Chapter 5 - The Truth She Overheard

SERYOSO at nanunuot ang tingin ni Lucien sa kanya kaya kahit mukha man siyang kalmado ay hindi niya pa rin maiwasang maapektuhan.

"Umalis ka ng bahay."

Naglakad si Selene patungo sa desk habang nakapamulsa, itinatago ang nanginginig na kamay sa bulsa ng lab coat. "There's someone occupying my bed."

"Intindihin mo na lang at maselan—"

"Exactly," putol niya. "Sa sobrang understanding ko nga, umalis na 'ko para 'di makaistorbo sa inyo."

Hingang malalim ang ginawa ni Lucien. "Nasa'n ang gamit mo. Bumalik ka na sa bahay."

"No… hindi na 'ko babalik sa pamamahay na 'yun." Tiningnan niya ito sa mukha pero agad ring nag-iwas nang hindi matagalan ang titig nito.

"Kung si Athena ang dahilan. Don't worry, hindi naman siya magtatagal do'n."

"Regardless kung siya man ang dahilan o hindi. The mere fact na may pinatira kang ibang babae sa bahay natin ng hindi mo man lang pinapaalam sa'kin ay malaking issue na iyon. What more… buntis pa, kaya congrats. Magiging daddy ka na," sarkastiko niyang sabi.

Kumuyom ang parehong kamay ni Lucien. Bakas sa mukha ang inis ngunit hanggang doon lang at pinili na lamang manahimik.

Samantalang para naman tinutusok ng daan-daang karayom ang puso ni Selene. Nanunubig na ang mga mata ng sandaling iyon pero pilit pa rin nagpapakatatag. Pasimpleng pinunasan ang mga mata bago muling lumingon. "Nanghula lang ako, pero hindi mo man lang dineny," aniya sabay kagat sa ibabang labi upang pigilan ang sariling humikbi.

Nanahimik lang si Lucien at bawat segundong lumilipas ay mas lalong nawawasak ang puso niya.

Umiwas ng tingin si Lucien, kuyom pa rin ang parehong kamay. "Bumalik ka sa bahay. I'll make sure na wala na ro'n si Athena."

Huminga nang malalim si Selene. "Kahit paalisin mo pa siya, hindi na magbabago ang pasiya ko. Mas mainam pa nga siguro para hindi ka na mahirapan pang hiwalayan ako."

Minsan lang niya itong makitang mabigla at hindi niya inasahang makikita niya iyon sa sandaling iyon. Pagkatapos ay nag-angat siya ng tingin upang mapigilang tumulo ang luha sa mga mata. "'Wag na tayong magkunwari pa dito, Lucien. Pagod na 'ko sa gano'n kaya tama na… Para sa'n pa kung matagal ko nang alam na after seven years ng marriage natin ay hihiwalayan mo 'ko. Kaya ka nga bumalik dito sa bansa, 'di ba para sa annulment?"

Malikot ang mga mata ni Lucien, sa unang pagkakataon ay nablangko ang kanyang isip sa narinig. "K-Kanino mo nalaman?"

"Mahalaga pa ba kung kanino ko—"

"Sino?!" bahagyang taas ng boses ni Lucien.

Kaya tiningnan niya ito nang masama. "Sayo. Narinig ko lahat ng gabing iyon sa'yo habang may kausap ka sa banyo."

Napakunot-noo si Lucien, hindi niya naaalala ang gabing iyon ngunit posibleng sinabi niya nga iyon sa kausap—kung sino man iyon.

Muling tumingin si Selene at nang makita niyang natigilan ito ay nagsalita siya, "Kung wala ka ng kailangan pa, maaari ka nang umalis."

Nagbaba ng tingin si Lucien, hindi na nagmatigas pero bago tuluyang umalis ay nag-iwan pa ng salita, "Babalik ako."

Mabigat ang hakbang niyang umalis sa ospital at nagmaneho patungo sa bahay ng mga magulang. Tuloy-tuloy siya hanggang sa makarating sa sala kung nasaan ang mga magulang. "Si Lara?"

"Nasa taas," si Lorenzo ang sumagot, ang ama.

Si Carmela na nakatingin sa anak ay agad nakapansin. "Anong meron, Lucien?"

Tila wala siyang narinig at tuloy-tuloy lang paakyat ng hagdan. Nang nasa bandang kalagitnaan ay tumayo si Carmela sabay hila sa asawa. "Sundan natin, dali. Baka kung anong gawin kay Lara."

Pagdating sa itaas ay naabutan niyang kinakatok nang malakas ni Lucien ang pinto. "Open this damn door!"

"Lucien! Ano bang ginagawa mo?" ani Lorenzo. "Tinatakot mo lang ang kapatid mo."

Nilingon niya ang magulang. "Umalis si Selene at gusto ng makipaghiwalay. Siya at si Athena lang naman ang nando'n sa bahay kaya sigurado akong may ginawa siya." Saka muling kinalampag ang pinto.

Ilang sandali pa ay binuksan nang bahagya ni Lara ang pinto kaya tinulak niya na ikinatakot nito sabay tili.

"Lucien!" sita ni Carmela sa anak sabay lapit. "Tumigil ka nga!"

Sumunod agad si Lorenzo at baka tumaas na naman ang presyon ng asawa. Hindi ito pwedeng ma-stress at masakitin pa naman. "Ikaw ang kumalma."

"Mommy…" tawag ni Lara sabay yakap, nakahanap agad ng kakampi. "Wala naman akong ginagawang masama. Si Selene 'yun, akala mo kung sino at pinapalayas si Athena. Masama bang ipagtanggol ko ang kaibigan ko?"

Nagpalipat-lipat ng tingin si Lorenzo sa dalawang anak. "Anong ginagawa ni Athena sa bahay mo?"

Umiwas ng tingin si Lucien dahil masiyadong mabilis ang mga pangyayari kaya hindi siya nagkaroon ng pagkakataong sabihin sa magulang ang lahat.

Ngunit bago pa man siya makapagsalita ay inunahan na siya ni Lara, "She's pregnant, Dad."

Napasinghap sa gulat si Carmela. "B-Buntis siya? Lucien… 'wag mo sabihing ikaw ang ama?"

Umawang ang labi niya sa tanong ng ina. "It's just a one night mistake."

"Nahihibang ka na ba?!" biglang taas ng boses ni Lorenzo.

"Lasing ako ng sandaling 'yun, Dad. Hindi ko sinasadya."

"Kahit na! Dating fiance 'yun ng pinsan mo. Saka… may asawa ka!"

Biglang nanghina ang tuhod ni Carmela sa natuklasan. Mabuti na lamang at nakaalalay ang asawa at si Lara sa kanya.

Masamang tingin ang pinukol ni Lorenzo sa anak. "Kita mo nang ginawa mo?! Ayusin mo 'to baka pa may mangyaring masama kay Carmela."

Masamang tingin ang pinukol ni Lucien sa kapatid bago tahimik na umalis. Dumiretso siya pauwi kung saan ay naghihintay si Athena.

Nang makita siya ay mangiyak-ngiyak na lumapit. "I'm so sorry, hindi ko sinasadya. Kung gusto mo, kakausapin ko si Selene para bumalik dito."

Hingang malalim lang ang naging tugon ni Lucien. "Ang mas mabuti pa ay mag-impake ka na, ililipat kita sa mas maayos na—"

"P-Paaalisin mo 'ko rito? Buntis ako, Lucien at hindi ko kayang mag-isa," ani Athena sabay yakap.

"May sasama naman sa'yong katulong para—"

"No! Dito lang ako sa tabi mo, please… 'Wag mo kaming itakwil ng anak mo." Pagkatapos ay tiningala niya ito, ang mukha ay nagsusumama at may luha sa mga mata. "Nakikiusap ako, Lucien… isipin mong mabuti kung sinong mas mahalaga sa'min dalawa ni Selene."

Napatiim-bagang siya sa sinabi nito, pinapapili kung sinong mas matimbang.

Obvious naman kung sino, pero hindi niya pwedeng bitawan nang ganoon na lamang si Selene. Pero para sa ikatatahimik ni Athena ay pinaburan niya ito. Gagawa na lamang siya ng paraan para maibalik si Selene sa bahay.

"Okay," labas sa ilong niyang sabi saka marahang hinimas ang likod nito upang hindi na maging emosyonal at baka mapaano pa ang pinagbubuntis.