Share

My Brother's Bestfriend
My Brother's Bestfriend
Penulis: Author Rain

Chapter 01

Penulis: Author Rain
last update Terakhir Diperbarui: 2025-08-10 13:33:22

Series #1 I love you, Sister

Series #2 My Brother's Bestfriend

-Sofia-

“Mr. Lawrence, nakapag-down na ako sa apartment na pinareserve ko sa’yo, pero bakit ganito ang nangyari?” I was shocked when I found out that the apartment I rented was already occupied.

Nakapagbigay na ako ng advance and deposit, pero ibinigay pa rin ni Mr. Lawrence sa iba ang apartment ko. I made sure na okay ang lahat bago ako pumunta dito sa Cebu. Galing pa akong Spain dahil doon ako nag-take ng course kong Business Administration.

“I’m so sorry. Hindi ko naman kasi alam na darating ang pamangkin ko.” sagot niya habang pumipilantik ang mga daliri.

So, pamangkin niya pala ang dumating, at dahil kamag-anak niya, ibinigay niya ng walang sabi-sabi.

“Wala na po ba talagang ibang bakante?” tanong ko dito habang hinihila pababa ang mini-skirt ko at sa kabilang kamay naman ay ang luggage ko. Nasa sasakyan niya pa ang iba kong bagahe. I was thankful that he was nice enough to pick me up at the airport.

Kapag nasa bahay ako o sa bahay ni kuya Vaughn ay hindi ako nakakapagsuot ng ganito kaiksi. Ang akala niya kasi ay isa akong simpleng babae, conservative at old-fashioned.

Kasalanan ko ba kung na-adapt ko ang culture sa ibang bansa? Ayoko namang magmukhang manang no? Gusto ko, sunod lagi ako sa fashion.

“Share muna kayo ng pamangkin ko, okay lang ba sa’yo? Don’t worry, dalawa naman ang kuwarto doon.” sabi nito habang binubuksan niya ang gate.

“May choice po ba ako? Ito lang ang malapit na apartment sa school.” pairap na sagot ko dito.

“Sige, sorry talaga, ibabalik ko na lang sa’yo ang kalahati ng ibinayad mo.” sabi nito at saka binuksan ang isang pinto.

Bumungad sa akin ang maluwang na sala. May kulay gray na sofa at isang malaking tv na nakakabit sa dingding. Okay na ‘to, as long as makakapag-aral ako ng mabuti. Mukhang tahimik naman ang lugar at walang istorbo. At sana lang mabait ang pamangkin nito.

Iniwan na ako ni Mr. Lawrence, at ako naman ay inumpisahan ko nang ayusin ang mga gamit ko sa kuwarto. Ang problema lang dito, iisa ang cr at nasa labas pa. Hindi ako sanay na may ka-share sa lahat ng bagay especially kapag tungkol sa personal things ang pag-uusapan.

Habang nagsha-shower ay pakanta-kanta pa ako nang bigla na lamang bumukas ang pinto. Napasigaw ako sabay takip sa mga nakabalandrang hiyas ko.

“Aaaaahhh!” I screamed at the top of my lungs when I spotted a man standing in the doorway. “Rape! Rape! May rapist dito! Help! Oh my God, help me!”

Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ko makita ang towel ko. 

Shit! Hindi ko pala nadala.

“Miss, hindi ako rapist!” napapalunok na tinignan ako ng lalake mulo ulo hanggang paa, tapos ay bumalik ang paningin nito sa mukha kong namumula. “Sino ka? Bakit nandito ka sa bahay ko?”

“Bahay mo?” nagtatakang tanong ko dito. “This is my apartment! Ako ang nagrerent dito!” pinanlisikan ko siya ng mga mata dahil nakatutok ang mga mata nito sa dibdib ko na hindi ko matakpan ng isang braso lamang. Ang isang kamay ko kasi ay nakatakip naman sa baba. “Hoy, manyak! Nandito ang mukha ko.” at itinuro ko ang mukha ko, pero nanlaki ang mga mata ko nang marealize ko na tinanggal ko ang kamay ko sa pagkakatakip sa mga dibdib ko. “Bastos ka! Umalis ka, naliligo pa ako!”

“Bakit kasi hindi ka naglalock ng pinto! Bilisan mo diyan at mag-uusap tayo!” seryosong sabi nito at saka muling isinarado pabalibag ang pinto.

Aba, at siya pa ang may ganang magalit! Manyakis!

Halos mapaiyak na napasandal ako sa malamig na dingding. That jerk! Nakita niya na ang lahat sa akin! Ang bastos!

Nanginginig ang buong katawan na tinapos ko na ang paliligo, pero dapat ay isang oras pa akong magbababad dito. Ang lagkit kaya ng pakiramdam na galing sa mahabang biyahe. Napakat-labi ako nang maalala ko na naman ang towel ko. Bakit ba kasi nakalimutan kong dalhin, nakakainis!

Lumapit ako sa pinto at dahan-dahang binuksan ito. Sumilip ako sa labas.

Wala ang mokong.

Pero nakarinig ako ng kaluskos sa may kusina.

“Hey!” malakas na tawag ko dito. At biglang tumahimik ang paligid. “Hey, I’m talking to you, you pervert!”

Narinig ko ang mga yabag niyang papalapit, at mabilis na itinago ko ang katawan ko sa likod ng pinto. Ulo lang isinungaw ko. At nang makita ko ulit ang guwapo niyang mukha ay itinaas ko ang kamay ko. “Diyan ka lang, huwag kang lalapit.”

Wait, did I say guwapo?

Nah! Mas maraming guwapo sa Spain no!

“Excuse me? Tinawag mo ako, tapos ayaw mo akong palapitin?” he scoffed, and I rolled my eyes at him. “What do you want? Gusto mong paliguan kita?”

"Bastos ka talaga!"

"Ano nga!" nagkakamot ng ulong sabi nito. "Bilisan mo, marami pa akong gagawin."

“I forgot my towel.” I told him.

“So?” nakataas ang kilay na sagot niya. Nanggigigil na ikinuyom ko ang mga palad ko. Ang sarap sabunutan ng kulot niyang buhok!

Basta kulot, salot!

But I tilted my head.  Guwapo talaga siya. He looked like the young Ryan Philippe, my ultimate crush, pero parang hindi. Parang mas guwapo pa nga siya. Mestiso, matangos ang ilong, matangkad, at ang ganda pa ng katawan. Feeling ko mas bagay sa kanya ang straight na buhok. Maybe I would fall for him kung baguhin niya ang buhok niya.

Wait, what? Naramdaman kong biglang nag-init ang buong katawan ko.

I quickly shook my head. Ano bang nangyayari sa akin? Why am I drooling at this man?

“C-can you get my towel for me?” my voice softened. Nakikiusap na ako. Sana lang ay hindi niya ako sungitan. “Nakalimutan ko kasi eh.”

He folded his arms while smirking. Nakakainis, bakit mas lalo siyang gumuguwapo kapag nakangisi siya ng ganyan?

“That’s not my problem anymore. Eh di kunin mo!” sabi nito at saka tumalikod.

“Hey, come back here! Nakikiusap na nga ‘yung tao! You are so heartless!” halos maiyak na ako dahil sa kabastusan ng lalaking ito. "Hey!"

Muli itong humarap.

“Say please muna.” nang-aasar na sabi niya.

No. Bakit ako magpiplease sa kanya.

“Ayaw mo? Sige, magluluto pa ako.” at tumalikod na ulit ito.

“Please!” sigaw ko, at napahinto siya. Dahan-dahang humarap.

“Gusto ko ‘yung malambing na please.”

I rolled my eyes at him again. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko na itong ginawa. Nakakainis kasi siya.

“P-please…” I said, battling my eyelashes at him na parang nagpapacute.

Siya naman ang nag-roll ng kanyang eyes. “Saan ba nakalagay?”

“Nasa ibabaw lang ng kama ko. Thanks!” sabi ko dito at saka pinanood itong pumasok sa kuwarto. Paglabas ay hawak na nito ang white fluffy towel ko. 

“Here’s your towel, my princess.” nag-bow pa siya bago inihagis sa mukha ko ang tuwalya.

"Ouch! Ano ba!" Bastos talaga!

Mabilis kong ibinalot ito sa katawan ko at saka nagtatakbong bumalik sa kuwarto ko. 

Narinig ko naman ang malakas niyang pagtawa habang pabalik sa kusina.

Pervert!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (2)
goodnovel comment avatar
8514anysia
🫶🫶🫶🫶🫶🫶exciting
goodnovel comment avatar
Virnie De Vera
wow josh and Sofia
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 218

    -Sofia-“Sofia…” hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko habang nakatitig kay Josh. My name rolling out of his tongue made emotions stirred inside me.Nandito siya ulit sa harap ko, ang lalaking pinakamamahal ko. Ang tanging lalaking pinagbigyan ko ng lahat-lahat, at ang nag-iisang lalaking gusto kong makasama habang-buhay.Seeing him again made my heart want to explode, and before I knew it, I was already rushing towards him.“Josh!” he caught me, right in his arms after placing the bouquet on the table.Para na akong mababaliw habang mahigpit na nakayakap sa kanya. God, I’ve missed him so much.Narinig ko ang mahina niyang pagtawa, at bigla akong nakaramdam ng hiya kaya unti-unti akong kumalas sa pagkakayakap sa kanya. Pero hinapit niya ako sa bewang. “I miss you, baby.” he said, kissing my lips.“Teka, bakit ka nga pala nandito?” nagtatakang tanong ko habang itinutulak siya palayo sa akin. “Well, ako lang naman ang inutusan ng kuya mong magturo sayo sa pasikot-sikot

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 217

    -Sofia-After two months, bumalik ako sa Pilipinas para umattend sa kasal nina Kuya Vaughn at Ate Bianca, pero hindi kami nagpansinan ni Josh. Hindi niya rin ako kinausap. Kinabukasan, bumalik din agad ako sa Spain para ipagpatuloy ang pag-aaral ko.After one full year, I finally graduated. It wasn’t an easy journey. There were sleepless nights, endless deadlines, and moments when I doubted myself. Nakapagtapos ako ng pag-aaral kagaya ng ipinagako ko kay Daddy at Kuya. And guess what? I graduated with flying colors. Hindi lang ako pumasa. I became Summa Cum Laude. Something I never imagined for myself, yet there I was, standing on stage, receiving the medal and diploma that represented years of hard work and sacrifice.Si Kuya lang ang umattend sa graduation ko, but that was more than enough for me. Seeing him smiling proudly as he took photos of me on stage made the entire journey worth it. Kinabukasan, umuwi na din kami sa Pilipinas. And as I sat by the airplane window, watching t

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 216

    -Josh-Kanina ko pa hinihintay si Sofia. Alas-nuebe na ng umaga pero hindi pa rin siya dumadating. Umalis siya kaninang five o’clock para kumuha ng mga damit sa bahay niya, at ang sabi niya ay babalik din siya agad. Gusto ko kasing sabay kaming mag-almusal.Kakatapos ko lang magtext sa kanya nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse. Napalingon ako dito, pero nahagip ng mga mata ko si Sofia na nasa labas pero mukhang paalis na ulit.Ha? Bakit siya aalis? Eh hindi pa siya nagpapakita sa akin.“Sofia!” tinawag ko siya, at nang lumingon siya sa akin, nakita ko ang basa niyang mukha. Basang-basa sa luha. “Sofia, what happened?”May problema na naman ba? Meron ba siyang hindi sinasabi sa akin?Biglang kumabog ang dibd!b ko ng malakas nang dahan-dahan siyang lumapit sa akin. “May nangyari ba kay Julio?” tanong ko ulit sa kanya. Pero napanood ko sa balita na nasa kulungan na ulit siya. Sinigurado din ni Vaughn na doble ang guwardiyang nagbabantay sa kanya para hindi na siya m

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 215

    -Sofia-Pero hindi ako pinayagan ni Josh na makalayo dahil muli niya sinakop ang mga labi ko. His lips were now trailing on my chin, down to my neck. Kinintalan niya ng mumunting halik ang paligid ng leeg ko na nagpasinghap sa akin.Naramdaman ko ang paggapang ng kanyang kamay sa loob ng blouse ko, at nang mahawakan niya ang isa kong dibd!b, agad niya itong minasahe.Umusod siya pababa sa ilalim ng kumot, at naramdaman ko na lang na nasa bibig niya na ang isang ut0ng ko. Kinakagat-kagat niya ito at din!la-d!laan, habang ang isa naman ay pinaglalaruan ng kanyang mga daliri.Oh my God! It has been so long since he touched me like this, and it felt so damn good.“Sofia…” he rasped. “I want to…”“No. Hindi pa pwede.” I complained, pero naging tunog ungol ito kaya naman napangiti siya.“But I want you right now, baby. I need to feel you…” wala na akong nagawa nang itaas niya ang suot kong palda at hilahin pababa ang panty ko.When he locked eyes with mine, his hand reached for my wetness a

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 214

    -Sofia-“G-gising ka na?” hindi ako makapaniwalang gising na si Josh. If this was all just a dream, I really don’t want to wake up.Sinubukan niya ulit igalaw ang mga daliri niya, pero sobrang nanghihina pa rin siya. I stroked his hand, a smile touched my lips as fresh tears gathered in my eyes. “Nanaginip ako…” bulong niya habang tinititigan ako. “Tinatawag mo daw ang pangalan ko ng maraming beses.” pagkuway tumulo ang luha sa gilid ng kanyang kaliwang mata. Mabilis ko itong pinunasan. “Naisip ko lang… pano kung hindi mo pa ako napapatawad? Hindi ako pwedeng mamatay nang hindi ko pa naririnig na pinapatawad mo na ako, kaya gumising ulit ako.”“Josh…” my lips trembled, and I choked in tears.“Sofia…” muling bulong niya. “Patawarin mo ako. Patawarin mo ako sa lahat ng mga nagawa kong kasalanan sa’yo. I’m sorry kung nasaktan kita. Pinagsisisihan ko na ang lahat ng nagawa ko.”I shook my head. He was talking at me like he was dying.“Alam kong hindi pa sapat ang ginawa ko para mapatawad

  • My Brother's Bestfriend    Chapter 213

    -Sofia-Pinanood ko ang kanyang mommy habang hinahaplos ang kanyang buhok. Nakita ko ang pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata at napayuko ako. That sight shattered my heart all over again.Lumapit ang daddy niya at niyakap ang mommy niya. Sabay silang lumabas ng kuwarto ni Josh, at nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. Hindi ko pa rin sila kayang kausapin.Nagulat din sila nang makita akong nakatayo sa labas. Napayuko ulit ako, at nang akmang aalis na, kinuha ni Tita Irene ang kamay ko at pinisil ito. “Sofia, pumasok ka sa loob. Kausapin mo ang anak ko para magising na siya.”Pag-angat ko ng ulo, nakita kong nakangiti siya. Tinanguan naman ako ni Tito Dante at nginitian din ako. Nang hindi ako sumagot, binitawan ni Tita Irene ang kamay ko at aalis na sana sila, pero napalingon sila nang marinig ang boses ko.“I’m sorry po…” I said, crying.Tita Irene approached me, worry crossing her expression.“I’m sorry, Tita. Kasalanan ko po ang lahat. Kung hindi dahil sa akin, hindi sa

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status