LOGINAella's POV
Kahit na lagyan na ng band-aid ang gasgas ni Luna sa sasakyan, nagpilit pa rin si Zion na dumeretso kami sa isang private hospital sa may Taguig para lang makasiguro na walang ibang injury ang anak ko. Agad kaming dinala sa isang private room pagkatapos siyang tignan ng pediatrician. Ligtas naman si Luna at nakatulog na dahil sa pagod at sa binigay na banayad na gamot para sa kaniyang hilab ng katawan. Nandito ako sa may gilid ng sofa, nakatitig lang habang pinAella's POVBago tuluyang isara ng kaniyang secretary ang pinto ng luxury SUV noong umagang iyon, ginamit ni Zion ang kaniyang natitirang lakas para hawakan ang gilid ng bintana. Tumingin siya nang diretso sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding emosyon at paninindigan."I’ll come back for you, Aella," sigaw ni Zion habang unti-unting umaandar ang sasakyan. "I promise you, babalikan kita!"Iyon ang huling mga salitang narinig ko mula sa kaniya bago tuluyang nawala ang convoy sa kurbada ng kalsada.Naniwala ako sa kaniya. Buong puso kong pinanghawakan ang pangakong iyon dahil kilala ko ang lalaking nakasama ko sa maliit naming bahay. Alam ko na ang Mister na nagmahal sa akin ay hindi isang taong mabilis makalimot.Kaya naghintay ako.Araw-araw, matapos kong tulungan si Lola sa bahay at bago ako pumasok sa bodega sa gabi, nauupo ako sa lumang papag sa balkonahe. Pinagmamasdan ko ang madilim at tahimik na kalsada ng bund
Aella's POVNakatayo pa rin ang pamilya ni Zion sa loob ng maliit naming bakuran habang ang mga security detail ay nakapalgid sa buong kanto. Ang makina ng dalawang malalaking SUV ay patuloy na umaandar, nagpapakawala ng usok sa malamig na hangin ng umaga. Hawak ng dalawang doktor ang mga braso ni Zion habang sinusubukan siyang alalayan patungo sa nakatagilid na pinto ng sasakyan."Zion, son, please get inside the car," pakiusap ng kaniyang ama na si Eduardo habang nakahawak sa pinto. "You need proper medical evaluation. We already booked the private floor at the hospital in Manila. You have to leave right now.""Wait, Dad, hold on," giit ni Zion habang pumipiglas sa hawak ng mga doktor.Nanghihina pa rin ang kaniyang katawan at may kaunting panginginig ang kaniyang mga binti, pero pilit niyang itinutulak ang mga taong nakapaligid sa kaniya. Tumingin siya pabalik sa pintuan ng aming bahay kung saan ako nakatayo."I can't just leave like t
Aella's POVNapakapayapa ng umaga sa aming maliit na bahay. Nakatayo kami ni Mister sa tabi ng kalan habang nagluluto ako ng scrambled eggs at sinangag. Nakatayo siya sa likod ko habang nakapatong ang kaniyang baba sa balikat ko, nangingialam sa paghahalo ng kanin gamit ang kaniyang sariling kutsara."Mister, lumayo ka nga kaunti," natawa ako habang pinapalo nang mahina ang kamay niya. "Baka matapon 'yung ginagawa ko, lagot tayo kay Lola.""I am just helping my chef," pang-aasar niya sabay halik sa pisngi ko. "Saka mas masarap daw ang almusal kapag may kasamang pagmamahal.""Naku, naku, ewan ko sa iyo," napapailing na lang ako pero hindi ko maikakaila ang ngiti sa aking mga labi.Pero bago pa man natin maihain ang pagkain sa mesa, biglang nabulabog ang buong kapaligiran. May maririnig na sunod-sunod na malalakas na lagutok ng mga pinto ng kotse sa labas ng aming bakuran. Ang matinding ingay ng mga makinang humihinto sa putikan ay mabilis
Aella's POV Pagpasok ng gabi, mabilis na lumamig ang simoy ng hangin sa paligid ng aming maliit na bahay. Tahimik na ang buong bakuran at nakatulog na rin si Lola sa kaniyang silid matapos uminom ng gamot. Naiwan kaming dalawa ni Mister sa sala habang nakaupo sa lumang banig na nakalatag sa sahig. Ang tanging liwanag lang na nagbibigay ng ilaw sa amin ay ang maliit na lampara sa tabi ng bintana. Nakatitig siya sa akin habang dahan-dahan niyang iniaabot ang kaniyang kamay para hawiin ang ilang hibla ng buhok na nakatabon sa aking mukha. Ang kaniyang mga daliri ay napakalambot at puno ng pag-iingat, na parang ayaw niya akong masaktan kahit sa pinakamaliit na paraan. "Aella, okay ka lang ba?" mahinang tanong niya habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata. "Medyo tahimik ka nitong mga nakaraang oras." Tumingin ako sa kaniya at umiling nang dahan-dahan. "Masaya lang ako, Mister. Sa totoo lang, hanggang ngayon hindi pa rin
Aella's POVMaaga pa lang ay maaliwalas na ang kalangitan sa gilid ng bundok. Ang amoy ng basang lupa matapos ang ulan kagabi ay nakakahalo sa amoy ng ginagawang kape ni Mister sa kusina. Nakaupo ako sa lumang papag sa balkonahe habang pinagmamasdan siya mula sa malayo. May kakaibang kapayapaan na dumaan sa akin. Ang bawat galaw niya at ang bawat ngiti na ibinibigay niya sa akin simula kagabi matapos ang unang halik namin sa ilalim ng puno ay parang isang panaginip na ayaw ko nang gisingan.Lumabas si Mister mula sa pintuan habang dala ang dalawang baso ng kape. Naupo siya sa tabi ko at walang alinlangan na inabot ang aking kamay para pagdaupin ang aming mga daliri."Good morning, my girlfriend," nakangiting bulong niya sabay halik sa aking noo.Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng pisngi ko habang kinukuha ang baso. "Girlfriend agad? Wala man lang formal courting na nangyari, Mister, ha?"Natawa siya nang mababa at sumipsip sa kaniya
Aella's POV Mabagal ang aming paglalakad pabalik mula sa plaza habangbitbit ang ilang balot ng kakanin at natitirang cotton candy para kay Lola. Ang gabi ay napakatahimik matapos maiwan ang maingay na tugtugan sa covered court. Tahimik ang kalsada ng bundok, at ang tanging naririnig lang ay ang aming mga yabag sa basang semento at ang huni ng mga kuliglig sa paligid. Magkahawak pa rin ang aming mga kamay, hindi bumibitaw simula noong matapos ang huling tugtog sa peryahan. "Masaya ka ba ngayong gabi, Aella?" tanong ni Mister habang tumitingin sa akin nang may malambot na ngiti sa kaniyang mga labi. "Sobrang saya," pag-amin ko habang pinagmamasdan ang mga bituin na dahan-dahan nang natatakpan ng makapal na ulap sa langit. "Matagal na akong hindi nakakapunta sa fiesta na walang iniisip na trabaho o kung anong kailangang bayaran bukas. Salamat, Mister." "Ako nga ang dapat magpasalamat sa iyo," sagot niya habang m
Aella's POV Isang mahabang katahimikan ang sumunod. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat na paghinga ng malaking aso. Dahan-dahan, itinaas ko ang aking tingin. At doon, literal na napatitig ako. Ang description ng ahente, at ng mga kapitbahay at pakiwari ko'y kulang p
Aella's POV “Luna, dahan-dahan! Huwag kang tumakbo, baka madapa ka!” Huli na ang babala ko. Sa isang kisapmata, matulin nang tumatakbo ang tatlong taong gulang kong anak patungo sa nagtataasang halaman sa gilid ng garahe. Bitbit ko ang dalawang plastic ng grocery sa magkabilang kamay, habang an
Aella's POV Eksaktong alas-otso ng umaga, habang abala ako sa pagpapasok ng mga basang labada sa washing machine, narinig ko ang sunod-sunod na katok sa aming pinto. Tok! Tok! Tok! “Mommy! May bisita tayo! Ang cookies ko andyan na!” malakas na tili ni Luna mula sa sala. Patakbo siyang lumapit sa
Aella's POV Kinabukasan, maagang nabulabog ang umaga ko dahil sa sikat ng araw na pumasok sa bintana at sa walang tigil na pangungulit ng aking anak. “Mommy, gising na po! May mission tayo ngayon!” yugyog ni Luna sa balikat ko habang nakaluhod sa gilid ng kama ko. Alas-siyete pa lang ng umaga. K







