Her fault

Tila binuhusan ng malamig na tubig ang nag-iinit pa na katawan ni Ava.

Hindi niya alam kung matutuwa siya o masasaktan... O maaawa sa sarili.

Sa tatlong taon na iyon, madalas niyang maisip na matigil na lang ang lahat, habang itinutulak din ang sarili na mahalin si Gideon. Ngunit ngayon na parang mapang-hahawakan na niya ang kalayaan, hindi niya mawari kung bakit parang may parte sa kan'ya na ayaw siyang lumayo kay Gideon.

Hinahanap-hanap ba niya ang mga gabing h********n siya sa hindi maayos na pag-mamahal na mga yakap ni Gideon?

Sanay na ba ang puso niya sa pamilyar na malamig na pakikitungo ni Gideon?

Hirap siyang intindihin ang kakaibang kirot na parang karayom na tumutusok sa puso niya't pumipitik at umaabot sa lalamunan niya.

"D-Divorce?..." Mahina niyang pag-uulit sa bawat hininga na hinahabol pa din niya pagkatapos ng ginawa nila kanina.

"Yes." Tumayo si Gideon palayo sa kan'ya, pasimpleng naglakad sa ding-ding kung saan naka sampay ang malinis na tuwalya. "Tutal, parang gusto mo talagang layuan ako, why not have what you want?" Ang tono niya ay hindi lumalayo sa pangungutya.

Ibinalot ni Gideon ang tuwalya sa baywang niya.

"Bakit..." Hindi mapigilan ni Ava ang mag-tanong. Dahil hindi niya maunawaan kung bakit tila bigla-biglaan ito.

Parang mayroon itong hindi magandang dulo.

Napabangon si Ava sa kama, ang makurbado niyang katawan ay binalutan ng puting kumot.

"Just." Tamad na sagot ni Gideon. "I will talk to Celestia to process the divorce. She'll be my divorce lawyer."

Na estatwa si Ava. Hindi niya nagustuhan ang banggit ng pangalan na iyon.

Celestia... Ex girlfriend ni Gideon. Kailan pa ito bumalik mula sa America?

"Jealous?" Ngumisi si Gideon nang mahalata ang pag-mumuni sa cute, mabilog at magandang mukha ni Ava.

"I'm not..." Bahagyang napabusangot si Gideon sa sagot ni Ava. "I mean... If we're divorcing, I don't think I shall be rightful for jealousy." Mahinahong paliwanag niya sa kabila ng pag-iinit ng nagbabadyang luha na naiipon sa mga mata niya.

Umiwas siya ng tingin mula kay Gideon.

Blangko namang tumitig si Gideon sa kan'ya, halata na hindi siya natutuwa-- Kahit kailan naman.

"Of course, you wouldn't find it condemning. That your husband dislikes you from the very beginning." Gideon scoffed. "Palibhasa, mahal mo pa 'yung 'tarantado' kong kapatid kaya hindi ako kawalan sa'yo."

Nag-lakad si Gideon patungo sa pintuan ng CR.

Muling napatigil si Ava, kumunot ng bahagya ang noo at napatitig kay Gideon.

"Hindi ko alam kung saan nanggaling ang accusation mo, Gideon. Tatlong taon na tayong kasal pero kung isusumbat mo sa'kin 'yan sa kabila ng sakripisyo na ginawa ko para sa'yo--"

"Sakripisyo?" Pumutol sa boses ni Ava ang baritono at bilog na boses ni Gideon. Tumaas ang makapal niyang kilay, at pangiwi ang gumuhit sa mukha niya. "What sacrifice, Ava? Ako ang bumubuhay sa'yo at sa nanay mong wala nang kuwenta sa hospital."

Parang pinulupot ang puso ni Ava sa narinig. Agad na nanubig ang mga mata niya, dahilan para mamula-mula ang ilong at pisngi sa pinipigilang pag-iyak.

"Forgetting my younger brother is all I asked from you, Ava." Gideon stated dryly. "Pero kung makaasta ka, parang hindi kita binigyan ng pribilehiyo sa kasal na ito. You couldn't even give me a child." Blangko ang mga mata ni Gideon na dumirekta sa lumuluhang mukha ni Ava.

"Stop crying." Dagdag ni Gideon. Hindi pagpapa-tahan. Isang utos.

Walang maisagot si Ava, kahit na hindi totoo ang sinabi ni Gideon. Ngayon, napagtanto na kahit kailan ay hindi nakita ni Gideon ang lahat ng efforts niya, ang pananahimik kahit na galit o nasasaktan, para lang maibigay ang kapayapaan na akala niya ay isang dapat na role ng asawang babae.

Hindi nag-bigay ng kahit na anong ekspresyon si Gideo. Walang awa, wala ding kahit na anong pahiwatig ng selos.

Tanging lamig. Tanging matigas na puso na para bang kahit kailan ay hindi lumambot para kay Ava.

Nag-iwan nang maalingaw-ngaw na katahimikan sa buong kuwarto ang pag-sarado ng pinto nang pumasok si Gideon sa banyo.

Nanginginig ang mabigat na pag-singhap ni Ava sa kan'yang hininga kasunod ng tuluyang pag-dagsa ng mga luha sa pisngi niya.

Dapat ba siyang maniwala na kasalanan niya ang lahat? Kahit anong parte ng sitwasyong ito, pakiramdam niya ay parang siya na lang ang dapat sisihin.

Sa malamig na pakikitungo ni Gideon, sa mga pag-tatalik niya sa ibang babae, palaging si Ava na lang ang sinisisi. Palaging ang pag-kukulang na lang niya na hindi niya alam kung ano pa ang dapat na gawin para gampanan ito ng maayos.

Iba siguro... Kung kay 'Giovanni' siya ikinasal-- hindi niya mapigilang mapaisip habang pinunasan ang mga luha niya gamit ang tela ng kumot na humahagkan sa kan'ya.

Mabribato ang kinig ng pag buga niya ng hangin dala ng naninikip niyang dibdib dahil sa pag-iyak niya.

Isa din sa pinaka problema niya ngayon... Ay ang mama niya. Dahil si Gideon ang nagbabayad sa lahat.

Saan niya kukunin ang gasto niya? Tatlong taon na siyang ikinukulong sa malawak at magarang property ng mga Valderama. Ultimo pag hugas niya ng pinggan ay hindi na niya alam.

Tatlong taon na kasal... Isang bagay na pinanghawakan at inaasahan ni Ava na maaayos pa kung pag-lalaanan niya at isasakripisyo ang buong sarili.

Pero ang mga salita ni Gideon ngayon ang nag-patunay na ginamit lang siya.

Una siyang na engage kay Giovanni, ang nakababatang kapatid ni Gideon. Tunay ang pag-mamahalan nilang dalawa... O pinaniwalaan ni Ava.

Sa di malamang dahilan, nag-pakita ng motibo si Gideon noon, na naging ugat upang maikasal siya kay Gideon.

Malaki ang naging dulot ng eskandalong iyon sa mayaman at malakas na pangalan ng Valderama, kaya naman ay puma-ibang bansa si Giovanni para lang mapa-tone down ang issue.

"Kasalanan ni Ava ang lahat." Bulong niya sa sarili.