CHAPTER THREE

“Ha?

“Let’s make a deal. Magpanggap kang girlfriend ko for a while.”

“Ano?! Bakit ako?”

“Dahil nakita kong magaling kang umarte. Lalo na sa halikan. Ang lola ko ay wala ng ginawa kundi i set up ako kung kani-kaninong babae. Kung malalaman niya na may gf na ako, titigilan na niya ako.”

Namula si Riza. “H-hindi naman ako—”

“Fake lang ‘to. Contractt girlfriend kita. At wag kang mag-alala, hindi ako mayaman. Kaya hindi ko kaialangan ng sosyal na babae.”

“Okay,” sabi ni Riza, medyo nakahinga ng maluwag. “Ayoko sa mga mayayabang na mayaman.”

Ngumiti si Kenneth. Kung alam mo lang, sabi ng isip niya. At sa likod ng ngiting iyon, unti-unti na niyang naisip: Maybe this “six-hundred-peso girlfriend” could be worth more than he expected.

______

"Pasensya na ha." sabi ni Riza habang naglalakad sila ni Kenneth. “Dito na lang tayo kumain. Wala akong budget para sa fancy restaurant mo."

Tumingin si Kenneth sa karatula sa harap ng maliit na karinderya: "Aling Bebang’s Karinderya – Sulit sa Sarap!"

Napataas ang kilay niya. "Karinderya?"

"Oo! Bakit? Dito ako nagtatrabaho. Masarap ang mga pagkain dito."

Alanganing pumasok si Kenneth, pero nang maamoy niya ang sabaw na niluluto sa kusina, kumulo bigla ang tiyan niya.

"Fine! let me try," sabi niya napilitan pero curious.

"Isang mekanikong maarte!" pang-aasar ni Riza.

Pag-upo nila agad lumapit si Aling Bebang.

"Riza, ‘anak’, sino ‘yan? Gwapo ah!"

"Ah, si----po," napatingin siya dito na tila tinatanong ang pangalan niya.

'Kenneth po," dugtong nito.

"Boyfriend ko po." habol niya.

Muntik mabilaukan si Kenneth pero ngumiti na lang. "Hello po."

"Boyfriend? Aba, jackpot ka, hija! gwapo!"

"Jackpot daw oh," bulong at napaismid ng bahagya. "Kailangan alam nila na may bf na ako madalas dito si Trishia."

Nang dumating ang pagkain, tahimik lang si Kenneth sa umpisa. Pero nang malasahan niya ang sinigang ay tila ayaw na nitong mamigay.

"Wait," sabi niya habang nakatitig sa mangkok, "this is actually… good."

Napangiti si Riza. "Sabi ko saiyo eh. Dito mo lang matitikman ang sinigang na may tamang asim at pagmamahal."

"Love in a bowl?” biro ni Kenneth. “Ang poetic mo pala."

"Libre lang iyan, kasama sa serbisyo."

Matapos kumain, sumeryoso si Riza. "So, tungkol sa contract natin. I mean usapan natin."

Tumingin si Kenneth, naka-lean sa mesa. "Contract? Ano ba ito trabaho?"

"Oo. Magpapanggap ka dibang boyfriend ko, ‘di ba? So sige dahil sabi mo ay trabaho dapat may bayad. Monthly basis o gusto mo bang per appearance o package deal?"

Bahagyang natawa si Kenneth, pinigilan lang. “Okay, let me hear it.” Ngumiti si Kenneth, halatang amused pero nagpigil ng marinig ang offer. “ Okay may kundisyon.”

"Ano?"

“Bawal ma fall sa akin at ako lang ang may karapatang magbago ng kontrata. Once pumasok ka sa deal, full-time girlfriend ka sa harap ng Lola ko. No other relationship while you are in this contract."

"Full-time girlfriend, part-time yaya," biro ni Riza. "Deal!" sabay abot ng kamay.

Nakangiting tinanggap iyon ni Kenneth. “Deal.”

"Hoy, bestie! Ba’t may pogi dito sa karinderya mo?"

Nilingon ni Riza. “Ah, Kenneth, meet my best friend — si Nerissa!”

Lumapit si Nerissa, agad nagbiro. “So ikaw pala ‘yung mekanikong nagpaluhod sa ex at stepsis ni Riza? Respect!”

Natawa si Riza, habang si Kenneth naman ay napakamot ng ulo.

"Mechanic, huh?"sabi ni Nerissa habang nakatitig sa kanya. “"Mukhang imported ang tools nito." tila duda

"Ha?"

"Wala, joke lang," sagot ni Nerissa sabay kindat kay Riza. "Girl, careful ka, dyan mukhang tahimik—mapanganib ‘yan." paalala nito.

Sa gitna ng tawanan nila, hindi mapigilan ni Kenneth na lihim na mapangiti. Hindi dahil sa sinigang, kundi dahil sa babaeng kaharap niya simple, magulo, pero nakakagaan ng pakiramdam.

“Uwi na ako, paalam ni Riza.”

Pero bago pa makasagot si Kenneth, biglang may pumaradang mamahaling sasakyan sa harapan nila — isang itim na luxury Rolls Royce na may emblem ng KS Luxe Group sa gilid. Bumukas ang pinto, bumaba ang isang lalaking naka-uniform, halatang driver ng mayamang boss.

"Sir Kenneth," magalang nitong sabi, "pinapunta po ako ni Sir Leo para sunduin—"

Mabilis na sinenyasan ni Kenneth ang driver.

"Ha! Kenneth nga ako pero hindi ako ‘yan. Mali ka ng taong hinahanap simpleng mekaniko lang ako dito sa bayan." sabay titig na parang gusto nang lamunin ang driver.

Agad namang napatigil ang lalaki, halatang naguguluhan pero sumunod dahil sa takot ng tingin ng kanyang boss.

"S-sige po, sir… este, kuya. Pasensya na po."

Sabay balik sa sasakyan at mabilis na umalis.

Nanlaki ang mata ni Riza. "Hoy, kilala mo ‘yon?"

"Ha? Hindi, hindi ah!" mabilis na sagot ni Kenneth, sabay iwas tingin.

"Eh bakit kilala niya ang pangalan mo?"

"Eh… same name lang siguro kami ng hinahanap niya. Maraming Kenneth sa mundo. May kilala nga akong Kenneth na nagtitinda ng fishball."

Naka-cross arms si Riza, halatang nagdududa. "Weird ah. Ang mamahalin ng sasakyan. Teka—"

Bigla siyang napatigil, nakakunot ang noo.

"Sandali… KS Luxe Group ang sasakyan na iyon."

Nanlaki ang mata ni Riza, biglang sumigaw.

"AY, IYON ‘YUNG SASAKYAN NA NAKABASA SA AKIN NOONG ISANG ARAW!"

Napaatras si Kenneth. "Ha? Hindi ‘yan ‘yun, baka kapareho lang!"

“Kapareho?! Eh ‘yung emblem, exacto! KS Luxe! Iyon ‘yung convoy na walang modo! Kung makatakbo, kala mo pag-aari nila ang daan!”

Tahimik lang si Kenneth, pigil ang tawa. "Baka naman may emergency…"

“Emergency?! Eh kung nagka-pneumonia ako?"

"Buhay ka pa naman ngayon, ‘di ba?"

"Buhay, oo — pero napahiya ako at baho mg tubig kanal."

Halos magtalo sila sa gitna ng kalsada.

Si Kenneth, pilit pinipigilan ang tawa; si Riza, galit na galit habang nakapamewang.

“Promise, kung makikita ko ‘yung may-ari ng KS Luxe Group na ‘yan,” bulalas ni Riza, “Aambaan ko ng tabo ihahambalos ko sa mukha niya!”