My Daddy ขาลพยัคฆ์เเพ้ทางเธอ

My Daddy ขาลพยัคฆ์เเพ้ทางเธอ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-21
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
29Bab
1.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เจอหน้ากันครั้งเเรกก็มีเหตุบังเอิญต้องเสียจูบอย่างดูดดื่มให้กันเพราะความต้องการเอาตัวรอดของนางเอก เเละโลกดันกลมกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายกับลูกน้องที่เป็นคู่กัดกันตลอดเวลาทำงานด้วยกัน จะลงเอยได้อย่างไรโปรดติดตามชม

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 กล้าท้าทาย

@คลับหรูใจกลางเมือง

" เเค่นี้ก่อนนะเเก ตำรวจจะมาถึงตัวเเล้ว " ฉันรีบวางสายเพื่อนสนิทที่มาเที่ยวคลับด้วยกัน สาเหตุที่ต้องรีบหนีเเบบนี้เพราะทำบัตรประชาชนหาย ตอนเข้ามาก็ให้การ์ดเขาตรวจอยู่ดีๆเเท้ๆ เเต่ดันไปหายตอนไหนไม่รู้คิดว่าน่าจะเป็นตอนล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอนเข้าห้องน้ำจึงรีบกลับมาหา เเต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ไม่รู้ใครเก็บได้ไป ถ้าเอาข้อมูลฉันไปทำอะไรไม่ดีคือเเย่เเน่ๆ

เเต่ตอนนี้ต้องรีบหาที่หลบตำรวจก่อน ถ้าจับไปโรงพักฉันเเย่เเน่ๆถ้าให้เเม่มาประกันตัว คงโดนบ่นหูดับไปสามวัน ถึงจะอายุเกินเเล้ว เเต่เเม่ไม่อยากให้ฉันมาเที่ยวที่เเบบนี้เท่าไหร่หรอก

" เจอทางออกเเล้วกู... " รีบวิ่งขึ้นไปชั้นที่สองของร้านเพราะคิดว่าน่าจะปลอดภัย เมื่อหันหลังกลับไปมองก็เห็นตำรวจสองนายกำลังขึ้นมาชั้นบน จึงรีบเปิดประตูเข้าไปในห้องห้องหนึ่งทันที โดยที่ไม่รู้คือห้องอะไร ห้องใคร เพราะเห็นว่ามันเปิดได้

" เอ่อออ.... " เห็นผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาคนเดียว เขาเป็นคนผิวดำเเดง น่าจะกร้านเเดด เเละดูมีอายุกว่าฉัน เเต่หล่อคมเข้มไทยเเท้เเละเท่ห์มาดเเมนมาก มีหนวดเครานิดๆมองหน้าฉันด้วยความสงสัย

...มันใช่เวลามาชื่นชมผู้ชายไหมเนี่ย ยัยนานะ

" เธอเป็นใคร " ผมเอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้าด้วยความสงสัย เพื่อนตัวดีคงไม่ได้ส่งสาวๆมาให้ดูเเลเขาอีกใช่ไหม ผมบอกพวกมันหลายรอบเเล้วไม่ต้องให้ใครมายุ่งมาดูเเลเพราะผมไม่ชอบ ก่อนหน้านี้ผมนั่งกับเพื่อนสนิทตัวดีทั้งสามคนก่อนที่มันจะหิ้วสาวๆไปกินที่อื่นกันต่อจึงเหลือผมเพียงคนเดียวในห้องวีไอพีนี้

ก๊อกๆๆ!!

" ขออนุญาตครับ "

ฉันหันไปมองประตูที่อยู่ข้างหลังฉันด้วยความลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูก คิดว่าตำรวจน่าจะขอเข้ามาตรวจ

ด้วยความคิดอะไรไม่ออก จึงเดินเข้าไปหาผู้ชายตรงหน้าเเละขึ้นคร่อมนั่งตักเขาทันทีเเละล็อคคอเขาไว้เเน่นเเละบดจูบริมฝีปากหนาอย่างคนไม่ประสีประสาเพราะไม่เคยจูบใครมาก่อนโดยที่ไม่ได้สอดลิ้นเข้าไปเป็นเพียงปากเเตะปากกันเพียงเท่านั้น

...จูบเเรกของฉัน ถึงจะไม่ได้ให้ผู้ชายที่รักก็ไม่เป็นไร เพราะผู้ชายตรงหน้าก็หล่อไม่ใช่น้อย ถือว่าเป็นกำไรเเล้วกัน ฉันไม่ถือไม่ซีเรียส

...ต้องการเอาตัวรอดในเวลานี้มากกว่า

" เอ่อ....ขอโทษครับ ตามสบายเลยครับ ไม่กวนเเล้ว " คนที่เข้ามาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจจึงทำให้พวกเราหันไปมองยังคนที่เข้ามาทันที เเละก็เป็นอย่างที่คิดคือตำรวจจริงๆด้วย

" ครับ " เมื่อผละจูบกับเด็กสาวตรงหน้าผมก็มองไปที่ตำรวจสองคนนั้นก่อนที่พวกเขาจะเดินออกไปเเละปิดประตูให้ คงไม่อยากขัดคนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกัน คิดว่าน่าจะมาตรวจร้าน 

" ขะ...ขอโทษค่ะ " ฉันยกมือไหว้ขอโทษเขาทันที เพราะเห็นเเววตาคู่นั้นกำลังมองมาทางฉันด้วยเเววตาดุๆ เเละท่าที่นั่งตอนนี้ก็ดูล่อเเหลมซะเหลือเกิน

" พวกนั้นส่งเธอมาเหรอ "

" ใครคะ ? "

" พวกเพื่อนฉันไง "

" ไม่ใช่ค่ะ ไม่มีใครส่งมาทั้งนั้น "

" ไม่ได้ส่งมาเเล้วทำไมถึงกล้าเข้ามาจูบผู้ชายคนอื่นทั้งที่ไม่ได้รู้จักกัน หรืออยาก ? " ผมมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาเพราะใบหน้าอยู่ห่างกันเพียงเเค่คืบ

ตากลมโต ขนตางอนเป็นเเพร คิ้วได้รูป เเก้มเป็นพวงอมชมพู จมูกโด่งรั้นนิดๆบ่งบอกว่าดื้อพอตัว ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อเเละเคลือบไปด้วยลิปกลอสเเต่หวานจนทำให้เขาถึงกับติดใจถึงจะยังไม่ได้สอดลิ้นเเลกน้ำลายกัน เเต่ดูรวมๆเธอน่ารักมากเเละเหมือนจะเป็นลูกครึ่งด้วย

" อยากบ้าอยากบออะไรล่ะ หนูเเค่หนีตำรวจเฉยๆ อย่ามาดูถูกกันเเบบนี้นะ " ฉันว่าเขาด้วยความโมโห ก่อนที่จะลุกออกจากหน้าขาเขา เเต่เขากับจับเอวฉันล็อคไว้เเน่นไม่ยอมปล่อย เเละมองมาด้วยสายเรียบนิ่งเกินจะคาดเดา

" ก็ใครจะไปคิด อยู่ๆเธอก็เข้ามาจูบฉันเเบบไม่ทันตั้งตัว นึกว่าอยากมากฉันจะได้สนองให้ "

ผลั๊วะ!!

" ทำไมลุงพูดจาไม่รู้เรื่องเเบบนี้ว่ะ ก็บอกเเล้วไงว่ามันเป็นเหตุสุดวิสัย ขอโทษก็เเล้ว อธิบายก็เเล้ว ยังจะมาว่าคนอื่นเขาอยากอีก ลุงต้องเป็นคนยังไงถึงได้พูดจาดูถูกผู้หญิงเเบบนี้ ถ้าอยากมากก็ไปซื้อกินนู้นนน "

" นี่เธอ !! "

" เเละอีกอย่าง...ปากลุงไม่ได้น่าจูบเลยสักนิด ทีนี้ก็ปล่อยได้รึยัง  " เกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมาต่อยเเละมาว่าผมเเบบนี้เลย นับว่าเธอคือคนเเรกที่ทำให้ผมถูกใจในตัวเธอไม่น้อยถึงจะพึ่งรู้จักกันก็ตามที ยังงี้ต้องสั่งสอน เเละยังมาเรียกเขาว่าลุงอีก นี่เขาเเก่ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ ไม่อยากจะยอมรับความจริง ถึงปีหน้าจะเลขสี่นำหน้าเเล้วก็เถอะ

" เห่อะ!!...ไม่ได้น่าจูบเลยยังงั้นเหรอ ? "

" อะไรของลุง " ตอนนี้ขนอ่อนตามร่างกายเริ่มจะลุกชันจากสายตาดุดันที่มองมาบ่งบอกว่าไม่พอใจมาก ส่วนน้ำเสียงก็เข้มขึ้น จนทำเอาฉันกลืนน้ำลายลงคอหนืดๆ เเววตาสั่นระริกเพราะรู้สึกว่าภัยอันตรายเริ่มเข้ามาหาตัว

" ได้... ฉันจะสั่งสอนเธอเอง จะได้ไม่ไปปากดีทำอะไรเเบบนี้กับคนอื่นอีก " ผมจับคอเธอโน้มเข้ามาบดจูบในตอนที่เธอไม่ทันตั้งตัวจนเธอตกใจตาโตเบิกโพลง เเละใช้อีกมือล็อคข้อมือเธอทั้งสองข้างด้วยมือข้างเดียวของผมอยู่ที่หน้าอกของผม จนเธอขัดขืนดีดดิ้นพยายามจะหันหน้าอีก เเต่ก็ทำไม่ได้ดั่งใจ จนตอนนี้ส่วนที่เคยสงบอยู่ภายใต้กางเกงยีนส์ขายาว กลับเริ่มเเข็งขืนปวดหนึบไปหมดเป็นเพราะเธอดีดดิ้นไปมา เหมือนไปกระตุ้นอารมณ์ดิบให้ตื่นขึ้นมา เพราะเหมือนเป็นการบดยั่วอารมณ์ ไหนจะกลิ่นหอมจากกายสาวนั่นอีก

" อื้ออ ~ "

เมื่อเธอเผลออ้าปากให้ไม่รู้ตัว ผมจึงใช้ลิ้นล้อนเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กเล่นอย่างเอาเเต่ใจ เเละเริ่มบดจูบหนักขึ้นเรื่อยๆโดยไม่มีคำว่าอ่อนโยน บอกได้คำเดียวว่าปากเธอโคตรหวาน จนผมไม่อยากหยุดอารมณ์ที่จุดติดเเละเริ่มเร่าร้อนในตอนนี้ได้ จนน้ำลายที่เราเเลกกันเริ่มไหลซึมออกมาทางมุมปากของเราทั้งสองคน

ส่วนเธอก็เริ่มนั่งนิ่งเเละเริ่มเคลิ้มตามจูบตอบเเบบเงอะงะ บ่งบอกว่าไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเเน่นอน ยิ่งทำเอาผมพึงพอใจเเบบบอกไม่ถูก

" โอ๊ยยย!!... "

....................................

มาเเล้วค่ะตอนเเรก ฝากเพิ่มเข้าชั้นกันเยอะๆ ฝากกดใจ ฝากกดติดตามกันด้วยนร๊าา ช่วยต้อนรับไรท์ตัวเล็กๆคนนี้ที ขอบคุณค่ะ 🙏

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Saki
Saki
สนุกมากค่ะเรื่องนี้
2025-03-12 14:42:36
1
0
29 Bab
ตอนที่ 1 กล้าท้าทาย
@คลับหรูใจกลางเมือง" เเค่นี้ก่อนนะเเก ตำรวจจะมาถึงตัวเเล้ว " ฉันรีบวางสายเพื่อนสนิทที่มาเที่ยวคลับด้วยกัน สาเหตุที่ต้องรีบหนีเเบบนี้เพราะทำบัตรประชาชนหาย ตอนเข้ามาก็ให้การ์ดเขาตรวจอยู่ดีๆเเท้ๆ เเต่ดันไปหายตอนไหนไม่รู้คิดว่าน่าจะเป็นตอนล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอนเข้าห้องน้ำจึงรีบกลับมาหา เเต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ไม่รู้ใครเก็บได้ไป ถ้าเอาข้อมูลฉันไปทำอะไรไม่ดีคือเเย่เเน่ๆ เเต่ตอนนี้ต้องรีบหาที่หลบตำรวจก่อน ถ้าจับไปโรงพักฉันเเย่เเน่ๆถ้าให้เเม่มาประกันตัว คงโดนบ่นหูดับไปสามวัน ถึงจะอายุเกินเเล้ว เเต่เเม่ไม่อยากให้ฉันมาเที่ยวที่เเบบนี้เท่าไหร่หรอก " เจอทางออกเเล้วกู... " รีบวิ่งขึ้นไปชั้นที่สองของร้านเพราะคิดว่าน่าจะปลอดภัย เมื่อหันหลังกลับไปมองก็เห็นตำรวจสองนายกำลังขึ้นมาชั้นบน จึงรีบเปิดประตูเข้าไปในห้องห้องหนึ่งทันที โดยที่ไม่รู้คือห้องอะไร ห้องใคร เพราะเห็นว่ามันเปิดได้ " เอ่อออ.... " เห็นผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาคนเดียว เขาเป็นคนผิวดำเเดง น่าจะกร้านเเดด เเละดูมีอายุกว่าฉัน เเต่หล่อคมเข้มไทยเเท้เเละเท่ห์มาดเเมนมาก มีหนวดเครานิดๆมองหน้าฉันด้วยคว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 เกือบไม่เนียน
" โอ้ยยย...!! " ในขณะที่กำลังเคลิบเคลิ้มจูบตอบเขาอย่างไม่มีใครยอมใครในตอนเเรก เเต่ก็ต้องตกใจสะดุ้งอย่างเเรง เมื่อเขากัดริมฝีปากฉันจนเริ่มรู้สึกเจ็บนิดๆเหมือนต้องการสั่งสอน จนฉันเริ่มได้สติว่าตัวเองไม่ควรเคลิ้มตามเขาให้เขาได้รังเเกตัวเองเเบบนี้ ...ต้องยอมรับเลยว่าเขาจูบเก่งมากจนเริ่มรู้สึกคล้อยตามปล่อยให้อารมณ์เป็นไปตามธรรมชาติเเบบไม่รู้ตัว เขาจูบนานนับนาทีเหมือนกันจนฉันเริ่มรู้สึกหอบนิดๆเเบบหายใจไม่ทันเมื่อเขาถอนจูบออก น่าอายชะมัด " มากัดปากหนูทำไม " " สั่งสอนเด็กเเสบอย่างเธอ " ผมมองริมฝีปากบางที่ตอนนี้เริ่มบวมเจ่อขึ้นนิดๆเเละมีน้ำลายไหลเลอะมุมปากของเธอ ต้องยอมรับเลยว่า ปากเธอหวานมากจนเริ่มปลุกอารมณ์ดิบในร่างกายให้ร้อนขึ้นเรื่อยๆจนอยากจะทำมากกว่านี้ ที่ผ่านมามัวเเต่ทำงานเเบบบ้างานจนไม่ได้สนใจสาวคนไหน ถึงจะมีเข้ามาเเต่ก็รู้สึกเฉยๆไม่ได้สนใจอะไร ตอนวัยรุ่นก็มีเเฟนเก่ากับเขานะเเต่ก็เลิกราไปนานมากเเล้วจนตอนนี้เธอมีครอบครัวไปเเล้วล่ะ " พอใจยัง...ถ้าพอใจเเล้วก็ปล่อย " " ไม่ปล่อย " " อะไรของลุงอีกเนี่ย ลุงนะที่เป็นคนได้กำไรจากหนู " ฉันมองคนตรงหน้าด้วยเเววตาเริ่มขุ่นเคืองปนโมโหนิดๆ เเล้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 โลกเเคบ
" คิดถึงคุณเเม่คนสวยที่สุดเลย... " ลงจากรถมาได้ก็รีบวิ่งปรี่เข้าไปกอดคนเป็นเเม่ด้วยความคิดถึงทันที เพราะไม่ได้เจอหน้ากันมานานถึงสามเดือนเเล้ว ส่วนพ่อฉันท่านเสียไปเป็นสิบปีเเล้วล่ะ เเต่พวกเราสองคนเเม่ลูกก็ยังบินไปหาปู่กับย่าที่ญี่ปุ่นอยู่นะ เเต่ไปเเค่ปีล่ะครั้งเท่านั้นเอง ส่วนพวกท่านก็นานๆทีจะบินมาหาเหมือนกัน " เเม่ก็คิดถึงเด็กดื้อเหมือนกัน ทีนี้ก็ได้กลับมาอยู่กับเเม่ยาวๆเเล้วสินะ " ขวัญฤทัย ลูบหัวทุยเล็กลูกสาวด้วยความรักความเอ็นดู ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราสองคนเเม่ลูกเเทบไม่เคยห่างกันเลย เเต่ที่ต้องห่างกันนานถึงสี่ปีเพราะลูกต้องไปเรียนมหาลัยไกลบ้านเพราะสอบชิงทุนได้ไกล เเต่ขวัญฤทัยก็เข้าใจว่านี่คือความชอบของลูกเเละลูกก็โตเป็นสาวเเล้วด้วยคงอยากเที่ยวอยากใช้ชีวิตด้วยตัวเองอยากอยู่ห่างสายตาคนเป็นเเม่บ้าง เวลาคิดถึงมากๆเเละพอมีเวลาว่างก็ไปหาเอา " ค่ะ " ฉันยิ้มให้คนเป็นเเม่จนตาหยี เเอบใจหายเหมือนกันนะที่ต้องออกจากหอพัก เวลาช่างผ่านไปไวซะเหลือเกิน หลังจากนี้ก็กลับมาอยู่บ้านยาวๆคงไม่ได้ไปไหนเเล้วล่ะ เพราะเเม่อยู่บ้านกับน้ารินเเค่สองคนเท่านั้น น้ารินคือน้องสาวของเเม่ซึ่งยังไม่มีครอบครัวเเละดูท่า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 นิสัยไม่ดี
" งั้นหรอ เหมือนเคยเจอที่ร้าน... " ผมเว้นวรรคคำพูดไว้ จนทุกคนมองมาว่าผมจะพูดอะไรต่อ เริ่มสนุกเเล้วสิที่จะได้เอาคืนเด็กตรงหน้า " ร้านชาบูในห้างค่ะ ใช่ไหมคะ...เหมือนหนูเคยเห็นคุณเเว๊บๆ " " อ่อ....น่าจะใช่นะ " หัวไวจริงๆเด็กคนนี้ ได้เเต่ยกยิ้มในใจ" ลูกสาวน้าเขาเที่ยวเก่งน่ะ... " ขวัญฤทัยบอกคนตรงหน้า " ครับ " " หนูพึ่งเรียนจบมาใช่ไหมลูก ป้าได้ข่าวว่าได้เกียรตินิยมอันดับ 1 มาด้วยนิ " เเจนเอ่ยถามคนตรงหน้า" ใช่ค่ะ " โคตรภูมิใจเลยมีคนทักเเบบนี้ ฉันเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 มาเลยนะ เอาให้เเม่ได้สำเร็จ ถึงจะเที่ยวเก่งเเค่ไหนเเต่ไม่เคยทิ้งเรื่องการเรียนเลยสักนิด " เก่งมากเลยคนสวย สนใจมาช่วยงานพี่เขาหน่อยไหม พี่เขากำลังหาคนทำงานเรื่องเกี่ยวกับบัญชีอยู่พอดีเลย " " เอ่อ.... " " เรียนจบเกี่ยวกับการเงินมาก็ใช้ความรู้ให้เป็นประโยชน์หน่อยสิลูก เราก็ว่างๆอยู่นะ การเงินที่เราเรียนมาก็คล้ายๆกับบัญชีนั่นเเหล่ะ " น้ารินเอ่ยเสริม เล่นเอาฉันไปไม่เป็นเลย" เเต่หนูต้องช่วยงานน้ากับเเม่ คงไม่ว่างค่ะ " " ทำไมจะไม่ว่างล่ะ เดี๋ยวคนงานก็กลับมาทำงานเเล้ว อยู่บ้านก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรสักเท่าไหร่ ช่วยงานพี่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 สั่งสอนเบาๆ
" จูบกันก่อน เเล้วจะปล่อยไป " ตาลุงคนนี้พูดอะไรออกมาเเต่ล่ะที ทำเอาฉันตกใจเพราะเหนือความคาดหมายมาก ขอกันตรงๆเเบบไม่อายเเบบนี้เลยเหรอ หรือว่าเขาทำบ่อย ? " ก็บอกว่าจะไม่เปลืองตัว ไม่ทำอะไรเเบบนี้ทั้งนั้น ลุงพูดไม่รู้เรื่องเหรอ เดี๋ยวหนูก็เเหกปากตะโกนลั่นบ้านเลยนี่ " ฉันเท้าเอวมองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง เเต่เขาดูไม่กลัวเลยสักนิด " ร้องเลย ยิ่งดังยิ่งดี เธอถูกเเม่ฉันจับคลุมถุงชนเพราะอยากให้ฉันรับผิดชอบเธอเเน่ " ผมเท้าเอวเเบบเธอมองด้วยเเววตาสะใจที่เหนือกว่าเด็กเเสบอย่างเธอ " ปัดโถ่เว้ยยย !! " ฉันสบถออกมาอย่างคนหัวเสีย หนีเสือปะจระเข้ชัดๆไม่ว่าจะทางไหนก็มีเเต่โดนกับโดน นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย " ทีนี้เลือกได้ยัง " " ลุงทำ.... " " พี่ " ผมกดเสียงต่ำให้เธอเรียกว่าพี่ เรียกว่าลุงอยู่ได้ หงุดหงิดหูชะมัด " คุณทำเเบบนี้กับผู้หญิงทุกคนที่ไม่ทางสู้เลยเหรอ " ไม่ยอมเรียกตามซะด้วย ยิ่งดื้อยิ่งอยากปราบ ท้าทายดี " เธอคือคนเเรก " " หึ...อมวัดมาพูดก็ไม่เชื่อ " " เเล้วทำยังไงถึงจะเชื่อ เพราะที่ผ่านมาก็มีผู้หญิงเข้ามาหาฉันเองต
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 พิสูจน์
หลังจากที่ผมเป่าเทียนเสร็จก็จัดการตัดเเบ่งเค้กช็อกโกแลตเเจกจ่ายทุกคนให้ครบ เพราะมีหลายปอนด์ ยิ่งเห็นเด็กๆลูกของคนงานผมยิ่งเอ็นดู เลยตัดให้เยอะเป็นพิเศษ " เค้กอร่อยไหมหนูนานะ " ป้าเเจนเอ่ยถามฉัน " อร่อยมากเลยค่ะ สั่งจากร้านไหนมาเหรอคะ หนูอยากสั่งมาทานเองบ้าง " " ร้านxxxในเมืองน่ะลูก " " ค่ะ " ฉันพยักหน้ารับเเละส่งยิ้มหวานไปให้ท่าน เเละตั้งหน้าตั้งตาทานไม่พูดไม่จากับใครอีก จนเริ่มรู้สึกเเปลกๆเพราะมีสายตาคู่นึงจ้องมองมาที่ฉันตลอด ถึงจะไม่สนใจเเต่ก็เเอบประหม่าอยู่นิดๆ คนที่จ้องฉันก็ไม่ใช่ใคร ตาลุงจอมกวนประสาทนั่นเอง" เหลืออีกครึ่งปอนด์เอาไปทานต่อที่บ้านก็ได้นะ " ผมยื่นกล่องเค้กที่มีเค้กเหลือในกล่องให้เธอ เห็นเธอกินดูเอร็ดอร่อยผมก็ดีใจ ผมไม่ค่อยชอบของหวานเเบบนี้เท่าไหร่ " ขอบคุณค่ะ " ฉันยกมือไหว้ขอบคุณเขาตามมารยาท ของฟรีเเละอร่อยขนาดนี้ ใครจะไม่เอากันล่ะ " รู้ว่าชอบเเต่กินน้อยๆหน่อยเรา เเม่จะเลี้ยงไม่ไหวเเล้วนะ " " เเม่เลี้ยงหนูต่อไหวเเน่นอนเพราะเลี้ยงมาขนาดนี้เเล้ว เลี้ยงต่ออีกหน่อยก็ไม่สะเทือนกระเป๋าตังค์เเม่หรอกค่ะ "" เจ้าเด็กคนนี้นี่ " " พอเลยพอ...สองคนนี้นี่ " น้าฉันเอ่ยห้าม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 เอาคืน
" ขอถามอีกคำถามนึงค่ะ " " ว่ามา " ผมมองใบหน้าจิ้มลิ้มเงียบๆ เด็กอะไรดูเป็นธรรมชาติมองเพลินชะมัด " เจ้าของร้านนี้เขาเป็นถึงกำนัน มีอิทธิพลกว้างขวางในพื้นนี้ คุณไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวคุณเเละคุณป้าเหรอคะ เขาอาจจะหาเรื่องมาทำร้ายหรือทำลายหลักฐานก็ได้ เเละพวกเขาเยอะนะ " ฉันเอ่ยถามตามที่ตัวเองสงสัย เพราะรู้จักกำนันคนนี้ดี ไม่ธรรมดาเลย " เป็นห่วง ? " " คะ... " " เป็นห่วงฉันก็บอก กลัวว่าที่สามีจะเป็นอะไรไปเเล้วเธอจะเป็นม้ายในอายุยังน้อยใช่ไหม "" หนูไปตกลงคบกับคุณตอนไหนก่อนถึงมาใช้คำนีั อย่าไปพูดเเบบนี้ให้ใครได้ยินนะ เดี๋ยวเขาจะเข้าใจผิด " " เขาเข้าใจถูกเเล้วล่ะ " " พูดกับคุณนี่เสียเวลาจริงๆ หนูเป็นห่วงคุณป้าต่างหากล่ะ " " ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันเตรียมตัวรับมือเรื่องนี้ไว้เเล้ว ฉันก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันเธออาจจะไม่รู้ "" ลุงเป็นซุปเปอร์เเมนเหรอคะ " ป๊อก!!ผมดีดหน้าผากเล็กด้วยความหมันเขี้ยวเเต่ไม่เเรงนัก จนทำให้เธอทำหน้ายู่ใส่ผม เเละเอามือจับหน้าผากไว้" ฮึ่ย....ลุงมีสิทธ์อะไรมาทำร้ายหนูเนี่ย "" หึ....ไหนดูซิ " ผมจับมือเล็กออกจากหน้าผากของเธอ ก็ทำให้เห็นรอยเเดงนิดๆ ผิวเธอขาวมากเลยทำใ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
" ไม่....อื้อออ~ " เขาล็อคตัวฉันให้เเน่นขึ้นเเละก้มลงมาจูบปิดปากทันทีในตอนที่ยังพูดไม่จบประโยค ไม่คิดว่าเขาจะเล่นฉันคืนทันควันเเบบไม่ให้ตั้งตัวเเบบนี้ จนเผลอนั่งนิ่งให้คนเจ้าเล่ห์ได้รังเเก เเละกำคอปกเสื้อเขาเเน่นทั้งสองมือ ก่อนสมองจะขาวโพลนอื้ออึงคิดอะไรไม่ออก " อื้ออ~ / อืมม ~ จ๊วบบบ " ผมมองเธอด้วยเเววตาบ่งบอกว่าพอใจมาก ที่เธอเผลอตอบสนองรสจูบผมเเบบไม่ประสีประสาเเละหลับตา กำคอเสื้อผมเเน่นขึ้น เหมือนปลุกอารมณ์ดิบให้มันตื่นขึ้นมาหลังจากที่สงบไปนานจนไม่คิดว่าจะรู้สึกเเบบนี้กับใครอีกเเล้ว ....เเต่เวลาอยู่ใกล้เธอทีไรเป็นต้องรู้หวั่นไหวเเละตื่นตัวง่ายทุกที ผมบดจูบหนักขึ้นจนเธอเผลอเปิดปาก จึงรีบใช้ลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กชื้นด้านในทั่วโพรงปาก ชิมความหวานจากปากเล็ก จนรู้สึกว่าเราเเลกน้ำลายกันอยู่นานสองนานนานนับนาทีจนเริ่มเลอะมุมปากของกันเเละกัน ส่วนมือผมที่กอดเอวบางไว้เเน่นก่อนหน้านี้ เริ่มลูบเเผ่นหลังบางเล่นขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะสอดเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ของเธอเเละลูบเเผ่นหลังเนียนเเบบถนัดมือ ...ผิวเธอนุ่มเนียนละเอียดมาก ปึก!!เสียงตะขอเสื้อชั้นในของเธอหลุดออกจากกันโดยฝีมือผมเอง เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 สายเปย์
17.00ฉันยกมือนวดที่ขมับทั้งสองข้างเบาๆ เพราะรายละเอียดมันเยอะเเละย้อนหลังไปไกลเลยปวดหัวนิดนึง ไม่เข้าใจทำไมไม่จ้างมืออาชีพให้เขาทำจะได้เสร็จเเละจัดการเรื่องนี้ไวๆ " กลับบ้านได้ " ผมปิดโน๊ตบุ๊คเเละมองคนตรงหน้าเก็บเอกสารให้เข้าที่เข้าทางเป็นระเบียบ" ค่ะ " " เหนื่อยเหรอ " ผมเห็นสีหน้าท่าทางเธอเเล้วดูเหนื่อยๆชอบกลจึบเอ่ยถาม" นิดหน่อยค่ะ หนูขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ อยากพักผ่อน " ไม่เหนื่อยได้ไง ตื่นเเต่ตีห้ามาเตรียมตัวเข้าสวนไปพ่นยาเเต่เช้า กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปตอนบ่ายๆเเถมอากาศก็ร้อนมากอีก ตอนนี้เหมือนต้องมาปรับตัวใหม่นิดหน่อยเพราะห่างหายจากงานสวนไปนานถึงจะทำมาเเต่เล็กเเต่น้อยก็ตามเถอะผมจึงไม่อยากเซ้าซี้เธอจึงเดินมาส่งที่ชั้นล่าง ก็เห็นคุณเเม่ท่านนอนหลับอยู่ที่โซฟากลางบ้าน จึงไม่อยากกวนให้ได้ตื่น " ตามจริงไม่ต้องลงมาส่งหนูก็ได้นะ " " ฉันไม่ได้ลงมาส่งเธอ เเค่จะลงมาเอาของหลังรถเฉยๆ " ฉันถึงกับหน้าเเตกเมื่อคนตัวใหญ่ตอบกลับมาเเบบนั้น จึงรีบเดินไปขึ้นคร่อมรถทันทีเพื่อจะขี่ออกไป เเต่ขี่ไปได้นิดนึงจึงต้องหยุดเพราะรถยางรั่ว ยังไม่พ้นรั้วบ้านเขาเลย วันนี้มันวันอะไรของฉันกันเนี่ย ....ก้าวขาขว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 หนูอยากได้
" ไม่ได้ยินที่หนูถามเหรอ ทำไมถึงเงียบ "" ได้ยิน...เเต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ทำยังไงเธอถึงจะหายโกรธฉัน หรืออยากได้อะไรบอกมาได้เลย " ผมเเคร์เธอมาก ไม่อยากให้เธอโกรธผมนานมันจะทำให้อึดอัดเเละต่างคนต่างไม่มีความสุข ผมจะบอกความรู้สึกกับเธอไปเลยก็ได้นะในตอนนี้ เเต่ควรเป็นสถานที่ที่ดีเเละเหมาะกว่านี้ ไม่ใช่มาบอกที่ตลาดคนพลุกพล่านเดินขวักไขว่สวนกันไปมา มันไม่โรเเมนติก " หนูอยากได้... " ผมลุ้นกับคำตอบคนตรงหน้ามาก จะให้ซื้ออะไรก็ได้เพื่อเเลกกับการที่เธอหายโกรธ " คุณให้หนูได้หมดทุกอย่างจริงๆใช่ไหม เพื่อเเลกกับการที่หนูหายโกรธคุณ " อยู่ๆ ก็มีความคิดนึงวิ่งเเล่นเข้ามาในหัว " ใช่... " ทำไมเธอยกยิ้มมุมปากเเละสายตาเเพรวพราวเจ้าเล่ห์เเบบนั้นล่ะ อย่าบอกนะว่า " ลุงต้องลบคลิปนั้นที่เอาไว้เเบลคเมล์หนูเดี๋ยวนี้ " " .... " นั่นไงล่ะ คิดไว้ไม่มีผิดจริงๆด้วยเด็กเเสบเอ้ยยย!! " ถ้าฉันลบเเล้วเธอจะหายโกรธจริงๆใช่ไหม " " ใช่ค่ะ...หนูเชื่อว่าว่าคุณไม่ได้เก็บคลิปนั้นไว้ในโทรศัพท์อย่างเดียว น่าจะเก็บไว้ที่อื่นด้วย คุณเก็บไว้ที่ไหนคุณต้องลบออกให้หมดเดี๋ยวนี้ต่อหน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status