LOGIN-Josh-
From being the CEO of Dela Paz Manufacturing in Metro Manila, I took a leap of faith and flew to Cebu and studied culinary arts. One moment I was in boardrooms making big decisions, and the next, I was sitting in classrooms with a notebook in hand, starting all over again.
But even as I buried myself in studies, hindi ko nakakalimutan ang responsibilidad ko sa kumpanya. In between lectures and late-night readings, I was still glued to updates, reviewing reports, attending virtual meetings, and making sure the company stayed on course.
Pero kapag nakabalik na ang ate Bianca ko sa company and takes over the position as CEO, pwede na akong magfocus sa sarili ko at sa gusto kong gawin pansamantala habang nagmomove on kay Alison.
Busy pa si ate sa pagbawi sa anak niya—kay Justin na inampon ni Vaughn, ang best friend ko.
And I was here in Cebu because of my ex-fiancée, Alison Santos. Naplano na namin ang lahat-lahat. From the venue, to the invitations that were printed in gold foil, and to the guest list that was finalized down to the last seat.
Everything was set, like a dream waiting to unfold. But just a month before the wedding, she broke up with me. Sabi niya nasakal daw siya sa akin. Why would she even accept my proposal kung ganito din pala ang gagawin niya sa akin? Kung hihiwalayan din lang pala niya ako? Sana hindi na lang niya tinanggap ang proposal ko.
I had no idea what she meant noong sinabi niyang nasasakal siya sa akin. I gave her everything. My time, my heart, my every effort. I poured myself into her world like it was the only thing that mattered. I bought everything she wanted—bags, shoes, clothes, and jewelries.
But no matter how hard I tried, no matter how much I sacrificed, it still wasn’t enough. I was still not enough for her. In her eyes, I could never be the good man she ever wanted.
And until now, I still blame myself for not being enough for her. Gusto kong malaman kung ano pa ba ang kulang sa akin. Ano pa bang gusto niya? Pero ayaw na niya akong kausapin kaya mas ginusto ko na lang ang lumayo.
Mabuti na lamang at hindi na kami umabot pa sa simbahan, kung saan ay hindi niya ako sisiputin. Mas nakakahiya siguro iyon.
Lumayo ako para matahimik, para mapag-isa, at para makamove on, pero pagdating dito sa bahay ko sa Cebu, nagulantang ako dahil isang spoiled brat, feeling rich na babae ang nabungaran ko.
After seeing her in the bathroom, bare naked, her image couldn’t get out of my head. Kahit noong nagluluto ako, ‘yung maganda at makinis na katawan niya ang naiisip ko. Naramdaman ko din ang biglang pagtigas ng sandata ko, kaya minabuti kong huminto muna sa pagluluto at baka hindi masarap ang kalalabasan nito.
I immediately called Uncle Lawrence to ask about her, and to get her off my mind, pero paano? When she was also our topic. “Uncle, who is this girl in my house?”
“Oh, I’m so sorry, Josh anak, hindi ko kaagad nasabi sa’yo. Naging busy din kasi ako kanina dahil may mga nagbayad sa kabilang apartment. That’s Sofia. Last month kasi nag-inquire siya sa akin ng apartment na malapit sa school. Eh hindi ka naman umuuwi dito kaya ibinigay ko na ang bahay mo, since puno na ng tenants ang ibang apartment. Ayaw niya sa condo or sa hotel dahil masyadong malayo daw sa school. She already paid one month advance and five months deposit.” sagot ni uncle Lawrence.
“What? Sana tinanong mo man lang ako tungkol dito.” naiinis na isinuklay ko ang mga daliri sa kulot kong buhok, at napangiwi ako.
Alison loved my hair so much that she used to run her fingers through it. Ang sabi niya pa, pahabain ko daw para maging kamukha ko si Harry Styles dahil favorite niya ito.
I scoffed, now hating my curly hair. Pupunta ako sa salon bukas para ibalik sa dati ang buhok ko.
“Sorry, anak. Ang sabi ko share muna kayo sa bahay since dalawa naman ang bedroom. Ililipat ko na lang siya kapag nagkaroon ng bakante sa ibang apartment.” uncle Lawrence added. “Okay lang ba sa’yo?”
“I’m sorry, uncle. Ibabalik ko na lang ang perang ibinayad niya. Ayoko ng may kasamang ibang tao dito sa bahay lalo na’t babae.” sabi ko sa kanya. "You know about my situation right now. I want to be alone wjile moving on."
I know naiintindihan ako ni uncle Lawrence dahil alam niya ang lahat ng nangyari. He was also invited in my wedding.
“Pero kawawa naman ‘yung bata. Start na ng classes bukas, baka pwede mo munang patuluyin diyan hangga’t hindi pa nakakahanap ng matutuluyan.”
“No, uncle. I’m sorry.” At pinalayas ko nga siya, pero hindi kinaya ng konsensiya ko, kaya sinundan ko siya. Mukhang bata pa ang babae, at mukhang walang kaalam-alam dito sa Cebu.
Mukha siyang inosente, almost angelic, with her big brown eyes and long eyelashes that held just the right touch of vulnerability. Her nose was so finely shaped, and it added a gentle grace to her face. Her small, pouty lips seemed to yearn for affection, making her beauty catch you off guard. So charming, effortless, and eerily deceptive.
Her body was so perfect that I could imagine my large hands massaging her perfect boobs.
“Shit! What the hell am I thinking?”
I quickly shook my head to dismiss the thought. She was too young for me and a spoiled brat dressed in charm. Noong bumuka ang legs niya sa harap ko, I realized she wasn't that innocent. She's a bitch!
No matter how captivating her beauty was, I couldn’t ignore the truth hidden beneath it. She wasn’t what I needed and never would be.
Ayoko ng mga babaeng katulad niya. Gusto ko ng kagaya ni Alison, and if ever she would give me another chance, I wouldn’t hesitate to come back to her.
I fell in love with Alison dahil napakasimple niyang babae. Mula sa pananamit hanggang sa pagsasalita. Unlike this Sofia girl. Masyadong madaldal. Very liberated pa manamit, at halos wala nang itago sa katawan. And yet, there were moments when she looked more like a gold digger.
Her eyes sparkled a little too brightly when she saw my sports car. I know her kind. Hindi na ako magtataka kung isang araw ay akitin niya ako para makuha ang gusto niya, but I won’t fall for her charm. Never.
-Sofia-“Sofia…” hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko habang nakatitig kay Josh. My name rolling out of his tongue made emotions stirred inside me.Nandito siya ulit sa harap ko, ang lalaking pinakamamahal ko. Ang tanging lalaking pinagbigyan ko ng lahat-lahat, at ang nag-iisang lalaking gusto kong makasama habang-buhay.Seeing him again made my heart want to explode, and before I knew it, I was already rushing towards him.“Josh!” he caught me, right in his arms after placing the bouquet on the table.Para na akong mababaliw habang mahigpit na nakayakap sa kanya. God, I’ve missed him so much.Narinig ko ang mahina niyang pagtawa, at bigla akong nakaramdam ng hiya kaya unti-unti akong kumalas sa pagkakayakap sa kanya. Pero hinapit niya ako sa bewang. “I miss you, baby.” he said, kissing my lips.“Teka, bakit ka nga pala nandito?” nagtatakang tanong ko habang itinutulak siya palayo sa akin. “Well, ako lang naman ang inutusan ng kuya mong magturo sayo sa pasikot-sikot
-Sofia-After two months, bumalik ako sa Pilipinas para umattend sa kasal nina Kuya Vaughn at Ate Bianca, pero hindi kami nagpansinan ni Josh. Hindi niya rin ako kinausap. Kinabukasan, bumalik din agad ako sa Spain para ipagpatuloy ang pag-aaral ko.After one full year, I finally graduated. It wasn’t an easy journey. There were sleepless nights, endless deadlines, and moments when I doubted myself. Nakapagtapos ako ng pag-aaral kagaya ng ipinagako ko kay Daddy at Kuya. And guess what? I graduated with flying colors. Hindi lang ako pumasa. I became Summa Cum Laude. Something I never imagined for myself, yet there I was, standing on stage, receiving the medal and diploma that represented years of hard work and sacrifice.Si Kuya lang ang umattend sa graduation ko, but that was more than enough for me. Seeing him smiling proudly as he took photos of me on stage made the entire journey worth it. Kinabukasan, umuwi na din kami sa Pilipinas. And as I sat by the airplane window, watching t
-Josh-Kanina ko pa hinihintay si Sofia. Alas-nuebe na ng umaga pero hindi pa rin siya dumadating. Umalis siya kaninang five o’clock para kumuha ng mga damit sa bahay niya, at ang sabi niya ay babalik din siya agad. Gusto ko kasing sabay kaming mag-almusal.Kakatapos ko lang magtext sa kanya nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse. Napalingon ako dito, pero nahagip ng mga mata ko si Sofia na nasa labas pero mukhang paalis na ulit.Ha? Bakit siya aalis? Eh hindi pa siya nagpapakita sa akin.“Sofia!” tinawag ko siya, at nang lumingon siya sa akin, nakita ko ang basa niyang mukha. Basang-basa sa luha. “Sofia, what happened?”May problema na naman ba? Meron ba siyang hindi sinasabi sa akin?Biglang kumabog ang dibd!b ko ng malakas nang dahan-dahan siyang lumapit sa akin. “May nangyari ba kay Julio?” tanong ko ulit sa kanya. Pero napanood ko sa balita na nasa kulungan na ulit siya. Sinigurado din ni Vaughn na doble ang guwardiyang nagbabantay sa kanya para hindi na siya m
-Sofia-Pero hindi ako pinayagan ni Josh na makalayo dahil muli niya sinakop ang mga labi ko. His lips were now trailing on my chin, down to my neck. Kinintalan niya ng mumunting halik ang paligid ng leeg ko na nagpasinghap sa akin.Naramdaman ko ang paggapang ng kanyang kamay sa loob ng blouse ko, at nang mahawakan niya ang isa kong dibd!b, agad niya itong minasahe.Umusod siya pababa sa ilalim ng kumot, at naramdaman ko na lang na nasa bibig niya na ang isang ut0ng ko. Kinakagat-kagat niya ito at din!la-d!laan, habang ang isa naman ay pinaglalaruan ng kanyang mga daliri.Oh my God! It has been so long since he touched me like this, and it felt so damn good.“Sofia…” he rasped. “I want to…”“No. Hindi pa pwede.” I complained, pero naging tunog ungol ito kaya naman napangiti siya.“But I want you right now, baby. I need to feel you…” wala na akong nagawa nang itaas niya ang suot kong palda at hilahin pababa ang panty ko.When he locked eyes with mine, his hand reached for my wetness a
-Sofia-“G-gising ka na?” hindi ako makapaniwalang gising na si Josh. If this was all just a dream, I really don’t want to wake up.Sinubukan niya ulit igalaw ang mga daliri niya, pero sobrang nanghihina pa rin siya. I stroked his hand, a smile touched my lips as fresh tears gathered in my eyes. “Nanaginip ako…” bulong niya habang tinititigan ako. “Tinatawag mo daw ang pangalan ko ng maraming beses.” pagkuway tumulo ang luha sa gilid ng kanyang kaliwang mata. Mabilis ko itong pinunasan. “Naisip ko lang… pano kung hindi mo pa ako napapatawad? Hindi ako pwedeng mamatay nang hindi ko pa naririnig na pinapatawad mo na ako, kaya gumising ulit ako.”“Josh…” my lips trembled, and I choked in tears.“Sofia…” muling bulong niya. “Patawarin mo ako. Patawarin mo ako sa lahat ng mga nagawa kong kasalanan sa’yo. I’m sorry kung nasaktan kita. Pinagsisisihan ko na ang lahat ng nagawa ko.”I shook my head. He was talking at me like he was dying.“Alam kong hindi pa sapat ang ginawa ko para mapatawad
-Sofia-Pinanood ko ang kanyang mommy habang hinahaplos ang kanyang buhok. Nakita ko ang pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata at napayuko ako. That sight shattered my heart all over again.Lumapit ang daddy niya at niyakap ang mommy niya. Sabay silang lumabas ng kuwarto ni Josh, at nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. Hindi ko pa rin sila kayang kausapin.Nagulat din sila nang makita akong nakatayo sa labas. Napayuko ulit ako, at nang akmang aalis na, kinuha ni Tita Irene ang kamay ko at pinisil ito. “Sofia, pumasok ka sa loob. Kausapin mo ang anak ko para magising na siya.”Pag-angat ko ng ulo, nakita kong nakangiti siya. Tinanguan naman ako ni Tito Dante at nginitian din ako. Nang hindi ako sumagot, binitawan ni Tita Irene ang kamay ko at aalis na sana sila, pero napalingon sila nang marinig ang boses ko.“I’m sorry po…” I said, crying.Tita Irene approached me, worry crossing her expression.“I’m sorry, Tita. Kasalanan ko po ang lahat. Kung hindi dahil sa akin, hindi sa







