Chapter 1: Business Trip Gone Wrong

Parang kaluluwang nakalutang si Adaghlia Perez habang naglalakad papunta sa loob ng isang mamahaling restaurant. Sinalubong kaagad siya ng amoy ng scented candles. Mayroon ding mga petals ng bulaklak sa sahig. Nasa entrance palang siya ay natatanaw na niya ang dalawang taong halos magkatagpo na ang mga nguso kahit may mesang nakapagitan.

Walang ibang tao sa lugar maliban sa mga staff at musicians na tumutugtog ng romantikong awitin. Sigurado siyang nirentahan ng dalawa ang lugar na ito para makapag-lovey dovey ito ng walang istorbo.

Bawat hakbang niya'y pabigat ng pabigat. Lakad ng ilang taong poot, pagtitimpi at pagkadismaya. Halos bumabaon na ang takong ng kanyang heels sa sahig ng establisyemento.

Napatingin kaagad ang dalawa sa kanyang direction. Natigilan ang mga ito sa pagsusubuan, parang nakakita ng multo. Sandaling namutla ang babae pero kaagad ding bumalik ang normal na ekspresyon at postura. Pasimple pang itinaas ang isang kilay nito at umirap sa kanya. Ang lalaki naman ay pinanlilisikan siya ng mata. Kung nakakamatay lang ang tingin, tiyak ay kanina pa siya bumulagta sa kanyang kinatatayuan. Ito ay si Grayson Chandler, ang kanyang asawa.

“Why are you here? Paano mo–” gulat na tanong ng lalaki kay Ada. Masyado siyang nagulat sa pagdating nito. Pero ramdam niyang may mali sa presensya nito. Parang ibang tao ang nakikita niya.

“Hindi ba't ako dapat ang magtatanong sa'yo niyan?” putol niya dito.

Natigilan ang lalaki. Hindi ugali ni Ada ang putulin siya habang nagsasalita. Mataas ang respeto nito sa kanya.

“So ano na? Ito ba ang 'out of the country' business trip mo? Hindi man lang kayo nang-invite," sarkastikong sabi niya habang pinagkrus ang dalawang kamay sa dibdib.

Ang paalam kasi ng asawa kay Ada ay tatlong araw pa ito bago makakauwi ng Pinas dahil nasa Europe ito. Bukod sa abogado ito, may business din itong inaalagaan. Pero ang nakapagtataka ay kahit sobrang busy nito, nakuha pa rin nitong lumandi sa iba ngunit pagdating sa kanya ay wala itong oras. Uuwi lang kapag may kailangan. Tanging pampalipas oras at parausan lang ang tingin nito sa kanya.

“It's not what you think, Ada," seryosong sagot ng lalaki.

“Talaga ba?!” sigaw niya sa pagmumukha nito.

Inilibot niya ang paningin sa paligid. Candles. Roses. Musicians. “Hmm… how romantic.”

Malakas na ibinagsak ni Ada ang kamay sa ibabaw ng mesa ng dalawa. Halos matumba na ang mga inumin sa mesa.

Labis na naguguluhan si Grayson. Ito ang kauna-unahang pagkakataong narinig siya nitong sumigaw. Sa mata nito, isa siyang mahinahon, mabait, mapagkumbaba, at maalagang tao. Hindi niya akalain na may ganitong side pala si Ada.

“Wait, Miss. Who are you? And why are you talking to him like that? Don't you know he's a lawyer and he can sue you for this?” naiiritang sabat ng babae. Nagalit yata dahil naistorbo ang kanilang romantic date.

Infairness, maganda ito at medyo pamilyar ang mukha. Hindi nga lang matandaan ni Ada kung saan niya ito nakita. 'Yon nga lang, demonyo pala ito sa likod ng mukhang mala-anghel.

“Shut up, you shameless bitch! Wala kang karapatang makisawsaw sa usapan ng ibang tao!”

“What did you just call me?!" Mabilis na lumabas ang totoong ugali ng babae. Tumayo ito at aakmang sasampalin siya pero mabilis niyang nahuli ang kamay nito. Sa halip, sinampal niya ito nang walang paligoy-ligoy. Hindi pa siya nakontento, sinaboy pa niya sa mukha nito ang strawberry shake na hindi pa nagalaw.

“Oh my god! My dress! This is a limited edition! My... My face! I just had a facial treatment!” Halos mahimatay ang babae habang pinagmamasdan ang puting bestida na unti-unting nilalamon ng kulay ng shake. Para itong basang sisiw na nanlalagkit.

“Pwede ba, Ada, tumigil ka na. She's just my client! What happened to you?” Inis na napahilot sa sintedo si Grayson. Pilit nitong hininaan ang boses dahil nasa publikong lugar sila. Tulad ng inaasahan, mabilis itong rumesponde sa babae na para bang isang knight in shining armor.

Napailing si Ada sa sinabi ng lalaki. Kahit ipambala pa ito sa kanyon ay hindi talaga ito aamin. Huling-huli na nga sa akto, nagdedeny pa! Talagang walang mapaglalagyan ang kakapalan ng mukha ng lalaking ito. Hindi lang makapal, singtigas pa ng bakal!

Hindi na niya kailangan pang magpaliwanag. She will just let the evidence talk instead. Halos masira na ang kanyang handbag sa pagmamadali niyang buksan ito.

“Kliyente?!”

Binagsak niya ang isang rolyo ng tarpaulin sa mesa at binuksan ito. May haba itong halos isang metro. Natigilan ang lalaki sa pag-aasikaso doon sa babae. Makikita ang naka-collage na mga larawan ng dalawa na naglalambingan, iba't-ibang anggulo, iba't-ibang okasyon, iba't-ibang lugar...

Pagkatapos ay kinuha na naman niya ang isang rolyo at binuksan ulit sa harap nila. Ito ay naglalaman ng kanilang pagpapalitan ng mensahe sa I*******m. Mga mensaheng nadiskubre niya noon habang nanginginig ang mga kamay.

“Kliyente?! Kliyente pa rin ba?! Ang kakapal ng mukha niyong dalawa! Magsama kayo sa impyerno!”

Halos puputok na ang ugat niya sa leeg sa kakasigaw. Hindi makaimik ang dalawa. Hindi pa siya nakontento, kinuha niya ang mga tarpaulin at binato sa mga ito. Wala na siyang pakialam pa kung sino man ang makarinig or makakita sa kanya na nagwawala.

Pakiramdam niya ay siya ang nanalo. Para siyang nabunutan ng tinik. She felt satisfied. She finally vented out every weight she had in her heart.

Pero mali pala siya ng akala. Bago pa man siya makalayo sa lugar, may isang bagay na sumampal sa kanya.

“You're just my wife in papers, Ada. Baka nakalimutan mo," galit at may pambabantang paalala ni Grayson. Na para bang siya pa ang may kasalanan dahil nahuli niya ito.

Saglit siyang natigilan sa paglalakad. Sa sandaling iyon, wala na siyang ibang naramdaman pa kundi ang masakit na katotohanan. Pero kailangan na niyang tanggapin. Handa na siyang piliin at unahin ang sarili.

“Huwag kang mag-alala, isang buwan mo na lang akong asawa sa papel. Baka nakalimutan mo?”

“You!“ Si Grayson na naman ang natigilan. “I'll make sure you pay for what you did today!”

Sa wakas, lumabas na rin ang totoong kulay ng asawa. Kung dati ay nagtitimpi ito kapag nasa harap ng ibang tao, ngayon ay hindi ito nagdalawang-isip na ipakita kung ano siya. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na tinaasan siya nito ng boses sa labas ng kanilang pamamahay. Na para bang pinapamukha nito na hindi siya kawalan sa harap ng kerida nito.

Hindi na niya ito pinansin pa at naglakad nalang palabas habang nagpipigil ng luha.