Walang kasiguraduhan

Humugot ng malalim na hininga si Ava nang makalabas na si Gideon sa CR makalipas ang ilang minuto. Basa pa ang magulo niyang buhok na pinupunasan niya gamit ang tuwalya.

"Perhaps you should start moving out of my place tomorrow." Umusal ni Gideon na muling bumasag sa katahimikan ng kuwarto. "It will probably take one month for Celestia to process the divorce given the complications of our marriage contract's clause."

Ni wala man lang bakas na pag-hinayang sa boses niya.

"Hindi mo ba talaga ako ginusto, kahit kakaunti lang?" Garalgal ang boses ni Ava nang mag-salita siya, sinabayan ito ng impit na pag-lunok.

"Who are you to ask? Hindi ba't ikaw ang unang gumusto ng Divorce?" Gideon scoffed.

Hindi agad sumagot si Ava.

"You know that's never how it worked, Ava." Malamig na tugon ni Gideon, hinubad niya ang tuwalyang bumalot sa katawan niya at basta na lang ito iniwan sa sahig. "I married you because I want your body and you need my money."

Bahagyang kumuyom ang kamay ni Ava sa kumot na tumatakip sa katawan niya.

Nag-lakad si Gideon upang patayin ang ilaw, tanging lampshade na lang ang nagsilbing liwanag sa madilim na kuwarto. Saka ay muling tinabihan si Ava, na parang hindi sila nag-uusap ng pag-hihiwalay bilang mag-asawa. Kaswal niyang hinala ang kumot na bumalot sa katawan ni Ava, dahilan para muli siyang mahubadan.

"Gideon and I loved each other. Kung ganito lang ang pag trato mo, then why were you so adjacent to marry me." Hagulgol ni Ava, napabitiw sa kumot.

Hindi nakita ni Ava ang pag-talas ng mga mata ni Gideon, na para bang nagalit.

"You? Love him? Then how are you married to me now, since three years ago, right before your marriage with him?" Hindi maiwasan ni Gideon na ngumisi muli, isang mapanuyang tawa ang kumawala sa kan'ya at saka niya maayos na ipinatong ang kumot sa katawan nilang dalawa.

"You're a gold digger, Ava. Even if you claim to love Giovanni." Matalas na turan ni Gideon, hindi sinagot ang tanong ni Ava, saka niya hinila si Ava upang mapahiga siya sa kan'yang braso.

Isang aksyon na sana ay may kasamang pag-mamahal. Ngunit wala.

Hindi na makaasa si Ava doon.

Ang mukha ni Ava ay napatapat sa dibdib ni Gideon kung saan halatang-halata ang bite mark na kailan man ay hindi niya ginawa.

Nakaramdam siya ng pandidiri na pilit niyang tinago sa kasiguraduhang ibang babae ang may gawa no'n. Baka si Celestia pa nga.

Nanlamig ang mga katawan ni Ava nang dakmain ni Gideon ang dibdib niya. Pamilyar na gawain, pero hindi niya talaga kayang atimin ito ng buo habang hindi niya nasisiguro na minamahal siya... Lalo na ngayong kay Gideon na mismo nanggaling ang usaping divorce.

Ava sniffled. "Did you do this because all this time, you're still jealous of your brother?"

Isang hindi komportableng kwestyon ang nag-patigil sa galaw ng kamay ni Gideon. Ang palad niya sa kaliwang dibdib ni Ava ay bahagyang humigpit. "Sleep. Mapapagod ka bukas sa pag-hanap ng tirahan." Tamad na tugon niya, iniiwasan ang bawat katanungan.

Hindi na makatugon pa si Ava sa dismissal ni Gideon. Tahimik siyang napaluha sa loob ng mga yakap niyang kailanman ay hindi naging komportable para sa kan'ya.

H********n. Niyayakap.

Mga galawang nagpapakita ng isang bagay na hinding-hindi niya makukuha mula kay Gideon-- tunay na pag-mamahal. Sa kabila ng gabi-gabing pagsasama, mayroon talagang kulang.

Alam niya sa simula't sapul na ginamit lang siya nito dahil kay Giovanni. Kaya doble doble ang pag-sisisi niyang nagpa-loko siya sa lalaking ito.

'kasalanan ni Ava'... Bulong ulit ng isipan niya.

Nag-patuloy sa paghimas si Gideon sa ilalim ng kumot, humigpit ng bahagya ang yakap niya kay Ava.

Ngunit ang pamilyar na galaw na ito ay walang ano mang dalang affection.

Patuloy na lumuha si Ava, tahimik, hindi nagtapang na istorbohin ang pahinga ni Gideon.

Dumadagsa sa saloob-loobin niya ang lahat ng nangyayari, dahil halos kay Gideon na lang siya nakadepende sa madaming aspeto ng buhay niya.

Baka nga... Kasalanan niya... Na hindi na lang siya nag-pasalamat sa lahat ng ginawa ni Gideon kahit na magulo na ang lahat sa simula pa lang.

Lumunok si Ava, pinipigilang huminga para hindi umingay ang pag iyak niya. Guilty, nanghihinayang, at takot sa kan'yang kinabukasan at para sa kan'yang nanay.

Kasalanan nanaman niya.

Dumampi si Ava ng isang mainit, at magaan na halik sa ibaba ng panga ni Gideon. Iniisip na kahit ganito lang kababaw ay makapag bayad man lang siya.

Napatigil sa pag-himas si Gideon, ipinikit ang mga mata niya. Nilipat niya ang kamay niya sa likuran ni Ava at maraang humaplos pababa hanggang sa dumapa ito sa puwetan niya.

"I said sleep." He murmured, bumibrato ang malalim niyang boses sa katawan ni Ava. Saka ay humimas siya sa likuran niya.

Napapikit ng marahan si Ava, isang walang tunog na binugang hininga ang dumampi sa leeg ni Gideon.

Bukas... Isang pag-babago ang mangyayari... At kabado siya dito... Dahil sa loob ng tatlong taon, ito ang unang beses na hindi naging sigurado para sa kan'ya.

Sa loob ng kasal na ito, palaging sigurado si Ava. Sigurado na hindi siya minahal ni Gideon. Sigurado siyang kaya siyang palitan nito kahit na anong oras.

Ang lahat ng sigurado para sa kan'ya ay nga pamilyar na kaganapang nakakasakit lang sa kan'ya.

Kaya baka... Itong walang kasiguraduhan ang mag-dadala na sa kanya ng kaayusan... Hindi ba...?