Divorce talk

Kumurap-kurap ang mga mata ni Ava nang tumama ang sinag ng araw sa kan'yang mukha.

Mainit. Mapayapa. Sa unang pagkakataon sa matagal na panahon, hindi siya nagising na mabigat ang dibdib.

Bakit parang magaan ang pakiramdam niya? Dahil ba 'yon sa pag-iyak kahapon? O sa divorce, kahit na kabaliktaran nito ay mabigat na responsibilidad sa pinansiyal?...

Bahagya siyang napangiti nang tuluyang bumukas ang inaantok pa n'yang mga mata.

Katabi niya si Gideon, nakapikit pa, ang braso ay nakapulupot pa rin sa kan'yang baywang kahit na maghihiwalay na sila. Sa liwanag ng umagang nanggaling sa bintana, hindi siya mukhang malamig o malayo. Mukha lang siyang... tao.

Isang tao na kaya niyang mahalin kung papayagan siya nito.

"Gideon," bulong niya, marahang hinimas ang kanyang pisngi.

Dahan-dahang iminulat ni Gideon ang kan'yang mga mata. Walang ngiti. Walang lambing sa unang tingin. Pero hindi rin iyon ang karaniwang lamig na bumabalot sa kan'ya tuwing magkasama sila.

"Gising ka na," Ani Gideon, ang malalim niyang boses ay paos pa sa paggising.

Tumango si Ava. "Mataas na ang araw."

Walang umusal sa kanila ng ilang segundo. Tanging ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang ingay ng sasakyan mula sa malayo ang naririnig.

Bumangon si Gideon, hubo't hubad ang mga katawan nila. At bigla ay hinila ni Gideon si Ava mula sa kama.

"Ah!" Napasigaw si Ava nang buhatin siya nito. "Anong ginagawa mo?"

"Maliligo tayo," simpleng sagot ni Gideon, bitbit siya papunta sa banyo.

"Gideon! Ibaba mo ako!" Hindi napigilan ni Ava na tumawa sa kabila ng sitwasyon, pilit na kumakawala pero mahigpit ang hawak ng mga braso ni Gideon sa kanya.

Hindi siya pinansin ni Gideon. Diretso siyang pumasok sa banyo, binuksan ang shower, at agad na bumuhos ang malamig na tubig sa kanilang dalawa.

"AAAAH! Ang lamig!" sigaw ni Ava, ang bawat sunod-sunod na patak ng malamig na tubig na dumadampi sa ulunan niya ay tila kumikiliti sa kanya.

Sa unang pagkakataon sa loob ng tatlong taon, may ngiti sa labi ni Gideon. Hindi malawak. Hindi ang tipong masayang-masaya. Pero ngiti. At sapat na iyon para tumigil ang mundo ni Ava.

gumingiti siya. Ngumiti siya ng totoo.

At sa maikling sandaling iyon, nakalimutan niya ang divorce papers. Nakalimutan niya si Celestia. Nakalimutan niya ang tatlong milyon at ang nanay niyang nasa ospital at ang kapatid ni Gideon na pinagselosan nito.

Sa sandaling iyon, mag-asawa lang sila.

Magkasama sa malamig na tubig, basa ang buhok, tumatawa na parang walang problema.

Hinawakan ni Gideon ang mukha ni Ava, pinunasan ang tubig sa kan'yang pisngi. "You look happy," sabi niya, ang malalim na boses ay tila lumambot... malambot para kay Gideon.

"Bihira kasi," sagot ni Ava, hiningal pa sa kakatawa.

Tumagal ang tingin ni Gideon sa kanya. "You should laugh more."

At sa sandaling iyon, sa gitna ng malamig na shower at masakit na katotohanang maghihiwalay na sila, naramdaman ni Ava na posible pa rin ang pag-asa.

Na baka... baka may pagkakataon pa.

Na baka hindi pa huli ang lahat.

'Isang katangahan'... Ang boses na iyon ay nakisali sa likod ng isip-isipan ni Ava.

Hinawakan ni Gideon ang kanyang baba at marahang humalik sa mga bibig ni Ava. Ang pamilyar na halik ng pag angkin.

Napapikit si Ava, ramdam ang bawat galaw ng labi ni Gideon sa kanya. Malamig ang tubig, pero mainit ang kanyang dibdib.

May pagkakataon pa ba?

Gusto niyang maniwala na meron.

Pero si Gideon ang unang kumalas, isinandal ang likuran ni Ava sa malamig na dingding na tiles ng CR.

Ang pamilyar at agresibong pamamaraan ay andoon pa din.

He gripped her soft thighs, bringing one leg on his side waist, saka ay hinimas ng maugat na kamay ni Gideon ang malulusog na hita ni Ava.

Ava gasped, her eyes going glazed.

Ring. Ring. Ring.

Tumunog ang phone ni Gideon mula sa labas ng shower area.

Tila ba nidistorbo nito ang nag-iinit na momento sa kanilang dalawa.

Pareho silang napalingon sa screen ng cellphone. Mula sa kinaruruunan nila, mababasa ang pangalan ng tumatawag. Celestia.

Nanlamig si Ava. Hindi dahil sa malamig na shower water. Dahil sa biglang pag-igting ng panga ni Gideon.

"Ignore it," bulong ni Ava, hinawakan ang kamay nito. "Sandali lang... Tapusin na lang natin ito..." Ito siguro ang unang beses na narinig ni Gideon si Ava na mag initiate.

Na parang isang tunay na asawang babaeng gusto si Gideon.

Tumingin si Gideon sa kan'ya. Hindi sumasagot.

Patuloy ang pag-ring ng phone.

"Gideon, please," pilit ni Ava, ramdam na ramdam ang pag-urong ng puso niya. "Kung tungkol sa divorce ang tawag... hindi naman kailangan ngayong umaga. Hindi pa tayo nag-aalmusal oh."

Tumingin si Gideon sa kanya ng matagal. Parang may gusto siyang sabihin. Parang may gusto siyang gawin.

Pero hindi niya ginawa.

Lumabas siya ng shower, kinuha ang robe na nakasampay sa pinto, at isinuot, saka ay tinali sa baywang.

"Gideon..." tawag ni Ava, basang-basa pa, nanginginig sa lamig at kaba gawa ng antisipasyon.

"I need to take this," sabi ni Gideon, hindi tumitingin sa kanya.

Paglabas niya ng banyo, sinundan siya ni Ava. Hindi na siya nakialam nang sagutin ni Gideon ang tawag.

"Celestia." Gideon's voice was flat. "Nandito ka na?"

Hindi narinig ni Ava ang sagot mula sa kabilang linya. Pero nakita niya ang bahagyang pag-igting ng panga ni Gideon.

"Sa living room?" ani Gideon. "Sige. Baba ako."

Baba... siya? Ngayon? Naka-robe?

"Gideon," tawag ni Ava, papalapit. "Kung tungkol sa divorce, pwede naman pag-usapan mamaya—"

"Celestia is here," putol ni Gideon, hindi tumitingin sa kanya. "Sa baba. Kailangan ko siyang kausapin."

Napalunok si Ava, hubad pa ang basa niyang katawan.

Bumaba siya ng hagdan. Hindi man lang nagbihis. Hindi man lang nagpaalam ng maayos.

Tanging si Ava ang naiwan. basang-basa, nanginginig, nakatingin sa pintong kumalansing sa pagkasara.

Kinuha niya ang polo na naiwan ni Gideon kagabi sa sahig.

Isinuot niya iyon. Ang mga manggas nito ay lumagpas sa braso niya. Ang laylayan nito ay umabot sa gitna ng hita niya. Inamoy niya ang pamilyar na pabango ni Gideon sa natirang tela.

At tahimik siyang tumulo ang luha.

Dahil kahit sa huling umaga nila...

Hindi pa rin siya ang pinili.