Share

บทที่ 4

last update Tanggal publikasi: 2025-09-29 16:04:45

“จริงเหรออัญ”

          “จริงสิคะเพื่อนมี่ เดี๋ยววันนี้เฮียเขาจะมารับเราไปเดตด้วยแหละ ไปที่ไหนดีเพื่อนมี่ ที่บรรยากาศดี ๆ ราคาไม่เกี่ยง” ทั้งสองสาวคุยกันอยู่สองคนก็จริง แต่คนฟังน่าจะมากกว่าสิบ เพราะแต่ละโต๊ะที่นั่งข้าง ๆ ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังต่างเงี่ยหูฟังจนแทบลืมหายใจ

          คู่ของอัญชญาและมาร์คได้รับความสนใจตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย เพราะทั้งคู่เป็นคู่รักกันตั้งแต่เรียนมัธยม ฐานะทางบ้านของทั้งสองคนค่อนข้างดี โดยเฉพาะอัญชญาที่ถือว่าฐานะเข้าขั้นมหาเศรษฐี

          คู่รักที่รักกันมานานถึงสี่ปี

          “โห Bentley Continental GT ของใครนั่น” แทมมี่ออกเสียงยี่ห้อและรุ่นรถเสียงดัง จนคนนั่งม้าหินหน้าคณะถึงกับหันมามองด้วย

          รถหรูราคากว่าสามสิบล้าน สีดำดุดัน แล่นมาจอดไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่เธอนัดไว้ รถจอดสนิทยิ่งทำให้ทุกสายตาจับจ้องชายหนุ่มที่ลงมาจากรถ

          เสื้อสูทลำลองสีเทาเข้ากับเชิ้ตสีขาวตัวใน ทรงผมถูกเซตอย่างไม่ตั้งใจกลับทำให้ใบหน้าหล่อเหลาและเด็กกว่าอายุจริง

          “รอนานไหมครับ” เขาเดินมาถึงตรงที่หญิงสาวนั่งรออยู่ ลูบผมเธอสองสามครั้งด้วยท่าทีที่เท่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ อัญชญาสั่งเขาว่าอะไรนะ อ๋อ ไม่ต้องนั่ง ให้ยืนหันซ้ายหันขวาแจกความหล่อให้ทั่ว

          “สวัสดีค่ะ พี่กันต์ วันนี้จะพาเพื่อนแทมมี่ไปไหนคะ” แทมมี่ผู้รับตำแหน่งเป็นนักข่าวจำเป็นรีบถามอย่างสงสัย ทั้งที่ไม่ได้สงสัยเลยสักนิด เพราะรู้อยู่แล้วว่าทั้งสองจะไปไหนกันบ้าง

          “ดินเนอร์ แล้วก็แวะไปดูแฟชั่นโชว์ เพื่อนพี่เขาเชิญมาครับ”

พอได้ยินคำว่าแฟชั่นโชว์ เด็กศิลปกรรมถึงกับหูผึ่ง

          นอกจากนี้กันต์ยังเอ่ยชื่อดีไซเนอร์คนไทยชื่อดังออกมาอีกด้วย เล่นใหญ่เกินค่าตัว

          ลุงกันต์ของโอบอ้อมก็งี้แหละ สังกัดเดียวกับเจ้าโอบ การละครทั้งคู่

          “เออ เราไปก่อนนะมี่” ว่าแล้วอัญชญาก็ลุกขึ้นหมุนตัวหนึ่งรอบ ก่อนจะเดินคล้องแขนเขาออกไป

          “แทมมี่ แฟนใหม่อัญไม่เห็นจะแก่เหมือนที่มาร์คว่าเลย” เสียงของผู้อยากรู้อยากเห็นดังขึ้นและขยับมานั่งโต๊ะเดียวกับแทมมี่ทันที

          “โอ๊ย ไม่แก่ ๆ เพื่อนของพี่ชายอัญน่ะ” ไม่แก่ แค่ห่างกันสิบสี่ปี แทมมี่ได้แต่เอ่ยประโยคนั้นในใจ

          “เหรอ พี่เขาหล่อมากเลยนะ รถก็ซ้วยสวย” เพื่อนผู้เป็นห่วงทุกคนเข้ามาร่วมสนทนา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเรื่องนี้ต้องถูกนำไปขยายต่อแน่นอน

          “เบนท์ลีย์ ราคาสามสิบล้านเลยนะแก”

“พี่เขารวยมากเหรอ แทมมี่”

 

“ใช้คำว่าโคตรรวยดีกว่าไหม เครื่องสำอางที่พวกเราใช้กันระดับไฮเอนด์ทั้งหลายผลิตจากบริษัทเขาทั้งนั้น” แทมมี่ซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้กระจายข่าวทำหน้าที่อย่างต่อเนื่อง

“จริงดิ!” เพื่อนสาวในคณะต่างตาโต นอกจากรวยแล้วยังโคตรพ่อโคตรแม่หล่อ ยิ่งอายุมากยิ่งหล่อ ดูดีจนคนฟังทั้งหลายมดลูกสั่น

“จริงแท้และแน่นอน นอกจะหล่อแล้วยังรวยไฮโซของจริงเลยแหละแก เหมาะกับอัญสุด ๆ จริง ๆ ข่าววงในบอกมาว่าทั้งสองคนเป็นคู่หมายกันนะ พี่ชายของยายอัญเชียร์เพื่อนตัวเองให้น้องสาวด้วย”

“อุ๊ย! จริงดิ แบบนี้แสดงว่านิสัยดีมากจนพี่ชายอยากได้มาเป็นน้องเขย” เสียงหัวเราะของคนอยากรู้ดังขึ้น ก่อนไม่นานเธอจะขอตัวจากไป

แทมมี่กดหยุดปุ่มบันทึกเสียง เดี๋ยวต้องเอาคลิปเสียงนี้ไปรับรางวัลจากอัญชญาหน่อยแล้ว คงได้หลายบาท เพราะเธอทำงานเกินคำสั่งไปหลายอยู่นะ

“พอใจรึยังยายแสบ” กันต์บอกเธอทันทีที่นั่งบนรถด้วยกัน เธอบังคับเขาให้มารับและให้เขายืนโชว์ความหล่ออยู่นานสองนานเพราะต้องการแก้แค้นคนที่ปล่อยข่าวว่าเขาแก่

“พอใจแล้วค่ะ ต่อไปใคร ๆ คงไม่กล้าคิดแล้วว่าเฮียแก่ ถ้าจะมีใครว่า ก็ควรอายหนังหน้าเจ้าของบริษัทเครื่องสำอางด้วย” อัญชญาพูดอย่างเอาใจ

          “ไม่ต้องมาทำเป็นหวังดีกับพี่ ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อตัวเองทั้งนั้น” กันต์ผลักหัวคนพูดเยอะ

          “แล้วทำไรอยู่ตอนอัญเรียกมา”

          “จะทำอะไร ก็ทำงานน่ะสิ”

          “ทำไมผัวพูดกับเมียไม่เพราะเลย ไม่มีคะขา ใช่สิ อัญมันแค่เมียลับ ๆ ผัวก็เลยไม่สนใจ หรือว่าอัญต้องป่าวประกาศดีนะ”

          “ที่รักครับ อย่านะครับ” กันต์ยังไม่อยากให้เพื่อนตัดเพื่อน ไม่อยากโดนกระทืบ ไม่อยากโดนจับแต่งงาน ไม่อยากอีกหลายอย่าง ได้แต่บอกตัวเองว่าอันไหนยอมได้ก็ยอมไปก่อน

          “เนี่ย ๆ พ่อกับแม่อัญเรียกกันว่าเบ๊บกับบี๋ เราเรียกแบบนั้นดีไหมคะ อัญว่ามันน่ารักดี ชอบมากเลย เคยฝันไว้ว่าวันหนึ่งมีผัวจะเรียกแบบนั้นบ้าง”

          “เบ๊บ? บี๋?” เหอะ! ขนลุกขนพองยิ่งกว่าคำว่าผัวอีก กันต์ขับรถไปขนลุกไป กรรมอะไรของกูวะเนี่ย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 69 (จบ)

    “ผู้ชายจะเลี้ยงเด็กเป็นหรือเปล่า” ฟังจากคำพูดของเธอ ป้าแจ๊ดดูจะไม่ชอบหน้าพ่อกานต์สักเท่าไร “เคยเลี้ยงลูกอยู่ครับ ไม่ทราบว่าครูเคยมีลูกหรือเปล่าครับ” คำพูดฟังเหมือนคำถามทั่วไป แต่บาดลึกลงหัวใจของคนอย่างอาจารย์แจ๊ดหรือป้าแจ๊ดของอัญชญา เพราะเธอโสดสนิท ลูกสักคนไม่เคยมี จะมีได้อย่างไร ในเมื่อผัวสักคนยังไม่เคยมี “ป้ากลับก่อนนะอัญ ไว้จะแวะมาใหม่” คนไม่เคยมีลูกค้อนให้คนแก่หัวโล้น เคยมีลูกใช่ว่าจะเลี้ยงหลานเก่งกว่าเธอ คอยดูเถอะว่าใครจะเลี้ยงหลานได้ดีกว่ากัน “พ่อไปแกล้งป้าแจ๊ดทำไม” กันต์บ่นพ่อเบา ๆ ตอนที่ป้าแจ๊ดปั่นจักรยานออกจากเขตรั้วบ้านไปแล้ว “ไม่ได้แกล้ง ก็แค่ถามว่าเคยมีลูกไหม ทำไมต้องโมโหด้วย” “ลุงหนานกานต์มาแล้วก๋า กินข้าวเจ้า” เสียงสายใจแม่บ้านมาเรียกกานต์ไปรับประทานอาหารพร้อมกับตากับยาย ทางเหนือจะเรียกพระที่สึกแล้วว่าหนาน ถ้าอายุมากหน่อยก็เรียกลุงหนาน “เดี๋ยวนี้มีตำหน่งตำแหน่ง จากหลวงตากลายมาเป็นหนาน” กันต์แซวพ่อของตัวเอง ดูกานต์จะไม่ได้ใส่ใจ เดินเข้าใต้ถุนบ้านตรงไปยังห้องอาหารที่ติดห้องครัว “หนูขอจิ้นพ่อกานต์กับป้าแจ

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 68

    “มากั๋นแล้ว” “อัญลูกรักของป้า” “ป้าแจ๊ด! คิดถึงจังเลย งือ” อัญชญาโผเข้ากอดแจ๊ดซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแม่เธอ “ไม่ต้องคิดถึงเยอะตอนนี้ ป้ากลับมาอยู่บ้านเราแล้ว” “อ้าว! ป้าไม่เป็นอาจารย์แล้วเหรอคะ” ป้าแจ๊ดเป็นอาจารย์อยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐในจังหวัดเชียงใหม่ อัญชญาเจอป้าแจ๊ดตอนเด็กที่เธอปิดเทอมและมาอยู่กับตายาย “แก่แล้ว เลิกทำดีกว่า เหนื่อยแล้ว” “อัญต้องบอกแม่แล้วว่าป้าแจ๊ดกลับมาอยู่บ้าน ดีเลย จะได้ช่วยเลี้ยงหลาน เนี่ย ๆ อัญจะท้องแล้วนะคะ” อัญชญามั่นใจว่าครั้งนี้อย่างไรก็ท้องแน่นอน “ท้องแล้วเหรอพ่อกันต์” ป้าแจ๊ดที่สนิทกับกันต์ด้วยเช่นกัน เพราะเขาเคยพาอัญชญาไปเยี่ยมภรัณที่เชียงใหม่ จึงได้มีโอกาศแวะไปหาป้าแจ๊ดด้วยเช่นกัน “ยังไม่รู้ครับป้า วันนี้แหละครับ” “อ้าว รออะไร รีบไปตรวจเลย ปวดฉี่หรือยัง ป้าอยากเลี้ยงหลานแล้ว” ป้าแจ๊ดรุนหลังอัญชญาไปทางห้องน้ำให้รีบไปตรวจ “เฮีย ตื่นเต้น” “เข้าไปตรวจทั้งสองคนเลย” ป้าแจ๊ดบอกเพราะห้องน้ำในบ้านมีขนาดใหญ่ เข้าไปพร้อมกันทั้งสองคนไม่ใช่ปัญหา

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 67

    หลังจากที่ทั้งสองแต่งงานกันแล้ว ย้ายตัวเองมาอยู่ที่จังหวัดแพร่ ดูแล้วงานหลักของทั้งคู่คือการหาร้านกาแฟใหม่ ๆ ทดลองรสชาติ “หนูว่าตั้งแต่เรียนจบ หนูว่างมากเลย เครียดมากที่สุดน่าจะเป็นการหากาแฟกินนี่แหละคะ” อัญชญาบ่นกับสามีที่วันนี้แต่งตัวดีกว่าทุกวัน เพราะต้องเข้าโรงงานเฟอร์นิเจอร์ไปตรวจโรงงานประจำเดือนแทนผู้เป็นตา “ดีแล้ว พี่อยากให้เราท้องเร็ว ๆ ไม่อยากให้เครียด” กันต์ว่าพลางลูบแก้วกาแฟ นึกถึงลูกสาวลูกชายในวันข้างหน้า “ยิ้มอะไรคะ” “คิดถึงลูกของเรา เฮียว่าต้องแสบเหมือนคนเป็นแม่แน่เลย” อัญชญาเบะปาก ใครกันแน่ที่แสบตอนเด็ก ๆ เขาก็ใช่ย่อยเถอะ “วันนี้จะกลับไปตรวจ หนูว่ารอบนี้น่าจะติดนะคะ เมนส์หนูไม่มาสองอาทิตย์แล้ว” หลังจากพยายามกันมาหลายเดือน อัญชญายังไม่ท้องสักที อาชวินก็เกทับกันต์หลายครั้งแล้ว นี่ใกล้จะปิดเทอมแล้ว เดี๋ยวเขากับอัญชญาต้องไปจับเด็กทั้งสามมาขังไว้ที่แพร่ ให้คนเป็นพ่อแม่ได้ทุกข์ใจเล่น “หรือเพราะพี่แก่แล้ว เลยติดยาก” กันต์อดโทษตัวเองไม่ได้ เพราะเขาอายุสามสิบกว่าแล้ว น้ำยาของเขาไม่ค่อยดีเหมือนไอ้พวกเพื่อนชั่วม

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 66

    อยู่กับธรรมชาติ ป่าเขาและคนรัก ไม่ต้องมีรถติด ไม่ต้องมีประชุม “เฮียว่าเราจะคิดถึงแสงสีไหมคะ” อัญชญาถามเขาในขณะที่ทั้งสองกลับมาจากสัมภาษณ์ซีอีโอ ตอนนี้ทั้งสองแช่อยู่ในสระว่ายน้ำของคอนโด อย่างที่เคยบอกว่าชั้นนี้มีทั้งหมดสี่ห้องและมีสระว่ายน้ำที่ใช้ร่วมกัน แต่เพราะอีกสองห้องเป็นของภรัณและธรรนธ์ซึ่งทั้งสองแทบจะไม่ได้แวะมากรุงเทพฯ เลย ทำให้สระว่ายน้ำแห่งนี้ถูกครอบครองโดยสองหนุ่มสาวที่อยู่ประจำ “คิดถึงก็แค่บินมา เดี๋ยวนี้การเดินทางสะดวก” กันต์ว่า กดจมูกหอมแก้มว่าที่เจ้าสาวสองสามที “เนอะ คิดถึงก็แค่บินมา ปิดเทอมก็พาพวกเด็ก ๆ ไปขังไว้ที่โน่น” พวกเด็ก ๆ ที่ว่าไม่พ้นลูกของอาชวิน กันต์และอัญชญาวางแผนไว้แล้วช่วงปิดเทอมว่าจะขโมยลูกของอาชวินไปขังไว้ที่แพร่ จะว่าขังคงไม่ได้หรอก เพราะเด็ก ๆ ชอบมาก ไม่ว่าจะเป็นการเก็บปู ปลูกผัก ตกปลา หรือแม้แต่การไปขุดจิกุ๋ง “เฮียเคยคิดนะว่าอยากไปใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์แถวต่างจังหวัด แต่ตอนนั้นนึกภาพไม่ออกว่าจะต้องไปอยู่ที่ไหนและอยู่กับใคร” “แต่อัญคิดตลอดเลยนะว่าอยากไปอยู่กับตายายถ้าเรียนจบแล้ว และอยากอยู

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 65

    “ตอนแม่คลอดพี่อาร์ต อายุแม่เพิ่งจะยี่สิบต้น ๆ พ่อแม่กับพี่อาร์ตอยู่ด้วยกันมาสามสิบกว่าปีแล้ว ส่วนฉันได้อยู่กับแม่กับพ่อแค่ยี่สิบปี หลายครั้งนะที่ฉันนึกน้อยใจ ทำไมฉันไม่ได้เห็นตอนพ่อกับแม่ยังเป็นหนุ่มสาว ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่กับลูกนาน ๆ อยากเห็นเขามีลูกมีหลานโดยที่ฉันยังไม่รีบตาย” นี่คงเป็นความในใจที่อัญชญาไม่เคยได้บอกใคร สำหรับเธอเวลาต่างหากที่สำคัญกว่าทุกอย่าง และถ้าเสียไปแล้วไม่มีทางได้คืน “ความตายมันห้ามกันได้ที่ไหน” “นั่นสิ ไม่รู้หรอกว่าเราจะตายเมื่อไหร่ ถ้ามีโอกาสก็รีบใช้อย่างที่ใจฝัน อย่ามัวแต่กลัว” อัญชญาส่งสายตาและคำพูดให้เพื่อนเข้าใจชีวิต “กลัวอะไรไม่ได้กลัว” คนร้อนตัวรีบออกตัวก่อนที่จะโดนเพื่อนว่า “จ้าไม่ได้กลัวเลย แทมมี่คนเก่ง” อัญชญาเย้าเพื่อน ไม่กลัว แต่กลับไม่เคยมีแฟน เล่นกับใครเขาไปทั่ว พอเขาจะเอาจริงวิ่งหนีไม่คิดชีวิต มีคนเคยพูดว่าแทมมี่เพื่อนเธอเป็นคนทอดสะพานให้อีกฝั่งแท้ ๆ แต่พอฝ่ายชายกำลังจะเดินข้ามสะพานกลับรีบยกสะพานขึ้น ทำให้อัญชญานึกถึงภาพสะพานที่จะมีระบบยกให้เรือวิ่งผ่าน นึกถึงผู้ชายพวกนั้นที่เพื่อนเธอทอด

  • My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ    บทที่ 64

    แทมมี่มองบนหลายต่อหลายรอบเพราะความหมั่นไส้เพื่อนของตัวเอง กับแสงของแหวนที่แยงตาเธอไม่หยุด “นี่ ไฮโซอัญคะ หล่อนจะอวดไปถึงไหนคะ” “เพื่อนไม่ได้อวดค่ะแทมมี่ เพื่อนแค่กลัวไม่เห็น” “คุณไฮโซคะ ถ้าไม่เห็นก็ตาบอดแล้วค่ะ เพชรเม็ดเท่าไข่ห่าน แล้วนี่หล่อนยังวางทาบหน้าให้ส่องแดดอีก” แทมมี่บ่นความอวดแหวนที่มีผู้มาขอแต่งงานแล้ว วงเดียวไม่พอ ทั้งแหวนหมั้น ทั้งแหวนขอแต่งงาน ไม่รู้ว่าวันแต่งงานจะมีแหวนวันงานอีกหรือเปล่า “อิจฉาแหละดูออก” อัญชญาเบะปากให้เพื่อน “นี่ถ้าตบคนแล้วไม่โดนปรับ ฉันตบแกแล้ว เห็นแล้วหมั่นไส้” แทมมี่ยังบ่นไม่หยุด ถามว่าอิจฉาไหม ก็อิจฉาแหละ “อย่าเป็นนางร้ายสิ ฉันรู้ว่าแกรักฉัน ว่าแต่อยู่มาจนปีสี่แล้ว แทมมี่ของฉันทำไมยังไม่มีแฟน” อัญชญาแซวเพื่อน แทมมี่ทั้งสูงยาวเข่าดีตามสไตล์ลูกเสี้ยวที่มีเชื้อสายต่างชาติผสม “เอามาทำไมก่อน มีแฟนไปไหนก็ต้องขออนุญาต แถมไม่พอต้องคอยหึงหวง ถามก่อน จะมีไปเพื่อ? สู้อยู่สวย ๆ ให้ผู้ชายเสียดายเล่นไม่ดีกว่า อีกอย่างฉันอยากเป็นผู้เลือก ไม่ใช่เป็นคนถูกเลือก” แทมมี่พูดอย่างผู้หญิงยุคใหม่ที่ไม่ต

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status