Chapter 7

Chapter 7

Matapos ang halos isang oras na biyahe, pumasok ang convoy sa isang mayamang distrito sa Amerika at huminto sa harap ng isang maliwanag na manor style na villa.

Naghihintay na ang mga katulong sa pintuan upang tumulong sa mga bagahe. Naunang bumaba si Amelia, bitbit ang kanyang bag. Lumingon siya at nakita si Dante na mahigpit na karga ang kanilang anak habang maingat na bumababa ng sasakyan. Sa sandaling iyon, nagising si Clara.

Kumapit ang maliit niyang mga kamay sa malapad na balikat ng ama. Magulo ang buhok niya at mamula mula ang pisngi. Humikab siya sa bisig ng ama, sobrang cute.

“Dad, nasa bahay na ba tayo ni Grandma?” tanong ni Clara.

Mula sa ikalawang palapag, bumaba ang isang elegante at mahinhing babae. Masayang umalingawngaw ang kanyang boses.

“Nandito na ang apo ko! Nandito si Grandma!”

Nang mapatingin siya kay Amelia na nakatayo sa hall na may dalang bag, bahagyang nag-iba ang kanyang ekspresyon. Magalang na bumati si Amelia.

“Mom, long time no see.”

“Oh my, Clara. Mas tumangkad ka na naman. Halika nga kay Grandma.” Masayang niyakap ng matanda ang apo at hinaplos ang bilugang katawan nito. “Inaalagaan ka talaga ni Daddy mo. Medyo tumaba ka pa.”

“Mamita,” sabi ni Dante habang inaabot muli ang anak.

Alam ng matanda na nag-aalala ang anak niya sa kanyang kalusugan kaya sinabi nito sa katulong, “Maghanda kayo ng bedroom para sa young mistress.”

“Yes, madam,” sagot ng katulong.

Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amelia. Malinaw na hindi siya inaasahang sasama, kung hindi ay matagal nang naihanda ang silid niya.

“Grandma, gutom na ako. Gusto kong kumain. Nasaan si Auntie?” Tanong ni Clara na tila sanay na sanay sa lugar.

“Sige, ipagluluto ka ni Auntie. Nasa ibang bansa siya kasama ang friends niya, nag-skiing sila. Sa New Year mo pa siya makikita.”

Napahinga nang maluwag si Amelia. Hindi siya gusto ng kanyang hipag, katulad ng kanyang biyenan.

Tumunog ang phone ni Dante. Sinilip niya ang screen at lumabas para sagutin ang tawag.

Sumunod ng tingin si Amelia. Sumama siya rito abroad, kaya malamang kay Yvonne iyon. Siguro kailangan niya itong i-comfort nang maayos.

Mula sa flower hall, dahan-dahang lumapit ang isang matandang may puti at pilak na buhok. Ito ang lola sa tuhod ni Clara.

“Amelia, nandito ako,” malambing nitong sabi.

“Grandma,” magalang na tugon ni Amelia. Mabait sa kanya ang matanda mula nang ikasal siya.

“Oh my, Clara. Ang tangkad mo na. Hindi ka na kayang buhatin ni Mamita.” Puno ng pagmamahal ang mga mata nito habang tinitingnan ang apo sa tuhod.

Pagkatapos ng labingwalong oras na flight, pagod si Amelia. Dahil masayang naglalaro ang anak kasama ang biyenan at lola sa tuhod nito, naligo siya at nagpahinga sa kwarto.

Alas onse na ng gabi pero punong puno pa rin ng energy si Clara. Pinagbigyan siya ni Amelia at naglaro sila sa second floor living room. Maya maya, dumating din si Dante. Nakasuot siya ng cotton pajama set.

Pagkaupo niya, agad umakyat sa kandungan niya si Clara.

“Daddy, play with me.”

“Okay. What do you want to play?”

“Building blocks.”

Matiyagang nakipaglaro si Dante ng building blocks habang si Amelia ay nakaupo lang sa gilid. Dahil sa antok, nakatulog siya sa sofa.

Sa kanyang pag-aantok, naramdaman niyang tinatapik siya ni Clara.

“Daddy, pwede mo bang buhatin si Mommy pabalik sa room?” pabulong na sabi ng bata.

“You can wake her up,” sagot ni Dante.

“But you carried Tita Yvonne to your room last time. Bakit hindi mo kayang buhatin si Mom?” may halong selos na sabi ni Clara.

Napakunot ang noo ni Amelia. Hindi ba nila iniwasan ang anak nila noong naging intimate sila ni Yvonne?

Nakakagalit.

Nagkunwaring nagising si Amelia at umupo.

“Clara, samahan na lang kita sa room mo.”

Nagtagpo ang mga mata nila ni Dante. Malalim at mahirap basahin ang mga tingin nito. Alam niyang narinig niya ang usapan.

“I'm scared. Gusto ko sabay kayo matulog sa akin,” nakangusong sabi ni Clara.

“I still have work. Sleep with Mom first,” malamig na sagot ni Dante bago tumayo at bumalik sa study.

Lumapit si Amelia at niyakap ang anak.

“Halika, ikukuha kita ng story.”

Kinabukasan, bumaba si Amelia kasama si Clara.

“Young Madam, gising na po kayo. Ihahain na po ba ang breakfast?” tanong ng katulong.

Tumango si Amelia. Pagpasok sa dining area, hindi niya napigilang magtanong.

“Gising na ba ang young master?”

“Maaga pong umalis si Young Master.”

Naintindihan ni Amelia. Dahil nandito siya, hindi makapunta si Yvonne sa bahay ng Moretti family. Siguradong lumabas si Dante para samahan ito.

Marahil nasa isang upscale coffee shop sila sa city, o kaya nasa hotel para sa isang private na umaga.

Tanghali, nakipagkwentuhan si Amelia kay Mamita. Kahit hindi siya gusto ng biyenan, hindi nito ipinapakita iyon sa harap ng apo.

“Amelia, five years old na si Clara. Mukhang malungkot siya minsan. Bata ka pa, dapat mag-anak pa kayo para mas lively,” sabi ni Mamita habang hawak ang kamay niya.

Hindi naman masama ang intensyon nito. Bilang bahagi ng pamilya Moretti, natural lang na gusto nitong dumami ang mga apo.

Habang may kalaro si Clara, bumalik si Amelia sa kwarto para magsulat ng materials. Gusto niyang tuparin ang huling hiling ng kanyang ama at maitayo ang laboratory para rito.

Oras ng dinner nang umuwi si Dante.

“Clara, open your mouth,” masayang sabi ni Mamita habang sinusubuan ang bata, halatang proud.

Kapag may bata sa paligid, hindi nawawala ang sigla ng atmosphere. Ngunit napansin ng matanda ang malamig na relasyon sa pagitan ng kanyang apo at ng asawa nito.