Chapter 2

Third Person Point of View

Kakaibang pagkasabik ang nararamdaman ni Fletcher dahil sa wakas nakakausap na niya si Zara. Dumagdag pa na nahalikan niya ito sa labi at muntikan pang may mangyari sa kanilang dalawa.

Gusto niyang magmakaawa kay Zara na siya na lang ang lingapin nito at hindi na ang kambal niyang si Felix. Kanina lang ay gusto na niyang umamin kay Zara ng kaniyang totoong nararamdaman pero naisip niyang hindi pa ito ang tamang oras para roon. Kaya wala sa konstektong sinabi niyang dahil maganda ito na totoo naman.

Napakaganda ni Zara. Ang buhok nitong kulay abo na kung nasisikatan ng araw ay kumikintab dahil sa malusog nitong buhok. Mahaba ito at maalon, sumasayaw at tumatalon ito sa bawat paghakbang ni Zara. Ang mapupula nitong labi na hugis puso, at kung ngumingiti siya ay may sumisilip na magkakambal na maliliit na biloy sa pisngi. Ang mga mata nitong nangungusap at kumikislap kapag tumatawa. Ang maganda nitong katawan na parang isang modelo, at ang maputi nitong balat na parang may sarili itong ring light. Kung tutuusin, lahat ng parte ni Zara pati ang kaluluwa nito ay gustong-gusto ni Fletcher. Halos kay Zara na lang umiikot ang mundo niya. Kung hindi lang ito nobya ng kaniyang kambal ay kaagad na sigurong inalok ng kasal ni Fletcher si Zara nang makita niya ito sa family dinner nang ipinakilala ni Felix si Zara sa kanila.

Ngayon na nakakausap na niya ito at nakakasama, hindi siya papayag na dumausdos ito sa hawak niya. Gagawin niya ang lahat para mahulog sa kaniya si Zara. Handa siyang maghintay lingapin lang nito ang pagsinta niya.

Ibibigay niya ang lahat kay Zara. Hihigitan niya pa ang ibinigay ng kaniyang kakambal. Iaalay niya lahat ng mayro'n siya para lamang makasama ang babae.

Kahit na gustong kumawala ng kaniyang puso sa kaniyang dibdib ay umakto siyang hindi siya naapektuhan sa presensiya ni Zara. Tahimik siyang inobserbahan ito, at tipid siyang sumagot sa mga tanong nito kahit na gusto niya itong ikulong sa mga bisig niya at hagkan ng kaniyang mga labi.

Sa tuwing tumatama ang natural na amoy nito sa kaniyang ilong ay napapakuyom ang kaniyang mga kamay dahil sa pagpipigil na ibaon ang kaniyang mukha sa leeg nito at amuyin. Halos mabaliw na siya sa pagpigil ng kaniyang sarili na tuluyang talunin si Zara.

"Bored?"

Hindi makapaniwalang saad ni Zara sa naging sagot ni Fletcher. Tumitig si Fletcher sa mukha ni Zara na manghang nakatingin sa kaniya. Halos hindi na maintindihan ni Fletcher ang lumalabas na salita sa bibig ni Zara dahil nakapokus siya sa nakakaaliw na ekspresiyon nito.

"Pa'nong bored? Kulang pa ba trabaho mo?" Parang slowmo kung gumalaw si Zara sa paningin ni Fletcher. Ang mga buhok nito ay magiliw na sumayaw sa bawat paggalaw, ang mga labi nito ay ngumiwi, at ang mga mata nito ay nakakatawang nandilat, pero sa paningin ni Fletcher ay napakaganda pa rin ni Zara.

Napansin ni Zara na parang hindi gumagalaw si Fletcher. Ginalaw-galaw niya ang kaniyang kamay sa harapan ni Fletcher.

Mga ilang minuto bago kumurap si Fletcher. "Sorry... Can you repeat what you just said?" Kahit na gustong-gusto ni Fletcher na ipokus ang kaniyang atensiyon sa lahat ng sinasabi ni Zara, hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili na lumipad ang kaniyang isip dahil sa kakaibang ganda ni Zara.

"Sabi ko, kulang pa ba ang trabaho mo bilang CEO?" Ulit ni Zara sa tanong niya. Kumawala ang maliit na ngiti sa labi ni Fletcher. "The working life is hectic but..." You're my priority. Gusto sanang sabihin ni Fletcher pero buti na lang ay napigilan niya ang kaniyang sarili.

"My personal life is boring. I want to see my twin regretting his choice... So... Pwede mo akong gamitin laban sa kaniya... You can get your revenge and I can be entertained... Win-win, right?" Ngumisi siya.

Swabeng-swabe niya iyong sinabi na parang 'di big deal ang lahat ng ito para sa kaniya. Pero ang totoo ay halos nagmamakaawa ang boses sa loob niya na sana mag-agree na si Zara. Please, agree. Please, agree. Please, agree.

Tumingin si Zara sa taas at umaktong nag-iisip. Kahit nagtataka pa rin ito sa inaakto ni Fletcher ay kinokonsidera rin niya ang offer nito. Dahil kung tutuusin ay may punto rin si Fletcher. Kung gusto niyang maiparamdam ang sakit sa kakambal nitong si Felix mas mainam na si Fletcher ang gamitin niya. Pero...

Walang sinuman ang dapat na ginagamit lang... Kakayanin ba ng kaniyang konsensiya na gamitin si Fletcher? Kahit pa sinabi nitong willing ito, pero ang katotohanang gagamit siya ng ibang tao para saktan ang isa parang sobra naman yata...

Nakikita ni Fletcher ang pag-aalinlangan ni Zara. Alam niyang nagdadalwang-isip ito lalo na at hindi nito ugali ang gamitin ang ibang tao. Lumapit si Fletcher kay Zara.

Hinawakan niya ang kamay nito. "Hey, you can just forget what I said. It's always your decision... We can part here, it's fine.." Ngumiti si Fletcher. Kahit niya sinabi ang mga katagang iyon kay Zara hindi pa rin siya susuko. Gagawin pa rin niya ang lahat ng paraan para mahulog sa kaniya si Zara.

"Umm... Pag-isipan ko muna... Pag nagdesisyon na 'ko sasabihin ko sa 'yo." Sabi ni Zara na siyang ikinatango naman ni Fletcher. "Okay. It's your decision, afterall." Tipid na saad ni Fletcher.

Inihatid ni Fletcher si Zara sa bahay nito. Nang tuluyang tumigil ang kotse ay bumaba si Fletcher at umikot para pagbuksan si Zara. Nakaramdam ng pag-iinit ng pisngi si Zara.

Sa loob ni Fletcher ay nasiyahan ang kaniyang puso sa naging reaksiyon ni Zara. 'If you'll give me a chance I will show you every sweet gestures that this world will offer.' Isip ni Fletcher.

Kumaway si Zara na siyang ikinangiti ni Fletcher. Hinintay niyang makapasok si Zara sa bahay nito bago imaneho ang kotse palayo. Hindi pa ito ang huling beses na magkikita sila. Sisiguraduhin iyon ni Fletcher. Isisksik niya ang kaniyang sarili sa buhay ni Zara.

Siya mismo ang gagawa ng paraan upang magtagpo ang kanilang landas. Hindi siya aasa sa tadhana. Kung sa iilan ang pagkaway ang simbolo ng pamamaalam, para kay Fletcher ito ay simbolo ng kinabukasan niya kasama si Zara.

Ngumisi si Fletcher. "You will fall for me, Zara."