Mag-log inAella's POV Maaga pa lang ay maririning na ang masayang tugtog ng bandang musiko na naglilibot sa buong bayan. Puno ng makukulay na banderitas ang kahabaan ng kalsada mula sa kabayanan hanggang sa ibaba ng aming bundok. Araw ng kapistahan ng patron ng aming lugar, at kahit papaano ay naging maaliwalas ang buong paligid. Ang dating tahimik na kalsada ay napuno ng mga pwesto ng peryahan, mga tindahan ng kakanin, at mga laruan para sa mga bata. Lumalabas ako sa kwarto nang makita ko si Mister na nakatayo sa may pintuan. Nakasuot siya ng simpleng white t-shirt at maong pants na binili namin sa tiangge noong nakaraang araw. Kahit simpleng damit lang ang suot niya, napakalakas pa rin ng kaniyang dating at para siyang modelo na naligaw sa aming barrio. "Aella, ready ka na ba?" tanong niya habang inayos ang kaniyang buhok. "Sabi ni Lola, kailangan daw natin bumili ng espasol at bibingka sa plaza." Ngumiti ak
Aella's POVHindi na maiwasan ang mga titigan na tumatagal nang ilang segundo. Sa bawat galaw namin sa loob ng maliit na bahay, ramdam na ramdam ang bagong uri ng tensyon sa pagitan naming dalawa. Ang dating simpleng asaran habang naghuhugas ng plato o ang sabay na pag-inom ng kape sa balkonahe ay napalitan ng mga sandaling puno ng hindi nasasabing emosyon.Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga natuyong damit sa bakuran, lumapit si Mister para tulungan ako sa pagliligpit ng mga palaman at kulambo. Sa bilis ng pagkuha niya sa isang dulo ng kumot, nagdikit ang aming mga daliri.Napatigil kaming dalawa. Tumingin siya sa akin nang diretso, ang kaniyang mga mata ay may malalim na tanong na parang gustong sumabog anumang oras."Aella," mahinang simula niya, ang boses niya ay bahagyang nanginginig."Bakit, Mister?" tanong ko habang pinipilit kong maging kalmado ang boses ko kahit na parang may tambol na lumalakas sa loob ng dibdib ko.
Aella's POV Mainit ang sinag ng araw na pumapasok sa bintana ng silid noong umagang iyon. Nakaupo si Mister sa tabi ng maliit na mesa habang hawak ang isang baso ng mainit na kape. Ilang araw na ang nakakalipas simula noong maayos namin ang sirang bubong, at halos magaling na ang mga sugat sa kaniyang katawan. Pero nitong mga nakaraang gabi, napapansin ko na mas mabilis siyang matulala at madalas siyang humawak sa kaniyang ulo na parang may matinding sakit na kumikurot doon. Inilapag ko ang isang plato ng tinapay sa tapat niya. "Mister, okay ka lang ba? Kanina ka pa nakatitig dyan sa kape mo. Masakit pa rin ba ang ulo mo?" Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. Halatang puyat siya at may kaunting kaba sa kaniyang mga mata. "Aella, may mga nakikita akong flashes nitong mga nakaraang gabi tuwing pumipikit ako." Napatigil ako sa pag-aayos ng mesa at mabilis na naupo sa tapat niya. "Flashes? Ibig sabihin ba nun, bumabalik na ang
Aella's POV Sumisipol pa si Mister habang nakatayo sa harap ng maliit na kalan sa aming kusina. Naka-sando lang siya at lumang pambabahay na short na hiniram namin sa kapitbahay. Nakatitig siya sa kawali kung saan may ginigisa siyang bawang at sibuyas. Nakakatuwang tingnan dahil sa taas at ganda ng tindig niya, mukha siyang isang seryosong chef sa isang mamahaling restaurant pero simpleng ginisang ampalaya lang pala ang niluluto niya. "Mister, sigurado ka ba dyan sa ginagawa mo?" tanong ko habang nakasandal sa pintuan ng kusina, may hawak na baso ng tubig. "Baka naman sobrang pait niyan, ha? Baka kailangan pa nating itapon." Lumingon siya sa akin at itinaas ang kaniyang wooden spatula na parang isang espada. "Excuse me, Aella. I followed Lola's exact instructions. Nilagyan ko na 'to ng asin para matanggal 'yung pait. Trust me, culinary genius 'to." "Talaga lang, ha?" natawa ako at lumapit sa tabi niya. Kumuha ako ng maliit
Aella's POVTahimik ang buong paligid kapag sumasapit ang alas-diyes ng gabi sa gilid ng bundok. Nakaupo ako sa lumang papag sa balkonahe habang pinagmamasdan ang malamig na simoy ng hangin na nagpagalaw sa mga sanga ng puno ng bayabas. Katatapos ko lang mag-encode ng ilang huling files para sa panggabing trabaho ko. Masyadong mabigat ang pakiramdam ng mga binti ko sa sobrang pagod, at ang mga kamay ko ay nanginginig pa sa puyat.Narinig ko ang mahinang lagutok ng pinto. Lumabas si Mister na may hawak na dalawang baso ng mainit na tsokolate. Naupo siya sa tabi ko sa papag at inabot ang isa."Gising ka pa pala," mahinang sabi ko bago kinuha ang baso. "Salamat dito, ha.""Hindi ako makatulog," sagot niya habang nakatingin sa kadiliman ng kalsada sa ibaba. "Mapansin ko kasi na gabi-gabi ka na lang halos walang tulog, Aella. Kakatapos mo lang ba sa trabaho mo?"Tumango ako at sumipsip sa mainit na tsokolate. Naramdaman ko ang kakaibang ginhawa sa lalamunan ko pero hindi iyon sapat para al
Aella's POV Bago kami makalabas ng klinika, naging pormal ang bilin ng doktor habang inaayos ang huling reseta para sa mga gamot ni Mister. Tumingin muna ito sa aming dalawa bago ibinaba ang kaniyang ballpen. "Mabilis ang recovery ng mga sugat mo pero delikado pa rin," paalala ng doktor habang pinagmamasdan ang balot ng ulo ng lalaki. "Severe injury 'yan kaya huwag ka munang magbiyahe nang malayo. Hindi natin alam kung anong pwedeng mangyari kapag napagod ka nang husto o kung biglang magkaroon ng complications." Tumingin ako kay Mister na tahimik lang na nakikinig. Wala siyang pera, wala siyang kakilala sa bayan, at wala pa rin siyang naaalala kahit isa tungkol sa sarili niya. "Doc, paano po 'yan? Wala po siyang matutuluyan," alanganing tanong ko. "Pwede ka munang tumira sa amin," kusa kong nasabi bago ko pa man mations ang sarili ko. "May maliit kaming kwarto sa bahay. Pansamantala lang habang nagpapagaling ka at habang hinihintay natin ang balita mula sa barangay." Tumingin si
Aella's POV Eksaktong alas-otso ng umaga, habang abala ako sa pagpapasok ng mga basang labada sa washing machine, narinig ko ang sunod-sunod na katok sa aming pinto. Tok! Tok! Tok! “Mommy! May bisita tayo! Ang cookies ko andyan na!” malakas na tili ni Luna mula sa sala. Patakbo siyang lumapit sa
Aella's POV Kinabukasan, maagang nabulabog ang umaga ko dahil sa sikat ng araw na pumasok sa bintana at sa walang tigil na pangungulit ng aking anak. “Mommy, gising na po! May mission tayo ngayon!” yugyog ni Luna sa balikat ko habang nakaluhod sa gilid ng kama ko. Alas-siyete pa lang ng umaga. K
Aella's POV “Luna, ubusin mo ang gulay mo. Kung hindi, walang cartoon mamaya,” paalala ko habang nilalagyan ng sabaw ng sinigang ang kaniyang kanin. Napasimangot ang anak ko. Tinitigan niya ang hiwa ng labanos at kangkong sa kaniyang plato na parang nakaharap siya sa kaniyang pinakamalaking kaa
Aella's POV Isang mahabang katahimikan ang sumunod. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat na paghinga ng malaking aso. Dahan-dahan, itinaas ko ang aking tingin. At doon, literal na napatitig ako. Ang description ng ahente, at ng mga kapitbahay at pakiwari ko'y kulang p







