พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII

@โซนวิศวะ ปีการศึกษาที่สี่

ช่วงแรกๆ ของเทอมแก๊งตีนมหันตภัยยังมีเวลาก่อนไปฝึกงานมาพบปะกัน คนมีคู่ก็พาแฟนมานั่งจูจี๋กันคนละมุม

นับๆ ดูแล้วจากสี่ก็มีแฟนไปสาม

เฉินนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง หันมองทางขวามือ ตรงนั้นมีคู่รักที่ผู้ชายชอบมานั่งถักเปียให้แฟนสาว เขาเค้นหัวเราะใส่จอมพล หน้าแม่งโคตรไม่ให้

เอี้ยวคอมองไปด้านหลัง ตรงโต๊ะสนุ๊กมีอีกคู่ที่ผู้หญิงนั่งอยู่บนโต๊ะ เสียสละหน้าตักให้คุณเพื่อนเขาหนุนนอน

ก่อนจะมองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิท เงียบมากจนน่าสงสัยว่าไผ่ทำอะไรอยู่ในนั้นกับแฟนมัน

แกร๊ก! แต่แล้วก็มีคนโผล่เข้ามาใหม่ คนนั้นพุ่งพรวดมานั่งลงข้างเฉิน

"ผมเอาข้าวมาเผื่อเฮียด้วย"

กล่องข้าวหมูกรอบถูกวางลงบนโต๊ะ เฉินไม่รีรอหยิบมาตักใส่ปาก

"กูก็เหลือแต่มึงแล้วว่ะ"

"น้อยใจทำไมเฮีย หาแฟนก็จบล่ะ"

ฉัตรน้องชายผู้อายุห่างกับเฉินสามปีพูดจาติดตลก

ก่อนนี้โซนวอ.ที่ถือกำเนิดมาจากกลุ่มแก๊งของพวกเขามีสมาชิกอยู่สี่คน อีกหนึ่งปีจะถึงวาระเรียนจบ พวกเขาไม่อยากให้โซนวอ.ถูกปิด เสียดายความขลังที่สะสมมาเลยเลือกผู้สืบสันดานเป็นฉัตรที่เข้ามาเรียนวิศวกรรมศาสตร์ที่นี่พอดี

ฉัตรคือน้องชายของเฉินผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายพี่ชาย ลักษณะนิสัยก็ราวกับโคลนนิ่งกันมา

"หาแล้วเดี๋ยวก็เป็นแบบพวกแม่ง"

"มันก็ดูดีต่อใจนะเฮีย"

คนน้องยิ้มกวนเหล่ตามองไปยังคู่ของจอมพลที่ชอบทำตัวมุ้งมิ้งใส่กัน

"หน้ากูให้เป็นแบบนั้นเหรอ"

"ลองมีก่อนค่อยวัด.."

ปึง! มีเสียงนี้อีกแล้วว่ะ

เฉินถอนหายใจแล้วเอียงหัวให้ฉัตรออกไปก่อนแล้วถึงเดินตามหลังออกไป เป็นประจำที่ชอบมีพวกมาลองของกับแก๊งตีนมหันตภัยของโซนวอ. ยิ่งรู้ว่าช่วงนี้สมาชิกสามคนวางมือเพราะอยากเป็นคนดีของเธอ เธอแล้วก็เธอ เด็กต่างคณะก็ชอบมาป่วนด้วยการโยนหินบ้าง ปาของใส่ประตูบ้าง บ้างก็ยกพวกมาต่อยตีเลยก็มี

"เดี๋ยวนี้ผู้หญิงก็มาลองดีเหรอ"

คำถามของฉัตรลอยมาให้ได้ยินก่อนเฉินจะเดินมาถึงหน้าประตู เฉินสาวเท้าเร็วขึ้นแล้วผลักประตูให้กว้างมองเห็นผู้หญิงที่ว่า..

"เหมย.."

"เฮียจำชื่อเหมยได้ด้วยเหรอ"

'เฮีย' เฉินเลิกคิ้วให้สรรพนามที่ไม่เคยมีใครเรียกนอกจากฉัตร ฟังดูแปลก แต่ก็ไม่แปลกใจนักว่าทำไมเธอถึงเรียกเขาด้วยสรรพนามนี้

เหมย.. คือน้องสาวของคุณ เธอเรียกมันว่าเฮียคุณ ก็คงเรียกเพื่อนพี่ชายด้วยสรรพนามเดียวกัน

"เดี๋ยวเรียกไอ้คุณให้"

"อย่าเฮีย" เหมยเบรค ยกนิ้วชี้มาจรดริมฝีปากพลางกระซิบ "เหมยแค่มาแอบถ่ายรูปโซนวอ."

"ก็บอกว่าไม่ให้ถ่าย"

เธอเคยมาเมื่อวันก่อนหนึ่งครั้งแล้ว มาขอถ่ายรูปโซนวอ.ไปให้เพื่อนดู แน่นอนว่ามีคนอยากเห็นว่าสวรรค์ในโซนวอ.เป็นอย่างไร อยากเห็นกันทั้งมอนั่นแหละ แต่คนที่จะเห็นได้ก็มีแต่สาวๆ ที่เพื่อนควงมา พวกเธอยังไม่เคยถ่ายรูปเอาไปให้ใครดูเลยเพราะรู้ดีว่ามันเป็นพื่นที่ส่วนตัว

"ก็แค่ถ่ายรูป ไม่ได้มาขโมยอะไรสักหน่อย เฮียอย่าขี้งกหน่า"

"ไอ้คุณ!"

คนกำลังพูดอ้าปากค้าง ค้างจนพี่ชายตนโผล่หน้าออกมามอง

"ว่า..เหมย" คุณขมวดคิ่วมุ่น

"หวัดดีค่าเฮีย"

เหมย..เหมยลี่ยิ้มเจื่อน มองเพื่อนพี่ชายตาเขียวปั๊ด คาดโทษในใจว่าฝากเอาไว้ก่อนนะ

คุณแทรกตัวเดินออกมาแล้วดึงแขนน้องสาวให้ขยับห่างออกมาพูดคุย

"มาทำไม เฮียบอกแล้วว่าห้ามมา"

"ถ่ายรูปนิดเดียวก็ไม่ได้เหรอ เพื่อนเหมยอยากเห็นสวรรค์ของเฮียๆ นี่"

"ที่นี่อยู่กันหลายคน จะทำอะไรเฮียต้องถามเพื่อน มีคนไม่อนุญาตก็ต้องเคารพการตัดสินใจ เหมยโตแล้วน่าจะเข้าใจแล้วก็ไปบอกเพื่อนว่าเลิกสนใจที่นี่ซะถ้าไม่อยากได้ซองดำ"

ตบท้ายด้วยการข่มขู่ เป็นที่รู้กันว่าซองดำคือสารที่ส่งจากโซนวอ.ใครได้รับไม่ใช่ถูกเชื้อเชิญมานั่งกินข้าวด้วย แต่อาจจะเป็นการกินยำ ก็แล้วแต่ว่าจะยำตีนหรือยำหมัด หรืออาจจะเป็นอื่นๆ แล้วแต่เคส ไม่มีใครอยากได้มันกันนักหรอก อยู่แบบสงบตลอดการเรียนที่นี่ย่อมดีที่สุด

"โอเคๆ สองครั้งไม่ได้ เหมยก็ตัดใจแล้วล่ะเฮีย"

"ดี ไม่งั้นเฮียจะรายงานความประพฤติให้น้าอุ้มฟัง.."

"อย่านร้า"

"งั้นก็กลับไปตึก อย่ามาที่นี่อีก เดี๋ยวเฮียจะไปฝึกงานแล้ว ไม่มีใครมาปราม ระวังจะซวย"

ขู่กันจัง

เหมยลี่ยู่จมูกใส่พี่ชายแล้วมองไปทางประตูโซนวอ.อีกครั้ง

พี่หน้าตี๋ท่าทางนักเลงยังยืนเท้าสะเอวมองอยู่ เห็นจะมีแต่คนนี้คนเดียวที่ห้าม เธอเลยยู่จมูกใส่เขาไปอีกหนก่อนจะเดินจากไป