MasukShare
บทที่ 7
Tanggal publikasi:
2025-09-29 14:34:53“ไม่จริง! เมย์ชอบผู้หญิง ถ้าไม่มีมัน ยังไงเมย์ก็ต้องชอบกู” เสียงตะคอกของเดมี่ทำให้เรนนี่ถึงกับสะดุ้ง ไม่คิดว่าเพื่อนจะเป็นเอามากขนาดนี้
“มึงบ้าเปล่าจะตะคอกทำไม มึงก็รู้ว่ากลุ่มของพวกพี่เขาธรรมดาที่ไหนอย่าหาเรื่องใส่ตัว” เรนนี่รู้ดีว่าพ่อของภรัณเป็นถึงตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ทางที่ดีอย่ามีเรื่องกับกลุ่มพวกพี่ ๆ เขาดีที่สุด
“มึงจะให้กูทิ้งเมย์ให้ต้องทนทุกข์ทรมานกับคนแบบนั้นเหรอ” เดมี่ร้องไห้ออกมาอย่างเหลืออด ภรัณมีอิทธิพลแล้วไง เขารักวาดเมษาได้เท่าเธอไหม บอกตามตรงว่าเธอยอมรับไม่ได้ถ้าจะให้วาดเมษาต้องไปลงเอยกับคนเจ้าชู้แบบนั้น
“ผู้ชายแม่งเลวทุกคน ยิ่งไอ้รัณมันยิ่งเลว อึก...อึก”
“เดี๋ยวมึงอย่าเพิ่งอ้วก” เรนนี่รีบห้ามคนเมาที่กำลังปิดปากตัวเอง เดมี่ดื่มไปหลายแก้วก่อนจะเดินเข้าไปทักวาดเมษา อย่าเรียกว่าทักเลย เรียกว่าเธอไปช่วยวาดเมษาที่กำลังทุกข์ทรมานจากผู้ชายอย่างภรัณ
คนทุกข์ทรมานกำลังนั่งฟังเพลงสบายอยู่บนตักแกร่ง
“เมื่อไหร่จะลงไปเมื่อย” ภรัณบ่นให้คนตัวเล็กแต่พอนั่งตักนาน ๆ คนตัวเล็กอย่างเธอก็ทำเขาปวดขา ขาธรรมดาปวดอยู่บ้างเล็กน้อยแต่ขาที่สามนี่สิ เริ่มปวดหนักมากหลังจากเขาโชว์หวานด้วยการหอมแก้มเธอ
แม่ง! แก้มโคตรนุ่ม หอมอีกต่างหาก
“แก้มหนูหอมไหม”
“แคก ๆ” คำถามของคนบนตักทำให้เขาถึงกับสำลักเหล้าดีนะไม่ได้จิบเยอะ ไม่อย่างนั้นรับรองว่าเธอเปียกไปทั้งตัวแน่
“อะไรเนี่ย!” วาดเมษาโวยวายก่อนจะลงจากตักแกร่ง แต่เธอยังนั่งข้าง ๆ เขา
“ว่าไงหอมไหม” เธอยังเร่งเร้าคนที่เพิ่งสำลักเหล้าไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
“เออ หอม” ภรัณว่า คำตอบของเขาเรียกรอยยิ้มจากเธอได้ แค่แก้มหอมจะยิ้มทำไม
“พี่อยากหอมอีกรึเปล่า” ดีนะที่กันต์เดินไปเข้าห้องน้ำทำให้บทสนทนานี้มีเพียงทั้งสองที่ได้ยิน
‘อย่าบอกนะว่ายายทอมนี่หลงเสน่ห์เขาแล้ว เลยอยากให้เขาหอมแก้ม’ คนฟังนึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ ก่อนที่รอยยิ้มของภรัณจะหายไปในทันที
“หนูคิดครั้งละพัน”
“อะไรนะ!” ภรัณถามย้ำอย่างไม่แน่ใจ ว่าอะไรครั้งละพัน
“ก็หอมแก้มไง ครั้งละพันบาท ถ้าหอมสองแก้มลดให้เหลือพันห้า” คนแก้มหอมนำเสนอเต็มที่ ราคานี้ปกติเธอไม่เคยเรียกร้องจากใคร เพราะไม่มีใครเคยหอมแก้มเธอ เขาเป็นคนแรกที่เธอเสียเวอร์จิ้นของแก้มนุ่ม ๆ ให้เขา
“เธอสติดีอยู่ไหมเนี่ย ใครเขาจะอยากไปหอมเธอกัน ที่ทำไปเมื่อกี้แค่การแสดง” คนไม่ยอมรับความจริงก็แถจนสีข้างถลอกไปแล้วทั้งแถบ
“ถูกออกจะตายพันห้าเอง” กับคนอื่นเธอไม่กล้าให้หอมแก้มอยู่แล้วแต่ไม่รู้เพราะอะไรเธอถึงยอมยื่นข้อเสนอนี้ เอาจริงเธอไม่มีเงินด้วยแหละ หลังจากจ่ายค่าของหมั้นคืนแม่ไป เธอก็เหลือเงินในบัญชีหลักพัน แล้วเธอต้องอยู่กับเขาทุกวันแบบนี้จะหาเวลาไหนไปทำงาน
หลอกเอาจากเขานี่แหละ ดูแล้วหลอกง่าย ไม่ได้ว่าเขาโง่นะ แต่เพราะเธอฉลาดกว่า
โง่ ก็เหนื่อยหน่อยนะ พี่รัณ
คนโง่ก็กดจมูกเข้ากับแก้มนุ่มทันที แค่พันห้าเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้คนอย่างภรัณ การกระทำของเพื่อนทำให้กันต์ที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรถึงกับอึ้ง
ดูท่าทางเสืออย่างภรัณจะเจอนางสิงห์อย่างวาดเมษาเสียแล้ว แต่เรื่องนี้เพื่อนจะไม่ยุ่งให้เป็นเรื่องของเพื่อนไป
“พันห้าจ่ายมาเลยค่ะ” วาดเมษาบอกกับที่ตัวเองนั่งบนตัก ภรัณเหลือบมองคนที่มองมาแต่ไกล ให้มันรู้ไว้ว่าผู้หญิงคนนี้ตอนนี้เป็นของเขา
นี่ผัวโว้ย! ถึงจะเป็นผัวปลอม ๆ ก็เถอะ ส่วนแค่ป้ารหัสก็ควรอยู่ในส่วนของป้ารหัส ว่าแล้วเขาก็กดจมูกลงแก้มทั้งซ้ายทั้งขวาของยายตัวแสบบนตัก
“สามพันเดี๋ยวโอนให้”
“อย่าโกงนะ” เธอหรี่ตามอง ไม่ใช่จะมาหอมแก้มฟรีหรอกนะ
“เตี้ย! พี่ไม่โกงเธอหรอก” ภรัณจับหัวคนตัวเล็กด้วยมือข้างเดียวโยกไปมาอย่างมันเขี้ยว
“เดี๋ยวนะลุง เรียกใครเตี้ย” วาดเมษาขึงตาใส่คนที่เรียกเธอเตี้ย อย่างเธอเนี่ยไม่เรียกว่าเตี้ยหรอกนะ เขาเรียกว่าตัวเล็กน่ารัก อีกอย่างเธอสูงเท่า ๆ กับอัยรินทร์[1]ทั้งยังสูงกว่าณัฐนิชาอีกด้วย
“โหเรียกลุง เดี๋ยวจะโดน” ภรัณกัดแก้มคนบนตักเรียกเสียงโวยวายจากคนบนตัก
“พวกมึงกลับบ้านเถอะ เมาเหล้าหรือเมารักไอ้พวกนี้” กันต์[2]ว่าแล้วก็เดินจากไป มีสาวสวยคนหนึ่งยกแก้วเหล้าให้เขา คาดว่าคืนนี้คงไม่ได้กลับห้องอาจจะจบที่ไหนสักแห่งโรงแรมแถวนี้
“อย่ากัด!” วาดเมษาดันหน้าคนกัดแก้มออก คนหรือหมากัดมาได้
“ใครให้เรียกลุง”
“แล้วใครให้เรียกเตี้ย”
“งั้นเรามาตั้งชื่อให้กันไหม จะได้สมจริงเหมือนคู่รักกันไง” ภรัณเองก็ต้องตกใจไม่คิดว่าตัวเองจะเสนออะไรแบบนี้มาก่อน
“สติค่ะ เราเป็นแค่แฟนปลอม ๆ อย่าอินค่ะ” วาดเมษาบีบแก้มคนอยากมีชื่อเรียกเพื่อความสมจริง นี่เป็นการแสดงทำไมเขาต้องจริงจังเบอร์นั้น
[1] อัยรินทร์ นางเอกจากเรื่อง My dear เด็กเลี้ยงไฮโซ
[2] กันต์ พระเอกจากเรื่อง My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ
Bab terbaru
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 51 (จบ)
“เท่านี้ก็เป็นตำถาดอวดนังจีจี้ได้แล้ว” เมื่อมองตำถาดที่ทำขึ้นเองอย่างพอใจ เหตุเกิดเพราะเมื่อชั่วโมงก่อนจีจี้ส่งรูปตำถาดร้านดังมาให้วาดเมษาดูเพื่อยั่วน้ำลาย เธออยากกินมากแต่ไม่อยากขับรถออกไปร้านตำถาดที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร แต่จำได้ว่าร้านที่อยู่หน้าหมู่บ้านขายส้มตำ กะอีแค่ตำถาดจะยากอะไร “อร่อยมากตำถาดไส้อั่ว ไข่เค็ม เส้นเล็ก” พิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์กลุ่มพร้อมทั้งรูปสุดน่ากิน ตำถาดที่ไหนก็มีจ้า แต่ตำถาดไส้อั่วบอกเลยว่าต้องเชียงใหม่เท่านั้นจ้า แล้วเพื่อนทั้งสามของวาดเมษาต่างส่งสติกเกอร์น้ำลายไหลกลับมา ทั้งยังบอกอีกว่าถ้ามาเชียงใหม่เดือนหน้าอย่าลืมพาพวกเธอไปกินด้วยนะ วาดเมษาหัวเราะคิกคักที่หลอกเพื่อนได้ “ทำอะไรอยู่” ภรัณสวมกอดคนรักไว้ในอ้อมกอด “ลูกไปไหนแล้วคะ” “แม่ชวนไปทำเล็บ” อืมลูกของเธอเหมาะเป็นดาราเซเลบเสียจริงทำผมทำเล็บตั้งแต่อายุหกขวบ “แล้วภพเป็นไงบ้าง” “ปู่บอกว่าวงดีขึ้นเยอะ” ลูกสาวเป็นดาราเซเลบเหมือนคุณย่า ส่วนลูกชายก็ไปซ้อมไดร์ฟกับคุณปู่คงจะเป็นนักกอล์ฟอย่างที่ปู่ชอบ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 50
“กูแค่บอกว่าอย่ามายุ่งกับมึงอีก แค่นั้น ถ้าฟ้าใสฉลาดพอก็น่าจะเข้าใจ” อาชวินเห็นแก่ความสัมพันธ์เพื่อนร่วมสาขาที่เรียนด้วยกันมาหลายปี “แต่เชื่อไหมคนพวกนี้สุดท้ายจะหาเรื่องจนตัวเองเดือดร้อน” ภรัณว่า คนที่ไม่ได้สำนึกจริงสุดท้ายก็หาทางขี้โกงเหมือนเดิม แล้วสิ่งที่ภรัณพูดก็เป็นจริงในหลายเดือนต่อมา ช่องยูทูบช่องทางทำมาหากินของฟ้าใสโดนปิดเพราะดูดคลิปจากคนอื่นมาลง พอโดนรายงานหลายครั้งติดกันสุดท้ายก็โดนปิด บางครั้งบาปกรรมก็ทำงานตามกระบวนการของกฎแห่งกรรม ยิ่งอยู่สูง ยิ่งได้รับผลกระทบเยอะ “เป็นอย่างมึงว่าจริงว่ะ” ธรรนธ์เมื่อรู้ข่าวถึงกับมาคุยกับเพื่อนด้วยความตื่นเต้น “ยูทูบมันต้องมีคอนเทนต์ลงใหม่ตลอด ไม่มีลงใหม่ก็ไม่มีคนตาม แต่คนอย่างฟ้าใสไม่เคยคิดเองจะทำได้ไง สุดท้ายก็เลือกทางไม่ดี คนเราจะทำอะไรให้เจริญก้าวหน้าอย่างน้อยต้องซื่อสัตย์กับตัวเองและผู้บริโภคก่อนไหม” “จริงของมึง” ธรรนธ์เองก็เห็นด้วย เขามีทั้งสวนผลไม้และสวนยางพารา เคยเจอปัญหาการโกงมากมายจากคนงานและพ่อค้า สุดท้ายความชั่วมันก็ปิดไม่มิด เรื่องแดงเมื่อไหร่ก็เตรียมตัวนอนคุกได้เ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 49
กาลครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เขารู้ว่าวาดเมษาไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแซนดี้ และไม่อยากจะฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์ แต่ลึก ๆ ในใจของภรัณยังคงรู้สึกเจ็บแทนเมียรักของตัวเอง คนที่ขโมยผลงานของคนอื่น คนที่หลอกลวง ไม่ควรได้รับการยกย่อง ควรจะได้รับบทเรียนเสียบ้าง และสิ่งที่เขาคิดก็เป็นจริง พวกที่เคยทำ อย่างไรเสียวันหนึ่งมันก็ต้องทำ ไม่คิดว่านักสืบของพ่อจะทำงานได้ดีอย่างที่พ่อพูดไว้ “เงา” ไม่ใช่แค่วงการนักเขียน วงการนักแต่งเพลงก็มีเงาเช่นกัน แต่งให้นักร้องดัง ๆ โดยขายให้นักร้องพวกนั้นและใช้เครดิตเป็นของตัวเอง สร้างมูลค่าของเพลงจากความรักและความศรัทธาของแฟนคลับ “คุณรัณแน่ใจนะครับ” ผู้ช่วยถามภรัณอย่างไม่แน่ใจ “แน่ใจ” ไม่คิดว่าสุดท้ายปลาจะฮุบเหยื่อหลังจากอ่อยเหยื่อมาหลายเดือน แซนดี้ใช้นักแต่งเพลงเงาคนนี้มาสามเพลงแล้วและได้รับผลตอบรับค่อนข้างดีถึงจะไม่ดังเปรี้ยงปร้างเท่าเพลงแรกที่เคยขโมยวาดเมษา เพลงที่สี่ภรัณให้นักแต่งเพลงเงายำเพลงจากนักร้องท่านหนึ่ง แซนดี้ไม่มีทางรู้และน่าสงสารที่โปรดิวเซอร์ของเธอเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวน
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 48
“ม่าย ม่าย” เด็กหญิงตัวน้อยรีบบอกก่อนจะงับเต้าเข้าปาก วัยรู้ความมากแล้วแต่ยังติดเต้านมและน้ำนมของแม่เวลาอยู่บ้าน “แม่จ๋า พ่อจ๋า ดิกกี้มาทางนี้เร็ว” ลูกชายตัวกลมที่วิ่งเล่นจนเหนื่อยวิ่งมาทางพ่อกับแม่ กระโดดกอดคอผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่บนเสื่อกกข้าง ๆ แม่ของเด็กชายที่ยังอุ้มลูกน้อยไว้กับอก เจ้าไทยพันธุ์ทางสีน้ำตาลวิ่งตามเจ้านาย ภาพภพที่อ้วนจ้ำม่ำ เจ้าดิกกี้หมาของเขาก็อ้วนจ้ำม่ำไม่ต่างกัน “โอ้ย โอ้ย ทับพ่อ” ภรัณที่แกล้งล้มลงนอน โดยมีลูกชายล้มทับบนอกและมีเจ้าดิกกี้ที่เข้ามาร่วมวงอีกคน เด็กหญิงวัยสองขวบเมื่อเห็นพ่อกับพี่ชายเล่นสนุกก็รีบปีนลงจากตักของผู้เป็นแม่ล้มทับพ่ออีกคน “แม่ช่วยพ่อด้วย” ภรัณแกล้งโวยวายยื่นมือยื่นไม้หาเมียรักให้ช่วยเหลือ วาดเมษาต้องแกล้งเล่นบทจะช่วยพ่อ เด็กสองคนกับหมาหนึ่งตัวพยายามขัดขวางอย่างสุดกำลัง “ญ่าทับพ่อไว้นะ อย่าให้แม่ช่วยได้” พี่ชายสั่งน้องสาวในขณะที่ตัวเองกำลังทับท้องผู้เป็นพ่อ น้องสาวก็ปีนใช้ตัวพาดอยู่บนอกของพ่อ เจ้าดิกกี้เองก็เหมือนจะรู้ความนอนทับขาของพ่อไว้เช่นกัน “พ่อยอมพาพวกเราไปสวนสัตว์ยังครั
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 47
ยิ่งโดนเขาตอกอัดเธอยิ่งอยากสู้กลับด้วยการกระแทกสวนในบางจังหวะ การกระทำของเธอทำให้ทั้งเธอและเขาร้องครางอย่างไม่อาจห้ามใจ เพราะความเสียวและความสุขกำลังไหลย้อนจากดอกไม้กลางกายของเธอ น้ำแห่งความสุขไหลเปรอะสองขาด้านใน นั่นยิ่งสร้างความสุขให้เธอกับเขามากยิ่งขึ้น “เฮีย...เฮีย” เธอร้องครางเรียกชื่อเขาไม่หยุด ร่างบางสั่นระริกเพราะกำลังจะสุขสม “พร้อมกันเฮียจะแตกแล้ว” เขาบอกทั้งยังกระแทกเข้าหาเธอรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่หยุด เธอและเขาพากันจับจูงสู่เส้นทางของความสุข “อา...โคตรดี” คำพูดสุดท้ายของเขาก่อนจะรวบร่างบางให้นอนแอบอิงกันบนโซฟาตัวใหญ่ “ขอบคุณนะคะ ของขวัญรับปริญญารอบนี้โคตรดี” เธอเอ่ยแซวคนที่บอกว่าเหลือแต่หร_ม “เฮียก็ไม่เหลืออะไรแล้ว เงินเธอก็ยึดหมด แม่ก็ให้แต่เธอ เหลือแค่ตัวเท่านั้นแหละที่เฮียจะใช้ปรนเปรอให้เธอได้” คนฟังต้องหัวเราะคิกกับคำพูดของเขา “ไม่เป็นไรหร_มใหญ่ให้อภัยได้” เธอว่าทั้งยังหันมาจับเล่น “เนี่ย เดี๋ยวนี้หื่น” “ก็เฮียชอบ เห็นไหมเนี่ย กระตุกใหญ่เลย แข็งขึ้นด้วย” ว
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 46
วาดเมษาว่าทั้งยังกอดเขาแน่น เงยหน้ามองเขาพร้อมทั้งจุ๊บคางคู่หมั้นหนุ่ม น่ารัก ความรักที่เธอไม่คิดว่าจะมีจริง จะได้เจอจากผู้ชายที่คิดว่าจะไม่มีวันรักใครจริง บางครั้งความรักก็เข้ามาทักทายเราโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว จากที่เคยวิ่งหาความรัก เรียกร้องจากคนที่เรารักแต่กลับไม่ได้รับกลับ ในวันนี้เธอถึงได้รู้ว่าความรักแท้จริงแล้วเกิดขึ้นในหัวใจของคนสองคนต่างหาก ภรัณผู้ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะรักผู้หญิงที่ไม่ได้ตรงกับสเป็กเลยสักนิด ขาว สวย หมวย อึ๋มที่เคยมองหา ใครจะคิดว่าวันนี้เขาจะเรียกร้องหากระดานโต้คลื่นที่แบนราบ ความรักที่มีจะก้าวข้ามคำว่ารูปร่างหน้าตา ทุกวันนี้เรียกได้ว่าเขาเปลี่ยนสเป็กไปตามสิ่งที่วาดเมษามี หรือจะเรียกว่าสเป็กของเขาคือวาดเมษานั่นเอง“เหนื่อยไหม” ภรัณรวบบัณฑิตหมาด ๆ มากอด “ไม่เหนื่อย สนุกดี” “จะเหนื่อยได้ไงเนอะ นับเงินไม่หวาดไม่ไหว” ภรัณเอ่ยแซว วันนี้วาดเมษาได้ของขวัญจากทั้งพ่อแม่เขาและแม่ของเธอเป็นเงินหลายบาท เรียกได้ว่าใช้ดาวน์รถได้เลย “เนอะ รวยเลย ว่าแต่เฮียจะให้อะไรหนู” “เฮียจะเหลือแต่ตัวแล้ว เธอ
Anda juga akan menyukai
หลงกลรัก รุ่นพี่วิศวะข้างห้อง
ชาไทยเย็น21.2K DibacaMy Wife เมียเด็กของนายวิศวะ
Duck.bell34.4K DibacaMAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส
อยู่ในตะเกียงแก้ว16.5K DibacaI'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Phat_sara110.9K Dibacaเพื่อนสนิทติดเตียง
Re-match I รีแมทช์3.0K Dibacaเมียเดิมพัน
นังหมูปีศาจ1.3K Dibacaพันธะเพื่อนร้าย
เอวาริณ ชาริณ5.5K Dibacaฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน
mindy24 Dibaca
