เข้าสู่ระบบแชร์
คำเตือน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-02 23:13:52@โรงอาหาร
"หิวจะแย่....กูจะกินวัวได้ทั้งตัวแล้วเนี้ย
"หิวก็กินเยอะๆ...เก็บแรงเอาไว้มากๆ กูว่าบ่ายนี้มึงโดนพี่สายฟ้าเอาคืนแน่
"มึงจะกลัวอะไร อย่างมากก็แค่สั่งทำโทษ กูโดนทำโทษจนชินแหละ...
"แหม...พูดเหมือนง่ายเนาะ...นี่ขากูยังก้าวไม่ออกอยู่เลย เพราะวิ่งเป็นเพื่อนมึงเนี้ย....
"โธ่..เอวาเพื่อนรัก...น่าสงสาร..เอางี้เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงมึงเอง...ตอบแทนที่มึงอยู่ข้างกูแม้ในยามที่กูถูกรุ่นพี่จอมเผด็จการทำโทษ...
"ดูพูดเข้า..เดี๋ยวพี่เขามาได้ยินก็เป็นเรื่องอีกหรอก...
"กลัวที่ไหน 5555
มิวนิคกำลังพูดจาหยอกล้อกันอยู่กับเอวา ก่อนจะมีใครบางคนเดินเข้ามาจากด้านหลังแล้วกระชากผมเธอเต็มแรง
"หมับ !!!
"โอ้ย.....!!! ใครวะ..
"อุ้ย ! โทษทีนะน้องพอดีมือพี่ลั้นน่ะ...
"พี่ฟ้าใส...
"ไง...รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร...
"รู้ค่ะ...เพื่อนสนิทพี่สายฟ้า
"รู้ก็ดี...ฉันแค่อยากจะมาเตือน...
"เตือนหนู ? เตือนเรื่องอะไรคะ
"อย่ามายุ่งกับสายฟ้า เขาเป็นคนของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์
"คนของพี่ ?? แต่ที่หนูทราบมา พี่สายฟ้ายังโสดนิคะ แล้วจะเป็นคนของพี่ได้ไง มโนไปเองรึเปล่า
"นี่เธอ !
"ชื่อมิวนิคค่ะ กรุณาเรียกชื่อให้มันถูกด้วย แล้วหนูจะบอกอะไรให้พี่รู้ไว้นะคะ อย่ามาทำตัวเป็นหมาหวงก้าง ทั้งที่ตัวเองไม่ใช่เจ้าของ เป็นแค่เพื่อนก็อยู่ส่วนเพื่อน ล้ำเส้นออกมาแบบนี้ระวังจะจบไม่สวยนะคะ
"นี่แกกล้าขู่ฉันเหรอ...
"พี่คิดแบบนั้นเหรอคะ...ถ้าพี่เป็นตัวจริง ไม่เห็นต้องกลัวเลยนิคะ แล้วอีกอย่างคนอย่างมิวนิคไม่จำเป็นต้องขู่ใคร ทางที่ดีพี่อย่ามายุ่งกับหนูดีกว่า
ทั้งฟ้าใสและมิวนิคต่างจ้องมองกันด้วยสายตาดุดัน คนเป็นน้องเองใช่ว่าจะยอม เธอไม่ผิด ไม่จำเป็นต้องกลัวใครหน้าไหน ไอ้คนที่มาหาเรื่องเธอก่อนต่างหากที่สมควรจะกลัว
"ทำอะไรกัน...
"สายฟ้า...
"พี่สายฟ้า พี่มาก็ดีแล้ว วันหลังอ่ะช่วยล่ามโซ่คนของพี่เอาไว้ด้วยนะ ไม่ใช่ปล่อยให้ออกมาระรานคนอื่นไปทั่วแบบนี้
"คนของฉัน...?
"ไปกันเถอะเอวา...
"มึงไม่กินข้าวแล้วเหรอ ไหนบอกว่าหิวไง
"ใครจะไปกินลงวะ...มึงดูหัวกูก่อนไหม...เห่อะ ! ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่พี่สายฟ้าคบกับคนแบบนี้ไปได้ไง...แค่รู้จักก็ถือว่าขาดทุนชีวิตแล้ว...
มิวนิคบ่นงึมงำก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกจากพื้นที่ ทำเอาสายฟ้ากับเพื่อนๆที่พึ่งจะเดินมาถึง รู้สึกงุนงงกับพฤติกรรมที่คนเป็นน้องแสดงออก
"น้องเขาโกรธมึงป่ะ... : แผ่นดิน
"ฟ้าใส..มึงทำอะไรมิวนิค : สายฟ้าเอ่ยถามฟ้าใสเมื่อเห็นว่าคนเป็นน้องเดินหน้างอออกไป
"เปล่านิ
"กูขอเตือนมึงเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามาทำตัวเป็นเจ้าของกู ถ้ามึงยังไม่ฟัง แม้แต่คำว่าเพื่อนกูก็จะไม่เหลือไว้ให้มึง...
"สายฟ้า....
ฟ้าใสมองตามหลังสายฟ้าไม่วางตา ความรู้สึกที่เธอมีให้เขามันมาไกลเกินกว่าคำว่าเพื่อนไปมากแล้ว ที่ผ่านมาเธอแสดงออกอย่างชัดเจน ใช่ว่าอีกคนจะไม่รับรู้ เขารู้ทุกอย่าง เพียงแต่ไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของเธอได้ก็เท่านั้น
@ลานคณะวิศวะ > 12.50 น.
"น้องๆที่มาถึงแล้ว เข้าแถวรอเลยนะครับ อีกสิบนาทีเราจะเริ่มกิจกรรมรับน้องภาคบ่ายกัน : อาทิตย์รองเฮดว๊าก
"แดดจะร้อนไปไหนเนี้ย...
"มึงไหวป่ะ...ดูหน้าแดงๆ.. ขืนเป็นลมลงอีก..ครั้งนี้คงไม่มีใครมาช่วยแล้ว : เอวา
"ทำไมอ่ะ
"ยังมีหน้ามาถามอีก เมื่อเช้ามึงแกล้งพี่สายฟ้าเอาไว้ ครั้งนี้เขาคงจะช่วยมึงหรอก : เอวา
"ชิ...คนอย่างมิวนิคไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกน่า...
"เออ...ไม่เป็นอะไรก็ดี...รีบไปเข้าแถวเห่อะ...ไปช้าเดี๋ยวโดนทำโทษอีก : เอวา
"น้องรหัส 0192 มาพบพี่รหัสที่เต็นท์อำนวยการด้วยนะครับ
"อีมิว...พ่อมึงเรียก : เอวาสะกิดแขนของมิวนิค ก่อนที่เจ้าตัวจะถอนหายใจพร้อมกรอกสายตาไปมา
"คิดถึงกูอ่ะดิ....
"เหรออออ....มั่นนะยะ....หวังว่ามึงจะมีชีวิตรอดกลับมาล่ะกัน..
"นั่นคือคำอวยพรของมึงเหรอเอวา...
"อือหึ..รีบไปได้แล้ว มัวแต่เล่นอยู่ได้ เดี๋ยวก็โดนดีเข้าจริงๆหรอก..
"อืมๆ..ไปแล้ว...
มิวนิครีบวิ่งไปยังเต็นท์อำนวยการ เมื่อมองเข้าไปด้านในเห็นว่าพี่รหัสตัวร้ายกำลังนั่งกอดอกหน้านิ่งมองมาทางเธอ...คนตัวเล็กได้แต่คิดในใจ ส่งสายตาดุดันมาขนาดนั้น...จะโดนแกล้งอะไรอีก
บทล่าสุด
My Dear เมียเด็กคนโปรด ผูกมัดเธอทั้งตัวและใจ Nc (The End)
สองชั่วโมงแล้วที่คนเป็นน้องนั่งหัวเราะให้กับจอทีวี ตั้งแต่มาถึงคนตัวเล็กเอาแต่นั่งดูซีรีส์ที่เธอชอบ...ดูไป ยิ้มไป หัวเราะไป สายฟ้าได้แต่นั่งดูอยู่ข้างๆ ถามว่าเขาเคยดูอะไรพวกนี้ไหม ผู้ชายนิ่งเงียบ จอมเย็นชาอย่างเขานะเหรอ จะดูอะไรพวกนี้ ถ้าไม่ติดที่ต้องดูเป็นเพื่อนเมีย ได้นั่งกอดเมีย เขาไม่มีทางมาดูอะไรพวกนี้เด็ดขาด...ขัดหูขัดตาก็ไอ้พระเอกหน้าหล่อในซีรีส์นั่นแหละ ไม่รู้จะชอบอะไรนักหนา ดูไปเขินไปอยู่แบบนั้น"ไม่เกรงใจผัวเลยนะครับ" เสียงเข้ม ๆ พูดขึ้นพร้อมกับสายตาคมที่จับจ้องไปยังคนตัวเล็กอย่างเต็มไปด้วยความหวงแหน ปลายคิ้วขมวดเล็กน้อย เหมือนจะเตือนแต่ก็แฝงด้วยความเอ็นดูในที"อะไรคะ..." เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความสงสัยและไร้เดียงสา เธอหันหน้ามามองอย่างไม่เข้าใจแต่แววตากลับซุกซนยิ้มเล็ก ๆ แฝงอยู่"ไม่เห็นจะหล่อตรงไหนเลย เธอชอบเข้าไปได้ไง" สายฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงติหน่อย ๆ แต่ก็แอบแสดงความหึงหวงชัดเจน มือหนาขยับเข้ามาจับแขนเล็กอย่างอ่อนโยน สายตายังคงจับจ้องไปที่ทีวีด้วยความไม่ค่อยพอใจนัก"ชาอึนอูน่ะหรอคะ..."คือ ????"ก็พระเอกในเรื่องไงคะ ที่พูดเมื่อกี้พี่หมายถึงเขารึเปล่า"อืม...หน้าตาก็งั้นๆ ไ
My Dear เมียเด็กคนโปรด ในสายตาพี่มีแต่เธอ
บัตรเครดิตสีดำถูกรูดจนแทบจะทุกร้าน แสงไฟตามร้านค้าแต่ละแห่งสะท้อนบนหน้าจอบัตรที่ถูกรูดซ้ำๆ ไม่ใช่เธอหรอกนะที่ผลาญเงินเขา แต่เป็นตัวเขาเองซะมากกว่าที่ฟุ่มเฟือย ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏความร้อนรนแบบคนคลั่งรัก บอกไม่เอาแต่ก็ยังจะซื้อให้ ซื้อมันทุกอย่างที่ขว้างหน้า สายตาเฝ้ามองเธออย่างเต็มไปด้วยความหวัง แค่เธอมอง แค่เธอถามพนักงาน เขาก็จะกวาดซื้อมันจนเรียบ จนทำให้เธอไม่กล้ามอง ไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่านหน้าร้าน ความรู้สึกหนักใจผสมความรักปนเป็นหนึ่ง ปวดหัวกับคนคลั่งรักจนต้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำ หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอออกมาเห็นเขากำลังคุยกับสาวสวยหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ถ้าสังเกตดีๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเขากลับเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด เหมือนถูกไฟแห่งความไม่พอใจเผาผลาญ"ชื่อมินนี่นะคะ ขอแลกไลน์หน่อยได้ไหม :)"สาวสวยยิ้มหวานสายตาจ้องมองหนุ่มหล่อที่อยู่ตรงหน้า สำหรับเธอแล้ว การเข้าหาใครสักคนไม่มีอะไรมาก ถูกชะตาแลกเบอร์ คุยถูกคอ ชวนขึ้นเตียง แค่นั้นจบ แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจและเลศนัย"ไม่ให้ ! ฉันมีแฟนแล้ว ไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า"สายฟ้าตอบเสียงแข็ง ไม่เพียงจะไม่สนใจสาวคนนั้น สองสายตาของเขาไม่มองเธอเลยสักนิด
My Dear เมียเด็กคนโปรด อยากเป็นผัวเธอ
หลังกลับจากค่ายอาสา บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความผูกพันที่ลึกซึ้งมากขึ้น ทั้งสายฟ้าและมิวนิคเริ่มเปิดใจให้กันและกันอย่างจริงจัง คนเป็นพี่ทุ่มเททุกอย่างด้วยหัวใจที่รู้แน่ว่ารักเธอเข้าเต็มเปา ไม่ใช่แค่ความรู้สึกชอบแบบผ่านๆ เหมือนครั้งก่อน ยิ่งได้รู้จัก ยิ่งได้สัมผัส ทำให้ความรักนั้นยิ่งชัดเจนและลึกซึ้งจนเขาหลงเธอหัวปักหัวปำสายตาของเขามักจดจ้องเธอไม่วางตา บางครั้งเผลอแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของที่ชัดเจนเกินงาม ใครเข้ามายุ่งหรือเตาะคนรักของเขา เขาพร้อมจะจัดการหมด ไม่สนว่าคนนั้นจะเป็นลูกใคร ใบหน้าหล่อขึงขังและแววตาที่เต็มไปด้วยความดุเดือดในความหวงแหนหลายครั้งที่คนเป็นน้องพยายามห้ามปรามด้วยท่าทีขำๆ หรือแอบยิ้มเมื่อเห็นความขี้หวงของเขา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก เพราะเขาคือผัวเธอ ผัวคนแรก และผัวคนเดียว แม้สถานะนี้เธอยังไม่กล้าบอกใครก็ตาม"เมื่อวานพี่เห็นเธอยืนคุยอยู่กับผู้ชายที่หน้าคณะ มันเป็นใคร ?"น้ำเสียงโมโหแฝงไว้ด้วยความหวงแหนอย่างลึกซึ้ง แต่ก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ ใบหน้าเข้มขรึม ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังคนเป็นน้องอย่างตั้งใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาได้เก็บชายหน้าหล่อคนนั้นไว้ในใจอย่
My Dear เมียเด็กคนโปรด หายโกรธกันได้ไหม
เสียงกรี๊ดดังทะลุออกมาจากในเต็นท์ แรงสั่นสะเทือนของเสียงสะท้อนในอากาศทำให้บรรยากาศรอบๆ ตึงเครียดและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวทันที ตามมาด้วยเสียงของเอวาที่ร้องตะโกนขอให้คนช่วย น้ำเสียงสั่นเครือปนความตื่นตกใจจนแทบจะขาดใจ"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย !!!"เสียงนั้นดังและแผดกล้ำดึงความสนใจจากทุกคนที่อยู่ใกล้เคียง เหมือนคลื่นความกังวลที่แผ่ซ่านในอากาศ ส่งผ่านไปถึงใจของผู้ฟังอย่างรวดเร็ว"เกิดอะไรขึ้น ! มิว ??"สายฟ้ารีบวิ่งด้วยความเร่งด่วน ก้าวเท้าแรงๆ ลงบนพื้นเสียงดัง กำลังใจแข็งแกร่งท่ามกลางความเร่งรีบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลเมื่อเห็นมิวนิคล้มหมดสติไปกับพื้น โดยมีเอวานั่งประคองลำตัวเธออย่างไม่ละสายตา มือของเอวาสั่นเล็กน้อย แต่ก็แน่นแฟ้นกับการดูแลอย่างสุดความสามารถ"งูค่ะ..เมื่อกี้งูเกือบฉกมิวนิค..."น้ำเสียงเอวาผสมความตกใจและกลัวอย่างชัดเจน ดวงตาเบิกกว้าง ยิ่งพูดเหมือนกับภาพเหตุการณ์ยังติดตา มือของเธอสั่นคล้ายยังไม่หมดหวาดกลัว"โดนฉกไหมวะ หมดสติไปขนาดนั้น มึงดูดิไอ้สายฟ้า"สเนคพูดด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อสายตา มือหยิบจับอะไรบางอย่างเพื่อช่วยตรวจสอบอย่างรวดเร็ว ใบหน้า
My Dear เมียเด็กคนโปรด รอกินน้ำของเธอ
@วันที่สองของการออกค่ายวันที่สองของการออกค่ายอาสา บรรยากาศยามเช้าของโรงเรียนชนบทเล็กๆ ริมทุ่งกว้างเต็มไปด้วยความคึกคัก แม้จะดูเรียบง่ายและเก่าแก่ แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากเสียงหัวเราะและกิจกรรมของเด็กๆ รวมถึงกลุ่มนักศึกษาจิตอาสา อาคารเรียนเก่าๆ ที่ทาสีหลุดลอกและแตกร้าวสะท้อนถึงเวลาที่ผ่านเลยมากว่า 10 ปี ฝุ่นและความทรุดโทรมปรากฏชัดเจนตามบันไดและผนัง แต่ทุกคนกำลังขยันขันแข็งทาสีใหม่เพื่อคืนความสดใสให้สถานที่นี้สเนคยืนอยู่บนบันไดชั้นสอง ขมวดคิ้วมองไปรอบๆ หาคนช่วยขนถังสีใหญ่แต่กลับไม่มีใครว่าง งานหนักทำให้กล้ามเนื้อของเขาเกร็งเล็กน้อย เสียงเขาแหบห้าวสั่งงานอย่างชัดเจนเพื่อจัดการสิ่งที่ต้องทำ"เห้ย! ใครว่างไปเอาสีที่เต็นท์อำนวยการมาเพิ่มดิ.."ทุกคนดูยุ่งอยู่กับงาน แต่สายตาของมิวนิคเปล่งประกายความตั้งใจ เธอก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงพูดสุภาพและมุ่งมั่น"เดี๋ยวมิวไปเอาให้ค่ะ อยู่เต็นท์อำนวยการใช่ไหมคะ"แม้จะรู้ว่าถังสีนั้นหนักเกินกว่าที่เธอจะยกได้ แต่ความเต็มใจในดวงตาและใบหน้าที่เปื้อนเหงื่อของมิวนิคกลับสะกดใจคนรอบข้าง"มันถังใหญ่นะครับ น้องมิวเอามาเองไม่ได้หรอก...ให้ผู้ชายไปยกมา
My Dear เมียเด็กคนโปรด เราเป็นแฟนกัน
@วันออกค่าย"เอาล่ะครับ น้องๆคนไหนที่เช็คชื่อลงทะเบียนเสร็จแล้ว ให้นำสัมภาระไปไว้ในรถ หมายเลขรถที่น้องจะขึ้นพี่ติดไว้ให้ในป้ายชื่อของน้องๆแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว น้องคนไหนที่เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วขึ้นรถหาที่นั่งได้เลยนะครับเสียงประกาศของสเนครุ่นพี่ปีสี่ดังผ่านทางโทรโขง เสียงเขาค่อนข้างหนักแน่นและชัดเจน ท่ามกลางบรรยากาศของความวุ่นวายที่รุมเร้าจากเสียงพูดคุยและการเคลื่อนไหวของน้องๆ ที่กำลังเตรียมตัวออกค่ายอาสาพัฒนาไปจังหวัดเชียงราย รุ่นพี่หลายคนต่างเร่งมือจัดระเบียบและประสานงานอย่างทุ่มเท"สเนค... : เสียงเรียกจากรุ่นน้องคนสนิท กระดิกนิ้วชี้ส่งสัญญาณให้เขาเดินมาหา เสนคหันไปมองตามต้นเสียงด้วยความใส่ใจ ก่อนจะยื่นโทรโขงให้เพื่อนอีกคนปฏิบัติหน้าที่แทน แล้วเดินมาหาเจ้าของเสียงนั้นด้วยก้าวเดินมั่นคง"ว่าไงสายฟ้าสายฟ้าพูดเสียงเรียบแต่แฝงความเด็ดขาดในน้ำเสียง สายตาของเขาแข็งกร้าวจ้องมองตรงไปข้างหน้าอย่างมั่นใจและจริงจัง"กูเปลี่ยนใจอยากไปพร้อมรถบัสของคณะ.."อ้าว..ไหนมึงบอกจะบินไป..เปลี่ยนใจแล้วว่างั้น ?"น้ำเสียงของสเนคแฝงความสงสัยและแปลกใจ ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างยืดหยุ่น รอยยิ้มเล็กๆ แฝงความติดตลก
บางทีคุณอาจจะชอบ
พันธะร้ายพ่ายรัก
โซลสตาร์ seoulstar6.4K viewsลวงรักรุ่นพี่วิศวะ
Naya Solene4.8K viewsSEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
Ballamira23.3K viewsJust Friends สถานะแค่เพื่อน(นอน)
BlueSoda4.7K viewsMy night รักสุดท้ายของไนท์
ผู้หญิงจอมเพ้อฝัน1.2K viewsวิศวะเสือร้ายพ่ายรักยัยเฉิ่มเนิร์ด
นิพานัน15.6K viewsแอบแซ่บในหอพักชาย
เลดี้ ปลาวาฬ✿535 viewsหลงกลรัก เพื่อนพี่ชาย
J.Jusmin4.8K views
