Chapter 6

Chapter 6

Naramdaman ni Amelia ang matinding kirot sa dibdib. Kahit hindi na niya ito gaanong pinapansin, nanatili pa rin ang galit.

Ngayon, tiyak na hindi niya papayagan ang anak na makaalis sa ibang bansa kasama nila. Hindi rin niya hahayaang makalapit si Yvonne sa anak at manipulahin ang isipan nito.

Sa gabi, nagdinner si Dante sa bahay. Nang kumapit ang kanilang anak sa kanya, pinilit ni Amelia na huwag masyadong lumapit. Pagkatapos ng dinner, nag-shower siya ng alas-otso y medya. Nang lumabas at lumingon-lingon, narinig niya ang boses ni Clara mula sa kwarto ni Dante.

“Tita Yvonne, nakapag-abroad ka na ba?”

“Yes, I just arrived today, and I really wish Clara could come along too!” sagot ni Yvonne, puno ng excitement.

“We’ll meet soon. Dad said he’ll take me abroad to see you in a couple of days.”

“Okay, then I will buy you a present and a pretty Christmas dress first!”

“I want lots of princess dresses, and I also want a beautiful crown.”

“Okay, Auntie has prepared everything in advance for you, and I've also ordered your favorite cream cake.” Mahinhin at maalaga ang boses ni Yvonne mula sa kabilang linya.

Lumaglag ang katawan ni Amelia sa pintuan, tahimik na hinihintay na matapos ang pag-uusap ng anak at ni Yvonne.

“I’ll hang up now,” ang boses ni Dante mula sa kabilang linya.

“Okay, then I’ll wait for you!” sagot ni Yvonne.

“Goodbye, Clara, I love you!” D language ang gamit niya.

“I love you too!” matamis at bata pa rin ang boses ni Clara, English language din.

Habang pinapakinggan ang malapit na interaksyon ng anak kay Yvonne, parang may matalim na tinusok sa dibdib ni Amelia at halos hindi siya makahinga. Nang buksan niya ang pinto, may ngiti na siyang nakalapat sa labi.

“Clara.”

“Mommy, Dad and I are going abroad for a trip. Do you want to come with us?” tanong ni Clara, tumatango ang maliit niyang mukha.

Sa maliit na puso ni Clara, gusto niyang makasama ang lahat ng mababait at nagmamahal sa kanya.

“Clara, mag-usap muna kami ni Daddy sandali. Pwede ka bang maglaro muna sa toy room?” tanong ni Amelia, hinahaplos ang ulo ng anak.

Tumango si Clara. “Okay po!” 

Pagkatapos nito, tumakbo siya palabas ng kwarto. Mula sa labas, narinig ang boses ni Manang Linda, “Clara, naghiwa ako ng mga prutas na paborito mo, halika rito at kumain muna!”

Isinara ni Amelia ang pinto at tumingin kay Dante na nakaupo sa sofa, untied ang tie sa ilalim ng crystal na chandelier. May natitirang strawberry jam sa kanyang shirt, hanggang ikatlong butones ang na-unbutton niya.

“Mag-usap tayo,” panimula ni Amelia.

Tila naghihintay si Dante na siya ang magsalita, nakatutok ang tingin.

“Hindi ko inirerekomenda na isama mo si Clara sa abroad ngayon. Kung gusto mong makasama ang nanay mo at si lola sa Pasko, pumunta ka na lang mag-isa. Gusto kong manatili si Clara dito sa Pilipinas kasama ko,” malinaw at matatag ang pahayag niya.

“Hindi na nakikita ni grandma at mom si Clara nitong mga nakaraang araw,” tugon ni Dante, kalmado ngunit may bahagyang tensyon.

Huminga nang malalim si Amelia habang nakatingin sa kanya.

Bahagyang nipis ang mata ni Dante. “You can come along.”

Kinumpas ni Amelia ang mga kamao at bahagyang napikip ang mata bago tanungin, “Puwede akong sumama, pero maiiwas mo ba ang babaeng iyon sa anak ko?”

Hinila ni Dante ang kanyang maluwag na tie, malinaw na senyales ng pagka-inis.

“Wala siyang masamang intensyon kay Clara, hindi mo kailangan maging sobrang selos sa kanya.” Napakislot ang noo ni Dante at tumayo.

Bahagyang nanginig si Amelia.

“Sige, sasamahan ko ang anak ko sa abroad. Wala akong pakialam sa relasyon mo kay Yvonne, pero pakitiyak na hindi siya makalapit sa anak ko.”

Matagal nang naninirahan sa ibang bansa ang kanyang mother-in-law at lola. Huling bumisita si Dante noong Agosto, kaya wala siyang paraan para pigilan ang pagdalaw niya at kailangang sumama na lamang.

Pinigil ni Amelia ang kanyang galit at bumalik sa kwarto. Biglang tumunog ang kanyang cellphone.

Nakatitig si Amelia sa lumalabas na international number sa cellphone niya. Sandaling huminto siya bago abutin at sagutin, "Hello!"

“Amelia, what's your decision? Have you decided to join the plan?” isang kaaya-ayang boses ng lalaki ang sumagot sa kabilang linya.

Hinulaan ni Amelia kung sino ang tumatawag at agad na nagpaumanhin, "Pasensya na, Renzo, may mas importanteng bagay akong dapat gawin."

“I have investigated your marriage. Your husband has been cheating on you, and your daughter is not close to you either. In fact, you can completely give up your family and devote yourself to science. With your talent, you will definitely achieve great things.”

“Salamat sa payo mo, Renzo, pero may plano ako para sa sarili ko,” sagot ni Amelia nang may pasasalamat.

"You want to win back your husband's heart?" Malambing na buntong-hininga ang sumunod mula sa kabilang linya.

“Hindi, gusto ko lang alagaan ang anak ko.”

“Okay, I believe we will meet again.”

“Sigurado ‘yan!” Ngumiti si Amelia at bulong sa puso niya, “Renzo.”

Matagal na ring nakatrabaho ni Renzo ang ama niya, at sa paglipas ng mga taon ay inalagaan niya siya nang espesyal, parang kuya.

Ngayon, determinado si Amelia na ayusin ang relasyon niya sa anak anumang paraan; hindi niya hahayaang mabuhay si Clara kasama ang stepmother na si Yvonne.

Ng gabing iyon, sinabi niya kay Clara na sasamahan niya ito sa abroad. Masayang niyakap ni Clara ang leeg ng ina, kwento sa kanya ang mga nakatutuwang bagay na naranasan niya sa ibang bansa.

Naalala ni Amelia kung paano niya ibinaba ang sarili niya para subukang ayusin ang kasal, at sa sobrang pagtuon sa asawa, napabayaan niya ang pagmamahal niya sa anak. Ang nabigong kasal ang naging dahilan para maging ganap siyang mapait na babae.

Kaya pala, napabayaan din niya si Clara.

“Baby, mahal ka ni Mommy.”

“I love you too, Mommy.” Muling narinig niya ang malambot at matamis na boses ng anak, kasabay ng halik mula sa maliit na labi nito.

“Mom, you will always be my good mommy. I don't want to leave you, never.” Hinawakan ni Clara ang mukha ni Amelia at buong puso niyang inihayag ang pagmamahal niya sa liwanag ng mahinang ilaw.

Mahigpit na niyakap ni Amelia ang anak at hinalikan ang ulo nito. “Mommy loves you too, I’ll always love you.”

Noong Lunes, nagtungo ang pamilya sa airport.

Labing-walong oras ang lumipas bago sila nakarating sa America. Si George, assistant ni Dante, ang nagtulak ng mga bagahe habang si Amelia ay may dalang bag. Si Clara, na antok pa sa eroplano, ay natutulog na sa init ng yakap ng ama, nakabalot sa trench coat nito.

Paglabas nila sa airport, agad silang sumakay sa mainit na business vehicle. Maingat na inayos ni Dante ang paghawak kay Clara, malalim ang titig niya sa mukha ng anak, at pinahaplos ng manipis niyang daliri ang isang hibla ng buhok sa pagitan ng noo nito.

Ang convoy ng tatlong sasakyan ay dumaan sa maulang gabi sa America. Nakatingin si Amelia sa labas ng bintana, iniisip ang pagharap sa mother-in-law at sister-in-law na si Sandy. May isang di-nakikitang bigat na parang bato ang nakadapo sa kanyang dibdib.