Madison. Kalaunan, humingi pa ito ng cool-off para raw makapag isip-isip silang dalawa.

Sobrang nasaktan si Trina noon.

Halos dalawang linggo itong nagkulong sa bahay at ayaw makipag-usap kahit kanino.

Nag-alala sina Angela at Luis Aragon, ang isa pa nilang kababata. Kaya sila mismo ang nagpunta kay Madison para kausapin ito.

Hindi nila ito sinaktan.

Direkta lang nilang sinabi na kung wala naman itong intensiyong sirain ang relasyon nina Trina at Nico, mas mabuting lumayo na ito habang nag-aayos ang dalawa.

Ngayon lang ulit malinaw na bumalik kay Angela ang buong pangyayari.

Malaki kasi ang ipinagbago ni Madison. Noong college, simple lang itong manamit at halos walang makeup. Ngayon, isa na itong kilalang actress. Mas elegante kumilos, polished ang itsura, at parang ibang tao na kumpara sa freshman na naaalala niya.

Kaya noong una niya itong makita kasama ni Caleb, pangalan at mukha lang nito ang agad niyang nakilala.

Hindi niya naalala ang naging problema nito kay Trina.

Nang makita ni Trina sa ekspresyon niya na naalala na niya ang lahat, napairap ito.

“Napakaliit talaga ng mundo. Akala ko ba umalis na ’yan papuntang America? Anong ginagawa niya ulit dito?” Inis na kinuha nito ang cellphone. “Ang dami naming pinagdaanan ni Nico dahil sa babaeng ’yan bago kami nagkaayos. Huwag mong sabihing babalik na naman siya para manggulo.”

Tatawagan na sana nito si Nico nang bigla itong natigilan.

“Wait.”

Napatingin ito kay Angela.

“Si Caleb ’yong katabi niya kanina, ’di ba? Bakit sila magkasama?”

Tahimik na nagsalin si Angela ng tsaa para sa sarili niya.

“Hindi mo ba naaalala? May rumors din tungkol kina Caleb at Madison noong college.”

Napakunot-noo si Trina.

Noong freshmen sina Angela at Madison, graduating na si Caleb. Dahil mahina na noon ang kalusugan ni Arturo, unti-unti na nitong ipinapasa sa anak ang responsibilidad sa Fuentebella Group. Kaya bihira na ring makita si Caleb sa university.

Pero sa tuwing pumapasok ito, hindi iyon nalalampasan ng ibang estudyante.

Kilala na kasi ang pangalan nito kahit noon pa.

Hindi pa personal na kilala ni Angela si Caleb noong mga panahong iyon, pero narinig na niya ang mga tsismis tungkol dito at kay Madison.

Naging campus gossip pa nga iyon noon.

Parang saka lang naalala ni Trina ang tungkol doon.

“Seriously?” Napailing ito. “Mahilig ba talagang manggulo sa relasyon ng iba ang babaeng ’yan? Alam naman niyang kasal na si Caleb.”

Napangiti nang mapait si Angela.

Siyempre alam ni Madison.

Pero hindi naman nito magagawa iyon nang mag-isa kung ayaw ni Caleb.

At pagkatapos ng lahat ng nalaman niya tungkol sa dahilan ng kasal nila, wala na ring saysay na pigilan niya ang dalawa.

Huminga siya nang malalim bago nagsalita.

“Trina, nag-resign na ako sa Fuentebella Group.”

Natigilan ang kaibigan.

Hindi pa man ito nakakareact, dinugtungan na agad ni Angela.

“At sisimulan ko na rin ang annulment namin ni Caleb.”

“Ano?”

Halos mapalakas ang boses ni Trina.

Bata pa lang sila ay magkaibigan na. Alam nito kung gaano katagal nagustuhan ni Angela si Caleb at kung ilang taon niyang pinilit na maging maayos ang pagsasama nila.

Kaya hindi na nakapagtatakang agad itong napatingin sa direksiyon ng kabilang private room.

“Dahil kay Madison?”

Umiling si Angela.

“Hindi lang dahil sa kanya.”

Madison might have been the reason she finally opened her eyes.

Pero hindi ito ang tunay na dahilan kung bakit gusto niyang tapusin ang kasal.

Ang totoo, simple lang naman.

Hindi siya mahal ni Caleb.

At pagod na siyang umasa na magbabago pa iyon.

Simula nang malaman niyang hindi siya tunay na Santillan, pakiramdam ni Angela ay sunod-sunod na may inaalis sa buhay niya. Una ang pamilya, pagkatapos ang kayamanan at pangalan niya. Ngayon naman, tuluyan na niyang tinatanggap na wala rin talaga siyang mapanghahawakang pagmamahal sa kasal niya.

At sa halip na lalo siyang matakot, parang unti-unti siyang nawawalan ng dahilan para kumapit.

Maingat siyang tiningnan ni Trina.

“Nalaman ba ng mga Fuentebella na hindi ka tunay na Santillan? Sila ba ang gustong makipaghiwalay ka kay Caleb?”

Mahinang natawa si Angela.

“Kabaliktaran. Ayaw nilang pumayag.”

“Eh bakit gusto mo pa ring umalis?”

Halatang hindi maintindihan ni Trina.

“Angela, ilang taon mong hinabol si Caleb. Ngayong asawa mo na siya, basta ka na lang susuko?”

Sayang nga siguro.

Hindi lang dahil isa si Caleb Fuentebella sa pinakamakapangyarihang businessman sa bansa. Kahit alisin pa ang apelyido at kayamanan nito, marami pa ring babaeng gustong magkaroon ng lalaking katulad niya.

Pero sinubukan na ni Angela ang lahat.

At wala rin namang nangyari.

“Napagod na ako,” simpleng sagot niya. “Ayoko nang pilitin ang sarili ko sa taong hindi naman ako mahal.”

Doon natahimik si Trina.

Magkaiba kasi sila.

Sina Trina at Nico ay parehong nagmamahalan. Kahit ilang beses silang nag-away at kahit may mga taong namagitan noon, palagi pa rin nilang pinipili ang isa’t isa.

Pero sila ni Caleb?

Si Angela lang ang pumipili.

Si Angela lang ang humahabol.

At siya rin lang ang nag-iisang taong gustong iligtas ang pagsasama nila.

Ayaw na niyang manatili sa ganoong relasyon.

Ayaw na niyang pag-usapan pa ang tungkol kay Caleb kaya tiningnan niya ang oras.

“Nasaan na sina Luis at Camille? Ang tagal naman nila.”

Napahampas si Trina sa noo.

“Naku, nakalimutan ko dahil sa inis ko. May inaasikaso si Luis kaya male-late daw siya.”

“Si Camille?”

Biglang nagbago ang ekspresyon ni Trina.

Nag-alinlangan ito bago sumagot.

“Sabi niya… huwag na raw natin siyang yayain sa mga susunod na lakad. Consider daw natin na hindi na siya kasama sa circle.”

Saglit na natigilan si Angela.

Pero ilang segundo lang ay naintindihan din niya.

Isang linggo pa lang mula nang kumalat sa circle nila ang balitang hindi siya tunay na anak ng mga Santillan, may mga taong nagsisimula nang lumayo sa kanya.

Hindi naman talaga kababata nila si Camille Soriano.

Nakilala lang nila ito noong college. At noon pa man ay halata nang interesado itong mapalapit kay Angela dahil sa pangalan at status nito bilang heiress ng Santillan family.

Ngayong wala na siyang posisyon sa pamilya, wala na rin sigurong dahilan para manatili si Camille.

“Hayaan mo na,” mahinahong sabi ni Angela.

“Angela…”

“Okay lang ako.”

At totoo naman iyon.

Sa dami ng nawala sa kanya nitong mga nakaraang araw, wala na siyang lakas para habulin pa ang isang taong kusa namang gustong lumayo.

Hinawakan ni Trina ang kamay niya.

“Kahit ano pa mangyari, nandito pa rin kami ni Luis. Tayong tatlo naman talaga ang magkakasama mula pagkabata.”

Bahagyang ngumiti si Angela.

“Alam ko.”

Ayaw na ni Trina na lalo pang bumigat ang mood kaya agad nitong kinuha ang menu at nagsimulang mag-order.

Hindi nagtagal, dumating ang pagkain at kahit paano ay naging magaan ang usapan nila.