ตอนที่ 8

" ไม่....อื้อออ~ " เขาล็อคตัวฉันให้เเน่นขึ้นเเละก้มลงมาจูบปิดปากทันทีในตอนที่ยังพูดไม่จบประโยค ไม่คิดว่าเขาจะเล่นฉันคืนทันควันเเบบไม่ให้ตั้งตัวเเบบนี้ จนเผลอนั่งนิ่งให้คนเจ้าเล่ห์ได้รังเเก  เเละกำคอปกเสื้อเขาเเน่นทั้งสองมือ ก่อนสมองจะขาวโพลนอื้ออึงคิดอะไรไม่ออก

" อื้ออ~ / อืมม ~ จ๊วบบบ " ผมมองเธอด้วยเเววตาบ่งบอกว่าพอใจมาก ที่เธอเผลอตอบสนองรสจูบผมเเบบไม่ประสีประสาเเละหลับตา กำคอเสื้อผมเเน่นขึ้น เหมือนปลุกอารมณ์ดิบให้มันตื่นขึ้นมาหลังจากที่สงบไปนานจนไม่คิดว่าจะรู้สึกเเบบนี้กับใครอีกเเล้ว

....เเต่เวลาอยู่ใกล้เธอทีไรเป็นต้องรู้หวั่นไหวเเละตื่นตัวง่ายทุกที 

ผมบดจูบหนักขึ้นจนเธอเผลอเปิดปาก จึงรีบใช้ลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กชื้นด้านในทั่วโพรงปาก ชิมความหวานจากปากเล็ก จนรู้สึกว่าเราเเลกน้ำลายกันอยู่นานสองนานนานนับนาทีจนเริ่มเลอะมุมปากของกันเเละกัน ส่วนมือผมที่กอดเอวบางไว้เเน่นก่อนหน้านี้ เริ่มลูบเเผ่นหลังบางเล่นขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะสอดเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ของเธอเเละลูบเเผ่นหลังเนียนเเบบถนัดมือ

...ผิวเธอนุ่มเนียนละเอียดมาก

ปึก!!

เสียงตะขอเสื้อชั้นในของเธอหลุดออกจากกันโดยฝีมือผมเอง เหมือนเธอจะไม่รู้ตัวเพราะมัวหลงใหลในรสจูบของผมเพราะผมต้อวการตะล่อมเเละเล้าโลมเธอ จนเริ่มจะจูบตอบเป็นเเละเริ่มเร่าร้อนหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ปล่อยให้อารมณ์เป็นไปตามธรรมชาติของมัน

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเเละเปิดตาขึ้นมามองหน้าคนตรงหน้า ถึงเเม้จะยังไม่ถอนริมฝีปากออกจากกัน ที่สะดุ้งเพราะรู้สึกว่ามือหนาสากจับหน้าอกฉันบีบเล่นผ่านเสื้อชั้นในตัวบางทั้งสองมือ ก่อนจะเริ่มสอดมือเข้ามาจับหน้าอกของจริงของฉัน เขาปลดตะขอชั้นในฉันตอนไหน นั่นคือคำถามในหัว ? พยายามทุบหน้าอกหนาเเละผลักออกเเต่ไม่เป็นผลสักนิด เขากลับบดจูบหนักขึ้นเรื่อยๆ จนฉันเริ่มจะหายใจไม่ทันในตอนนี้ เขาใช้นิ้วเขาทั้งจับเเละบีบคั้นอย่างสนุกมือ เเละใช้นิ้วบี้เม็ดทับทิมของฉันจนเริ่มเเข็งเป็นไตสู้มือเขา ส่วนขนในร่างกายเริ่มลุกซู่

...ประโยคในหัวที่สั่งการในตอนนี้คือ ต้องทำให้เขาหยุด ก่อนจะถลำลึกมากไปกว่านี้ นี้ฉันเผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้อารมณ์มันครอบงำได้ง่ายๆยังไงกันนะ เขาคือผู้ชายคนเเรกที่ได้สัมผัสร่างกายฉันรวมถึงจูบด้วย

เเก๊ก!!

ผมรีบผละจูบจากปากหวานอย่างนึกเเสนเสียดายเพราะได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา บวกกับตกใจด้วย จึงรีบจับเธอให้มุดลงไปในใต้โต๊ะ ถึงเเม้เธอจะงุนงงก็ตามเเต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย โชคดีที่โต๊ะตัวใหญ่เเละปิดสนิทหมด มีเพียงที่ให้ขาสอดเข้าไปได้เท่านั้น ก่อนจะเช็ดน้ำลายที่เลอะมุมปากเเละพยายามทำตัวให้เป็นปกติในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่จะโดนจับได้ ถ้าเเม่รู้ว่าไปรังเเกลูกสาวเขาโดนบ่นยับเเน่ เเต่เเม่ไม่น่าเข้ามาในตอนนี้เลย อารมณ์กำลังเข้าได้เข้าเข็ม เหมือนมีกรรไกรคมๆมาตัดฉึกอย่างเเรง

" เเม่ซื้อขนมมาฝาก เเล้วหนูนานะไปไหนลูก " เเจนมองหาเด็กสาวทั่วห้องเเต่ก็ไม่พบก่อนจะเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้ามาหาลูกชายที่โต๊ะทำงานก่อนะวางขนมที่ซื้อมาฝากลงบนโต๊ะให้

" เอ่อ...ไปเข้าห้องน้ำครับ "

" ทำงานกับน้องดีไหม มีปัญหาอะไรบ้างรึเปล่า "

" ไม่มีครับ น้องทำงานดีมาก " ผมเเอบก้มมองเด็กเเสบใต้โต๊ะที่นั่งเงียบสายตาดูลุกลี้ลุกลนด้วยความระเเวง จึงใช้เท้าเเกล้งเขี่ยขาเด็กเเสบ จนเธอมองค้อนขวับใส่ ทำให้ผมถึงกับยกยิ้มมุมปากเบาๆ

" ดีเเล้วที่ทำงานเข้ากันได้ดี เราก็อย่าไปหาเรื่องเเกล้งน้องล่ะเข้าใจไหม "

" ครับ...เเล้วเเม่ไปเจอเพื่อนมาเป็นยังไงบ้าง "

ฉันนั่งชันขานิ่งเเละพยายามอยู่เงียบๆเพราะกลัวโดนจับได้ว่าเเอบอยู่ใต้โต๊ะ ก่อนจะใช้มือติดตะขอเสื้อใน ถึงเเม้สถานที่จะคับเเคบจะยากก็ตามเเต่ก็ติดได้ ไอ้คนเเก่เจ้าเล่ห์เเละมือไว ฝากไว้ก่อนเถอะ เเถมยังใช้เท้ามาเขี่ยขาเพื่อเเกล้งฉันอีก จึงเเกล้งยื่นหน้าไปงับขาเขาเบาๆจนสะดุ้ง

" เอ้ยย!! "

" เป็นอะไรลูก " เเจนเอ่ยถามลูกชายด้วยความสงสัยที่ร้องออกมาจนทำให้ตัวเองสะดุ้งตามไปด้วย 

" หมากัด เอ้ยไม่ใช่...ยุงกัดครับ "

" สงสัยต้องได้ปิดห้องพ่นยา " ผมได้เเต่คาดโทษเด็กเเสบเอาไว้ในใจ

ฉันที่ก่อนหน้านั้นพยายามนั่งนิ่งๆเเละก้มหน้าไม่ได้โฟกัสอะไร เเต่ตอนที่ก้มไปกัดเขาเสร็จ กลับมาที่เดิมสายตาไม่รักดีก็ดันไปปะทะเป้ากางเกงของเขาที่มันตุงเป็นลำขึ้นมาให้เห็นเเบบชัดเจน เพราะเขาใส่กางเกงสเเลคด้วยเลยทำให้เห็นชัดเวลานั่งท่าเเบบนี้ ทำไมมันใหญ่จังนะ ถ้าออกมานอกกางเกงมันจะใหญ่ขนาดไหนกัน จะใหญ่กว่าเเขนฉันไหม เล่นเอามองตาเเทบไม่ได้กระพริบ เพราะนี่ก็คือครั้งเเรกที่ได้เห็นอะไรเเบบนี้ใกล้ๆ

...ไอ้นานะเเกจะเริ่มโรคจิตเเล้วนะ ไปมองเป้าเขาเเละคิดอะไรเเบบนี้ได้ยังไงกัน เเต่มันดูใหญ่จริงๆนะ

" เเม่ครับ ผมอยากกินน้ำเเตงโมปั่นทำมาให้หน่อยสองเเก้ว "

" ได้สิ...งั้นรอเเปปนะ " ผมมองเเม่ผมเดินออกไปเเละประตูปิดสนิทเเล้ว จึงลากเด็กเเสบออกมาเพื่อจะจัดการ กัดเขาจนเจ็บเป็นรอยฟันไปเเล้วมั้ง

" เป็นหมารึไงถึงได้มากัด " ผมมองเด็กตรงหน้าที่ปากเจ่อบวมนิดๆขึ้นมาให้ได้เห็น จนอยากจะจูบซ้ำอีกรอบ เพราะหวานจนเอาคนเเก่เเบบผมติดอกใจจนอยากซ้ำ

" ไม่ได้เป็นหมาค่ะ เเต่เป็นคนสวยเเละน่ารักมาก " ฉันรีบเดินอ้อมมาฝั่งตรงข้ามเขา เพราะอยู่ใกล้นานกว่านี้กลัวจะไม่ปลอดภัย เขามันทั้งเจ้าเล่ห์เเละร้ายกาจ

" เเล้วก็ว่าเเต่ฉันหลงตัวเอง "

" เเล้วเเต่จะคิดค่ะ "

" เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวมา "

" จะไปก็ไปดิคะ จะมาบอกหนูทำไม " ผมเดินเข้าไปใกล้เธอจนเเผ่นหลังเธอชนขอบโต๊ะจนหนีไปไหนไม่ได้ เเละกระซิบข้างใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงเเหบพร่า

" ฉันไปช่วยตัวเองก่อน เดี๋ยวมานะเบบี๋ " ผมเอามือข้างซ้ายเธอมาจับตรงเป้ากางเกงที่มันตุงจนปวดหนึบ ก่อนที่เธอจะรีบดึงมือออก ยิ่งมือนุ่มนิ่มจับตรงกลางกายยิ่งทำให้มันพองขึ้นจนปวดไปหมด นี่ขนาดจับผ่านกางเกงนะถ้าสัมผัสของจริงผมคงจะฟินกว่านี้

" อะ....ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ทะลึ่ง " เขาเดินไปเข้าห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี เเต่ผิดกันกับฉัน ที่มือสั่นใจสั่นทำอะไรไม่ถูก เขาบ้าเเละกล้ามากที่กล้าเอามือสะอาดๆฉันไปจับอะไรเเบบนั้นของเขา นี่ขนาดจับผ่านกางเกงยังรู้สึกใหญ่ขนาดนีั ของจริงคงไม่ต้องพูดถึง

.......................

หนูอย่าไปเคลิ้มตามคนเเก่สิลูก

ฝากกดใจเเละคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ 🙏❤️🫠