Chapter 3 - The Woman in My Bed

PASADO alas-diyes ng gabi, pero nasa office pa rin si Selene. Maya't maya ang tunog ng cellphone pero hindi niya pinapansin kapag si Lucien lang naman.

Alam na niya kung anong kailangan nito kaya binabalewala lang niya. Ilang sandali pa ay nagpasiya na siyang magpahinga sa gabing iyon.

Papunta na siya sa staff lounge ng bigla niyang namataan ang asawa na papunta sa kanyang opisina. Nanlaki ang mata niya at mabilis na lumiko upang makaiwas. Binilisan niya ang paglalakad para hindi siya makita, umikot pa siya ng daan para lang makarating sa lounge.

Pagpasok ay nginitian niya ang kapwa doctor na gising pa ng mga sandaling iyon. "Thesis?"

Inalis ng doctor ang suot na eyeglasses sabay tango. "Oo, ikaw ba?" Pagkatapos ay sinuot ulit ang salamin para i-continue ang ginagawa.

"Magpapahinga lang, ayoko nang bumiyahe pauwi," dahilan niya kahit nasa thirty minutes lang naman ang layo ng ospital sa bahay.

Buti na lang talaga at hindi mahilig manghimasok ang mga kapwa niya doctor. Seperate ang work at personal life sa kanila.

Naglakad siya patungo sa bakanteng kama, may anim na double deck. Apat ang okupado na kaya maingat at mahina lang ang pag-uusap nila upang hindi makaistorbo sa iba.

"Matutulog na 'ko. Kung may maghanap, sabihin mo wala at ilang araw na 'kong walang matinong tulog," palusot niya pa upang kunwari ay ayaw niyang maistorbo.

Nag-thumbs up lang ito bilang tugon at pagkatapos ay naupo na siya sa kama, hinubad ang lab coat saka nahiga sa kama. Tinakpan niya ang sarili ng kumot.

Ilang sandali pa ay agad siyang nakaramdam ng antok, ngunit bago tuluyang makatulog ay nakarinig pa siya ng ingay. Kaya bigla siyang nagising kahit hindi pa nakakatulog.

Pinakinggan niya kung anong nangyayari.

"Sorry po sa istorbo, Dok, pero nandito po ba si Dok Selene?" tanong ng nurse.

"Bakit?" balik tanong ng doctor na nakasalamin.

"May naghahanap po kasi sa kanya," anito sabay lingon sa kasama, walang iba kundi si Lucien. "Nandito po ang asawa niya."

Nang marinig iyon ni Selene ay bigla siyang kinabahan, mariing kumuyom ang kamay. Nag-aabang na ituro siya ng kapwa doctor.

Inayos naman nito ang suot na salamin, bahagyang lumingon patungo sa kama ngunit hindi nagpahalata. "Wala, hindi ko siya napansin."

"Ah, sige, Dok. Pasensiya sa istorbo." Pagkatapos ay umalis na ito kasama si Lucien.

Ilang sandali pa ay bumangon si Selene at kinausap ang kapwa doctor, "Ba't 'di mo sinabing nandito ako?"

Lumingon ito sabay ngiti. "'Di ba nga sabi mo, 'pag may maghanap sabihin ko wala? Saka, sa pagkakaalam ko nasa ibang bansa ang asawa mo."

"Well, bumalik na siya."

"Pero hindi ka excited, ibig sabihin may nangyari. Pero hindi ko na aalamin kasi sakit lang 'yan sa ulo. Masyado na 'kong busy para makitsismis pa sa buhay ng iba."

Natawa si Selene. "Thank you." Pagkatapos ay muli siyang nahiga para matulog na.

Kinaumagahan, maganda ang naging tulog niya kaya maaga rin siyang nagising. Iyon nga lang habang nagsisipilyo sa banyo ng lounge at hinahalungkat ang bag ay hindi pala siya nakapagdala ng extra na damit maging underwear.

Ibig sabihin ay kailangan niyang umuwi. Pero dahil ayaw niyang makaharap si Lucien ay sasadyain niyang wala ito kaya mga pasado alas-siyete or quarter to eight siya babalik sa bahay para kumuha ng gamit.

Nagpunta siya pagkatapos sa canteen para bumili ng makakain saka siya nagtungo sa parking lot, doon na siya kumain ng almusal. Simpleng tinapay at kape lang at nang maubos ay nag-drive na siya paalis.

Mabilis lang siyang nakarating, pinarada sa tapat ng gate ang sasakyan saka siya pumasok.

"Good morning po, Ma'am," bati ng isang katulong.

Tumango lang siya saka naglakad patungo sa hagdan nang bigla itong sumunod. "Kumain na po kayo? Gusto niyo po bang ipaghain ko kayo?"

"No need, kaumain na 'ko… Si Lucien pala, umalis na?" Paniniguro niya kahit alam naman niyang umalis na ito dahil kulang ng isang kotse sa garage.

"Kaaalis lang, Ma'am."

Nagpatuloy sa pag-akyat si Selene nang bigla itong humarang sa daraanan na ikinabigla niya. Takang-taka ang mukha na tiningnan niya ito. "Bakit?"

Alanganing ngumiti ang katulong, halatang hindi ito mapakali na para bang may gustong sabihin.

"May problema ba?" madiin at may lalim niyang tanong.

Umiling ito sabay usog sa tabi kaya nagpatuloy siya habang paibaba itong tinitingnan. Nang makarating sa ikalawang palapag ay napansin niyang bukas ang silid sa tapat ng master's bedroom.

Pagsilip ay nakita niyang naglilinis ang mga katulong. "May bisita ba tayo?"

Ginagamit lang kasi ang kwartong iyon para sa mga mahahalagang guest.

Natigilan ang mga katulong, tikom ang bibig habang nagkakatinginan sa isa't isa.

Kumiling ng ulo ni Selene, naguguluhan na siya sa ikinikilos ng mga katulong. Kaya inulit niya ang tanong, iyon nga lang ay wala pa rin sumasagot.

Bumuntong-hininga na lamang siya at tumalikod, hindi niya gustong pilitin ang mga taong ayaw naman magsalita. Humarap siya sa master's bedroom ng muli, may humabol na katulong.

"S-Sandali lang po, Ma'am." Pigil nito. "M-May nakapasok po kasing pusa kagabi at nagkalat sa kwarto niyo. Hindi pa po namin nalilinisan kaya—"

"Kukuha lang ako ng damit," ani Selene.

"Pero sobrang baho po talaga, Ma'am."

Naningkit ang mata ni Selene, agad niyang nakita ang mali. "You know what? Hindi ka magaling magsinungaling." Pagkatapos ay binuksan ang pinto.

Bumungad sa kanya si Athena na mahimbing na natutulog sa kama. Napanganga siya at pagak na natawa.

Oo, gusto na lang niyang idaan sa tawa ang lahat kaysa magalit umagang-umaga. Ngunit kahit anong paalala pa sa sarili, talagang hindi niya mapapalampas na may gagamit ng sarili niyang kama.

Kaya nilapitan niya ito, mabigat ang hakbang habang nakakuyom ang magkabilang kamay. Hinablot niya ang kumot kaya mabilis na nagmulat ng mata si Athena.

Nang makita siya ay agad na bumakas ang takot sa mukha nito. Dali-daling bumangon habang hawak ang tiyan.

Doon, napako ang tingin niya, na mas ikinasira ng mood niya sa umagang iyon. "So, buntis ka talaga?"

"A-Ate—"

"'Wag kang mag-deny dahil halata naman. Anong ginagawa mo sa pamamahay ko, lalo na sa kama ko?"

Makailang ulit na napapakurap ng mata si Athena habang namumutla ang mukha sa kaba. "D-Dito na 'ko titira simula—"

"At sinong may sabi?" putol niya agad sa sasabihin nito.

Bago pa man makasagot si Athena ay pumasok na sa kwarto ang kapatid ni Lucien, si Lara.

"Anong meron?"

Lumingon si Selene sabay turo kay Athena. "Hindi lang ako nakauwi rito kagabi, pero may iba ng nakahiga sa kama ko."

"So, what? Parang kama lang, ang sensitive mo naman."

Umawang ang labi niya sa gulat, hindi siya makapaniwala na ganoon na lamang siyang sagutin nito. Nakakabastos, lalo pa nang lampasan lang siya nito para lapitan si Athena.

"Tara sa baba, sabay na tayong kumain." Sabay angkla ng kamay sa braso nito.

Nagpatianod naman si Athena ngunit nang palabas na ang dalawa ay nagsalita si Selene, "She has no right na gamitin ang kama na para lang sa'min dalawa ni Lucien. Ako ang asawa kaya dapat lang na lumugar siya."

Lumingon si Lara, sabay ngisi. "Don't worry, Ate… sooner or later, may papalit sa puwesto mo."