Se connecter“Bestie! Buksan mo ‘tong pinto bago ako magka-pneumonia!” Sigaw ni Riza habang kumakatok sa pintuan ng maliit nilang apartment.
Basang-basa siya mula ulo hanggang paa, parang naligo sa kanal at sabay tinapon sa baha.Pagbukas ni Nerissa, agad nitong natigilan.
“Girl... anong nangyari? Nilunod ka ba ng ex mo sa drama n’yong teleserye?”
Napasinghap si Riza. “Mas masahol pa! Nahuli ko silang dalawa ni Tanya sa kama!”
“WHAT?!” sabay hawak ni Nerissa sa dibdib. “As in, literal na kama?!”
“Hindi nga ako makapaniwala, bestie. Akala ko scene lang sa mga pelikula ‘yung mahuhuli mo ang boyfriend mo na may iba — pero hindi pala! Live show, bestie, live show!” Umupo siya sa sofa, tumutulo pa ang tubig mula sa buhok.
“Eh bakit ka basang sisiw?” tanong ni Nerissa habang pinupunasan ng tuwalya ang basa niyang ulo.
“Habang naglalakad ako, pinagtatawanan ata ako ng tadhana. May convoy ng mamahaling sasakyan — siguro pagmamay-ari ng kung sinong mayaman, tapos tinalsikan ako ng tubig! Wala man lang sorry! Akala mo kung sinong hari ng EDSA!”
“Teka lang…” tumitig si Nerissa. “Convoy? Black na sasakyan, may emblem na KS?”
“Ha? Oo! Bakit?”
“Girl, baka ‘yun ‘yung convoy ni Kenny Sy!”
“Sino ‘yon?”
“Yung CEO ng KS Luxe Holding, ‘yung may-ari ng mga hotel at restaurant chain na gusto mong applyan dati!”
“Ha? Aba rude rich guy alert!” Tumingin si Riza sa salamin. Basang-basa, magulong buhok, may muta pa sa gilid ng mata “Kung niloko ako ng babaero, papalitan ko siya ng bilyonaryo. Watch me!”
________
“Hoy, Riza! Dito ka pala nagtatrabaho?”
Napasimangot si Riza nang marinig ang pamilyar na boses.Nang lingunin niya, ayun — sina Tanya at Nikko, magkaakbay, parang wala lang sa kanila ang lahat ng nangyari.
“Oh, hi, stepsis!” ngiti ni Tanya na parang plastik na may gold trim. “I just dropped by with my boyfriend. You don’t mind, right?”
Binalingan ni Riza si Nikko, ang lalaking minahal niya noon. “Wow, bilis!”
“Don’t be bitter, Riza,” sabi ni Nikko sabay kindat. “You deserve someone simple… not like me.”
“Simple?!” halos mapaubo si Riza. “Excuse me, may bago na rin akong boyfriend! At mas gwapo kaysa saiyo.”
Sabay lingon ni Tanya, nakataas ang kilay. “Talaga lang ha? Eh nasaan, Riza? Imaginary boyfriend?”Napalingon si Riza sa paligid. Hanggang sa mapansin niya ang isang lalaking marumi ang t-shirt, nakayuko sa isang motor sa tapat ng café. Mukhang mekaniko, may grasa sa braso, pero kahit ganon— gwapo. As in, hindi ordinaryong gwapo, parang rich guy in disguise level. At sa desperasyon, hinatak niya ito papunta sa harap nina Tanya at Nikko.
“Eto!” sigaw niya. “Siya ang boyfriend ko!”
“Ha—” Hindi pa nakakasagot ang lalaki nang bigla niya itong hinila at hinalikan sa labi.
Tumigil ang mundo. Matapos ang ilang segundo, bumitaw si Riza, halos hindi makahinga. “See? Boyfriend ko!”
Tahimik si Tanya, halos malaglag ang panga.
“Hoy, ano bang iniisip mo at basta mo na lang akong hinalikan?” malamig na sabi nito.“Pasensya na!” bulong ni Riza, namumula pa ang mukha. “Desperado lang talaga ako. Promise, babayaran kita—basta sumakay ka lang sa drama ko!”
Napataas ang kilay ng lalaki. “Babayaran mo ako?
“Gusto ko lang ipamukha sa mga traydor na ‘yon na hindi ako kawawa!”
Lumingon silang sabay—naroon sina Tanya at Nikko, parehong nakataas ang kilay.
“Oh wow,” sabi ni Tanya, may halong pang-aasar. “So, ito pala ang sinasabi mong mas gwapo at mayaman? Mekaniko? Nice downgrade, stepsis.”
“Tama, babe,” sabat ni Nikko na nagkunwaring natawa. “From corporate to mechanic. Congrats.”
Pulang-pula ang mukha ni Riza sa inis. “At least, hindi siya manloloko!”
Ngunit bago pa siya muling makasagot, biglang nagsalita si Kenneth, malamig pero may bagsik sa boses.
“Hindi ko alam kung anong problema niyo,” aniya habang pinupunasan ang grasa sa kamay gamit ang panyo. “Pero kahit mekaniko lang ako, hindi ko kailangang ipagyabang ang pera para maging disente. Tsaka,” dagdag pa niya sabay titig kay Nikko, “kung pera at kotse lang ang basehan ng pagmamahal n’yo, siguro dapat magpagawa kayo sa akin halatang may sira kayo sa values.”
“Excuse me?!” napasigaw si Tanya.
“Excuse us,” sabay hila kay Riza palayo sa dalawa.
Mabilis na hinatak ni Kenneth si Riza papunta sa gilid ng kalsada.
“Miss,” madiin ang boses nito. “Anong akala mo sa’kin—props sa palabas mo?”
Napatda si Riza. “Sorry! Hindi ko sinasadya! Nagpanic lang ako, promise!”
“Hindi mo sinasadya? You literally kissed a stranger in public!”
“E, sorry nga!” sabay inilabas ni Riza ang pitaka, at nag-abot ng five hundred pesos. “O ayan, bayad sa abala mo.”
Napakunot ang noo ni Kenneth. Five hundred pesos?” tinaasan siya ng kilay, nakahalukipkip.
Akala ni Riza, naliliitan eto sa halaga kaya mabilis siyang nagdagdag ng one hundred pesos.
“Okay, six hundred pesos na! Pangkape mo. At saka saglit naman ei. Ako nga buong araw kong sweldo iyan with OT."
Lalong sumimangot si Kenneth. “So… tingin mo nabibili ang dignity ko ng pera mo”
“Eh, hindi ko alam kung magkano rate mo.” sabi ni Riza na naiinis na rin pero nahihiya.
“Tsk!” buntong-hininga ng binata. “Hindi mo ba talaga ako kilala?”
“Dapat ba kilala kita? May kaso ka ba sa barangay?”
Napatingin lang si Kenneth sa kanya, biglang naaliw at nawala ang inis. “Nothing, never mind.”
Biglang tumunog ang cellphone ni Kenneth. Pagtingin niya sa screen, lumabas ang pangalan na “Lola Cely – The Boss.”
Napangiwi siya bago sagutin. “La…”
“KENNETH SY! Saan ka na naman?! Hindi ka na naman sumipot sa dinner date mo kay Patricia! Do you want me to personally drag you back there?!”
“Lola, I was… working.” bulong nito.
“Working?! Where? Don’t make excuses, iho!”
“Uh… actually, yes, I’m with someone right now.” Napatingin siya kay Riza.
“Someone? As in babae?!”
“Uh… girlfriend ko, Lola.”
Napalunok si Riza. “Wait, what?” bulong niya, pero sinenyasan lang siya ni Kenneth na manahimik.
Mula sa kabilang linya: “Ay, gusto kong makita ‘yan, ha! Dalhin mo siya sa Sunday dinner!”
“Ha—wait! Lola—” Click! Napatigil si Kenneth, sabay buntong-hininga.
Tumingin siya kay Riza na naguguluhan pa rin. “Anong ginawa mo?” tanong nito.
“Sinave kita sa manloloko mong ex. Now it’s your turn to save me from my grandmother.”
“Ahh… boss, halata namang galit na galit ang nanay mo,” bulong ni Leo, nakatingin kay Madam Sonia na abala sa pag-organize ng limampung pares ng ninong at ninang.At sa kabila ng engrandeng bisita, media coverage, at matinding ego ni Madam Sonia, ramdam ni Riza at Kenneth ang kilig, saya, at pagmamahal sa bawat tawa, asaran, at bawat hakbang ng unang binyag ng Baby Sy—isang araw na magiging alaala ng pamilya Sy at ng bagong henerasyon ng mag-ama at mag-asawa.---------------Pumasok si Riza sa opisina ni Kenneth, halatang inis. Ang kanyang mukha ay nagpapakita ng halo ng pagkabigo at frustration—ang dami na namang pagbabago sa binyag, mga bisita, at pati na rin si Madam Sonia.Ngunit bago pa niya masabi ang kahit ano, nakita niya si Leo at Kenneth na nag-uusap sa tabi ng conference table. Nang makita ni Leo ang ekspresyon ni Riza, agad siyang nagpaalam, sabay bati sa asawa ng boss: “Sir, magkakape muna ako at mukhang mapaparami ang kape ko at mahaba haba atang usapan ito. Lalabas muna
Napangiti si Kenneth sa gilid na lihim na nakikinig bahagyang huminga ng maluwag. Pero halata na tumindi ang galit ni Madam Sonia, at bahagyang napalapit sa asawa halos mapuno ang mata sa galit.“Ha! Kaya pala hindi mo tinanggap dahil naliliitan ka!” galit nitong sagot. “Ipinapakita mo na gahaman ka! Akala mo ba sapat ang pagmamahal ng anak ko saiyo para itakwil ang yaman at kapangyarihan ng pamilya namin?! Ayaw mong humiwalay dahil mas malaki ang makukuha mo sa pamilya namin kapag asawa ka ni Kenneth?”Ngumiti si Riza, hindi takot, at tumayo nang tuwid. “Hindi po, Madam Sonia. Hindi po ito tungkol sa pera o sa kapangyarihan. Ang gusto ko lang po ay ipakita ang malinis kong intensyon. Hindi lang para sa akin… kundi para sa anak niyo. Para sa apo mo. Hindi ko po iiwan ang baby sa kahit anong dahilan. Hindi ko po iiwan si Kenneth. At hindi po ito dahil sa pride… kundi dahil sa pagmamahal.”Napahinto si Madam Sonia, halos tumigil ang galaw sa kanyang kamay. Tila naisip niya ang bawat sal
“Leo! Hawak mo ba ang legs? Wag mo na lang galawin!” utos ni Kenneth.“Sir… hawak ko! Pero ang baby, parang gusto na maglakad!” natataranta na din si Leo.Biglang bumukas ang pintuan, at nakangiti si Riza habang pinagmamasdan ang dalawa. “Guys… seriously? Anong ginagawa niyo? Pipilayan niyo ba iyan?” napatawa siya.Lumapit siya at kinuha ang baby sa bisig. “Okay… okay. Let mommy handle this.”Habang nagpapalit ng diaper, nakatingin siya sa dalawa. Si Kenneth, nakayuko, kita ang pawis sa noo, halos di makahinga. Si Leo, nakayuko rin, pero sabik sa eksena at hindi mapigilang matawa.Tumawa si Riza, hawak ang baby sa harap niya. “Teka lang… hindi niyo ba alam na mas cute kung sabay kayong matuto?”Ngumiti si Kenneth, nakangiti sa kanya at sa baby. “Okay… lesson learned. Mommy is the pro.”Si Leo, halatang na-turn off sa drama ni boss, ay sumuko rin sa tawa. “Sir… next time, mag-practice na lang tayo sa dolls muna.”Tahimik na nakaupo si Riza sa sofa, hawak ang baby, habang sina Kenneth
Sa wakas, nakalabas na sa Delivery Room si Riza Gomez Sy, hawak-hawak ang kanyang bagong panganak na sanggol—isang malusog na baby girl.Tahimik si Kenneth Sy, nakatayo sa gilid, hawak ang kamay ng asawa niya. Hindi niya mawari ang dami ng emosyon na bumabalot sa kanya—kagalakan, takot, at… kaba. Oo, kaba, dahil may maliit na nilalang sa loob ng blanket na ngayon ay bahagi na ng buhay niya.Lumapit si Leo, ang loyal assistant ni Kenneth, na halos hindi makapaniwala sa eksenang nakikita niya. “Sir… wow. Parang… parang si boss ay naging normal na tao na,” bungad niya, nakangiti. “Ang hirap palang maging daddy yow!”Napalingon si Kenneth sa kanya. “Normal na tao? Hindi ba ako normal? Leo… hindi pa ako ready,” sagot niya, bahagyang nanginginig ang boses.“Ready ka o hindi, sir, kailangan mong kargahin ‘yan,” biro ni Leo, tinuturo ang maliit na sanggol. “At hindi lang basta kargahin—huwag mong ibagsak, ha. Sa’yo nakasalalay ang buhay ng anak niyo. Subukan mo boss dali!”Tumango si Kenneth
“Ihanda mo na ang sasakyan!” utos niya, napakabilis ng bawat salita, parang may alarm sa buong katawan.“Sir… oo… sir…” sabay-buntong-hininga ni Leo.Hinawakan ni Kenneth ang kamay ni Riza, dahan-dahan ngunit matibay ang paghawak. Kahit ramdam niya ang hirap ng asawa, pinilit niyang magpakalma.“Wifey… Relax ka lang. Malapit na nating makita ang ating anak,” sambit niya, ang tinig ay may halo ng lambing at pangako.Sa sumunod na sandali, parang napakagaan lang ni Riza sa mga braso ni Kenneth. Agad niya itong binuhat, iniangat nang may pag-iingat ngunit may halong galak. Ang mga mata ni Kenneth ay puno ng pagmamahal, habang si Riza ay nakangiti sa kabila ng sakit—ramdam ang koneksyon at seguridad sa bawat galaw ng asawa.Hindi nakaligtas sa mga mata ng empleyado ang eksena. Marami ang nakangiti at nagbulungan, may halong pangungulit:“Grabe si boss, ang sweet talaga.”“Ang bigat niya pero parang walang timbang.”“Puwede ba nating gawin ito everyday?”Pagdating sa elevator, si Leo ay ha
Kung dati’y naglalakad si Kenneth papasok ng opisina na parang may sariling soundtrack—matikas, suplado, at walang pinapansin—ngayon ay mabagal ang lakad, sabay sa hakbang ng asawa, parang ang buong mundo niya ay nasa tabi niya lamang.“Uy, si Boss… may bag!” bulong ng isang empleyada.“Ang weird pero gwapo pa din,” sagot ng isa pa.Si Leo, na nasa likod lamang nila, ay hindi mapigilan ang ngiti. Kung alam lang ng mga ito kung gaano kalaki ang pinagbago ng dating boss niya. Noon, ang pinakamahabang usapan nila ay tungkol sa meetings. Ngayon tungkol lagi sa asawaa niya.“Leo,” tawag ni Kenneth nang hindi lumilingon.“Yes, Boss?”“May dala ka bang candy? Nangangasim na naman angbasawa ko.”Napakurap si Leo. “Ah… meron po. Laging may stock.”Tumawa si Riza. “Prepared talaga ang assistant mo.”“Tinuruan ko na,” seryosong sagot ni Kenneth. “Part ng job description niya ang needs mo.”Habang naglalakad sila papasok, ramdam ang mga matang nakatutok kay Riza—may paghanga, may pagtataka, at hi
Napabuntong-hininga si Kenneth, alam niyang natuklasan na nito ang pinakamalalim niyang sikreto. “At… ano ang gusto mo?” tanong niya, mahinahon ngunit may bahid ng pag-aalala. Tumayo si Tanya, nakataas ang baba at todo ang yabang, parang naglalaro sa hangin ang bawat salita niya. “Simple lang, Ken
Pero hindi na siya nito pinatapos. Dahan-dahang sumalubong ang labi ni Kenneth sa labi niya—mainit, malambot, at puno ng mga hindi masabing emosyon. Unang halik.Kasunod na halikbsunod-sunod na malalim na hinga.Tila nakalimutan nilang nasa opisina sila ng CEO—ang opisina na may glass wall na kita
Hindi ito ordinaryong opisina.Malaki. Elegante, glass walls. Full view ng cityat nasa gitna ng siyudad may gold nameplate: K. SY , Chief Executive Officer sa mesa.Pero hindi niya agad napansin ’yon.Mas nauna ang tanong niya at inis.“K–Kenneth… anong ginagawa mo? Bakit mo ’ko dinala dito?Hindi
Nakatukod ang kamay ni Kenneth sa counter, trapping her but never forcing.“Wifey…” bulong nito.“Hmm?”“Pwede na ba kitang halikan? Para matapos na tampuhan natin.”Napakagat-labi si Riza bago tumango.At sa isang iglap, dahan-dahan siyang hinalikan ni Kenneth—malambot, maingat, puno ng kilig—wala







