Se connecterPartager
Ep.4
Date de publication:
2025-06-16 22:13:27เพียงฟ้า...
เมื่อวานคุณวายุกลับมาตอนไหนไม่รู้เพราะหลังจากวางสายคุณย่าเสร็จฉันก็เข้านอนเลย วันนี้เป็นวันหยุดที่ฉันต้องตื่นมาทำอาหารเช้าแล้วก็ทำความสะอาดนิดหน่อยจากที่ปกติวันหยุดฉันต้องนอนตื่นสายแต่ตั้งแต่วันนี้ต่อไปฉันคงทำไม่ได้แล้วล่ะ
คุณอาตันบอกว่าคุณวายุไม่ชอบให้ใครเข้ามาในห้องถ้าไม่ใช่เพื่อนหรือคนสำคัญดังนั้นในห้องชุดของคุณวายุก็เลยไม่มีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดน่ะสิ การทำความสะอาดในห้องนี้ปกติถ้าไม่มีเลขาก็จะเป็นคุณอาตันกับคุณคาร์ซัคที่เข้ามาทำ
" เธอทำอาหารเป็นด้วยหรอ " เสียงคุณวายุที่เดินเข้ามาในห้องอาหารเอ่ยถามขณะที่ฉันกำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่ เขาตื่นเช้าเหมือนกันแฮะคิดว่าคนเป็นเจ้านายส่วนมากจะตื่นสายช่วงวันหยุดซะอีก
" ทำได้นิดหน่อยค่ะ" ฉันเงยหน้าไปตอบก่อนจะรีบหันกลับมาสนใจอาหารบนโต๊ะต่อ ให้ตายเถอะ!! ใส่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวแล้วมานั่งกินข้าวนี่คืออะไรไหนจะซิกแพคและกล้ามเนื้อเป็นมัดๆนั่นอีก นี่
" นั่งสิ ไม่กินหรอข้าวอะ " คนนั่งหัวโต๊ะเอ่ยขึ้นก่อนจะปลายตามองมาที่ฉันแล้วตักข้าวต้มใส่ปากหน้าตาเฉย นี่เขาลืมไปหรือเปล่าว่ามีฉันอยู่ในห้องนี้นะและฉันก็เป็นผู้หญิงด้วย ผูชายอะไรไม่ระวังตัวบ้างเลยมาแก้ผ้ากินข้าวแบบนี้ได้ยังไงกัน
.
.
.
วายุ...
ผมนั่งมองคนตัวเล็กตักข้าวต้มใส่ปากไม่พูดไม่จา เฮ้อ!!ยัยนี่นะคงถูกคุณย่าจ้างมาให้เป็นเลขาแล้วจับผมแหงๆแต่เชื่อเถอะไม่ถึงเจ็ดวันเดี๋ยวเธอก็หอบกระเป๋ากลับบ้านแบบไม่เหลียวหลังแน่ๆ
.
.
.
เพียงฟ้า...
" อีกสิบนาทีเธอออกไปข้างนอกกับฉัน" คุณวายุซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาใกล้ๆฉันเอ่ยเสียงเรียบ ขณะที่สายตาของเขายังคงจดจ่ออยู่กับจอมือถือ วันนี้ในตารางก็ไม่ได้ออกไปไหนนี่นา
" ไปไหนคะ ? " ฉันรีบถาม ก็ฉันยังเตรียมเอกสารไม่เสร็จเลยพรุ่งนี้ต้องออกไปพบลูกค้าอีกไหนจะต้องเตรียมประชุมสำหรับวันถัดไปอีกวุ่นวายชะมัด
"..." ไม่มีคำตอบใดๆจากคนที่นั่งบนโซฟาเขายังนั่งก้มหน้ากดโทรศัทพ์ต่อไป ฉันเริ่มรู้สึกว่าเขานี่มัน...เป็นเจ้านายที่กวนประสาทลูกน้องจริงๆ
" อีกแปดนาที " คนที่ก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์เอ่ยขึ้นพลางมองหน้าฉันเหมือนเป็นการเตือนว่าฉันควรไปเตรียมตัวได้แล้วก่อนที่เขาจะก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ต่อ ฉันล่ะจะบ้าตาย!!
" ค่ะ " ฉันตอบรับแล้วรีบลุกขึ้นจากพื้นพร้อมกับหยิบเอกสารบนโต๊ะไปเก็บ ห้องทำงานให้ฉันก็ไม่มีเวลาจะทำอะไรต้องเอาเอกสารออกมาทำในห้องนั่งเล่นเนี่ย
.
.
.
วายุ...
ผมนั่งมองยัยเลขาตัวเล็กในชุดกระโปรงสีขาวน่ารักพร้อมทรงผมหัวฟูๆนั่นเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ทำหน้าตาเหมือนไม่อยากไปกับผมงั้นแหละ ว่าแต่ผมเป็นอะไรวะเนี่ยถึงได้มองเธอนัก อย่าหลงกลเธอนะโว้ยถ้าไม่อยากแต่งงานท่องไว้ๆ คิดได้แบบนั้นผมจึงละสายตาจากเธอก่อนจะหันกลับมาสนใจโทรศัพท์มือถือในมือต่อ
" เสร็จแล้วค่ะไปกันเลยมั้ยคะ" คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะดีนัก
" ยัง " ผมตอบกลับสั้นๆแล้วนั่งเล่นเกมส์ต่อ กะว่าจะปั่นเธอซะหน่อยดูซิว่าเธอจะทำยังไง
" แต่นี่ก็เลยสิบนาทีมาแล้วนะคะ " คนตัวเล็กเอ่ยถามขณะที่เดินมาหยุดอยู่ข้างๆผม ตกลงใครลูกน้องใครเจ้านายวะเนี่ย
" จบเกมส์นี้ก่อนค่อยไป "
.
.
.
เพียงฟ้า...
อะไรของเขากันนะไอ้เราก็อุตส่าห์รีบจัดการตัวเองไหนงานฉันก็ยังมาค้างเติ่งอีก จะไปไหนก็ไม่รีบไปแล้วจะให้คนอื่นรีบเพื่อ?
" นี่เธอจะยืนค้ำหัวฉันอีกนานมั้ย!! " คนนั่งเล่นเกมส์ทำเสียงดุใส่ฉันพร้อมกับส่งสายตาดุๆมาให้ อ้าวหรอฉันก็ลืมตัวยืนเพลินไปหน่อย
" ขอโทษค่ะ "
" เดี๋ยวฉันแต่งตัวก่อน " หืม? พอพูดจบคนตัวสูงก็เดินกลับเข้าไปในห้องทิ้งให้ฉันนั่งงอยู่คนเดียวแล้วที่ให้ฉันรีบเตรียมตัวสิบนาทีคืออะไร ทีตัวเองนะเหอะ!
.
.
.
ห้างสรรพสินค้า ×××
" คุณวายุ! รอด้วยค่ะ " ฉันตะโกนตามหลังผู้ชายตัวสูงที่เดินดุ่มๆนำหน้าฉันไปพร้อมกับหิ้วของพะรุงพะรังวิ่งตามเขา มือไม่ว่างแล้วเนี่ยไม่รู้เขาจะซื้ออะไรกันนักหนาหนักก็หนัก!! ช่วยถือก็ไม่ช่วย
" แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ยังไม่ครบอีกหรอคะคุณวายุของที่คุณอยากได้อะค่ะ " ฉันถามคนตัวสูงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ ตอนนี้คุณวายุไม่มีทีท่าว่าจะหยุดซื้อของเลยปกติฉันเคยเห็นแต่ผู้หญิงนะที่มาช้อปปิ้งแบบนี้ นี่อะไรเขาเป็นผู้ชายนะทำไมถึงได้ซื้อของอะไรเยอะแยะแบบนี้ล่ะ
" ยัง " คนตรงหน้าตอบสั้นๆก่อนจะเดินไปเลือกของต่อฉันรู้นะว่าเขาไม่ได้อยากจะซื้อของอะไรพวกนี้หรอก ฉันเคยได้ยินเลขาคนเก่าๆของคุณวายุเล่าว่าคุณวายุชอบกลั่นแกล้งพวกเขาแล้วก็ใช้งานพวกเขาหนักๆเพื่อบีบให้พวกเขาลาออกแต่ฉันน่ะนะไม่ออกหรอกออกแล้วจะเอาอะไรแด... ข่าวก็ต้องกิน หนี้ก็ต้องใช้!!
" ฉันหิวน้ำเธอไปซื้อน้ำมาให้ฉันหน่อยฉันจะรออยู่แถวๆนี้ " คนตัวสูงที่เดินออกมาจากร้านเสื้อผ้ายื่นถุงกระดาษใบใหญ่ให้ฉํนมาถือเพิ่มอีกก่อนจะบอกให้ฉํนไปซื้อน้ำมาให้ ดี ดี!! ให้มันได้แบบนี้สิ
" ฉันเอาน้ำแร่ยี่ห้อ××× แล้วก็เอสเพรสโซ่ร้อนขอแบบเพอร์เฟคช็อตร้าน @@ ส่วนเธอจะกินอะไรก็ซื้อมาออกเงินให้ฉันด้วยนะเดี๋ยวฉันเดินเลือกของรอแถวนี้
“ ... ”
“ เร็วๆนะ ฉันไม่ชอบรอนาน " หลังจากที่สั่งฉันเสร็จคุณวายุก็เดินหายเข้าไปในร้านเสื้อผ้าอีกร้านส่วนฉันก็ได้แต่ถอนหายใจยาวๆแล้วรีบทำตามคำสั่ง ไม่นานฉันก็เดินกลับมาที่เดิมแต่...
" คุณวายุบอกว่าจะรอแถวนี้นี่นา เฮ้อ!!ไปไหนของเขานะ " คิดไม่ออกว่าเขาจะไปที่ไหนต่อฉันจึงตัดสินใจโทรหาคุณวายุ ของก็หนักเหนื่อยก็เหนื่อยหิวก็หิวแถมเจ้านายยังมาหายตัวไปอีก
[ ว่า ]
หลังจากที่ต่อสายหาคุณวายุได้ไม่นานเสียงปลายที่เพิ่งกดรับโทรศัพท์ก็ทักทายขึ้นเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดที่ทิ้งฉันเอาไว้
" คุณวายุอยู่ไหนคะฉันกลับมาแล้วไม่เจอคุณค่ะ "
[ ฉันอยู่ลานจอดรถเธอมาช้าน่ะฉันขี้เกียจรอ ]
" อ่อค่ะ งั้นฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้นะคะ "
[ อืม ]
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
ตอนนี้ฉันวิ่งมาจนถึงลานจอดรถตรงที่คุณวายุเคยจอดรถเอาไว้แต่กลับไม่เจอเขาเลย หายไปไหนนะ เอ๊ะ! หรือว่ากลับไปแล้ว แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ
ฉันมาถึงคอนโดคุณวายุได้สักพักแล้วตอนนี้กำลังเตรียมอาหารเย็นให้คุณวายุที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนและจะกลับมาเมื่อไหร่รู้แค่เพียงว่าฉันทั้งหิวทั้งเหนื่อย ก่อนหน้านี้ฉันนั่งแท็กซี่จากห้างสรรพสินค้ามาแถมรถยังติดมากจึงตัดสินใจหอบของทุกอย่างนั่งวินมาซึ่งระยะทางก็ไกลมากของก็เยอะรุงรังไปหมดและวันนี้ฉันคงต้องเสียมารยาทกินข้าวและเข้านอนก่อนเจ้านายล่ะกันฉันรอเขาไม่ไหวแล้วล่ะ รอนานกว่านี้ฉันได้วีนแตกแน่ๆ
Dernier chapitre
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน ตอนพิเศษ
วายุ..." พี่วายุไปดูนับเดือนให้ฟ้าหน่อยฟ้าให้นมนับดาวอยู่"" ครับๆ "ผมรีบลุกออกจากกองเสื้อผ้าเด็กที่เมื้อกี้ผมกำลังพับอยู่ อาทิตย์นี้สาวใช้ในบ้านไปเที่ยวประจำปีพร้อมกันส่วนพี่เลี้ยงก็ลากลับบ้าน ทำให้ผมกับเพียงฟ้าต้องช่วยกันเลี้ยงลูกสองคน" ฟ้าคะนับเดือนฉี่อีกแล้วอะ "" พี่วายุเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกเลยค่ะนับดาวยังกินนมอยู่ฟ้าเปลี่ยนไม่ได้"" เปลี่ยนยังไงอะฟ้า "ผมพูดพลางเกาหัวไปด้วย ส่วนลูกสาวนับเดือนก็นอนทำตาแป๋วอยู่ในเปลหลังจากที่ฉี่เสร็จแล้ว ไม่ร้องสักแอะ" พี่วายุแกะผ้าอ้อมเก่าออกก่อนค่ะแล้วเอาทิชชู่เปียกเช็ดคราบฉี่ให้ลูกก่อน ทาแป้งบางๆหลังจากนั้นค่อยสวมผ้าอ้อมแผ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.39
เพียงฟ้า...สองเดือนผ่านไปฉันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของร่างกายตัวเองเพราะรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนและวินเวียนศรีษะอยู่บ่อยๆ ปกติฉันก็เป็นแบบนี้แหละช่วงประจำเดือนใกล้จะมา" หมอครับภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับหมอ"เสียงพี่วายุที่นั่งเฝ้าฉันอยู่ข้างๆถามคุณหมอขึ้นหลังจากที่ตรวจอาการฉันเรียบร้อยแล้ว" หมอขอแสดงความดีใจด้วยนะครับตอนนี้ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้วครับ"ทันทีที่หมอพูดจบน้ำตาของฉันกับคนข้างๆก็ไหลลงอาบแก้มพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย นี่ฉันจะเป็นแม่คนแล้วสินะความรู้สึกดีใจพรั่งพรูออกมาไม่หยุดหย่อนในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสักทีวันที่ฉันกัลพี่วายุภาวนาให้มาถึงเร็วๆวันที่เรารอคอยที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนคนอื่นหลายวันต่อมา...
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.38
หนึ่งปีผ่านไป...วายุ...หลังจากที่ฉันกับคุณวายุแต่งงานกันฉันกับคุณวายุก็ยังอยู่ที่อาหรับและคิดว่าคงอยู่ถาวรเลยนานๆทีอาจจะได้กลับไปเที่ยวที่ไทยบ้าง ส่วนมีนาที่ถูกส่งให้ไปดูแลคุณริคแทนฉันทั้งสองก็กำลังจะหมั้นกันทำให้ฉันถึงกับอึ้งไปเลยแต่ก็นั่นแหละช่างเถอะฟอด ฟอดฉันฝังจมูกลงแก้มทั้งสองข้างของคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ตอนนี้ก่อนจะลุกไปอาบน้ำ แล้วปล่อยให้คนบนเตียงได้พักผ่อนต่อให้เต็มที่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดและที่สำคัญช่วงนี้พี่วายุแทบจะไม่ได้พักเลยเพราะงานยุ่งมากอามีน..." อามีน นายหญิงอยู่ไหน "ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนหรอกแต่เสียงของนายใหญ่เองแหละ ในทุกๆวันทุกๆชั่วโมงหรือแทบจะตลอดเวลาที่นายใหญ่เข้
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.37
เพียงฟ้า...แสงแดดยามสายที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านส่องเข้ามากระทบเปลือกตาทำให้ฉันต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลียก่อนจะค่อยๆยันร่างลุกขึ้นนั่งบนเตียงตอนนี้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดและทุกครั้งที่ขยับตัวจะรู้สึกเจ็บตรงส่วนกลางของร่างกาย พอคิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็ทำให้ใบหน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฉันมองสำรวจร่างกายตัวเองก่อนจะพบว่าสวมเสื้อคลุมไว้อยู่และไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครสวมให้ดีนะที่อย่างน้อยคุณวายุเอ้ยพะพี่วายุก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันนอนแก้ผ้าทั้งคืน ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้ฉันหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งจนต้องอมยิ้มออกมา" ยิ้มแบบนี้คิดถึงพี่อยู่หรอคะหื้มม "อยู่ๆคนที่ฉันกำลังนึกถึงก็เดินเข้ามาพลางนั่งลงข้างๆพร้อมทำตาปริบๆใส่จนฉันต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะความอาย คนบ้า!!&nb
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.36
เอิร์ธ..." มึงจำเอาไว้ว่าต่อไปนี้มึงไม่มีสิทธิ์ไปเป็นผัวใครเพราะกูจะทำให้มึงเป็นเมียกู!!"ผมได้ยินดังนั้นจึงรีบลุกออกจากเตียงเพราะคิดว่าตอนนี้มันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ อีกอย่างท่องไว้ตอนนี้มันไม่มีสติผมไม่ควรคิดอะไรเข้าข้างตัวเอง มันหึงอามีนมันไม่อยากให้ผมจีบอามีนมันเลยทำอะไรแบบนี้พรึ่บ!!“ ปล่อยกู!! ”ผมบอกคนที่จับแขนผมเอาไว้ก่อนจะพยายามสะบัดออกแต่ก็สู้แรงมันไม่ไหว" มึงคิดว่ามึงจะหนีกูรอดหรอ!! มานี่!!"พรึ่บ!! ตุบ!!ร่างของผมถูกเหวี่ยงขึ้นไปกองบนเตียงก่อนที่ร่างใหญ่กว่าจะขึ้นมาคร่อมเอาไว้แล้วจัดการรวบแขนทั้งสองข้างของผมเอาไว้เหนือหัว มืออีกข้างของมันกำลังจับบางอย่างสอดแทรกเข้ามาในตัวของผมจนรู้สึกเจ็บ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.35
เอิร์ธ...ก๊อก ก๊อก ก๊อกผมเคาะประตูห้องไอ้วายุรัวๆแต่ไม่มีเสียงตอบรับหรือว่ามันอยู่ห้องฟ้าวะผมจึงหันมาเคาะประตูห้องเพียงฟ้าที่อยู่ข้างๆแทนอย่างเอาเป็นเอาตาย จำได้ว่าอามีนบอกว่าสองคนนี้พักห้องข้างกันก๊อก ก๊อก ก๊อก" ไอ้เชี้ยยวายุ!!! เปิดประตูให้กูที!!!"ผมตะโกนให้คนข้างในเปิดประตูให้ผมอย่างร้อนรนผมไม่ได้กลัวว่าไอ้เอลฟ์มันจะตามมาหรอกนะแต่ผมอยากเข้าไปนั่งสงบสติอารมณ์ข้างในเท่านั้นเอง และผมก็ไม่คิดเข้าข้างตัวเองด้วยว่าไอ้เอลฟ์จะรู้สึกแบบเดียวกันกับผมเพราะที่มันทำเมื่อกี้นี้คงเป็นเพราะมันโกรธผมมากกว่าที่ไปยุ่งกับอามีน" กูไม่ว่าง!! พรุ่งนี้ค่อยคุย!! "เสียงไอ้วายุตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดหรือมันยังเคืองผมเรื่องเพียงฟ้าอยู่วะแต่ตอนเย็นก็คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่หว่า
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.5
วายุ...ตอนนี้ผมมาถึงอู่รถขนาดใหญ่แห่งหนึ่งอู่นี้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและนับว่าเป็นอู่ที่ใหญ่หรูหราที่สุดในย่านนี้ก็ว่าได้" มึงกลับมาไทยทั้งทีไม่คิดจะแวะมาหาเพื่อนฝูงบ้างเลยนะไอ้ห่า " เสียงของราหูเจ้าของอู่ซึ่งเป็นเพื่อนของผมพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้างอนๆตอนนี้พวกเพื่อนๆของผมมารวมตัวกันที่อู่ไอ้ราหู
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน EP.3
ผับ xxxวายุ..." เฮ้ยมึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ " เสียงไอ้เอลฟ์เพื่อนของผมซึ่งเป็นเจ้าของผับแห่งนี้ถามขึ้นขณะที่ผมกำลังกระดกเหล้าคืนนี้ผมนัดมันมาดื่มด้วยกันเพราะเราไม่ได้เจอกันนานแล้วที่สำคัญนอกจากที่นี่แล้วผมก็ไม่รู้ว่าต้องไปที่ไหนเพราะนอกจากผมจะไม่รู้จักใครแล้วผมก็ไม่ชอบไปในที่แปลกๆที่ไม่เคยไป
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน Ep.2
เพียงฟ้า...ให้ตายสินี่ฉันต้องไปอยู่กับเจ้านายหน้าตายอย่างอิตาบ้านั่นจริงๆหรอเนี่ย เอาวะเพื่อเงินเพื่อหนี้ เฮ้อ..." ถึงแล้วครับคุณเพียงฟ้า " คุณอาตันกล่าวกับฉันเมื่อรถเคลื่อนตัวเข้าไปจอดยังลานจอดรถของคอนโดหรูแห่งหนึ่งก่อนจะเดินลงไปเปิดประตูรถให้ฉัน ว่าแต่ถึงตั้งแต่ตอนไหนนะ" ขอบคุณค่ะ " ฉันกล่าวขอ
My Boss เจ้านายคนนี้เป็นสามีของฉัน Ep.1
เพียงฟ้า..." เพียงฟ้า แกแน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าจะทำงานนี้จริงๆ " เสียงของจันทราเพื่อนสนิทฉันเอ่ยถามขณะที่กำลังทานข้าวในศูนย์อาหารของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง" ใช่แก ฉันตัดสินใจแล้ว " ฉันตอบเพื่อนสนิทขณะที่ยังเคี้ยวข้าวอยู่ในปากแบบไม่ใส่ใจ เพราะฉันมั่นใจแล้วว่าฉันต้องทำงานนี้จริงๆ" ถ้าแกยืนยันแบบนี้ฉัน
Vous vous intéresseriez aussi à
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม11.6K Vuesเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.8K Vuesพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ8.7K Vuesหมอกับมาเฟีย(Nc 35+)
ณิการ์9.8K VuesBAD GUYS ทาสรักพี่น้องมาเฟีย 3P
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.257 VuesBAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ621 Vuesว่าไงคะคุณคู่หมั้น
จูนเน็กซ์3.4K Vuesซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก Nc35+
ณิการ์549 Vues
