Mag-log in
The day I had waited years for, had finally come. My fiancé, Dylan, would finally become my husband.
"I waited for this very day, kaya deserve ko ang magarang bestida. Magiging Mrs. Lee na rin ako sa wakas!" saad ko sa sarili habang nakatitig sa salamin. I went to my closet and grabbed the box my mom had given me since I was a child. Inside it, was an embroidered dress my mother personally handcrafted. On the upper back, it had my initial name on it C. W.. Habang pinupunasan ko ang alikabok sa ibabaw ng kahon, naalala ko kung paano ako inispoiled ni mom and dad when I was young. My closet were full of branded clothes. Excited kong binuksan ang kahon at isinuot ang bestidang kasing kulay ng creamy white coffee. It was a tight-bodice kind of dress and laced on top, kaya't nahirapan akong i-lock ang likorang bahagi. “Omg! Ang elegante nga ng damit, ang hirap hirap naman suotin. Maryosep! “ pabiro kong sinabi na may halong inis. Maya-maya, nanlaki ang mga mata ko at uminit ang katawang lupa nang may naramdaman akong dalawang kamay sa likorang bahagi ng baywang ko. "Love, ano ba. " patawa kong sinabi. He leaned in closer behind me at ramdam ko ang bawat hininga niya. He leaned closer and closer until his nose and lips almost touch my skin. Hindi ko ma- control ang init ng aking katawan, so I leaned back. I closed my eyes and dwelled in his warmth. "Aheeem” he fake-coughed to break the tension between us. I was surprised, kaya lumingon ako. Laking gulat ng aking mga mata dahil hindi pala si Dylan Lee ang nasa likoran ko. "Omyghad! “ Agad akong pumawala sa mga bisig niya. “You! Pervert!?" pasigaw kong sinabi na may halong pang-aakusa. Tinakpan niya nang mahigpit ang bibig ko para hindi ako makasigaw. Nagkatitigan kami sa mga mata, at bigla kong naalala. "Sazchi!" "Cimene!" sabay naming binigkas ang pangalan ng isa’t isa. Nanlaki ang aming mga bata habang nakabuka ang bibig. "I’m sorry. I was walking in the hallway. Narinig ko ang nanlulumo mong boses. I thought you needed some help. " paliwanag niya sa mahinahong boses. "What a perfect timing, huh?” saad ko habang tinataasan siya ng kilay. "You better go, or, else…” I threatened him while trying to spare my dignity. "Or else what?” pabiro niyang tinanong. “Sazchiiii, don’t make any more fuss! Leave, now!” pabalang kong sinabi. “Relax.” He said while making face. ”Lakarin mo lang straight yung hallway, doon mo makikita ang function hall?" masungit kong sinabi kay Sazchi. “I haven’t tied your lace yet, want me to do it before I go?” he said as an excuse to stay longer. “Fine!” pabalang kong sinagot. He hurriedly tied the lace at the back of my dress. “Tapos na po. “ pabulong niyang sinabi sa likoran ko and he walked out politely. “Final touch nalang ako sa mukha ko and I'm good to go.” wika ko sa sarili. Maya’t maya nakarinig ako ng mga bisita. Kaya lumbabas ako ng kwarto para hanapin si Dylan. Then, a woman my age passed by— matangkad, morena, makulot ang buhok, makinis, malaki ang dibdib at higit sa lahat, siya yung tipo ng babae na lilingunin ng lahat. She must be Victoria, from New York– the person Dylan bragged about. " I went to manong driver and asked “Manong, have you seen Dylan?” I frowned. “Paumanhin po, ngunit hindi ko po alam.” Saad ni manong driver. I went to the function hall. It was crowded with many guests. My restless eyes wouldn’t stop looking for Dylan. I grabbed my phone and dialed his number. ”Hello, Love. Nasaan ka na? Everyone is here na. Our guests are looking for you.” Pero bigla nalang nag toot-toot ang phone niya. Tinanong ko ang parents ni Dylan, but her mom, Lena, reassured me he would be here anytime soon. Lumapit siya sa akin and whispered to my ears. “Why not grab us some wine?" demanding niyang sinabi. “Yes, sure… mom. I mean, Lena. “I stuttered. Hindi ko kasi alam paano siya tawagin. “Don’t call me mom, yet." naiinis niyang sinabi. Ramdam ko ang hatred sa puso ni Lena. Sa simula palang, mabigat na ang loob niya sa akin. Tumango ako at umalis papuntang kusina. Habang binubuksan ko ang sliding door ng mga mamahaling wine, malakas na ungol ng babae ang bumungad sa akin. I ignored it once. Pero palakas ng palakas ang tunog. I went in to check. On the floor, I saw a red underwear laid flat, a hanging bra on the knob and a black suit by the front door. My heart was pounding hard and I was shaking so badly. Pamilyar sa mga mata ko ang blacksuit sa sahig. "I ironed the suit lately, it must be Dylan’s. " Unti unti akong lumapit sa p***o. I twisted the doorknob and gently opened it. Then, I saw Victoria. She was pinned against the shelves, undressed. Nakadiin ang malaki niyang dibdib sa kaniya habang naghahalikan nang masinsinan. A familiar posture of man —matangkad na nakatayo patalikod, bakat ang mga muscles taas hanggang sa ibaba, at mahabang itim na buhok abot hanggang balikat. "Babe, what if she finds out?" tanong ni Victoria na may pang-aakit. “I'm not done with her, yet. If not because of her grainy brain I wouldn't be wasting my time with her. " pandidiri niyang sinabi habang hinahalikan si Victoria sa leeg. He turned to his back and saw my face. His jaw dropped. “Cimene?” nataranta niyang sinabi while covering Victoria from behind. “Dylan, paano mo nagawa sa akin 'to? Sa amin ng baby mo!?” paawa kong tinanong. “I can explain. Wait, what did you say? A baby? Buntis ka?” tanong ni Dylan na may halong pagaalinlangan. Victoria broke the conversation, “Babe, don’t listen to her. She’s just making things up so you would stick with her. “ saad niya while secretly spitting on me. "Walang hiya ka! “I got up from the floor. I was about to give her a slap when Dylan’s hand stopped me. "How dare you hit her?” galit niyang sinabi and was about to throw his fist. “Dylan, stop! Yourte hurting me. We can still fix this, right?" I kneeled down begging. But his temper took over, he clenched his fist and threw it to my face. Sinuntok niya ako sa mukha. Boom! Isang malakas na tunog ang umalingawngaw sa kusina. Bumagsak ako, at dumanak ang aking dugo sa sahig. Kakalabas ko lang mula sa banyo matapos maligo nang mabilis. Isang puti, malambot na tuwalya na hanggang hita lang ang haba ang nakabalot sa katawan ko, at may isa pa ring hair turban ang nakabalot sa basa kong buhok. Nang biglang na lang tumunog ang doorbell."Waaaaait!" sigaw ko sa inis. Binuksan ko ang pinto at isang malaking bouquet ng puting tulips ang bumungad sa akin. Hawak ito ng isang matangkad na lalaki na naka-dark slacks habang natatakpan ng bulaklak ang mukha niya.I found myself flabbergasted and at the same time mortified. I shut the door close quickly and yelled "What the hell are you doing?!" pasigaw kong sinabi habang nangungunot ang noo sa inis.Nakaramdam ako ng hiya sa aking katangahan. Napahampas ako sa noo "Ang tanga-tanga mo naman, girl! Ba't mo kasi binuksan!? Grrr!" wika ko sa sarili habang naba-badtrip sa inis.Tumakbo ako pabalik ng kwarto upang magbihis at saglit na nakatingala sa kisame. "I've got nothing left to hide. He saw me half-nake
Sazchi was rushed to the emergency room and needed an immediate blood transfusion. The bullet was buried deep into his flesh."He needed a bag of A-positive blood, ASAP! " wika ng isang nagmamadaling attending physician.Ako'y nabalisa sa sinabi ng doktor, dahil hindi tugma ang aming blood type. He's A-positive while I'm AB-Positive. "Hahanap ako ng donor!" tugon ko sa isang doktor at natarantang umalis ng emergency room, pawis na pawis.An old man in a black suit rushed in. It was Don Carlos. "I am A-positive, please let me be his blood donor. " aligaga niyang sinabi."He's my son! Do whatever it takes!" pasigaw niyang utos. He went inside the blood bank and laid himself on the recliner bed. A nurse took his vitals signs first. "He was physically fit as a donor" said the nurse and she immediately inserted the needle into his vein and the blood extraction began.A bag of A-positive blood was successfully withdrawn from the donor and the nurse brought it directly
Kinagabihan, ramdam ko ang pag -aalala niya para sa aming mag-ina. Sazchi called his dad and asked to bring over twenty men to the ranch immediately. "You don't need to do this." pabulong kong sinabi. Enzo was fast asleep and ayaw ko na maudlot ang mahimbing niyang tulog."You've gone through a lot, Ci. Hindi mo kailangan akuin lahat ng pagmamaltrato ni Dylan sa'yo. Nandito lang ako, walang masamang mangyayari sainyo, pangako 'yan. " aniya nang may kasaiguraduhan."No!" umalma ako."Umalis ka na! Marahas si Dylan and he would do anything he could para pahirapan ako, at ayaw kong madamay ka o ang pamilya mo sa problemang 'to. " paliwanag ko habang nanlumo sa kakaisip ng masasamang bagay."Ci, please trust me. I promise to protect you, kahit ano pa ang masamang balak gawin ni Dylan. I will stand by your side." he replied and reassured me again and again.He leaned closer to me, at marahan niyang pinunasan ang namuong luha sa mata ko.Tinitigan ko siya, at n
Pitong taon na ang nakalipas, at unti-unti nang kinalimutan ang sugat dulot ng masalimuot na nakaraan. It was mid-April, which means peak season na. I promised my son, Enzo, na mag-uunwind kami together somewhere in the province of Zamboanga."Mom, just like old times? " tanong niya, subalit alam na alam ko na ano ang ibig niyang sabihin. "You sure, sweetie? We can still try a new place if you want. " I suggested politely. "No, Mom. I only wanted to go there. Please, please, please, mom?" nagmamakawa niyang sinabi."Anything for you anak. As long as masaya ka, G na G si mommy. Okay? I love you, sweetie! " malambing kong tugon."Yehey! Thank you, mommy! I love you so, so much!" at siya'y napalundag sa tuwa. Tinitigan ko siya. A seven- year-old boy like him was full of energy and he deserves all the joy there is."Horse Ranch, here I come!" pasigaw niyang sinabi at sabik na sabik na umalis.I booked a flight to Zamboanga. I don't want this trip to be stre
SAZCHI'S POINT OF VIEW Cimene had lost consciousness after Dylan dumped her at his engagement party with Victoria. Magang maga ang mukha niya at hirap siyang idilat ang kaniyang mga mata, habang nakabalot ng dugo ang kaniyang bestida. I rushed her to the hospital. The doctor had made a deliberate decision to perform an emergency C-section, because her blood pressure was dropping gradually that resulted to fetal distress.I told the doctor and the team na wala siyang ibang kasama, at ako lang ang tanging nakakaalam ng kaniyang pagkakakilanlan. They allowed me inside the operating room, not as her surgeon but as her personal watcher. Nasa kalagitnaan siya ng operasyon and she was still unconscious.The doctor told me they needed to perform a low transverse incision procedure, mas kilala sa tawag na bikini cut upang mas madaling mailabas ang sanggol.Kitang-kita ng mga mata ko kung paano nila hiniwa ang kalamnan ni Cimene. Imagine, seven layers of her skin we
Tahimik ang gabi habang ninanamnam ko ang lamig ng hangin. Ako'y nakaupo sa isang lumang upuan sa labas ng balkonahe. Nagmamasid sa tahimik at mapayapang gabi. Nakatuon ang aking mga mata sa magkasintahang nakaupo sa bangketa habang kumakain ng fish ball. They reminded me of how Dylan and I started our relationship. Hinawakan ko ang siyam na buwan kong tiyan habang nagdadalumhati sa masalimuot na nakaraan. Malalim na ang gabi at pumasok na ako sa loob. I rested my butt on my soft mattress para pagaanin ang masakit kong balakang. My phone buzzed and my screen lit up. A text message from Dylan appeared on my screen, "Love". Ako'y nagdadalawang-isip na basahin iyon, dahil ayaw ko ng umasa pang muli.Pininindot ko ang message button at humugot ng isang malalim na hininga. "Love, it's Dylan. How are you doing? I hope this message finds you well. Pinagsisihan kong sinaktan at pinagtaksilan kita. I shouldn't have done that.Give me another chance to make it







