Masukแต่ไอรีนยังไม่หยุดถามเขาแค่นั้น หลังจากเธอซับน้ำตา เธอก็มองหน้าเขาแล้วถามคำถามใหม่
เดาใจของเธอยากซะจริง ๆ
เขาเริ่มไม่รู้แล้วว่าเธอจะมาไม้ไหน
“แล้วนาย..มีแฟนไหม?”
“ครับ?” คำถามนั้นทำเอาเรธอึ้งไม่น้อย จู่ๆ ก็เปลี่ยนคำถามซะคนซีกโลกขนาดนี้
“ผมยังไม่เคยมีแฟนครับ” เรธตอบไปตามความจริง เขาไม่เคยมีแฟน ไม่เคยคบหาใคร มีแต่คู่นอนที่ผลัดเปลี่ยนกันไปไม่ซ้ำหน้าก็เท่านั้น
ไอรีนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกยิ่งสนใจในตัวของเรธขึ้นมามากกว่าเดิม
ถ้าคนไม่มีแฟนจริง ๆ เวลาโดนผู้หญิงยั่วจะเป็นยังไงนะ
น่าสนุก
นิ้วเรียวยาวกระดิกนิ่งเรียกอีกฝ่ายเข้ามาใกล้
เรธค่อยๆ เดินเข่าเข้าไปหา สายตาของเธอจ้องมองเขาทุกกระเบียดนิ้วเลยก็ว่าได้
“แล้วนายรู้หรือเปล่า ว่าบอดี้การ์ดส่วนตัวต้องทำอะไรบ้าง”
“ครับ?”
“นายรู้ด้วยหรือเปล่าว่าแม้แต่ตอนฉันอาบน้ำ นายก็ต้องเข้าไปเฝ้าด้วย”
เรื่องนี้เธอโกหก ก็อย่างที่บอก พื้นที่ส่วนตัวของเธอค่อนข้างจะปลอดภัย ไม่จำเป็นจะต้องมีคนมาเฝ้าตอนเธออาบน้ำหรอก แต่ทว่าที่พูดไปแบบนั้นก็เพราะอยากจะยั่วคนตรงหน้าเล่น ๆ ก็เท่านั้น
“คือ..มันจะดีเหรอครับ” เรธแกล้งทำเป็นคิ้วขมวดทำเหมือนว่าเรื่องที่เธอบอกไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ แต่ทว่านิ้วเรียวยาวก็จับปลายคางของเขาให้เงยขึ้นมาสบตากับเธออีกครั้ง
สายตาคมมองจ้องไปที่ริมฝีปากบางที่เคลือบไปด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อน เขาแทบอยากจะพุ่งไปกัดริมฝีปากนิ่มเสียเดี๋ยวนั้น แต่ก็ทำได้แค่อดทน
“หรือคนอย่างนายไม่เคยเห็นเรือนร่างผู้หญิง?”
“ผมไม่เคยมีแฟนแล้วผมจะไปเคยเห็นได้ยังไงกันครับ”
ไอรีนได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับยิ้มหัวเราะออกมา
“ก็ดี ต่อไปนี้นายจะได้เห็นฉันโป๊ทุกวัน”
ไอรีนแกล้งยั่ว ในขณะที่เรธทำทำสีหน้านิ่งทั้งที่ภายในใจกลับยิ้มอย่างสะใจออกมา
เพราะถ้าเป็นแบบนั้นมันก็กำไรชีวิตเห็นๆ เลยไม่ใช่รึไง
ไอรีนลุกขึ้นยืน เธอค่อยๆ ปลดชุดของตัวเองออก สายตาของเธอจ้องมองเรธ ที่เบือนหน้าหนีไปทั้งอื่น
ใช่…เขาแกล้งทำ ทั้งที่อยากมองหุ่นสวย ๆ ของเธออย่างเต็มตา และเขารู้ดีว่าเธอกำลังยั่ว เพื่อทดสอบอะไรบางอย่างจากเขา
“เรธ”
“ครับ”
“หันกลับมาดูซะ”
“แต่ว่า”
“ฉันสั่ง” เรธหันกลับไป สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือร่างกายเรียวสวยที่เหลือเพียงชุดชั้นในสีขาว
“อ๊ะ!..”
“เหอะ” ไอรีนถึงกับยิ้มเยาะ เมื่อเห็นสายตาเรธที่มองเรือนร่างของเธอชนิดตาไม่กะพริบ แต่เธอไม่ได้รู้สึกอายอะไรขนาดนั้น มันก็เหมือนกับเวลาเธอใส่ชุดว่ายน้ำทูพีชแบบบิกินี่ตอนไปว่ายน้ำในสระนั่นแหละ เรื่องปกติสำหรับเธอ
ก็แค่เปลี่ยนจากชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่
เป็นชุดชั้นในสีขาวลายลูกไม้เท่านั้น
เรธมองนิ่งก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาเห็นเรือนร่างผู้หญิงมาก็ตั้งมากมายแต่ก็ไม่เคยมีใครหุ่นยั่วยวนเท่ากับไอรีนมาก่อน
หน้าอกน่าจะเต็มมือ เอวคอดเล็ก หุ่นเอส สะโพกพายกลมมน และตรงสามเหลี่ยมเนินเนื้อภายใต้กางเกงชั้นในสีขาวนั่น
โคตรน่า…
ฮึ่ม…ไม่เอาไอ้เรธ อดทนไว้เรธ อดทนไว้
เขาเกือบแพ้เสียในหัว ลุกขึ้นไปกดร่างบางจมเตียงแล้ว แต่ฮึบไว้
เมื่อเห็นว่าเรธยังคงเก็บสีหน้าและอาการได้ดี ไอรีนจึงยกยิ้ม เธอยังนึกอยากแกล้งทดสอบความอดทนเขามากกว่านี้
แต่แบบไหนล่ะ ที่จะทำให้เขาเสียตัวตนได้อีก
สงสัยต้องใช้ขั้นเด็ดขาด
“ตามฉันมา อย่าลืมผ้าเช็ดตัวด้วย”
“คะ..ครับ!” เรธก้มศีรษะลง ทำตามคำสั่ง เขาเดินตามร่างบางเข้าไปในห้องน้ำ
ไอรีนยืนหันหลังหน้าอ่างจากุชชี่ ก่อนจะเอื้อมมือปลดเสื้อชั้นในจากด้านหลัง ค่อย ๆ ปลดสายออกจากบ่าทีละข้างแล้วโยนทิ้งลงพื้นไป
เรธกัดฟันมองภาพตรงหน้า
แต่ไอรีนยังไม่หยุดแค่นั้น เธอค่อย ๆ ปลดกางเกงในลูกไม้จีสติงที่สวมอยู่ สายเดี่ยวสีขาวที่ไม่อาจปิดกั้นก้มกลมงอนเด้งที่โคตรน่าขย้ำ ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ รูดผ่านเรียวขา แล้วโยนทิ้งข้าง ๆ ตัว
เรธยังคงเก็บอาการ เขาเดินตามก้มลงไปเก็บชั้นในทั้งสองชิ้นของเธอขึ้นมาถือไว้ในมือ
สายตาของเสือร้ายได้แต่จับจ้องมองแผ่นหลังเนียนไม่ว่าตาย
‘น่าxxฉิบหาย!’
เรธสบถในใจ แต่เขาจะปล่อยให้การแฝงตัวเข้ามาพังไม่ได้เด็ดขาด
“เปิดน้ำสิ”
“ครับ” เรธยังคงเก็บสีหน้านิ่งด้วยท่าทีเคร่งขรึมไม่หลุดแสดงอาการอะไรออกมาแม้แต่น้อย และนั่นยิ่งอยากทำให้ไอรีนเอาชนะ
เห็นเธอถึงขนาดนั้น เขายังไม่รู้สึกอะไรจริงหรือ
“เป็นไงบ้าง เห็นเรือนร่างผู้หญิงครั้งแรก” ร่างบางเกาะขอบอ่างพร้อมเอ่ยถามเรธที่นั่งวัดอุณหภูมิของน้ำอยู่ข้างๆ
“ก็..แปลกตาดีครับ” คำตอบของเรธทำเอาไอรีนผิดหวังเป็นอย่างมาก เธอคิดว่าอีกฝ่ายจะชมเธอว่า สวย หุ่นดี อะไรทำนองนั้น แต่มาบอกว่าแปลกตาดีเนี่ยนะ
“ปิดน้ำแล้วเทขวดที่วางข้างๆ ซะ” เธอเอ่ยสั่ง เธอจงใจให้น้ำอยู่ในระดับที่เห็นจุกหน้าอกของตนเอง แต่ทว่าเรธกลับทำทุกอย่างโดยไม่หันมองมาทางเธอเลยสักนิด
เขาแค่ทำทุกอย่างตามที่ไอรีนสั่ง ทั้งที่ตอนนี้เขาภาวนาขอให้เธอรีบไล่เขาออกไปไวๆ ด้วยซ้ำเพราะเขาแทบจะโฟกัสอะไรไม่ได้แล้ว ในหัวมันก็เอาแต่อยากหันไปมองหน้าสวยๆ กับหน้าอกของเธอที่เห็นเพียงหางตาก็รู้ว่าจุกของมันสีชมพูน่ากัดขนาดไหน
เขากลัวตัวเองจะทนไม่ไหวและจับเธอกดคาห้องน้ำจริงๆ
“เรธ”
“ครับ”
“มานวดให้หน่อยสิ”
เติบโตไปด้วยกัน“ว้าว เกาะนี้สวยมากเลยเรธ เกาะส่วนตัวของคุณเหรอ” ใบหน้าสวยตะลึงให้กับภาพตรงหน้า ตอนที่คิดเรื่องที่จะไปฮันนีมูลกันที่ไหน จู่ๆ เรธก็บอกว่าจะพามาเกาะส่วนตัวที่เขาซื้อไว้ เธอคิดว่ามันจะดูเหมือนเกาะทั่ว ๆ ไป แต่ผิดคาดเกาะแห่งนี้สวยมากราวกับเนรมิตสวรรค์บนดินย่อม ๆ มาให้เธอ“เรธ พระอาทิตย์กำลังขึ้นด้วยแหละ สวยมาก!” ไอรีนตื่นเต้นมาก จนต้องรีบยกมือถือขึ้นมาถ่าย แค่เห็นภาพวิวแค่นี้ ความเหนื่อยล้าที่นั่งเครื่องบินส่วนตัวมากว่าหลายชั่วโมงก็หายไปทันที“ไอรีน”“หื้ม? อ๊ะ!” ใบหน้าสวยทำหน้าตกใจเมื่อจู่ๆ เรธก็คุกเข่าลงต่อหน้าเธอ “อะไรเนี่ย จะขอแต่งงานอีกรอบรึไง?” เธอเอ่ยด้วยความงุนงง“เปล่า”“อ้าวแล้วคุณคุกเข่าทำไม” ไอรีนถึงกับหน้าเหวอ ในขณะที่เรธได้แต่ยิ้มเขากอดเอวเธอไว้หลวม ๆ ก่อนจะเอาใบหน้าแนบท้อง“ไอรีน เรามีลูกด้วยกันนะ”“ห๊ะ อะไรเนี่ย..” “ก็มีลูกด้วยกันไง มีด้วยกันหลาย ๆ คนเลย”ไอรีนยิ้มกว้าง พยักหน้าตกลงในทันที เรธลุกขึ้น ดึงไอรีนเข้ามาจูบภายใต้แสงพระอาทิตย์ที่กำลังสาดเข้ามาที่เกาะ ผสานกับเสียงคลื่นทะเลที่และลมเย็น ๆ ที่พัดผ่านเรธถอนจูบออกมา ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยแก้มแดงๆ ของใ
2เดือนต่อมาท่ามกลางบรรยากาศที่ตกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวแดง และเสียงเปียโนที่กำลังเล่น เรธในชุดสูทสีขาวกำลังรอไอรีนในชุดแต่งงานสีขาวฟูฟองที่เดินเคียงข้างมากับผู้เป็นพ่อใบหน้าสวยยิ้มให้แขกทุกคนที่มาเป็นสักขีพยานในงานแต่งของเธอ ทั้งลูกน้องจากสองสมาชิก สาวใช้คนสนิททั้งสองคน เดชา รวมถึงผู้นำตระกูลฟาเรนต์ และเพื่อนสนิททั้งสองคนของเรธที่เธอเองก็พึ่งรู้จักได้ไม่นานมานี้“ไอรีน” เรธมองไอรีนด้วยสายตาหวานเยิ้ม ร่างบางขำออกมาเล็กน้อย สายตาคมที่เคยเอาแต่มองเธอด้วยความเย็นชาในครั้งแรกที่เจอกัน มาตอนนี้กลับอ่อนโยนจนน่าประหลาดพ่อของไอรีนส่งมือลูกสาวให้กับเรธ เจ้าตัวน้อมศีรษะเล็กน้อยด้วยความเคารพ ก่อนจะกุมมือไอรีนขึ้นสู่พิธีงานแต่งงานของทั้งสองจัดขึ้นที่โบสถ์คริสต์แห่งหนึ่ง เป็นพื้นที่ที่รอบล้อมด้วยธรรมชาติและความสงบ แต่ยังคงความหรูหราและศักดิ์สิทธิ์ไว้ด้านใน ซึ่งนี่เป็นความต้องการของไอรีนที่อยากจัดงานแค่ภายในครอบครัว เพราะแค่เรื่องที่แพร่ออกไปว่าทั้งสองตระกูลจะดองกันก็เกิดเรื่องราวมากมายขึ้นจนน่าปวดหัวไปหมด นักข่าวต่างมารุมล้อมรอบบ้านเพื่ออยากสัมภาษณ์ พอเป็นกระแสขึ้นมา เรื่องการลอบฆ่าก็ค่อยๆ หา
“เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้านคะ?” ไอรีนเอ่ยถามกับพ่อของตน อาการของพ่อเธอก็เรียกได้ว่าหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว เธอเองก็จะได้ไม่ต้องเหงาอยู่บ้านคนเดียว“เอาจริงๆ พ่อก็ชอบที่นี่นะ เหมือนแม่ของลูกอยู่กับพ่อตลอดเวลา” คำพูดของพ่อทำเอาไอรีนเศร้าซึมเล็กน้อย เมื่อก่อนนอกจากทะเลที่ชอบไปด้วยกัน ก็มีบ้านหลังนี้ที่แวะมาครั้งคราว เธอเองก็อยากอยู่ที่นี่กับพ่อเหมือนกัน แต่ก็ไม่อาจละทิ้งหน้าที่การงานที่จะต้องทำ“ไหนๆ พวกลูกก็จะแต่งงานกันแล้ว พ่อคิดว่าพ่อจะวางมือจากวงการมาอยู่ที่นี่กับเดชานี่แหละ” ไอรีนหน้าหงอยทันที ถึงอย่างนั้นเธอก็อยากอยู่กับพ่อมากกว่า แต่ถ้านั่นเป็นความสบายใจของพ่อของเธอ เธอเองก็จะยอม เพราะพ่อของเธอทำเพื่อเธอมามากพอแล้วจริงๆ มันก็ถึงเวลาแล้วที่เธอจะปล่อยให้พ่อมีความสุขในแบบของตัวเองบ้าง“หนูแล้วแต่พ่อเลยค่ะ” ไอรีนกล่าวด้วยรอยยิ้ม …หลังจากวันนั้นพ่อของเธอก็ยอมกลับมาบริหารโรเซสเหมือนเดิมอีกพักหนึ่งเพื่อช่วยผลักดันไอรีนให้แข็งแกร่งขึ้น แต่ครั้งนี้ท่านเลือกที่อยู่เบื้องหลังไม่ได้เข้าร่วมงานใดๆ อีกงานเอกสารพ่อของเธอรับไปดูแล ส่วนเรื่องธุรกิจก็เป็นเธอที่คอยดำเนินการให้ ไอรีนนึกอยากตีตัวเองจริงๆ
ไอรีนน้ำตาไหลพราก เธอร้องสะอื้นออกมากับคำพูดมากมายของอีกฝ่าย เรธดึงไอรีนไปกอดแน่น เขาไม่อยากเห็นเธอร้องไห้เพราะเขาอีกต่อไปแล้ว“แต่ถึงอย่างงั้นคุณพ่อของฉันก็คงไม่ยอมฮึก.. คุณพ่อคงไม่มีทางยอมให้เราแต่งงานกัน“ใครบอกคุณว่าท่านจะไม่ยอม ท่านยอมแล้วต่างหาก”“ฮะ!? นายไปหาพ่อฉันมาเหรอ!” ไอรีนผละตัวออกมาด้วยความตกใจ เรธค่อยๆ ปาดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบาและพยักหน้ารับ“ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีรึเปล่าที่ท่านป่วยอยู่จึงไม่สามารถเลือกอะไรได้ ท่านยอมเชื่อตระกูลฟาเรนต์เพียงเพราะเราสัญญาว่าจะปกป้องลูกสาวของท่านเท่าชีวิต ““ง่ายๆ แบบนี้เลยอะนะ!?” ไอรีนแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองว่าพ่อของเธอจะยอมอะไรง่ายๆ แบบนี้“ไม่ใช่ว่านายไปขู่บังคับ?”“ไม่ใช่แบบนั้น” เรธรีบอธิบายต่อทันที“ความจริงแล้วเมื่อก่อนสองตระกูลนี้ก็ปรองดองกันมาตลอด ผู้นำทั้งสองคนสนิทกันมากเพราะอายุเท่ากัน เรียนที่เดียวกัน ตอนที่คุณยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ผมยังเคยทั้งอุ้ม ทั้งกอด ทั้งหอมแก้มคุณด้วยซ้ำ คุณพ่อของคุณท่านก็เคยเอ็นดูผมมาก “ไอรีนที่ได้ยินแบบนั้นก็อ้าปากค้างไปทันที“แต่เรื่องที่ฟาเรนต์หักหลังโรเซส ไม่ใช่ว่าท่านไม่โกรธหรอกนะ ผมกับพ่อก็โดนท่า
ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ ไอรีนพยายามหักห้ามหัวใจตัวเองไม่ให้อ่อนข้อง่ายๆ กับเรธ แม้จะมองถึงความเปลี่ยนแปลงของเขาอย่างชัดเจนได้ก็ตามดวงตาสวยค่อยๆ หลับลง ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า พอมีเขาอยู่ข้าง ๆ เธอรู้สึกอุ่นใจที่มีเรธอยู่ในห้องนี้ด้วยกับเธอเช้าวันต่อมา“อื้ออ อ๊ะ!?” ไอรีนรีบผลักเรธที่กำลังนอนกอดเธอทันที ร่างบางลุกขึ้นมาด้วยสีหน้าโมโห ในขณะที่เรธกำลังขยี้ตาตื่นขึ้นมา“นาย! ทำไมถึงมานอนตรงนี้ได้!” เธอถามอย่างเดือดดาล ก็ว่าอยู่ว่าบางครั้งก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมารัดตลอดเวลา แต่เพราะมันอบอุ่นดีก็เลยไม่คิดที่จะลืมตาตื่นขึ้นมา“จำไม่ได้เหรอ เมื่อคนคุณเป็นคนเรียกผมขึ้นไปนอนเองนะ” เรธพูดขึ้น ไอรีนชะงัก ในหัวเอาแต่คิดว่าเธอทำแบบนั้นจริงๆ น่ะเหรอ ทำไมเธอจำไม่ได้ล่ะเรธได้แต่อมยิ้ม ความจริงแล้วไอรีนนอนหลับสนิทมาก แต่เป็นเขาเองที่อยากนอนกอดเธอก็เลยค่อยๆ ขยับขึ้นมาบนเตียง แม้บางครั้งไอรีนจะรู้สึกตัว แต่ก็โชคดีของเขาที่เธอไม่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งเห็นใบหน้าสวยกำลังนั่งนึกคิดด้วยสภาพตื่นนอนก็คิดว่าเธอน่ารักมากจริงๆ น่ารักจนอยากจับมาจับและแน่นอนว่าคนอย่างเขาแพ้เสียงในหัวตัวเองสุดๆ“น่ารักจัง”จุ๊บ
วันต่อมาเดชาเข้ามาขอพบไอรีนที่ห้องทำงานของเธอ“เรื่องทุกอย่างมันจะไม่เกิดขึ้นเลย หากผมตรวจสอบให้ดี”“ผมนึกว่าลูกชายตระกูลฟาเรนต์จะไม่มีวันกลับมาแล้วซะอีก เพราะเห็นว่ากำลังจะแต่งงานกับตระกูลอื่นเพื่อขยายอำนาจที่นั่น” ไอรีนรับฟังเงียบๆ เธอเชื่อที่ลุงเดชาพูดทุกอย่าง แม้จะรู้สึกเจ็บอยู่บ้างที่รู้ว่าเขากำลังจะแต่งงาน“เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็คงทำอะไรไม่ได้” เธอเอ่ยตอบเสียงเรียบ แม้จะผ่านเหตุการณ์นั้นมาสามวันแรก แต่ภาพและความรู้สึกทุกอย่างยังคงชัดเจนอยู่ในใจของเธอทั้งภาพของผู้คนที่นอนตายกันเกลื่อนกลิ่นคาวเลือดและคำสารภาพรักของเรธ“แล้วคุณหนูคิดยังไงกับข้อเสนอที่ตระกูลฟาเรนต์พูดขึ้นมาครับ”ไอรีนไม่ตอบ เพราะเธอเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเอายังไงต่อ น่าแปลกที่พ่อของเธอก็น่าจะรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่โทรมาถามไถ่อย่างเป็นห่วง ราวกับพ่อของเธอรู้เรื่องมานานแล้ว“ความจริงแล้วคุณเรธก็เป็นหนึ่งในผู้ชายที่คุณท่านอยากให้คุณหนูไปนัดดูตัวด้วย แต่น่าผิดหวังจริงๆ ที่ตระกูลฟาเรนต์หักหลังกันแบบนี้”“แต่ก็ถือว่าโชคดีที่อีกฝ่ายกลับตัวกลับใจและมาช่วยเหลือพวกเราได้ทันเวลา หากไม่มีตระกูลฟ
เสียงปืนดังขึ้น ไอรีนค่อยๆ ลืมตาขึ้น แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆ เธอหันกลับไปด้านหลัง เห็นชายในชุดกลุ่มโรเซสถูกยิงจนเลือดอาบคว่ำลงและใช่ เธอรู้อยู่แล้วว่าเรธไม่ได้จะยิงเธอ เพราะสิ่งที่เธอเห็นก่อนหน้านี้ คือแววตาของเรธที่มองไปยังด้านหลัง และยิงคนที่กำลังถือปืนเล็งมาทางเธอแทน
สองวันถัดมา“คุณเรธบอกว่าขอลากลับบ้านสองวันค่ะ”“อืม” ไอรีนเอ่ยตอบสั้นๆ หลังจากตื่นนอนและสาวใช้เข้ามารายงานพอดี ไม่แปลกหรอกที่อีกฝ่ายจะหายไป ก็เมื่อคืนต่างฝ่ายต่างทะเลาะกันอย่างหนัก มันไม่ได้จบลงแค่ทะเลาะกันบนรถ แต่พอลงจากรถมาก็ยังมีเรื่องให้ทะเลาะกันต่อ เพราะเธอเองเอาแต่จี้ให้เรธบอกชอบเธอ แต่สุดท
หลายวันต่อมา เรธเริ่มสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของไอรีน เธอซึม และเงียบกว่าปกติ ตั้งแต่วันที่เดชามาหา ในความคิดของเขาสาเหตุที่ทำให้ร่างบางซึมแบบนี้ได้ก็คงจะเป็นเรื่องของพ่อเธอนั่นแหละ ถึงเธอจะบอกกับเขาและใครต่อใครว่าพ่อของเธอไปพักร้อนเที่ยวต่างประเทศไม่กี่เดือน แต่มีใครบ้างล่ะที่ไม่รู้ว่ามันไม่ใช
วันต่อมา“เอิ่ม..” ไอรีนมองเหล่าสมาชิกแก๊งโรเซลด้วยสายตาแปลกๆ นั่นก็เพราะว่าเธอรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้น“เรธ นายว่าจำนวนคนมันน้อยกว่าสัปดาห์ที่แล้วรึเปล่า?” ไอรีนหันไปถามความเห็นจากบอดี้การ์ด เธอจำได้ว่าอาทิตย์ก่อนยังมีคนเต็มสนาม มาอาทิตย์นี้ทำไมจำนวนคนมันน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดขนา


![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




