9 - ไม่อยากลองหน่อยเหรอ

ที่โซนวีไอพี

“ไอยังชอบกินพีชเหมือนเดิมเลยนะ”

“อืม ก็มันอร่อย ทั้งหอม ทั้งหวานนี่นา

“ใช่ หวานเหมือนตัวไอเลย”

“บ้า..” 

เรธได้แต่ยืนมองทั้งสองคนที่พูดคุยกันอย่างสนิทสนม แถมยังมีการถึงเนื้อถึงตัวกันบ่อยมาก ทั้งจับมือ โอบไหล่ ไอรีนก็ไม่ได้มีท่าทีจะปฏิเสธอะไรเสียด้วยสิ แต่ไม่รู้ทำไมข้างในมันถึงได้เดือดพล่านขนาดนี้ก็ไม่รู้

“คุณหนูครับ”

“หื้ม?”

“ผมขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะครับ”

“อ่าได้สิ” 

เรธโค้งให้กับทั้งสองคนเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไป เขาไม่ได้จะไปเข้าห้องน้ำตามที่บอก แต่แค่รู้สึกอึดอัดกับภาพตรงหน้าก็เลยขอตัวออกมา

“ขอโทษนะคนสวย ขอยืมมือถือหน่อยได้รึเปล่า” 

เรธเข้าไปตีสนิทกับกลุ่มหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าผับ ใช้ใบหน้าหล่อๆ และเสน่ห์ของตัวเองในการขอยืมมือถือและแน่นอนว่าเขาก็ได้มาอย่างง่ายดายเพียงแค่ยอมโดนหอมแก้มรอบวงเท่านั้น

“กูเอง”

 (นายน้อยเหรอครับ!) 

“อืม”

 (เป็นไงบ้างครับ ติดต่อก็ไม่ได้ ผมกังวลใจมากเลย) เสียงของลูกน้องเต็มไปด้วยความเป็นห่วงและกังวล

“ระดับนี้ โคตรจะชิล” เรธพูดขึ้นด้วยท่าทีสบายๆ ปากก็คาบบุหรี่ที่ไปขอมาจากกลุ่มผู้หญิงขึ้นมาสูบสบายอารมณ์

 (ดีแล้วครับที่ปลอดภัย แต่ว่าเหมือนข่าวเรื่องผู้นำแก๊งโรเชลจะเริ่มแผ่กระจายไปมากแล้วนะครับ) 

 (ตอนนี้การรักษาความปลอดภัยของตระกูลก็ค่อนข้างจะหละหลวมพอควร ทำให้มีคนในแก๊งอื่นเริ่มแฝงตัวเข้าไปมากขึ้น) 

เรธรับฟังเงียบๆ เขาก็รับรู้ได้เหมือนกันว่าหน้าตาสมาชิกในแก๊งโรเชลเริ่มจะเปลี่ยนไป มันก็สอดคล้องกับสิ่งที่เขาได้ยินอยู่ตอนนี้สินะ แต่คนอย่างไอรีนที่ไม่มีประสบการณ์ใดๆ ก็คงจะมองไม่ออกถึงความเปลี่ยนแปลงนี้หรอก

“หลังจากนี้คงจะวุ่นวายน่าดูเลยสินะ” เรธพูดขึ้น 

ต่อจากนี้คงมีแต่คนหวังลอบฆ่าไอรีนเพื่อยึดตระกูลโรเซลอย่างแน่นอน แต่เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาแย่งมันไปหรอก เพราะเขาเองก็ทุ่มเทเพื่อยึดตระกูลของเธอเหมือนกัน ต่อให้ตระกูลเขากับเธอจะเคยเป็นพันธมิตรกันมาก่อน แต่พ่อของเขาก็ยังกระหายในความอยากได้ จนเปลี่ยนมาตลบหลังอยู่ดี

วงการมาเฟียมันก็แบบนี้แหละ อย่าได้อ่อนแอให้ใครเห็น เพราะมันอันตรายถึงขนาดนี้เลยยังไงล่ะ

เรธเดินกลับมาหลังจากพูดคุยกับลูกน้องเสร็จ ภาพตรงหน้าทำเจ้าตัวชะงักไปเล็กน้อย สายตาคมมองไอรีนที่กำลังบดจูบกับไคล์ ชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเก่าอย่างเร่าร้อน 

แต่ทว่าสายตาของเธอกลับมองมาทางเขาอย่างยั่วยวน 

หากเดาไม่ผิด เธอกำลังยั่วประสาทเขาอย่างที่สุด เรธรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ซ่านอยู่ในตัว รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนหยามหน้า 

เขามองเธอออกว่าต้องการปั่นประสาทเขาแค่ไหน ทำไมเขาจะดูไม่ออกในเมื่อเขาเจอผู้หญิงมาทุกรูปแบบแล้ว

ไอรีนจ้องมองเรธตาไม่กะพริบ ในขณะที่เธอกำลังแลกจูบกับไคล์ผู้เป็นแฟนเก่า ที่จู่ๆ เขาก็ดึงเธอไปจูบอย่างถือวิสาสะ

 ตอนแรกเธอก็คิดจะผละออกจากจูบของไคล์ที่เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แต่เห็นเรธเดินมาพอดี เธอจึงอยากลองยั่วเขาด้วยวิธีนี้ดูบ้าง แต่ดูเหมือนว่า เรธจะนิ่งกว่าที่คิด ทำเอาเธอหมดสนุกไปเลย

ไอรีนดันตัวไคล์ออก ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นมา

เพี้ยะ!

“ไอรีน!”

“ครั้งนี้ฉันถือว่านายเมาก็แล้วกันนะไคล์” 

ไคล์ถึงกับหน้าเหวอขึ้นมาทันทีเมื่อโดนไอรีนตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง เขาดึงเธอเข้ามาจูบโดยไม่ขออนุญาตก็จริง แต่เจ้าตัวก็เล่นด้วยการจูบตอบด้วยไม่ใช่รึไง แล้วทำไมถึงกับทำเขาอย่างกับว่าตัวเขาไปล่วงเกินเธอแบบนี้กัน

“กลับเลยไหมครับคุณหนู” 

เรธรู้สึกสะใจนิดๆ กับสิ่งที่ไอรีนทำ

“อืม อุ้มฉันหน่อย” 

สองมือบางอ้าออก เรธเดินเข้าไปอุ้มไอรีนขึ้นในท่าเจ้าหญิง แอบยิ้มมุมปากส่งไปให้ไคล์เป็นการเยาะเย้ยด้วยเช่นกัน

“ไอ้เวรนี่! มึงอยากตายมากใช่ไหมฮะ! มึงรู้ไหมกูลูกใคร!” ไคล์โวยวายใส่เรธทันที ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายอุ้มไอรีนอยู่ ก็คงจะเข้ามากระชากเรธไปต่อยแล้วอย่างแน่นอน

“ไคล์ อย่าแตะต้องเรธ” ไอรีนเอ่ยสั่ง

“แต่มันเยาะเย้ย!..” คำพูดของเขาต้องกลืนกลับเข้าไปเมื่อเห็นสายตาเอาจริงของไอรีน ไคล์ถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดและเดินจากไปทันที

“นายทำแบบนั้นเหรอเรธ?” ไอรีนเอ่ยถาม เธอได้กลิ่นบุหรี่ฉุนๆ อยู่เต็มร่างกายของอีกฝ่าย

“ผมไม่บังอาจทำแบบนั้นหรอกครับ” เรธตอบกลับอย่างใสซื่อ ไอรีนพยักหน้าไม่ได้บอกว่าเธอเชื่อที่เขาพูดหรือไม่เชื่อ แต่ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกเมามากจริง ๆ แขนเรียวโอบรอบคอแกร่งพร้อมกับขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกันเบาๆ

“กลับบ้านเถอะ ฉันง่วงแล้ว” 

“ครับคุณหนู” เรธจ้องลึกไปยังดวงตาสวยคมด้วยความหลงใหล เธอสวยมาก เวลาเมาก็น่ารักและดูจะขี้อ้อนด้วยนิดหน่อย 

ถึงบางครั้งไอรีนจะแสดงมุมอีกด้านที่เป็นมุมมืดออกมาให้เขาเห็น แต่เธอก็ยังเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่อ้อนเก่งมากอยู่ดี

ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจเสียจริงๆ

“นี่เรธ”

“ครับคุณหนู” ร่างสูงมองไอรีนที่ตอนนี้กำลังนอนอยู่บนตักของเขาเพื่อตรงกลับบ้าน

“เมื่อกี้นายเห็นที่ฉันจูบกับไคล์แล้วใช่ไหม?”

“ครับ”

“นายไม่คิดอยากจะจูบฉันบ้างเหรอ ปากฉันนุ่มมากเลยนะ ไม่เชื่อนายลอง..”

“คุณหนูพอเถอะครับ!” 

เรธรีบชักมือออกจากมือของไอรีนที่พยายามจะให้เขาสัมผัสที่ริมฝีปากของเธอ

“รังเกียจฉันเหรอ?” 

“จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงครับ” 

เรธรีบแย้งทันที ไม่ใช่ว่ารังเกียจ แต่กลัวตัวเองจะตะบะแตกมากกว่า แค่หัวเล็กๆ ที่กำลังขยับไปมาภายใต้หว่างขาเขาแล้ว เธอจะรู้รึเปล่าว่าเขาต้องข่มใจแค่ไหนที่จะไม่ทำให้แก่นกายของตัวเองมันโด่ไปทิ่มหน้าเธอน่ะ 

แล้วนี่จะมาให้สัมผัสริมฝีปากอีก แค่มองด้วยตาเปล่าก็รู้แล้วว่ามันคงจะทั้งนุ่ม และภายในปากก็คงจะหวานฉ่ำมากอย่างแน่นอน

“ฮ่าๆ นายนี่ตลกชะมัด” 

ไอรีนหัวเราร่าออกมา เธอรู้อยู่หรอก แต่แค่อยากแกล้งเขาเล่นก็เท่านั้น เธอเบี่ยงตัวนอนตะแคงใบหน้ามาที่ตัวเขา ลมหายใจอุ่น ๆ ค่อย ๆ หายใจสม่ำเสมอ 

เธอผล็อยหลับไปแล้ว

แต่เขาสิ…ไอ้ตรงนั้นกำลังจะตื่น