Masuk-Sofia-
Nagpapahid pa lamang ako ng lotion sa katawan ko nang marinig ko ang sunod-sunod at malalakas na katok sa pinto ng kuwarto ko.
“What do you want?” tanong ko sa lalaking guwapong manyak. Siya lang naman ang kasama ko dito sa bahay kaya alam kong siya lang ang kakatok sa pinto ko.
Hindi ito sumagot at patuloy pa rin ito sa pagkatok ng malakas na parang nang-aasar.
Nagtapis ulit ako ng tuwalya at saka ko padabog na binuksan ang pinto. “What? Can’t you wait? Why are you so makulit?!” malakas na sigaw ko sa kanya at ngumisi lang siya ng nakakaloko habang nakatingin sa mukha ko.
Pero bigla siyang sumeryoso nang makitang nakatapis pa rin ako ng tuwalya. “Hindi ka pa rin bihis? God, what the hell are you doing? Ano bang pinaglalalagay mo sa katawan mo, bat ang tagal mo? I told you, bilisan mo dahil mag-uusap tayo, di ba?”
“Ano bang pakialam mo, eh katawan ko ‘to! Hindi ka ba marunong maghintay?” nakairap na sagot ko dito.
“Ako ang may-ari ng bahay na ito, kaya huwag mo akong pag-antayin, kung ayaw mong palayasin kita!” sabi nito na nakaturo pa ang daliri sa mukha ko.
I slapped his finger away. “Hindi mo ako pwedeng palayasin! I already paid for my rent, at sobra-sobra pa ang ibinayad ko!” And then my eyes widened when I realized what he just said. “Wait, bahay mo ‘to?”
Ibig sabihin, siya ang pamangkin ni Mr. Lawrence? Lalaki ang magiging ka-roommate ko?
No way!
No fucking way!
“Oo, bahay ko ‘to, kaya wala kang karapatang tarayan ako!”
Pinagmasdan ko siya mula ulo hanggang paa habang nakataas ang kilay. Ngayon ko lang napansin na nakasuot lang siya ng shorts at walang pangtaas. He was just wearing an apron. Maybe he was cooking in the kitchen like he said earlier.
Biglang nangati ang mga palad kong hilahin ang apron na suot niya para makita ko kung gaano kaganda ang katawan ng bugok na ‘to. Para makita ko din kung may maipagmamayabang talaga siya. Baka puro salita lang.
“Pwede pakipunasan ‘yang laway sa gilid ng bibig mo. Nakakadiri!” biglang sabi nito at nanlalaki ang mga matang napapahid ako sa gilid ng bibig ko, pero wala naman akong naramdamang basa.
“Are you making fun of me?!”
“Eh kanina ka pa nakatitig sa akin eh! Oo na, alam kong guwapo ako, pero hindi kita type! Bilisan mong magbihis. Dami-dami mong arte sa katawan!” sabi nito, at saka tumalikod na.
Now, I catch sight of his bare, broad back and strong shoulders, and I swallowed hard. Likod pa lang, ang ganda na ng katawan niya, what more sa harap?
Dahan-dahan kong isinarado ang pinto, pero bago ito lumapat ay lumingon pa ulit siya, at nahuli niya akong nakatitig pa rin sa kanya.
Namumula ang mukhang ibinalibag ko ang pinto at saka nagmamadaling nagbihis. I put on a pink spaghetti-strap housedress that ended at mid-thigh and blow-dried my light brown hair. I made sure na wala akong muta sa mga mata, at kulay pink ang mga cheeks ko. Nagpahid na rin ako ng konting lip gloss.
Paglabas ko ng kuwarto ay nandun na siya sa living room at naghihintay sa akin. He was already wearing a white t-shirt at hindi ko mapigilang madismaya.
Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa at saka siya seryosong tumitig sa mukha ko. Bakit ganun siya makatingin? Am I not beautiful enough in his eyes? Ang sungit ha!
“Sit down.” malamig na utos nito.
I took a seat in front of him, at hindi sinasadyang tumaas ang laylayan ng dress ko. Dahan-dahan ko itong hinila pababa, at kitang-kita ko kung paano siya napalunok.
He made fun of me earlier, so now it was my turn to return the favor. Ibinuka ko pa ang mga legs ko, at narinig kong napamura siya ng mahina.
“So, what are we going to talk about?” tanong ko sa kanya, at bumalik ang mga mata niya sa mukha ko.
“Close your legs baka pasukin ng langaw. Hindi ako interesado diyan!"
What? Hindi siya interesado sa bilat? Ano siya bading?
Dismayadong pinagdikit ko ulit ang mga legs ko. Sayang, bading pala. So, hindi siya pervert dahil lalaki ang gusto niya.
"What’s your name?” tanong nito.
“Sofia.” maikling sagot ko. Baka pag nalaman niya na Avery ang apilyedo ko, bigla akong palayasin. Not to brag or anything, but my last name is pretty well-known across the country since we own the leading company at the moment, all thanks to my kuya Vaughn who works hard behind this success.
Siyempre, mayaman ang family ko, tapos nandito ako sa apartment niya nakikisiksik? Eh anong magagawa ko, gusto ko dito, malapit lang sa school.
“Sofia what? Sofia the explorer?” nakataas ang kilay na tanong nito.
Is he fucking serious? That’s Dora!
“Haha! So funny.” I rolled my eyes at him. “Eh ikaw, what’s your name? Let me guess…” at kunwari ay nag-isip ako. “Boots?”
“Where the hell did that come from?” kunot ang noong tanong nito.
Nag search ako sa phone ko at ipinakita sa kanya ang kasama ni Dora. “This is Boots, and he looks like you. Di ba, magkamukha kayo.” kinikilig na saad ko, at naningkit ang mga mata niya sa galit.
“Mukha ba akong unggoy!” he exclaimed, pointing at his handsome face. Pulang-pula na ang mukha niya sa galit. “‘Tong mukhang ‘to, unggoy sa tingin mo? Eh kanina nga lang naglalaway ka sa akin.”
“Excuse me?” ako naman ngayon ang namumula ang mukha. “I won’t fantasize a man like you, no! Mabuti sana kung mas guwapo ka sa kuya ko.”
“Kuya mo? Bakit sino bang kuya mo? Si Piolo Pascual? Eh mas pogi naman ako dun!”
He was right though. Walang makakapantay sa kapogian niya. At hindi rin totoo na mas pogi ang kuya ko. I think, it’s a tie.
Inirapan ko lang siya. “Akala ko ba mag-uusap tayo. Ano ba kasing sasabihin mo?”
“I want you to know na nandito ako ngayon sa Cebu dahil gusto kong mag-isip isip. Gusto kong mapag-isa. Gusto kong magmove-on.”
Move on? Did he just come from a breakup? The question lingered in my mind as I studied him from across the room.
Now, I could see the heaviness in the way he carried himself, like a weight pressing down on his shoulders, na para bang ang laki-laki ng problema niya.
Kaya pala ang shallow ng tawa niya, and when he smiled, it didn’t quite reach his eyes. Bigla tuloy akong nakonsensiya.
“What do you want me to do, then?” ayokong ipakita na naaawa ako sa kanya. Baka mas lalo lang siyang mainis sa akin.
As far as I know, ayaw ng mga lalaki na kinakaawaan sila.
“I want you to move out. Ayoko ng may kasama dito.”
-Sofia-“Sofia…” hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko habang nakatitig kay Josh. My name rolling out of his tongue made emotions stirred inside me.Nandito siya ulit sa harap ko, ang lalaking pinakamamahal ko. Ang tanging lalaking pinagbigyan ko ng lahat-lahat, at ang nag-iisang lalaking gusto kong makasama habang-buhay.Seeing him again made my heart want to explode, and before I knew it, I was already rushing towards him.“Josh!” he caught me, right in his arms after placing the bouquet on the table.Para na akong mababaliw habang mahigpit na nakayakap sa kanya. God, I’ve missed him so much.Narinig ko ang mahina niyang pagtawa, at bigla akong nakaramdam ng hiya kaya unti-unti akong kumalas sa pagkakayakap sa kanya. Pero hinapit niya ako sa bewang. “I miss you, baby.” he said, kissing my lips.“Teka, bakit ka nga pala nandito?” nagtatakang tanong ko habang itinutulak siya palayo sa akin. “Well, ako lang naman ang inutusan ng kuya mong magturo sayo sa pasikot-sikot
-Sofia-After two months, bumalik ako sa Pilipinas para umattend sa kasal nina Kuya Vaughn at Ate Bianca, pero hindi kami nagpansinan ni Josh. Hindi niya rin ako kinausap. Kinabukasan, bumalik din agad ako sa Spain para ipagpatuloy ang pag-aaral ko.After one full year, I finally graduated. It wasn’t an easy journey. There were sleepless nights, endless deadlines, and moments when I doubted myself. Nakapagtapos ako ng pag-aaral kagaya ng ipinagako ko kay Daddy at Kuya. And guess what? I graduated with flying colors. Hindi lang ako pumasa. I became Summa Cum Laude. Something I never imagined for myself, yet there I was, standing on stage, receiving the medal and diploma that represented years of hard work and sacrifice.Si Kuya lang ang umattend sa graduation ko, but that was more than enough for me. Seeing him smiling proudly as he took photos of me on stage made the entire journey worth it. Kinabukasan, umuwi na din kami sa Pilipinas. And as I sat by the airplane window, watching t
-Josh-Kanina ko pa hinihintay si Sofia. Alas-nuebe na ng umaga pero hindi pa rin siya dumadating. Umalis siya kaninang five o’clock para kumuha ng mga damit sa bahay niya, at ang sabi niya ay babalik din siya agad. Gusto ko kasing sabay kaming mag-almusal.Kakatapos ko lang magtext sa kanya nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse. Napalingon ako dito, pero nahagip ng mga mata ko si Sofia na nasa labas pero mukhang paalis na ulit.Ha? Bakit siya aalis? Eh hindi pa siya nagpapakita sa akin.“Sofia!” tinawag ko siya, at nang lumingon siya sa akin, nakita ko ang basa niyang mukha. Basang-basa sa luha. “Sofia, what happened?”May problema na naman ba? Meron ba siyang hindi sinasabi sa akin?Biglang kumabog ang dibd!b ko ng malakas nang dahan-dahan siyang lumapit sa akin. “May nangyari ba kay Julio?” tanong ko ulit sa kanya. Pero napanood ko sa balita na nasa kulungan na ulit siya. Sinigurado din ni Vaughn na doble ang guwardiyang nagbabantay sa kanya para hindi na siya m
-Sofia-Pero hindi ako pinayagan ni Josh na makalayo dahil muli niya sinakop ang mga labi ko. His lips were now trailing on my chin, down to my neck. Kinintalan niya ng mumunting halik ang paligid ng leeg ko na nagpasinghap sa akin.Naramdaman ko ang paggapang ng kanyang kamay sa loob ng blouse ko, at nang mahawakan niya ang isa kong dibd!b, agad niya itong minasahe.Umusod siya pababa sa ilalim ng kumot, at naramdaman ko na lang na nasa bibig niya na ang isang ut0ng ko. Kinakagat-kagat niya ito at din!la-d!laan, habang ang isa naman ay pinaglalaruan ng kanyang mga daliri.Oh my God! It has been so long since he touched me like this, and it felt so damn good.“Sofia…” he rasped. “I want to…”“No. Hindi pa pwede.” I complained, pero naging tunog ungol ito kaya naman napangiti siya.“But I want you right now, baby. I need to feel you…” wala na akong nagawa nang itaas niya ang suot kong palda at hilahin pababa ang panty ko.When he locked eyes with mine, his hand reached for my wetness a
-Sofia-“G-gising ka na?” hindi ako makapaniwalang gising na si Josh. If this was all just a dream, I really don’t want to wake up.Sinubukan niya ulit igalaw ang mga daliri niya, pero sobrang nanghihina pa rin siya. I stroked his hand, a smile touched my lips as fresh tears gathered in my eyes. “Nanaginip ako…” bulong niya habang tinititigan ako. “Tinatawag mo daw ang pangalan ko ng maraming beses.” pagkuway tumulo ang luha sa gilid ng kanyang kaliwang mata. Mabilis ko itong pinunasan. “Naisip ko lang… pano kung hindi mo pa ako napapatawad? Hindi ako pwedeng mamatay nang hindi ko pa naririnig na pinapatawad mo na ako, kaya gumising ulit ako.”“Josh…” my lips trembled, and I choked in tears.“Sofia…” muling bulong niya. “Patawarin mo ako. Patawarin mo ako sa lahat ng mga nagawa kong kasalanan sa’yo. I’m sorry kung nasaktan kita. Pinagsisisihan ko na ang lahat ng nagawa ko.”I shook my head. He was talking at me like he was dying.“Alam kong hindi pa sapat ang ginawa ko para mapatawad
-Sofia-Pinanood ko ang kanyang mommy habang hinahaplos ang kanyang buhok. Nakita ko ang pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata at napayuko ako. That sight shattered my heart all over again.Lumapit ang daddy niya at niyakap ang mommy niya. Sabay silang lumabas ng kuwarto ni Josh, at nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. Hindi ko pa rin sila kayang kausapin.Nagulat din sila nang makita akong nakatayo sa labas. Napayuko ulit ako, at nang akmang aalis na, kinuha ni Tita Irene ang kamay ko at pinisil ito. “Sofia, pumasok ka sa loob. Kausapin mo ang anak ko para magising na siya.”Pag-angat ko ng ulo, nakita kong nakangiti siya. Tinanguan naman ako ni Tito Dante at nginitian din ako. Nang hindi ako sumagot, binitawan ni Tita Irene ang kamay ko at aalis na sana sila, pero napalingon sila nang marinig ang boses ko.“I’m sorry po…” I said, crying.Tita Irene approached me, worry crossing her expression.“I’m sorry, Tita. Kasalanan ko po ang lahat. Kung hindi dahil sa akin, hindi sa







