Not His Child

Parang may kuryenteng dumaloy sa katawan ni Calyx ng matitigan ang makinis na mukha ng bata. Ang kaniyang bilugan na mga mata, at ang maputing kutis na kasing kulay ng nyebe ay mas nakadagdag sa kagandahan nito na parang manika. Kung hindi sa kaniya ang bata, sino ang ama niya?

“Mukhang nananaginip ka ata, Calyx? Itinago? Anak natin? Sino ang may sabi na may anak tayo? Wala!” malditang tugon ni Athena.

Sinubukan naman ni Athena maging kalmado sa harap ng lalaki. Pero sa loob-loob ay kinakabahan na siya. Baka mahalata ni Calyx na nagsisinungaling si Athena. Tiningnan niya ang bata.

“Sabihin mo sa ‘kin, Rohan, bakit mo siya tinawag na daddy?” tanong niya.

“Sabi kasi ni lola na kapag nakakita ako ng lalaking sobrang guwapo, tatawagin ko daw na daddy. Kapag katamtaman lang ang ka-guwapuhan, tito daw po. At kapag hindi naman, kuya ang itawag ko.”

Napapikit na lamang si Athena. Talagang tinuruan ng maigi ng ina si Rohan.

“Hello, Ate! Ang bango ninyo ngayon!”

Hinalikan siya ng bata sa kaniyang pisngi. Tiningnan ni Athena si Calyx ng seryuso.

“Sir Montecillo, si Rohan ay alaga ni mama. Siya ang sumusundo rito. Pero dahil wala si mama, ako ang nagsundo ngayon sa kaniya. Kaya hindi mo siya anak, okay? Kung gusto mo magkaroon ng anak, maraming babae ang nagkakadarapa sa ‘yo. Puwede mong buntisin ang isa kaniya.”

Nadismaya si Calyx.

Ang akala niya ay may anak sila ni Athena. Pakiramdam niya, napahiya siya sa mga sinabi niya.

“Iuuwi ko na siya. Umuwi ka na rin sir. Kailangan niyo lang siguro ng pahinga. Isa kang CEO, at hindi maganda sa tingin ng iba na nagiging stalker ka,” paalam ni Athena at isinakay ang bata sa passenger’s seat at sinigurong nakakabit ang seatbelt kay Rohan. Pumasok na rin siya sa loob at pinausad ang sasakyan paalis roon.

Pagkauwi ni Calyx, kaagad siyang naligo. Nang matapos, nagbihis na siya. Tinutuyo na niya ang kaniyang buhok ng may maisip. Kinuha niya ang cellphone at may idinial. Nang masagot ‘yon ng nasa kabilang linya, kaagad niyang sinabi ang sadya niya.

“Gusto kong halungkatin mo ang nakaraan ni Athena Ruiz sa nakalipas na apat na taon. Gusto kong malaman kung sino ang mga nakarelasyon niya. Gusto ko rin tingnan mo kung nanganak ba siya. ASAP!” utos ni Calyx. Kaagad naman na sumang-ayon ang nasa kabilang linya.

Samantala, hindi maiwasang mapabuntong-hininga ni Athena ng makauwi siya. Para maitago si Rohan, tinuruan niya ang bata na tawaging siyang ate sa harap ng mga tao. Maging ang bahay na tinutuluyan ng bata ay pag-aari ng kaniyang tiyuhin.

Dahil malaki ang posibilidad na mag-krus ang landas nila ni Calyx lalo at isa itong CEO. Hindi papayag si Athena na kunin ng binata si Rohan! Over her dead body!

Ipinagbuntis niya si Rohan sa tulong ng pamilya ng kaibigang si Aliana. Sila ang tumulong sa kaniya sa lahat ng gastusin niya noong nagbubuntis siya hanggang sa manganak siya. Sila rin ang gumawa ng paraan para hindi malaman ni Calyx na may anak ito sa kaniya.

Kaya para maitago si Rohan, nanatili muna si Athena sa isang remote area para doon magbuntis at manganak. Mabuti na lang noong manganganak na siya, may doktor na nakatira sa tuktok ng bundok na siyang tumulong kay Athena.

Oo, may ibinigay sa kaniyang pera si Calyx pero hindi niya ‘yon ginamit. Iyong mga apartment ay ibinalik niya sa ina ng dating asawa. Kung sakali man na dumating ang araw na bawiin ‘yon ni Calyx, maibibigay niya agad.

“Mommy, hindi ba iyong guwapong iyon ang daddy ko?” inosenting tanong ni Rohan.

Nakaupo sila ngayon sa sofa habang kinakain ang meryenda na dala niya. Kapag walang tao na nakapaligid sa kanila, o kung ang kasama niya ay ang ina at tiyuhin, tinatawag siya ni Rohan na ‘mommy’.

“Hindi siya ang dad mo, Rohan.”

“Ay, sayang naman po. Ang guwapo niya kasi. Bagay pa man din kayo,” malungkot na tugon ng bata. Napabuntong-hininga na lamang si Athena. Kung alam lang ng bata ang totoo.

Dinala ni Athena si Rohan sa isang restaurant, sa mall. Kung saan naroon si Aliana at naghihintay sa kaniya. Hinawakan niya ang kamay ng anak. Mahirap na at baka mawala ang bata.

Pagpasok ni Athena sa Western Restaurant, iginala niya ang tingin. Sa sulok, sa tabi ng bintana, natanaw niya si Aliana. Nakasuot ang kaibigan ng pulang halter dress habang may coffee sa mesa.

Excited na tinungo ni Rohan ang babae ng mamukhaan ito ng bata.

“Hello, Ate Aly!” sigaw nito kaya napatingin ang ilang mga costumer sa bata. Sumunod naman si Athena sa anak. Ngumiti naman si Aliana kay Rohan. Binuhay nito ang bata.

“Ang ganda-ganda talaga ng inaanak ko!”

Pinisil ni Aliana ang matambok na pisngi ng bata. Kahit inaanak nito si Rohan, mas gusto ng kaibigan na tawaging ‘Ate’ si Aliana. Kinuha ng babae ang dalawang bnag sa tabi at inilapag iyon sa mesa.

“May mga dalang regalo si ‘Ate’ sa ‘yo,” nakangiting sabi ni Aliana. Kinuha nito ang laman ng isang gift bag.

Isang napakagandang pink dress iyon para kay Rohan. Hinalikan ng bata sa pisngi si Aliana at nagpasalamat. Kinuha naman ng babae ang isang gift bag at ibinigay ‘yon kay Athena. Naupo naman si Rohan sa tabi ng ina habang tinintingnan ang dress.

“Malapit na ang birthday mo, baka hindi ako makapunta. Alam mo na busy. Kaya ini-advance ko na ang gift ko sa ‘yo.”

Nagpasalamat si Athena sa kaibigan. Kinuha ang laman ng bag. May maliit na box iyon sa loob na kulay pula. Binuksan niya ‘yon. Nanlaki ang mga mata niya ng makita ang laman ng kahon.

“Bakit mo ako niregaluhan ng Lucce bracelet? Alam kong hindi biro ang halaga nito, Aliana.”

Gusto naman ni Athena ang regalo ng kaibigan pero nahihiya siya na regaluhan siya ng ganoong kamahal ng babae. Ayos na sa kaniya ‘yong simple lang at hindi gaanong mahal.

“Ano ka ba, mayroon din ako niyan ‘no?” nakangising sabi ni Aliana sabay pakita ng kamay nito.

Parehas nga sila. Sa kaniya silver, sa kaibigan ay gold. Kumikinang tuloy iyon sa liwanag na nagmumula sa ilaw ng restaurant.

“Sister bracelet tayo no. Akin na nga at ako ang magsusuot sa ‘yo.”

Kinuha ni Aliana ang bracelet sa kamay ni Athena at isinuot iyon sa kaniyang kamay. Pinakatitigan niya ang bracelet. Ngayon lang ulit siya nakapagsuot ng mamahaling bracelet simula noong maghiwalay sila ni Calyx.

“Napakaganda naman neto, Aliana. Pero sa susunod. Gusto ko cash ha? Ang halaga ng bracelet na ito ay kaya ng mapagtapos si Rohan sa kolehiyo,” biro ni Athena.

Napabuntong-hininga si Aliana at hinawakan ang kaniyang kamay.

“Hindi kita binigyan niyan dahil gusto ko lang. Noong panahon na ipinapanganak mo si Rohan, wala ako sa tabi mo Athena. Kaya gusto kong bumawi sa ‘yo. Ngayon, hindi na ako papayag na mag-isa mo lang haharapin ang mga pagsubok sa buhay mo. Kasama mo na ako. Basta tawagan mo lang ako,” puno ng sinseridad na sagot ni Aliana sabay ngiti.

Napaikot ng kaibigan ang mga mata ng may maalala.

“Kailangan ko na makakilala ng pakakasalan para hindi ko pakasalan iyong may edad na lalaki na gusting ipakasal sa ‘kin ni dad,” naiinis na sabi ni Aliana.

Tatlong taon ang nakalilipas, may minahal ito na lalaki, pero ayaw ng ama ng kaibigan sa lalaki kaya pinaghiwalay sila. At ng mga panahon na ‘yon, na-depressed si Aliana. At dahil roon, sinubukan nitong magpakamatay. Mabuti na lang at nakita iyon ni Athena at nailigtas ang kaibigan.

“Nandoon na tayo, Aliana. Pero hindi ka naman puwedeng humila lang ng lalaki para pakasalan at baka magsisi ka. Kilalanin mo muna ‘yong lalaki na pakakasalan mo,” bilin ni Athena.

Napatango naman si Aliana. Hanggang sa maalala niya na hindi pa pala alam ng kaibigan na boss niya si Calyx. Ayaw niyang ilihim ‘yon sa kaibigan at baka magtampo.

“Bumalik si Calyx, Aliana. Siya ngayon ang boss ko. Siya na ngayon ang namamahala ng YG Group and company,” pagkukuwento ni Athena kay Aliana.

Natigilan ang babae. Nang makabawi, naikuyom nito ang kamao at matalim ang tingin.

“Ano?! Baka pinapahirapan ka ng hinayup*k na ‘yon, ha? Sabihin mo lang sa ‘kin at reresbakan natin! At hindi niya dapat makita si.”

Inginuso ni Aliana ang bata na ngayon ay nasa cellphone ang atensiyon. Napabuntong-hininga si Athena.

“Lagi akong inuutusan ni Calyx at kung saan-saan kami nagpupunta. Pero kaya kong i-handle ang sarili ko Aliana. Hindi naman niya ako sinasaktan at pinagsasalitaan ng hindi maganda. Tungkol naman kay Rohan,” bitin at pabulong niya sabi. Pinanlakihan si Athena ng mga mata ni Aliana.

“Ahm, nakita na niya ang bata. Huwag kang mag-alala, marunong akong magtago kaya hindi niya nalaman ang totoo. Balak kong kaisapin si mom ngayon, gusto kong ilayo niya si Rohan at baka balikan siya ni Calyx. At ayaw kong mangyari ‘yon,” mahabang paliwanag ni Athena na hindi napigilan ang malungkot dahil damay si Rohan sa sitwasyon nila ng dating asawa.

Mahirap mag-adjust sa panibagong paaralan. Panibagong pakikisama sa mga kaklase. Hinawakan ni Aliana ang kamau ni Athena.

“Huwag kang mag-alala, tutulungan kita, Athena. Nangako ako at gagawin ko. Magsabi ka lang.”

Matapos kumain nina Athena at Aliana.

Nagpaalaman na din sila sa isa’t isa. May pupuntahan pa kasi ang kaibigan. Siya naman ay maghahanda pa siya dahil sa date nila ni Calyx.

Hindi mawari ni Athena, pero nakaramdam siya ng excitement na mag-dinner date sila ng dating asawa. Kaagad niyang inalis iyon sa sistema. Hindi dapat siya nakakaramdam ng ganoon dahil hiwalay na sila.

Inihatid muna ni Athena si Rohan sa bahay ng ina. Hindi na muna niya sinabi sa ina na nakita na ni Calyx si Rohan, hindi pa ‘yon ang tamang pagkakataon para sabihin ‘yon. Nang makauwi, naligo’t nagbihis na siya.

Nang matapos, sumakay na siya ng electric car at minaniobra iyon sa meeting place nila ni Calyx na tinext nito kanina.

“Hays. Bakit mo ba ito ginagawa, Calyx?” hindi napigilang itanong ni Athena sa sarili.