LOGINAella's POV
Kahit na lagyan na ng band-aid ang gasgas ni Luna sa sasakyan, nagpilit pa rin si Zion na dumeretso kami sa isang private hospital sa may Taguig para lang makasiguro na walang ibang injury ang anak ko. Agad kaming dinala sa isang private room pagkatapos siyang tignan ng pediatrician. Ligtas naman si Luna at nakatulog na dahil sa pagod at sa binigay na banayad na gamot para sa kaniyang hilab ng katawan. Nandito ako sa may gilid ng sofa, nakatitig lang habang pinAella's POV Hapon na nung maisipan kong buksan ang aking e-mail para tingnan kung may updates na mula sa legal team ni Zion tungkol sa kaso laban kay Jacob. Imbis na sulat galing sa mga abogado ang makita ko, isang automated notification banner mula sa civil registry portal ng aking hometown ang bumungad sa screen ng laptop ko. Napakunot ang noo ko habang binabasa ang report tungkol sa personal digital accounts ko. May nag-request ng official copy ng birth records ni Luna nitong nakaraang linggo lang. Dahil ako ang legal guardian, nag-send ang system ng security alert na naglalaman ng IP address at ng tracking details ng taong kumuha ng sensitive files ng anak ko. "Sino naman ang makikialam sa records ni Luna?" bulong ko sa sarili ko habang mabilis na pinalalaki ang tracking details sa monitor. Mabilis kong hinanap ang digital footprint ng request. Ang pinanggalingang system ay hindi isang public computer o karaniwang internet café.
Aella's POV Pagkauwi namin sa Unit B mula sa school, dumeretso agad si Luna sa sala para ayusin ang kaniyang mga laruan. Habang pinapanood ko siyang bitbit ang kulay berdeng notebook kung saan nakadikit ang kaniyang wish note, hindi ko mapigilang makaramdam ng matinding kaba. Ang inosenteng mukha ng anak ko habang masayang naglalaro ay nagdulot ng panibagong bigat sa dibdib ko. Naupo ako sa may dining chair, nakatitig lang sa kaniya habang hawak ang isang baso ng malamig na tubig. I am so terrified right now. Natatakot ako na baka sinusunog lang ni Luna ang sarili niya sa isang napakalaking heartbreak sa hinaharap. Bata pa siya, at sa edad niyang limang taon, napakabilis niyang magtiwala sa mga taong nagpapakita sa kaniya ng kabutihan. Para sa kaniya, si Boss Daddy ang perpektong kalaro, ang tagasagip na nagpapakita ng malasakit sa kaniyang school activities at nagdadala ng emergency medicine niya. "Mommy, look o! I made another drawing for Boss Daddy," tawag sa akin ni Luna h
Aella's POV Pagkatapos ng matinding pag-aaway namin ni Zion kanina, halos hindi ako dinalaw ng antok. Mag-isa kong tinapos ang iilang layout papers para lang ma-distract ang isip ko, pero tuwing tumitingin ako sa labas ng bintana ng Unit B at nakikita ang sariling bahay ni Zion sa kabilang side ng compound, nakakaramdam ako ng matinding bigat. Kinaumagahan, sinamahan ko si Elsa na sunduin si Luna sa kaniyang school para sa kanilang open classroom activity, kung saan ipinapakita ang mga gawa ng mga bata. Pumasok kami sa medyo malaking kinder classroom na puno ng makukulay na decorations. Agad na tumakbo si Luna papunta sa amin habang hawak ang isang pirasong art paper na may hugis-puso na sticker. "Mommy! Look o, we made a wish wall today," masayang binalita ni Luna habang ipinapakita ang kaniyang gawa. "Sabi ng teacher namin, we should write our biggest wish daw po." Naupo ako sa maliit na upuang pambata para mapantayan siya, pilit kong ibinabalik ang masiglang ngiti ko para
Aella's POV Pagkatapos ihatid ni Elsa si Luna sa school, tuluyan nang binalot ng mabigat na katahimikan ang buong Unit B. Nakatayo ako sa gitna ng sala habang si Zion naman ay tahimik na nag-aayos ng kaniyang laptop sa dining table, tila walang kamalay-malay sa bagyong namumuo sa dibdib ko. Hindi ko na kayang magpigil. I need answers right now. "Zion, mag-usap nga tayo," panimula ko, sapat na ang lamig sa boses ko para mapatigil siya sa kaniyang ginagawa. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin, bahagyang nagtataka ang kaniyang ekspresyon. "Sure, Aella. Is this about the ongoing layout papers or something else?" "Huwag mo na akong idaan sa trabaho, Zion," hakbang ko papalapit sa kaniya, ramdam ko ang unt-unting pagbilis ng tibok ng puso ko. "Narinig ko ang tawag mo kanina sa garden. Narinig ko 'yung tungkol sa DNA test at sa confirmation na hinihintay mo." Bahagyang natigilan si Zion. Mabilis na nagbago ang kaniyang mga mata, ibinalik niya ang kaniyang cold and formal demea
Aella's POV Kinabukasan, hindi ko na kayang umasta na parang walang nangyari kagabi. Habang naghahanda ako ng almusal sa kusina ng Unit B, panay ang sulyap ko sa pinto ng sala kung saan iniwan ni Zion ang kaniyang briefcase bago lumabas saglit sa may garden para sumagot ng isang tawag. Mas lalo akong nababalisa dahil sa mga narinig kong bulong niya sa kwarto ni Luna. Para pakalmain ang sarili ko, binuhat ko ang baso ng juice para dalhin sana sa kaniya sa labas. Pero nung papalapit na ako sa glass door patungo sa garden ng compound, narinig ko ang seryoso at mababa niyang boses na nakikipag-usap sa kaniyang phone. Agad akong napatigil sa gilid ng kurtina. I accidentally overhear part of his phone call. Medyo malakas ang hangin sa subdivision kaya naman hindi ko marinig ang buong detalye. Only fragments ang umaabot sa pwesto ko, pero sapat na ang mga salitang 'yon para manigas ako sa kinatatayuan ko. "Did the lab release it already?" seryosong tanong ni Zion, halatang pinapa
Aella's POV Maghahatinggabi na nung marinig kong bumukas ang gate ng compound. Sumunod ang pamilyar na tunog ng makina ng kotse ni Zion na ipinarada sa tapat ng Unit B. Akala ko ay dumeretso na siya sa kaniyang sariling bahay sa kabilang side ng subdivision, pero nagulat ako nang makitang dahan-dahan niyang pinihit ang pinto ng main house namin gamit ang kaniyang spare key. Nagkunwari akong natutulog, pero nung marinig kong pumasok siya sa silid ni Luna, dahan-dahan akong tumayo para sumunod. Nakahilig ako sa may madilim na bahagi ng hallway, nakatitig sa bahagyang nakabukas na pinto ng kwarto ng anak ko. Sa ilalim ng mahinang liwanag mula sa nightlight, nakita ko si Zion na seryosong nakaupo sa tabi ng natutulog na si Luna. He thinks nobody is watching. Inilapag niya ang kaniyang coat sa gilid ng upuan at maingat na inayos ang kumot na medyo natanggal sa paanan ng bata. Pagkatapos, nanatili lang siyang nakatitig sa mukha ni Luna hab
Aella's POV Buong araw akong parang sumasabog na bulkan na ewan. Pagkatapos ng nangyari sa coffee shop at kung saan literal na nagkunwari akong masakit ang tiyan ko para lang makatakas sa presensya ni Zion at ng kaniyang napakagandang kasama—ay umuwi ako sa Unit B na parang pinagtakluban ng langit
Aella's POV Kung mayroon mang pinakamalaking pagbabago kay Zion simula nang maging official ang pamilya namin sa drowing ni Luna, ’yun ay ang kaniyang mukha. Dati, noong bagong lipat pa lang kami sa compound, ang tingin ko sa kaniya ay nakakatakot na rebulto ng kasungitan. Palaging nakakunot ang
Aella's POV Karma yata ito ng pagiging workaholic ko, o sadyang sumuko lang talaga ang katawan ko matapos ang ilang linggong puyat sa deadlines at pag-aasikaso sa makulit kong anak. Martes ng umaga, imbis na marinig ko ang tila alarm clock na boses ni Luna, nagising ako na parang pinupukpok ng mas
Aella's POV Matapos ang nangyaring movie night kung saan tuluyan nang sinakop si Zion ang sahig ng sala namin, akala ko ay hihinto na ang puso ko sa kaka-collapse tuwing makikita siya. Pero nagkamali ako. Dahil ang bilyonaryo kong landlord, mukhang may balak yatang magtayo ng sarili niyang departm







